بازار جهانی نفت خام در هفته‌ کاری گذشته در حالی برای اولین بار در ۶ هفته گذشته با افت قیمت همراه شد که همچنان کف قیمت ۶۰ دلاری را حفظ کرد

روزنامه دنیای اقتصاد در شماره امروز خود گزارشی از علل کاهش قیمت نفت پس از چند هفته منتشر کرد، که در ادامه می آید:

بازار جهانی نفت خام در هفته‌ کاری گذشته در حالی برای اولین بار در ۶ هفته گذشته با افت قیمت همراه شد که همچنان کف قیمت ۶۰ دلاری را حفظ کرد.این افت قیمت در حالی تحت تاثیر گزارش روز سه‌شنبه آژانس بین‌المللی انرژی، اخبار منتشرشده از رشد ذخایر نفت خام تجاری در آمریکا و افزایش تردیدها نسبت به باقی ماندن روسیه در توافق کاهش تولید رقم خورد که قطع صادرات نفت خام کانادا به آمریکا در پی بروز نشتی در خط لوله کی استون، قیمت طلای سیاه را در روز جمعه با رشد بیش از ۲ درصدی همراه کرد.

هر بشکه نفت خام برنت در جمعه گذشته با ثبت رشد ۳۶/ ۱ دلار بر بشکه، روی قیمت ۷۲/ ۶۲ دلار بر بشکه باقی ماند با این حال در کل هفته گذشته افتی ۹۶/ ۰درصدی داشت. هر بشکه نفت خام آمریکا نیز ۴۱/ ۱ دلار رشد قیمت داشت و به ۵۵/ ۵۶ دلار بر بشکه رسید. این نفت شاخص در بازار نفت نیز طی هفته کاری گذشته ۳۶/ ۰ درصد افت قیمت داشته است.نوسان نفت در محدوده ۶۰ دلار بر بشکه در حالی برای بازار نفت اتفاقی خوشایند به نظر می‌آید که همزمان می‌تواند محدوده خطر نیز به شمار بیاید. با تداوم ثبات قیمت‌ها در این محدوده نه تنها خطر رشد تولید از سوی کشورهای غیرعضو اوپک تعادل بازار را تهدید می‌کند، بلکه ممکن است در میان ائتلاف کشورهای عضو و غیرعضو اوپک نیز مشکلاتی را پدید آورد. از جمله این مشکلات، خروج احتمالی روسیه از پیمان کاهش تولید است.  در عین حال آژانس بین‌المللی انرژی نیز در آخرین گزارش خود از شکننده بودن کف ۶۰ دلاری و کند شدن رشد تقاضا در سال جاری و سال آینده میلادی خبر داده است.

  کاهش رشد تقاضا از نگاه آژانس

قبل از انتشار گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا در روز چهارشنبه گذشته که از رشد یک میلیون و ۸۵۴ هزار بشکه‌ای ذخایر نفت خام تجاری آمریکا خبر می‌داد، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی یک روز قبل از آن مقدمات ریزش قیمت در بازار نفت را فراهم کرده بود. آژانس در تازه‌ترین گزارش خود که سه‌شنبه قبل منتشر کرد، در حالی از کف قیمت جدید نفت خبر داد که نسبت به عواملی که ممکن است این کف را بشکند نیز هشدار داد. به گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، بازار نفت نشانه‌های رسیدن به یک سطح جدید را از خود بروز داده و کف قیمت‌های نفت از ۵۰ به ۶۰ دلار در هر بشکه رسیده اما عوامل معدودی ممکن است کف قیمت را بشکند. بر این اساس آژانس نگاهی محتاطانه به کف جدید قیمتی برای نفت داشته و تاکید می‌کند بررسی عوامل عرضه و تقاضا نشان می‌دهد که تعادل بازار نفت در سال ۲۰۱۸ آن‌طور که برخی عنوان می‌کنند، محکم نخواهد بود. این گزارش آژانس در حالی بازار نفت را با جوی منفی همراه کرد که از سوی ائتلاف اوپک، همچنان خبرهای امیدوارکننده‌ای نسبت به تداوم توافق اوپک منتشر می‌شود. با این حال گزارش آژانس مورد توجه بازار جهانی نفت قرار گرفت و واکنش منفی آن را به همراه داشت.

آژانس در آخرین گزارش بازار نفت خود اعلام کرد که تاثیر مجموعه‌ای از رویدادها، قیمت‌های نفت برنت را بالا برده است. آمارهای کمتر از حد انتظار تولید نفت در مکزیک، آمریکا و دریای شمال با کاهش تولید در عراق، الجزایر، نیجریه و ونزوئلا همراه شده است. اختلالات مذکور به همراه تنش ژئوپلیتیکی در عراق و به خصوص در عربستان، تنش‌ها در بازار نفت را تشدید کرده‌اند. همچنین ذخایر جهانی نفت خام نیز همچنان رو به کاهش هستند و ذخایر نفت تجاری سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه (OECD) در سپتامبر برای نخستین بار در دو سال گذشته به پایین ۳ میلیارد بشکه کاهش پیدا کردند. تمام این اتفاقات در حالی کف قیمتی ۶۰ دلار در هر بشکه را برای نفت خام برنت ایجاد کرده است که این اختلالات موقتی و بسیاری از آنها در حال ترمیم هستند. برای مثال تولید دریای شمال و مکزیک بهبود یافته و عراق نیز تلاش می‌کند تولیدش را به سطح قبلی بازگرداند و صادراتش از میادین جنوبی را برای جبران کاهش صادرات از شمال کشور بالا برده است. اما در کنار موقتی بودن عوامل رشد قیمت نفت، اتفاق مهم‌تری که آژانس در گزارش خود آن را پیش‌بینی می‌کند، کاهش میزان رشد تقاضا برای نفت در سال میلادی جاری و سال آینده است. همین پیش‌بینی بود که واکنش منفی بازار نفت و نزولی شدن قیمت‌ها را در اواسط هفته گذشته به همراه داشت.

 

آژانس بین‌المللی انرژی در تازه‌ترین پیش‌بینی، با اشاره به دلایل مختلف از جمله هوای گرم‌تر در زمستان، تقاضای کمتر در خاورمیانه (عراق و مصر) و تغییرات اندک در نقاط دیگر، کند شدن رشد تقاضا در سه ماه چهارم سال جاری میلادی را اعلام کرده است. آژانس اعلام کرده که تقاضا در مدت زمان یاد شده، احتمالا ۳۱۱ هزار بشکه در روز کمتر از برآورد قبلی خواهد بود.به گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، رشد ۲۰درصدی قیمت نفت نسبت به دو ماه قبل نیز به تقاضا لطمه زده است. بر این اساس، آژانس کشش قیمت تقاضا برای نفت را منفی ۰۴/ ۰ برآورد کرده، به این معنا که با در نظر گرفتن تقاضای حدودا ۱۰۰ میلیون بشکه‌ای در روز، هر ۱۰ درصد افزایش قیمت به کاهش ۴۰۰ هزار بشکه‌ در روز از تقاضای نفت منجر می‌شود. آژانس همچنین پیش‌بینی کرده است، تقاضا برای نفت در سال ۲۰۱۸ با کاهش ۱۹۰ هزار بشکه‌ای در روز همراه باشد.

  عقب‌نشینی روسیه از توافق

«روسیه به‌عنوان رهبر کشورهای غیرعضو اوپک در توافق کاهش تولید، ممکن است از این توافق خارج شود.» این خبری است که می‌تواند  مانعی جدی برای تداوم قیمت نفت در محدوده ۶۰ دلار در بشکه باشد. با خروج روسیه از توافق تاریخی کاهش تولید، به احتمال زیاد ماموریت کشورهای عضو و غیرعضو اوپک برای کاهش سطح جهانی ذخایر نفت خام نا تمام باقی خواهد ماند و بازار دچار عقبگرد قیمتی خواهد شد.

واکنش بازار نفت نیز به تردید روسیه برای حضور در توافق کاهش تولید منفی بوده است، هرچند دلایل این کشور برای عدم حمایت از تمدید کاهش تولید با منافع داخلی این تولیدکننده بزرگ نفت همخوانی دارد. بر‌اساس گزارش‌ها و اظهارنظرهای موجود در حالی احتمال تمدید قرارداد کاهش تولید فراتر از ماه مارس ۲۰۱۸ بسیار قوی عنوان می‌شود که در عین حال، زمزمه‌های خروج روسیه از توافق، به‌عنوان عضوی کلیدی نیز مطرح است. کشورهای عضو و غیرعضو اوپک از ابتدای سال جاری میلادی برای کاهش ۸/ ۱ میلیون بشکه از تولیدات روزانه نفت توافق کردند. عربستان و روسیه، دو کشوری بودند که با پایبندی بالا به توافق کاهش تولید، باعث اثرگذاری آن در بازار نفت شدند.با این حال به عقیده کارشناسان، چنانچه قیمت نفت بین ۶۰ تا ۶۵ دلار بر بشکه باقی بماند، حمایت مسکو از تمدید توافق کاهش تولید فراتر از مارس ۲۰۱۸، بسیار بعید به نظر می‌رسد. این کارشناسان عنوان می‌کنند که قیمت حدودا ۵۰ دلاری برای هر بشکه نفت‌خام در حالی برای روسیه سودده است که بالاتر رفتن قیمت از این محدوده، رشد تولید نفت شیل را حمایت می‌کند. از طرفی قیمت یاد شده، می‌تواندمنجر  به متنوع شدن اقتصاد روسیه و کاهش وابستگی آنها به نفت خام منجر شود، اتفاقی که در بلندمدت برای اقتصاد این کشور یک مزیت به شمار می‌رود.

بر این اساس در حالی‌که حمایت روسیه از تمدید توافق اوپک، می‌تواند به رشد بیشتر قیمت نفت و تقویت تولیدات شیل آمریکا منجر شود؛ بعید به نظر می‌رسد این تولیدکننده بزرگ نفت با حمایت خود مسیر سقوط قیمت نفت را در سال آینده هموار کند. درحال حاضر آمارها از رشد ۵۲ هزار بشکه‌ای تولیدات نفت خام آمریکا در هفته دوم ماه نوامبر خبر می‌دهند. اما تعداد دکل‌های حفاری نفت خام در آمریکا در هفته یادشده بدون تغییر باقی ماند. از طرفی اگرچه الکساندر نواک، وزیر انرژی روسیه در ماه اکتبر از تمدید توافق کاهش تولید حمایت کرده بود، به نظر می‌رسد احتمالا حالا نظر او تغییر کرده باشد، زیرا قیمت نفت در زمان این اظهار ‌نظر بین ۵۰ تا ۵۵ دلار بر بشکه قرار داشت حال آنکه در هفته‌های اخیر به بالای ۶۰ دلار بر بشکه رسیده است.به این ترتیب اگرچه در نگاه نخست ممکن است عقب‌نشینی روسیه از توافق کاهش تولید، به خصوص با وجود حمایت‌هایی که کرده بود، موضع غیرمعقولی به نظر برسد؛ اما تغییر اولویت‌های صنعتی روسیه برای تنوع‌بخشی به اقتصاد این اقدام را کاملا معقول می‌سازد.

  تکیه بازار به نشت لوله کی استون

با وجود عوامل منفی که بر سر راه بازار جهانی نفت قرار دارد، نشت یکی از لوله‌های انتقال نفت در خط لوله کی استون در داکوتای جنوبی، رشد قیمت نفت خام‌ آمریکا در روز جمعه را در پی داشت. در پی این اتفاق که عرضه نفت خام به آمریکا را کاهش داد، هر بشکه نفت خام آمریکا، آخرین روز کاری هفته گذشته را با رشد ۴۱/ ۱دلاری یا ۶/ ۲ درصدی به پایان برد و روی قیمت ۵۵/ ۵۶ دلار بر بشکه ایستاد.در حال حاضر فعالیت این خط لوله متوقف است. برای مشخص شدن اثر توقف فعالیت خط لوله کی‌استون، کافی است بدانیم اگر این خط لوله یک هفته بسته بماند، حداقل مانع ورود ۲ میلیون بشکه نفت خام به شهر کوشینگ آمریکا خواهد شد.این نشتی در حالی باعث توقف فعالیت خط لوله کی استون شد که از طرفی ترنس کانادا، صاحب این خط لوله و مجری طرح توسعه آن را نیز با موج جدیدی از مخالفت‌های گروه‌های زیست‌محیطی همراه کرد. سهام شرکت ترنس کانادا با بروز این حادثه با افت قیمت همراه شد و از طرفی نفت خام کانادا نیز با کاهش قیمت از این نشتی تاثیر گرفت. از دیگر سو نشتی نفت خام بخش قابل توجهی از مزارعی که در مسیر این خط لوله قرار داشتند را با آلودگی‌های وسیع نفتی و در پی آن اعتراض‌های شدید مخالفان همراه کرد.

به گزارش رویترز، این نشتی بزرگ‌ترین‌ حادثه از این دست حوادث در آمریکا شناخته شده است. آن‌طور که ترنس کانادا اعلام کرده است، هنوز مشخص نیست خط لوله کی استون چه زمانی فعالیت خود را از سر خواهد گرفت و احتمالا تا آن زمان نفت خام آمریکا از رشد قیمت بهره خواهد برد. خط لوله کی استون که بین آمریکا و کانادا کشیده شده است، روزانه ۵۹۰ هزار بشکه نفت‌خام را از آلبرتای کانادا به ایالات متحده آمریکا منتقل می‌کند. این خط لوله تا زمانی‌که علت نشتی آن مشخص شود و نهادهای مربوطه در ایالات متحده آمریکا مجوز ایمنی‌ آن را صادر کنند، فعالیتی نخواهد داشت.آخرین رکورد نشتی در خط لوله کی استون به آوریل ۲۰۱۶ باز می‌گردد که حدود ۴۰۰هزار بشکه نفت خام تخمین زده می‌شود. از آنجا که پاکسازی نشتی قبلی حدود ۱۰ ماه به طول انجامید، به نظر می‌رسد نشتی فعلی به زمانی بیشتر یا چیزی بین ۱۲ تا ۲۰ ماه زمان نیاز داشته باشد.  به این ترتیب باید دید حادثه در خط لوله کی‌استون تا چه زمانی عاملی برای حمایت از بازار نفت در مقابل عوامل منفی خواهد بود.

منبع: انرژی امروز

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

تنگه هرمز، آبراه یا رگ اقتصاد جهان

به گزارش خبرنگار اقتصادی ایلنا، به جرات می‌توان گفت اقتصادهای پیشرفته و نوظهور شدیداً متکی به نفت، گاز طبیعی، ذغال سنگ، و اورانیوم هستند و غالباً آنها را از کشورهای دیگر وارد می‌کنند. شرایط تجارت بگونه‌ای است که هر زمان عرضه متمرکز و یا ظرفیت‌های تولید محدود باشد نگرانی‌های امنیتی عمده‌ای پدید می‌آورد به عبارت ساده‌تر امنیت انرژی برابر با امنیت اقتصادی همان نتیجه دلخواه نظام سرمایه داری است.

اما برای توضیح و توصیف مقوله امنیت انرژی تعاریف  بسیاری از سوی افراد، نهادها و سازمان‌ها ارایه شده است که هر یک به نوعی از زاویه‌ای به موضوع نگریسته و یا توانسته‌اند بخشی از موضوع را برای عموم توضیح دهند. اما در این میان تعریف مرکز پژوهش‌های انرژی آسیا-اقیانوسیه  در توصیف امنیت انرژی از مقبولیت بالایی برخوردار است که عبارت است از: توانایی یک اقتصاد برای تضمین قدرت تامین منابع انرژی به صورت پایدار و در طول زمان با سطح قیمتی که تاثیر نامطلوبی بر عملکرد اقتصادی آن اقتصاد نگذارد.

همان طور که گفته شد رویکردهای مختلفی به مقوله امنیت انرژی وجود دارد مثلا رویکرد اقتصادی، امنیت انرژی را به مثابه یک کالا یا مجموعه‌ای از کالاهایی چون برق، ذغال سنگ،  نفت و گاز طبیعی می‌داند که در بازار خرید و فروش می‌شوند و یا رویکرد سیاسی، سخت روی مکان جغرافیایی منابع انرژی، ثبات کشورهای تولید کننده و مصرف کننده و فراهم بودن جایگزین‌های سوخت تکیه دارد. در این نگرش، امنیت انرژی مولفه اصلی امنیت ملی است و سیاست درست به مثابه حفظ پویایی اقتصادی و توانمندی نظامی است.

بطوری که یک افسر بلند پایه ارتش آمریکا در اظهارنظری می‌گوید: دسترسی مسئولانه به انرژی می‌تواند بزرگترین موضوع واحد در زمینه امنیت راهبردی ایالات متحده باشد که تنها جنگ تمام عیار هسته‌ای بالاتر از آن قرار می‌گیرد و حتی فردی در استاندارد دانیل یرگین که ریاست انجمن مطالعات انرژی دانشگاه کمبریج را در کارنامه خود دارد باور دارد که نفت ۹۰ درصد جنبه سیاسی و تنها ۱۰ درصد جنبه اقتصادی دارد.

بنابراین از هر رویکردی به موضوع نگریسته شود اهمیت و نقش محوری انرژی و به طور اخص نفت که بیش از 35 درصد سوخت جهان را شامل می‌شود در چارچوب منافع و امنیت ملی کشورها غیرقابل انکار است. به عبارت دیگر توزیع و پراکندگی کشورها از نظر جایگاه واردکننده و صادرکننده انرژی به گونه‌ای است که  تاثیر این کارت بازی را در میدان سیاست دوچندان می‌کند.

برای نمونه روسیه در سال ۱۹۹۷ انتقال گاز طبیعی به ترکمنستان را محدود ساخت تا پس از اختلافی  که برسر قراردادها پیش آمده بود قیمت‌های بالاتری را تحمیل کند. روس‌ها بار دیگر در سال ۲۰۰۵ از کنترلی که بر خطوط لوله گاز دارند بهره گرفتند تا حتی با پذیرش خطر قطع کامل برق و برانگیختن خشم جامعه بین المللی، در بازار به نفع خودشان دستکاری کنند و در مورد قیمت‌های گاز، امتیازاتی از اوکراین بگیرند. نتیجه‌ای که از اقدامات روسیه می‌توان گرفت این است که عرضه کنندگان و انتقال دهندگان اغلب از وابستگی دیگران به نفع خودشان بهره‌برداری می‌کنند.

همانطور که در سطور ابتدایی ذکر شد امنیت انرژی با امنیت اقتصادی کشورها گره خورده است.این کشورها عمدتا مرکزیت پیشرفت اقتصادی و درعین حال فاقد منابع کافی هستند. این پراکندگی و یا ناهمگونی کشورهای عرضه کننده و مصرف کننده اهمیت امنیت انرژی را دوچندان کرده است. نمونه این توزیع جغرافیایی ناهمگون نفت به عنوان پرمصرف‌ترین انرژی و ظرفیت پالایشی است. باید توجه کرد این پالایشگران و تمایل آنها به خرید نفت است که تقاضا برای نفت خام را شکل می‌دهد. برای نمونه منطقه خاورمیانه با اینکه حدودا ۶۰ درصد منابع نفت جهان را در اختیار دارد اما  تنها ۹ درصد ظرفیت پالایشی جهان را داراست. در سوی دیگر اروپا و امریکای شمالی به ترتیب ۱۱.۵ و ۶ درصد ذخایر را دارند درحالی که ظرفیت پالایشی آنها به ترتیب ۲۸.۵ و ۲۴ درصد سهم جهانی است. به عبارت دیگر مناطقی که از میزان ذخایر و تولید کمتری برخوردارند دارای مصرف نفت خام بیشتری هستند.

 این پراکندگی منابع انرژی موجب شده است تا بعضا شاهد دخالت‌های نظامی با توجیه‌های مختلف در راستای اثرگذاری بر روند عرضه باشیم مانند حمله ژاپن به منچوری در سال ۱۹۳۱ برای تصاحب ذغال سنگ این ناحیه، اعلام جنگ آدولف هیتلر به شوروی  برای بدست آوردن میدان های نفتی قفقاز و حفاظت از میادین نفتی آلمان در رومانی یا اخیرا  دخالت نظامی آمریکا در عراق.

واتسلاف اسمیل تاریخ دان با دنبال کردن رد پای نقش انرژی و جنگ، این گونه نتیجه‌گیری می‌کند که تقریبا همه جنگ‌های مرزی از جمله برخورد میان هند و پاکستان، اریتره و اتیوپی، چین و هند، و نیز جنگ‌های داخلی مانند آنگولا ، اوگاندا و کلمبیا در ارتباط با انرژی است.

 همانطور که اشاره شد توزیع نامتقارن منابع و نیازهای انرژی بویژه نفت باعث شده تا موضوع انتقال و ریسک‌های پیرامون آن نیز از اهمیت بالایی برخوردار باشد که در این میان تنگه‌های آبی نمود بیشتری دارند که مهمترین آن هرمز است و یکی از بازیگران اصلی آن نیز ایران است. این تنگه به دلیل انتقال نفت کشورهای عمده تولیدکننده زیرمنطقه خلیج فارس به کشورهای پیشرفته اقتصادی مانند ژاپن، چین یا اتحادیه اروپا جایگاه غیرقابل انکاری در بازار نفت جهان دارد.

براساس پیش بینی ها میزان انتقال نفت از این تنگه تا سال ۲۰۳۰ به بیش از ۲۳ میلیون بشکه در روز افزایش خواهد یافت. بنابراین هر عامل و ریسکی که امنیت این تنگه استراتژیک را با تهدید روبه‌رو کند در واقع امنیت انرژی کشورهای پیشرفته و در نهایت اقتصاد آنها را نشانه گرفته است. به همین دلیل است که در ماه‌های اخیر و با تشدید تنش‌ها در این منطقه نگرانی کشورهایی چون ژاپن نیز افزایش یافته است چون به هر روی هرگونه تنشی در این آب‌راه می‌تواند عرضه این کالای راهبردی را مختل و قیمت را افزایش دهد همانگونه که در حادثه اخیر شاهد بودیم که بلافاصله پس از حمله به دو نفتکش در دریای عمان، قیمت نفت واکنش نشان داد و با افزایش دو دلاری همراه شد. حتی برخی از کارشناسان سفر اخیر شینوزو آبه به ایران را از این منظر تفسیر  کرده‌اند.

 در نمونه دیگر؛ تنگه مالاکا که اقیانوس هند را به دریای جنوب چین مرتبط می‌سازد از شلوغ‌ترین آبراه‌های جهان است. نفتکش‌هایی که نفت خاورمیانه را برای کشورهایی چون چین و ژاپن که به شدت متکی به نفت وارداتی هستند، می‌برند تنها بخشی از شناورهایی را تشکیل می‌دهند که هر روزه از این آبراه می‌گذرند. در واقع ، حدود ۹۰ درصد واردات نفت خام ژاپن و تا ۸۰ درصد واردات نفت چین از این مسیر می‌گذرد. برای دهه‌ها امنیت بویژه امنیت انرژی این تنگه از سوی گروه‌هایی چون جماعت اسلامیه و گروه چریکی جنبش آچه تهدید می‌شد.

البته برخی از کارشناسان نفتی باور دارند که آمریکا به دنبال تشدید تهدیدها و تنش‌هاست تا از رهگذر افزایش قیمت نفت، تولید شیل خود را از نظر اقتصادی به صرفه کند. باید توجه داشت که میانگین روزانه صادرات نفت خام آمریکا در چهار ماهه اول سال‌‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ میلادی کمتر از ۵۰۰ هزار بشکه بود که به دنبال سیاست‌های اقتصادی ترامپ در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، به ترتیب به ۱.۶ و ۲.۷ میلیون بشکه صعود کرد. صادرات هفتگی نفت آمریکا در نیمه فوریه سال ۲۰۱۹ میلادی به ۳.۶ میلیون بشکه در روز رسید.

همچنین واردات نفت خام و فرآورده‌­های نفتی آمریکا از میانگین روزانه ۱۴ میلیون بشکه در سال ۲۰۰۶ میلادی به ۹ میلیون بشکه در سال ۲۰۱۸ میلادی کاهش یافت و در همین حال صادرات نفت خام و فرآورده‌­های نفتی آمریکا با ۹ برابر افزایش از میانگین روزانه یک میلیون بشکه به ۹ میلیون بشکه در سال ۲۰۱۸ میلادی افزایش پیدا کرد.

تراز تجاری (حجمی) نفت و فرآورده‌­های نفتی آمریکا از میانگین روزانه منفی ۱۳ میلیون بشکه در سال ۲۰۰۵ میلادی به منفی ۲ میلیون بشکه در سال ۲۰۱۸ میلادی کاهش یافت. تراز تجاری (حجمی) ماهانه نفت و فرآورده‌های نفتی آمریکا به منفی میانگین روزانه ۰.۸ میلیون بشکه در دسامبر  ۲۰۱۸ میلادی سقوط پیدا کرد. تراز تجاری (حجمی) نفت و فرآورده‌­های نفتی آمریکا به پایین‌­ترین میزان تاریخی در نیم قرن اخیر رسیده است.

در دوره ۱۸-۲۰۰۸ میلادی، واردات نفت و فرآورده‌های نفتی آمریکا از ۵۰۰ به ۲۴۰ میلیارد دلار کاهش و صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی این کشور از ۷۷ به ۱۹۰ میلیارد دلار افزایش یافت. تراز تجاری نفت و فرآورده‌­های نفتی آمریکا از منفی ۴۲۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۸ میلادی به منفی ۵۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ میلادی بهبود پیدا کرد، که پیش‌­بینی می­‌شود در سال ۲۰۱۹ میلادی به حدود صفر برسد.

بنابراین اینگونه می‌توان برداشت کرد که با گسترش رویکرد رئالیستی در اقتصاد سیاسی جهان منافع ملی هر کشوری در راس سیاست آن است و کشورها عموما در چارچوب منافع ملی و اقتصادی خود اقدام به تصمیم‌گیری می‌کنند. به نظر می‌رسد که در شرایط کنونی اقتصاد جهان، هرگونه تنشی که امنیت انرژی کشورها را مختل کند خریدار خاصی نخواهد داشت، موضوعی که همیشه از سوی مقامات ایران و وزیر نفت کشورمان بارها بر آن تاکید شده است.

جنجال عکس نگار جواهریان و رامبد جوان در کانادا

تجمع مقابل سفارت انگلیس در تهران+عکس

فریدون حیدری شهردار منطقه ۵ تهران شد

منبع این خبر، وبسایت www.iranenergy.news است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۱۵۷۱۳۷۲۰ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • رسانه‌های همسو با سیاست‌های آمریکا سعی می‌کنند نبود ایران در بازار نفت را کمرنگ نشان دهند
  • تحلیل زنگنه از علل نوسانات قیمت نفت جهانی: آمریکا و صهیونیست دست دارند
  • تحلیل وزیر نفت درباره قیمت نفت در بازار جهانی
  • آخرین برآوردها از بازار نفت‌۲۰۲۰/ فشارها بر اوپک افزایش می‌یابد
  • قیمت نفت‌خام سنگین ایران بیش از ۲ دلار کاهش یافت
  • یک راز پنهان در تحریم های ایران
  • قیمت‌گذاری حج ۹۸ با دلار ۷ هزار تومانی/ احمد توکلی: دلار ۴۲۰۰ تومانی عددی من‌دَرآوردی بود/ دعوتنامه تحویل خودرو با نرخی بالاتر از قیمت اعلامی روزانه خودروسازان/ خوش‌بینی بازار به افزایش قیمت طلا
  • یورش آمریکایی به بازار نفت
  • قیمت طلای سیاه افزایش یافت/ نفت اوپک بالای 61 دلار
  • صعود قیمت نفت به ۶۲ دلار بدنبال حادثه نفتکش‌ها
  • سایه نگرانی‌های اقتصادی بر چشم‌انداز رشد تقاضای نفت
  • نفت خام سنگین در بورس انرژی عرضه می‌شود
  • مذاکره غیرمحتمل
  • ۲۸ خرداد؛ عرضه نفت خام سنگین
  • ۲۸ خرداد، سومین عرضه نفت‎ خام سنگین در بورس انرژی
  • عرضه ۲ میلیون بشکه نفت‌ در بورس انرژی؛سه شنبه
  • عرضه ۲ میلیون بشکه نفت‌ خام سنگین ایران در بورس انرژی
  • نفت خام سنگین ایران در بورس انرژی عرضه می‌شود
  • پالایش نفت خام چین کاهش یافت