Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «ایران آنلاین»
2024-04-24@17:22:40 GMT

دو سخنگو با دو مأموریت

تاریخ انتشار: ۲۳ آبان ۱۳۹۷ | کد خبر: ۲۱۵۱۳۲۴۱

دو سخنگو با دو مأموریت

دو چهره با دو مأموریت متفاوت؛ این محتمل‌ترین برنامه دولت برای حوزه سخنگویی است. اگر تا 9 مردادماه 97، محمدباقر نوبخت به تنهایی عنوان سخنگوی دولت را به دوش می‌کشید، زین پس دو شخصیت نقش سخنگویی دولت را، البته به گونه‌ای متفاوت از گذشته، ایفا خواهند کرد؛ دو چهره از دو جایگاه مختلف و با مأموریت‌های متفاوت.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

مرتضی گل پور خبرنگار حوزه دولت                   رسانه‌ها و مردم منتظرند تا یکی از اعضای سابق یا فعلی دولت به عنوان سخنگو معرفی شود. اما ارزیابی‌ها حاکی است دولت دیگر سخنگوی واحد و مشخصاً با مأموریت سخنگویی دولت، نخواهد داشت. این نقش به چیزی شبیه به اطلاع‌رسانی تبدیل و میان دو عضو دولت تقسیم خواهد شد؛ عضوی که اخبار و گزارش‌های مربوط به هیأت دولت را برای رسانه‌ها بازگو کند و عضوی که اخبار و اطلاعات مربوط به دفتر رئیس جمهوری را – البته در وقت مقتضی و به صلاحدید- به خبرنگاران بگوید. یک منبع آگاه در دولت جزئیات این برنامه البته احتمالی را این طور برای «ایران» تشریح کرد: «دیگر سخنگویی به معنای گذشته مطرح نخواهد شد؛ درمقابل احتمال دارد دو عضو دولت نه سخنگو مانند گذشته، بلکه عملکرد اطلاع‌رسانی را داشته باشند، به این معنی که آقای حاجی میرزایی، دبیر هیأت دولت، اخبار مصوبات و مباحث دولت را مطرح کند و مباحث مربوط به رئیس جمهوری نیز از سوی آقای واعظی، رئیس دفتر رئیس جمهوری عنوان شود.» وی اضافه کرد که در غیاب سخنگویی دولت، هر وزارتخانه نیز به نوبه خود، مباحث و اخبار خود را مطرح خواهد کرد. این منبع آگاه، اسامی مختلفی که این روزها در محافل رسانه‌ای برای سخنگویی مطرح می‌شود را رد کرد؛ اسامی چون علی ربیعی، محمد نهاوندیان یا حتی محمدجواد آذری جهرمی که پیش‌تر در یک گفت‌وگوی کوتاه، تلویحاً از این سمت استقبال کرده بود. باوجود این، هنوز معلوم نیست که این برنامه جدید، چه زمانی عملی می‌شود. همه این گزاره‌ها و گمانه‌ها درحالی است که تا امروز، دولت 4 ماه طوفانی را بدون سخنگو سپری کرده است. در این مدت تحریم‌ها اوج گرفته، نگرانی‌های جامعه افزایش یافته، سیاست خارجی تحولات بسیاری به خود دیده و در کنار همه اینها، خط و نشان‌های مقام‌های امریکایی هم گسترش یافته. بیراه نیست اگر بگوییم در این میان، تنها ظریف بوده است که به درشتگویی‌های طرف مقابل پاسخ داده است. روحانی و واعظی به فراخور خود و دیگر اعضای دولت نیز هر یک مطالبی بیان کردند، اما آنچه جای خالی آن احساس می‌شد، سخنگویی دولت جمهوری اسلامی ایران بود. امروز درحالی از طرح احتمالی دولت برای سخنگویی رونمایی می‌شود که حتی همین حالا هم معرفی این گزینه‌ها شاید دیر باشد، سخنگویانی که باید با اطلاع‌رسانی‌ها و حضور بموقع در رسانه‌ها، افکار عمومی ایران را آرام و مطمئن ساخته و پاسخی صریح به سایر طرف‌ها ارائه دهد. اما به نظر می‌رسد طرح آتی دولت، اندکی با ایده‌آل‌ها فاصله داشته باشد. تا اینجای کار، سمتی که زین پس دو نفر در دولت عهده‌دار آن خواهند بود، نوبخت 5 سال برعهده داشت. محمدباقر نوبخت از 20 مردادماه 92 تا امروز معاون رئیس جمهوری و رئیس سازمان برنامه و بودجه است. او همزمان با این سمت، از 6 شهریور 92 تا 9 مرداد امسال، سخنگوی دولت هم بود.  جلسه‌های سخنگویی هر سه‌شنبه در ساختمان کوثر نهاد ریاست جمهوری برگزار می‌شد و طی آن، این عضو دولت ساعت‌ها پاسخگوی سؤالات خبرنگاران بود. نوبخت به عنوان دبیرکل حزب اعتدال و توسعه، یک چهره حزبی و سیاسی است، اما در مقام سخنگو، دیپلماتیک و اعتدالی سخن می‌گفت؛ نه چنان صریح که به تندروی متهم شود و نه چنان محافظه کار که به عقب‌نشینی دولت از مواضعش تعبیر شود. ریاست او بر سازمان برنامه و بودجه، نزدیکی به شخص رئیس جمهوری، دبیرکلی حزب اعتدال و توسعه و رابطه با اعضای دولت، این ویژگی را برای او رقم زده بود که بتواند در مقام یک سخنگوی تمام عیار، از جوانب مختلف دولت با رسانه‌ها سخن بگوید، هرچند به صفت ریاستش بر سازمان برنامه و بودجه، رویکرد اقتصادی‌اش پررنگ بود. برخی از رسانه‌ها و جریان‌ها پاسخ‌های دیپلماتیک او را خوش نداشتند، درحالی که نوبخت همواره دولت را از خود و خود را از دولت می‌دانست و همین سبب می‌شد به گونه‌ای مسئولیت پذیر از دولت سخن بگوید. باوجود این، نوسانات دلار مزید بر علت آن نارضایتی‌ها شد و فشارها بر نوبخت برای کناره‌گیری از دست‌کم یک سمتش، اوج گرفت. او از اواخر سال 96 تا 9 مرداد ماه 97 همچنان باوجود فشارها، سخنگوی دولت باقی ماند. اما در این روز در «توئیتر» اعلام کرد که رئیس جمهوری با استعفای او از سخنگویی دولت موافقت کرده است. وی در این باره نوشت: «کم اثرکردن فشارهای اخیر دشمنان و شرایط جدید اداره کشور، کار مضاعف همه مدیران را می‌طلبد. هرچند که تاکنون بر هر دو مسئولیت سازمان برنامه و بودجه و سخنگویی دولت تمرکز داشته‌ام و این دو نیز بایکدیگر همپوشانی بسیاری دارند، اما از رئیس جمهوری درخواست کردم به دلیل شرایط جدید اجازه دهند همه توان خود را صرف کمک به ایشان در حوزه برنامه و بودجه نمایم و مسئولیت سخنگویی دولت را عزیز دیگری برعهده بگیرد که خوشبختانه مورد موافقت ایشان قرار گرفت.» او چند هفته پیش از این خبرداده بود که رئیس جمهوری با استعفای او مخالفت کرده است. شنیده‌های «ایران» حاکی است که پس از پذیرش استعفای نوبخت، رئیس جمهوری سمت سخنگویی را به عنوان اول پیشنهاد کرد که مورد پذیرش واقع نشد. از آن تاریخ تا امروز، اسامی و گزینه‌های بسیاری برای جایگزینی نوبخت مطرح شده است. برخی از علی ربیعی، وزیر سابق تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عنوان سخنگوی آتی دولت نام بردند، برخی دیگر نیز نام محمد نهاوندیان، معاون اقتصادی رئیس جمهوری را مطرح کردند. حتی در دوره‌ای نام محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات هم به عنوان سخنگوی دولت مطرح شد. وی، 10 روز پس از استعفای نوبخت از سخنگویی در جریان بازدید از «ایرنا» در پاسخ به اینکه برخی نامش را به عنوان سخنگوی دولت مطرح کرده‌اند، گفت «تاکنون درباره این موضوع طرف مذاکره قرار نگرفتم؛ البته نگاه تردیدآمیزی به این موضوع خواهم داشت، اما اگر تکلیف شود باید برخی مسئولیت‌های فعلی را کنار بگذارم.»  این گزاره آذری جهرمی که «اگر تکلیف شود باید برخی مسئولیت‌های فعلی را کنار بگذارم» را می‌توان نشانه‌ای بر اهمیت، فوریت و مسئولیت سخنگویی دولت دانست. به نظر می‌رسد به همین دلیل است که این بار طرح دیگری برای این سمت ریخته شده است.  امروز در حالی از واعظی و محسن حاجی میرزایی به عنوان سخنگویان آتی دولت نام برده می‌شود که پیش از این هم نام آنان، البته به صورت مجزا و به عنوان سخنگوی واحد دولت، مطرح شده بود. رئیس دفتر رئیس جمهوری همین حالا هم هر هفته در پایان نشست هیأت وزیران در میان خبرنگاران حاضر می‌شود. واعظی، چهارشنبه‌ها، هم مباحث دولت را تشریح می‌کند و هم به سؤالات مختلف خبرنگاران پاسخ می‌دهد. جایگاه او در دولت و دفتر رئیس جمهوری سبب شده است که خبرنگاران اصلی‌ترین سؤال خود را از او بپرسند، سؤالاتی که از سیاست داخلی و ارتباط دولت با مجلس و دیگر قوا تا سیاست خارجی در بر می‌گیرد. اما به نظر می‌رسد زین پس، اطلاع‌رسانی از «هیأت دولت» ویژه و خاص محسن حاجی میرزایی خواهد بود. حاجی میرزایی از نیروها و نزدیکان اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهوری شناخته می‌شود. او در دولت اصلاحات نیز در دولت فعال بوده و طرح‌های مطالعاتی چندی را برای افزایش کارآیی و بهره‌وری دولت و دفتر رئیس جمهوری اجرا کرده است. به این ترتیب  حاجی میرزایی را می‌توان انتخاب دقیق جهانگیری برای دولت اعتدال دانست، فردی که زیر و بالای کار دولت به معنای دولت را می‌داند و می‌شناسد. در کارنامه حاجی میرزایی می‌توان به راه‌اندازی پایگاه اطلاع‌رسانی «دفتر هیأت دولت» اشاره کرد. او توانسته است پل ارتباطی مناسبی میان هیأت دولت و کمیسیون‌های مختلف آن با نخبگان و بخش‌های مختلف جامعه باشد. یک هفته یا یک ماه دیگر، نظام و سازوکار جدید دولت برای حوزه سخنگویی عملیاتی می‌شود. این طرح نویی در جمهوری اسلامی ایران خواهد بود، دو شخصیت برای دو حوزه مجزا. اما باید دید عاقبت این کار چه خواهد شد. افکار عمومی داوری می‌کند.  

منبع: ایران آنلاین

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت ion.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایران آنلاین» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۲۱۵۱۳۲۴۱ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

پرویز داوودی؛ ‌۱۸ نکته درباره معاون اولی که از رییس خود برید

   عصر ایران؛ مهرداد خدیر- امروز دوشنبه سوم اردیبهشت 1403 است و از اعلام خبر درگذشت ناگهانی دکتر پرویز داوودی معاون اول رییس جمهوری در دورۀ نخست محمود احمدی‌نژاد (84 تا 88) چهار روز می‌گذرد.

با این حال غیبت رییس جمهوری سابق هم در مراسم تشییع جنازه و هم ترحیم و هم حتی پرهیز از پیام تسلیت ( تا لحظه نگارش این متن) برای مرد شمارۀ دو دولت اول خود و جایگاه معاون اول رییس جمهوری که بعد از حذف سمت نخست‌وزیر در قانون اساسی 1368 در نظر گرفته شده اقتضا می‌کند با درگذشت مرحوم پرویز داوودی با تأمل بیشتر مواجه و به این بهانه برخی نکات را یادآور شویم که البته نخستین آنها بی‌اعتنایی نصب‌کننده و مافوق اوست به خاطر اتفاقاتی که بعدتر رخ داد و کافی است یادآور شویم همان روز یک رییس جمهوری سابق دیگر (سید محمد خاتمی) به مراسم ترحیم همسر معاون -و تازه نه معاون اول خود- رفت تا بدانیم کاری که احمدی‌نژاد در حق پرویز داوودی انجام داده نشان می‌دهد «معجزۀ هزارۀ سوم» واجد چه صفات برجستۀ اخلاقی‌یی و کشف اصول‌گرایی ایرانی تا چه حد ناب بوده است!

    احمدی نژاد در سال ۹۳ در مراسم ترحیم پدر او شرکت کرد اما ۱۰ سال بعد به ختم خودش نرفت!

  عنوان «معاون اول رییس جمهوری» هر چند تازه است ولی بعد از حذف نخست‌وزیر -که در تاریخ ایران با عنوان رییس الوزرا و صدراعظم قدمت بسیار دارد - تدبیری بود تا اعضای شورای بازنگری قانون اساسی به کار بستند زیرا بدون نخست‌وزیر هم اداره جلسات دولت در غیاب رییس جمهوری دچار مشکل می‌شد هم استقبال رسمی از نخست‌وزیران خارجی چون رییس جمهوری ایران همتای آنان به لحاظ پروتکلی نیست و از این رو معاون اول رییس جمهوری در نظر گرفته شد که هر چند منزلت و احترام و جایگاه نخست‌وزیر را دارد اما قدرت او را ندارد و به تعبیر اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهوری در دوران حسن روحانی در طول رییس جمهوری تعریف می‌شود و اختیار عزل و نصب بدون نظر رییس‌جمهوری را ندارد بر خلاف نخست‌وزیر خاصه در دهه ۶۰ که مرد اول اجرایی بود کما این‌که در دوران ریاست‌جمهوری بنی‌صدر و آیت‌الله خامنه‌ای دولت‌ها به نخست‌وزیران (‌محمد علی رجایی و میر حسین موسوی‌) منتسب می‌شوند. مراد از دولت شهید رجایی هم دولت او در زمان نخست‌وزیری است نه ریاست جمهوری چون اولا دوران ریاست جمهوری او بسیار کوتاه بود (‌کمتر از ۴۰ روز: مرداد تا ۸ شهریور ۱۳۶۰) و تازه نخست‌وزیر دوره او هم دکتر باهنر بود.


  به اشتباه اما تصور می‌شود مراد از دولت رجایی دولت دوران ریاست جمهوری اوست. در حالی که یک سال نخست‌وزیری زمان ریاست جمهوری بنی‌صدر مد‌نظر است و می‌دانیم سران حزب جمهوری اسلامی او را به اولین رییس جمهوری تحمیل کردند (‌به خاطر در اختیار داشتن اکثزیت کرسی های مجلس اول).


پرویز داوودی، سومین معاون اول رییس جمهوری به حساب می آمد: بعد از حسن ابراهیم حبیبی ( دو رییس جمهور: هاشمی رفسنجانی و خاتمی) و محمد‌رضا عارف ( دوره دوم خاتمی). بعد از او هم شاهد سه معاون اول دیگر بوده‌ایم: اسفندیار رحیم مشایی، محمد رضا رحیمی، اسحاق جهانگیری ( دو هر دو دوره حسن روحانی)‌و محمد رضا مخبر ( معاون اول فعلی در دولت ابراهیم رییسی).

   عمر معاون اولی رحیم مشایی البته بسیار کوتاه بود و با توصیه یا نهی رهبری احمدی‌نژاد ناچار شد او را از معاونت اولی کنار بگذارد و محمد رضا رحیمی را جانشین او کرد.

   با محاکمه و زندان رحیمی جایگاه معاون اول آسیب دید و اسحاق جهانگیری کوشید آن را ترمیم کند و دفاع جانانه از رییس جمهوری در مناظره ها و انصراف به سود حسن روحانی در خاطره ها مانده است.


پرویز داوودی البته از جنس مردان احمدی نژاد نبود و به سفارش سید محمود هاشمی شاهرودی معاون اول شد و احمدی نژاد می‌خواست با قبول پیشنهاد رییس قوه قضاییه از نفوذ او به نفع دولت خود استفاده کند. استاد اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی دانش آموخته دانشگاهی در آمریکا بود و در دوران هاشمی شاهرودی معاونت اقتصادی قوه قضاییه را بر عهده داشت و در واقع اولین و آخرین معاون اقتصادی قوه قضاییه چون بعد از او و هاشمی شاهرودی برچیده شد. مرحوم هاشمی شاهرودی علاقه خاصی به امور اقتصادی داشت و این انتصاب را می توان در آن راستا هم دانست.

احمدی نژاد بعد از انتصاب اسفندیار رحیم مشایی به معاون اولی هم آقای داوودی را کنار نگذاشت و به عنوان مشاور عالی و رییس مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری نصب کرد.



۱۸نکته درباره معاون اول و مشخصا پرویز داوودی این بحث را کامل می کند:

۱. این که از ۶۸ به این سو تنها ۷ نفر بر این کرسی نشسته اند و مرد شماره دو دولت به حساب می آید توجه بیشتر به کارنامه پرویز داوودی را توضیح می دهد: حسن حبیبی (۱۲ سال)، محمد رضا عارف (۴ سال)، پرویز داوودی ( ۴ سال)، اسنفدیار رحیم مشایی ( ۵ روز)، محمد رضا رحیمی ( ۴ سال) و محمد رضا مخبر ( از ۱۴۰۰ به این طرف).

۲. پرویز خان بیش از این که یار این محمود (احمدی نژاد) باشد یار آن محمود (هاشمی شاهرودی) بود. چندان که معاون اقتصادی او در دوران قوه قضاییه و بعد از خروج از دولت هم رییس دفتر هاشمی شاهرودی در مجمع تشخیص هر چند شان معاون اول سابق رییس دفتری نیست.

۳. مرحوم داوودی در دولت احمدی نژاد جانشین محمدرضا عارف شد و جالب این که در انتخابات اسفند ۱۳۹۴ که با شور و شوق فراوان انجام و عارف با رای بالا نفر اول تهران شد داوودی هم کاندیدا بود و ناکام ماند. همین نامزدی نشان داد که به رغم چهار سال معاون اولی عنصر عمیق سیاسی نیست و  همچنان روی حمایت خاص هاشمی شاهرودی حساب می‌کرد.

۴. انتصاب او به عنوان مشاور عالی نشان می دهد رابطه او با دولت احمدی نژاد محدود به ۸۴ تا ۸۸ نبوده و تا پایان با او بوده در حالی که وانمود کرد رابطه خود با او را بعد از سال ۹۰ گسسته است.

۵. امضای بیانیه سال ۹۷ مهم ترین دلیل خشم احمدی نژاد از اوست. همان بیانیه که شماری از مردان احمدی نژاد حساب خود را از او جدا کردند و اتفاقا همان باعث شد ابراهیم رییسی برخی از آنها را به کار گیرد. مرحوم داوودی اما ترجیح داد بی عضویت رسمی برای جبهه پایداری برنامه اقتصادی بنویسد.


۶. چندان اهل اظهار نظر سیاسی نبود و به خاطر نوع رفتار و سلوک دکتر حسن حبیبی در ۸ سال ریاست جمهوری هاشمی و ۴ سال خاتمی این سنت جا افتاد که معاون اول نباید زیاد دیده شود. عارف هم این سنت را ادامه داد و داوودی هم در همین مسیر بود. هر چند در سال ۸۸ و در اواخر دوران معاون اولی گفت: ما آقای احمدی نژاد را آسان گیر نیاورده‌ایم تا به راحتی از دست بدهیم!

۷. در سال ۹۶ و در رقابت روحانی با رییسی از رییسی حمایت کرد و پشت سر رییس سابق خود - احمدی نژاد- که رد صلاحیت شده بود نایستاد.

۸. مردم در سال ۹۲ به روحانی رای دادند. در ۹۴ هم به همفکران او در مجلس. در ۹۶ هم روحانی را ابقا کردند اما لایحه پیوستن ایران به گروه ویژه اقدام مالی یا اف ای تی اف را باید مخالفان روحانی در مجمع تشخیص تصویب می کردند و این مدل دموکراسی در دنیا همتایی ندارد که رییس جمهوری و مجلس تصویب کنند و رقبای شکست خورده در انتخابات وتو کنند. ربط قضیه به مرحوم این است که اف‌ای‌تی‌اف را مثل کاپیتولاسیون می دانست و موضع محسن رضایی را تقویت می کرد.

۹. همان طور که احمدی نژاد استاندار دولت هاشمی رفسنجانی بود و بر رییسِ رییس خود شورید داوودی هم معاون وزیر اقتصاد در دولت هاشمی رفسنجانی بود اما در مجمع تشخیص مصلحت در جبهه مخالفان رییس مجمع قرار داشت.

۱۰. از جملات ماندگار مرحوم این است که دولت مهرورزی نه تنها مبتلا به فساد نیست بلکه کمترین فساد را تحمل نمی کند. او صندلی خود را اما به محمد رضا رحیمی سپرد ( اگر ۵ روز معاون اولی رحیم مشایی از ۲۷ تیر تا ۲ مردا ۸۸  را نادیده بگیریم) که به اتهام فساد بازداشت و زندانی شد.

۱۱. در دورانی که رییس بنیاد ملی نخبگان بود به خاطر اشتغالات دیگر اداره بنیاد را به زلفی گل سپرد و همین سابقه موجب شد در دولت رییسی وزیر علوم شود و از این حیث وزیر فعلی علوم وام دار مرحوم است.

۱۲. با این که چهره ای تکنوکرات بود اما دوست داشت حرف های خاص مذهبی بر زبان آورد. از جمله در ۱۴ تیر ۱۳۸۶ گفت: الگوی ما سیاست های اهل بیت است و فاطمه زهرا. در حالی که در طول ۲۵۰ سال امامت ۱۲ امام شیعه تا قبل از غیبت تنها در سه دوره کوتاه قدرت را در اختیار داشتند. امام علی کمتر از ۵ سال، امام حسن کمتر از یک سال و امام رضا هم دو سال ولیعهدی تشریفاتی. با این نگاه مشخص نبود منظور او چیست. درامور اخلاقی و دینی طبیعی است و ربطی به این دولت و آن دولت ندارد ولی در مقام دولت بیشتر حرفی برای جلب خوشایندها به نظر می رسید زیرا دولت زیر مجموعه نظام است و کلیت نظام از باور به امامت و ولایت شیعه مشروعیت می گیرد و دولت خاص تافته جدا بافته نبود و حتی رییسان جمهوری روحانی چنین مدعای نداشتند.

۱۳. در اول خرداد ۱۳۸۶ به گونه‌ای  به استقبال تحریم‌ها رفت که از یک استاد اقتصاد بعید بود. 

۱۴. در اردیبهشت ۸۸ و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری  در سفر به تانزانیا ۶۰ نفر را با خود برد. یک هیات ۶۰ نفری برای سفر به کشوری چون تانزانیا این گونه توجیه شد که چون رییس جمهوری درگیر انتخابات شده و خود نمی تواند به سفر برود معاون اول به جای او رفته در حالی که معمولا رییس جمهور می‌رود و معاون اول می ماند. در دولت روحانی و دولت فعلی هم این گونه است.

۱۵. در ۱۴ تیر ۱۳۸۶ لوح تقدیری به مادر سید حسن نصرالله تقدیم کرد. از تاسف های مرحوم داوودی این بود که احمدی‌نژاد از تکریم و تجلیل مادر سید حسن نصر‌الله شیعه و روحانی به تسلیت به مادر هوگو چاوز در اسفند ۹۱ رسیده که به اعتقاد احمدی‌نژاد با عیسی مسیح بازمی گردد!

۱۶. احمدی نژاد از او در احکام انتصاب با این صفات یاد کرده بود: اندیشمند، متعهد، دل سوز، فداکار.... همه این توصیفات را به خاطر امضای بیانیه در سال ۹۷ نادیده انگاشت و به مرگ او هم توجه نکرد.

۱۷. برخی معتقدند بی‌توجهی احمدی‌نژاد به نظر معاون اول برای معرفی حسین صمصامی به عنوان وزیر اقتصاد هم به اختلافات او با پرویز داوودی دامن زد. احمدی‌نژاد تحت تاثیر ایده سید شمس‌الدین حسینی برای یارانه نقدی که تلفیقی از طرح ۵۰ هزار تومانی مهدی کروبی در سال ۸۴ و جمشید پژویان اقتصاددان برای حذف یارانه غیر مستقیم بود به جای «صمامی مزرعه آخوند» سید شمس الدین حسینی را برای وزارت اقتصاد در نظر گرفت و یارانه نقدی را به اجرا گذاشت.

۱۸. در حالی که از مرحوم به عنوان تئوریسین جبهه پایداری یاد می‌شود اما به احتمال زیاد رابطه تشکیلاتی نداشتند و بیشتر از تخصص خود استفاده کرده و برای آنها برنامه اقتصادی نوشته هر چند کاش در حیات از او می‌پرسیدند آنچه در دولت رییسی و مجلس انقلابی شاهدیم با آن برنامه انطباق دارد و اصلا وضعیت فعلی حاصل برنامه است یا بی‌برنامگی؟ به بیان روشن‌تر کو برنامه؟کدام برنامه؟

کانال عصر ایران در تلگرام بیشتر بخوانید: حضور کاظم صدیقی در مراسم ختم مرحوم پرویز داودی (عکس) مراسم ترحیم معاون اول احمدی نژاد بی حضور رییس جمهور پیشین پرویز داوودی؛ درگذشت یار محمودها و پایداری

دیگر خبرها

  • واکنش سخنگوی دولت به افتتاح ابرپروژه سد و نیروگاه ایرانی‎ساز در سریلانکا
  • دشمن غدار جمهوری اسلامی، فقر است؛ مسئولان مراقب باشند
  • با مأموریت‌های چندگانه در حال فتح قله‌ها هستیم/ سد «معشوره» و «راه آهن» لرستان در دستور کار دولت است
  • دولت همسو با افزایش تولید و اشتغال از بازارهای داخلی و خارجی بهره‌ می‌گیرد
  • مادورو: آمریکا به توافقنامه امضا شده احترام نمی‌گذارد
  • پیام ابراهیم رئیسی به بشار اسد +جزئیات
  • پشت پرده خشم احمدی نژاد از معاون تازه فوت شده‌اش
  • پیشگیری از وقوع جرم در دستور کار دستگاه قضایی استان سمنان است
  • پرویز داوودی؛ ‌۱۸ نکته درباره معاون اولی که از رییس خود برید
  • تعیین تکلیف خط لوله گازی آی‌پی در سفر رئیس‌جمهوری حائز اهمیت است