تهران- ایرنا- نزدیک به چهارسال از آخرین انتخابات اتاق‌های بازرگانی می‌گذرد و تشکل‌گرایان موسوم به «فعالان بخش‌خصوصی» خود را آماده برگزاری انتخاباتی دیگر می‌کنند.

روزنامه دنیای اقتصاد در سرمقاله ای به قلم محسن جلال‌پور، آورده است: در اسفند 93 که انتخابات اتاق برگزار شد، به‌واسطه تلاش‌های دیپلماتیک و سیاست‌گذاری نسبتا صحیح اقتصادی دولت، چشم‌اندازی امیدوارکننده پیش‌روی فعالان اقتصادی قرار داشت و انگیزه آنها را برای فعالیت اقتصادی و مشارکت‌های اجتماعی افزایش داده بود.

امسال اما با وجود نا‌اطمینانی و ابهام حاکم بر اقتصاد کشور، این احتمال داده می‌شود که انتخابات اسفندماه با مشارکت کمتری برگزار شود. قاعدتا همه آنها که دلسوز تشکل‌های بخش‌خصوصی هستند باید تلاش کنند تا انتخابات پیش‌رو به بهترین شکل برگزار شود و از آن مهم‌تر شایسته‌ترین افراد به‌عنوان نماینده بزرگ‌ترین تشکل بخش‌خصوصی وارد اتاق‌های بازرگانی شوند؛ اما سوال این است که بخش‌خصوصی چیست و نماینده واقعی بخش‌خصوصی کیست؟

براساس تعاریف، بخش‌خصوصی بخشی از اقتصاد است که حداقل باید دو ویژگی مشخص داشته باشد. یکی اینکه تحت کنترل و مالکیت دولت نباشد، دوم اینکه با هدف کسب منفعت شخصی ایجاد شده باشد. با این تعریف هر فردی که با هدف کسب سود شخصی، فعالیت اقتصادی خارج از مالکیت و کنترل دولت ایجاد کند، فعال بخش‌خصوصی محسوب می‌شود.

با این حال در کشور ما به هرکس که کارت بازرگانی دارد و عضو اتاق بازرگانی است، بخش‌خصوصی می‌گویند اما به بازاریان، اصناف، تشکل‌ها، انجمن‌ها و فدراسیون‌ها بخش‌خصوصی اطلاق نمی‌شود. این یک نشانی غلط است و دو ایراد بزرگ دارد؛ اول اینکه همه دارندگان کارت بازرگانی، بخش‌خصوصی نیستند؛ چون خیلی از اعضای اتاق، دولتی ‌و شبه‌دولتی‌اند. دوم اینکه خیلی از فعالان بخش‌خصوصی کارت بازرگانی ندارند. نتیجه اینکه اتاق بازرگانی اگرچه بزرگ‌ترین و دیرپاترین تشکل بخش‌خصوصی است، اما همه آن نیست و نمی‌تواند منافع همه عاملان این بخش را مدیریت کند. ضمن اینکه اصولا چنین ماموریتی غیرممکن است؛ اما اگر شدنی هم باشد به دلایلی که اشاره می‌کنم، به سود بخش‌خصوصی نیست.

پیش از آن لازم است به یک پرسش مهم پاسخ داده شود؛ اینکه اتاق‌های بازرگانی چه ماموریتی دارند؟
برخی معتقدند اتاق باید صرفا از منافع اعضایش که عاملان بخش‌خصوصی هستند دفاع کند و برخی اتاق را دیده‌بان فضای کسب و کار و برج مراقبت آزادی اقتصادی می‌دانند.
در این زمینه دو جریان اصلی و قدرتمند در اتاق‌های بازرگانی شکل گرفته است:

جریان اول را بنیان‌گذاران اتاق تجارت تهران پایه‌گذاری کرده‌اند. آنها ماموریت اصلی اتاق را تسهیل فضای کسب‌وکار می‌دانستند و به‌دنبال تحکیم نهادهای آسیب‌دیده نظیر مالکیت و رقابت بودند. ادامه این جریان درحال‌حاضر، اتاق‌های بازرگانی را برج مراقبت آزادی‌های اقتصادی و مطالبه‌گر اصلاحات اقتصادی و همین طور دیده‌بان فضای کسب‌وکار می‌دانند.

جریان دوم به اندازه جریان اول ریشه‌دار و تاریخی نیست و از اواسط دهه 50 پدیدار شده است. این جریان می‌گوید اتاق باید در برابر ساختار سیاسی، قدرت چانه‌زنی در هدایت منابع را داشته باشد. این جریان به تشکل‌هایی نظیر اتاق به‌مثابه ابزار چانه‌زنی با دولت می‌نگرد و معتقد است ماموریت اصلی اتاق باید هدایت منابع به سفره بخش‌خصوصی باشد. ریشه شکل‌گیری این جریان به دهه 50 برمی‌گردد؛ آنجا که قیمت نفت افزایش قابل‌توجهی یافت و متناسب با آن جهت‌گیری اقتصاد سیاسی در توزیع درآمدهای نفتی تغییر کرد. به این ترتیب طبقه جدیدی در بخش‌خصوصی شکل گرفت که انگیزه‌اش انباشت سرمایه از راه تولید و تجارت نبود. این طبقه نوظهور تلاش زیادی ‌کرد تا از توزیع درآمدهای نفتی سهم ببرد و به نوعی همسفره دولت در رانت‌های نفتی شود. این طبقه رفته‌رفته قدرت گرفت و برای آن‌که توان چانه‌زنی‌اش را با دولت به‌عنوان مقسم درآمدهای نفتی همواره حفظ کند، از تشکل‌گرایی استفاده ابزاری کرد. دولتمردان نیز به درستی به این دوگانگی دیدگاه پی برده‌اند و به همین دلیل است که مدام به نقد پارلمان بخش‌خصوصی می‌پردازند و می‌گویند از اتاق صدای واحدی شنیده نمی‌شود.

اکنون باید به این پرسش پاسخ داد که چه کسی شایستگی نمایندگی بخش‌خصوصی در تشکل‌هایی نظیر اتاق را دارد؟

به اعتقاد من، فردی که قرار است نماینده فعالان بخش‌خصوصی باشد اول از همه باید تکلیف خود را با دولت‌، اقتصاددولتی و مسائلی نظیر حمایت، یارانه‌ و فساد مشخص کند. از نظر من ماموریت اصلی تشکل‌هایی نظیر اتاق، دیده‌بانی فضای کسب‌وکار و تحکیم نهادهای مهم اقتصادی است، نه چانه‌زنی برای دریافت رانت و حمایت بیشتر.

چون نفع بخش‌خصوصی واقعی در اقتصاد آزاد است نه تیولداری یا سرمایه‌داری دولتی. از آنجا که در سال‌های گذشته هر سیاستی که در حمایت از بخش‌خصوصی تدوین شده، یا باعث تشدید فساد و توزیع رانت شده یا در عمل به محدود‌تر شدن بخش‌خصوصی ختم شده قطعا باید در رویکرد اتاق نیز تجدیدنظر صورت گیرد. بدون شک اتاق‌های بازرگانی در چند دهه اخیر از اهداف و ماموریت‌های یک تشکل وابسته به بخش‌خصوصی دور شده‌اند و لازم است به ریل اصلی خود بازگردند.

اگر می‌خواهیم اتاق‌ایران به‌عنوان بزرگ‌ترین و دیرپاترین تشکل بخش‌خصوصی به مسیر اصلی‌اش بازگردد لازم است به‌صورت فراگیر در همه استان‌ها نمایندگانی انتخاب کنیم که رسالتشان شراکت با دولت در توزیع منابع نباشد. اتاق باید به ریل اصلی خود بازگردد تا مطالبه‌گر رقابت و تسهیل فضای کسب‌وکار باشد و نماینده اتاق نیز باید صدای رسای بخش‌خصوصی واقعی برای آزادی اقتصاد ایران باشد.

*منبع: روزنامه دنیای اقتصاد،1397،10،23
**گروه اطلاع رسانی**1893**9131

منبع: ایرنا

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

حل شدن مشکلات معیشتی با تشکیل معاونت بازرگانی فقط یک شعار توخالی است/ جهادسازندگی کار 10 وزارتخانه فعلی را انجام می داد/ جهاد سازندگی را منحل کردند تا باندبازان روی کار بیایند

تفکیک وزارت بازرگانی از صنعت و معدن یک کار غیر ضروری و تشریفاتی است و جز هدر دادن بیت المال و تحمیل هزینه های هنگفت و زائد بر تن رنجور و بیمار بودجه کشور هیچ نتیجه ای نخواهد داشت .مشکل کنونی کشور،مشکل ناکارآمدی دستگاه اداری کشور و مدیریت آن است .

عبدالمجید شیخی کارشناس مسائل اقتصادی در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ درباره تلاش دولت برای تشکیل وزارت‌بازرگانی با توجیه سامان بخشیدن به مشکلات تنظیم بازار و کنترل قیمت‌ها اظهارداشت: این کار یک کار تشریفاتی است و مشکل اقتصاد کشور با استقلال وزارت‌ بازرگانی از صنعت‌ومعدن برطرف نمی شود؛ چرا که مشکل ناکارآمدی دستگاه اداری کشور و مدیریت آن است.

 

حل شدن مشکلات معیشتی با تشکیل معاونت بازرگانی فقط یک «شعار توخالی» است

وی افزود: این کاری که دولت قصد دارد انجام دهد خلاف قانون و مصالح و منافع کشور است و اجرای این کار غیرضروری چیزی جز هدر دادن بیت المال نیست و باعث تحمیل کردن هزینه های هنگفت و اضافه بر تن رنجور و بیمار بودجه کشور است و منابع کشور را هدر می دهد. مشکل کنونی کشور، مشکل مدیریت این دولت اس؛ مدیریت در این دولت از راس تا پایین آن ناکار امد است.

این کارشناس مسائل اقتصادی درباره سخنان رئیس جمهور مبنی بر حل شدن یک هفته‌ای مشکلات بازار در صورت تشکیل وزارت بازرگانی خاطرنشان کرد: این یک شعار تو خالی است. فرض کنید وزارت بازرگانی تشکیل شود چطور ممکن است در این مدت کوتاه مشکلات حل شود، در حالی که برای تشکیل این وزارت خانه جدید در شرایط کنونی کشور چندین ماه زمان نیاز است.

 

تشکیل وزارت بازرگانی مانند معاونت اقتصادی هیچ نتیجه‌ای ندارد

شیخی خاطرنشان کرد: آقای روحانی معاونت اقتصادی را تشکیل داد ولی به جای انکه اوضاع اقتصاد بهبود یابد، روزبه روز بدتر شد، در حال حاضر هم که مجلس با مخالفت خود جلوی تشکیل وزرات بازرگانی را گرفته است قصد دارد معاونت بازرگانی تشکیل دهد. باید از ایشان پرسید که تشکیل معاونت اقتصادی چه ثمری داشت که به ‌ فکر تشکیل معاونت بازرگانی افتاده است.

وی درباره اظهارت مسئولان دولت کنونی که ادغام وزارتخانه‌ها در دولت وقت را بدون پیشینه مطالعاتی و دلایل کارشناسی مشخص می دانند، گفت: اینها که استدلال می کنند کار دولت وقت غیرکارشناسی و بدون مطالعه انجام شده باید خودشان هم بیایند و مطالعاتشان را در رابطه با تفکیک این وزارت خانه ها ارائه دهند تا توسط چند اقتصاددان که گرایش سیاسی آن ها بر نظریه علمی  آن ها غلبه ندارد بررسی شود و نظرشان را بگویند.

 

جهادسازندگی کار 10 وزارتخانه فعلی را انجام می داد

این کارشناس اقتصادی خاطرنشان کرد: اگر مدیریت کار آمد جهادی در کشور مستقر شود و تشکیلاتی مانند جهاد سازندگی که در عمل کار 10 وزارتخانه را با یک انگیزه الهی و با یک تلاش خارق العاده و فعالیت های حیرت آوری انجام می داد، راه اندازی شود بسیاری از مشکلات کشور را حل می کند.

شیخی در ادامه با اشاره به اینکه جهاد سازندگی در هرکجا که وارد می شد موفق بود، یادآور شد:  جهاد سازندگی خلاء سازمانی نهادهای دوره شاهنشاهی را پر کرد و ناکارآمدی بافت پوسیده سنتی دستگاه اداری را جبران می کرد و در نقاطی قدم می گذاشت که یا سایر نهادها وارد نمی شدند و یا انگیزه و توانایی انجام آن کار نداشتند.

 

جهاد سازندگی را منحل کردند تا باندبازان روی کار بیایند

وی با بیان اینکه جهاد سازندگی یک دستگاه کارآمدی بود که انواع وظایف را انجام می داد گفت: این نهاد محرومیت هایی را که در زمینه های مختلف از زمان شاهنشاهی به ارث رسیده بود را برطرف می کرد و انحلال جهاد سازندگی خیانتی تاریخی بود که باندبازان حزبی، مجلس و دولت وقت انجام دادند و دستاورد همین افرادی است که اکنون هم مسئولیت دارند.

این کارشناس مسائل اقتصادی در پاسخ به عده ای که می گویند این وزارتخانه ها به جای ادغام، تجمیع شدند، گفت: این هم یک بهانه است، در گذشته وزارت صنعت و وزارت معدن از هم جدا بودند و بعداز مدتی این دو وزراتخانه با هم یکی شدند. با این استدلالی که این افراد دارند ممکن است در آینده این بهانه تجمیع شدن را هم برای وزارت صنعت و معدن بیاورند و آنها را از هم تفکیک کنند.

شیخی بیان کرد: عده‌ای از قانون انتزاع وظایف و اختیارات بخش کشاورزی از وزارت صمت و الحاق آن به وزارت جهاد کشاورزی انتقاد می‌کنند؛ چراکه معتقدند وظیفه و تخصص وزارت کشاورزی در بخش تولید محصولات کشاورزی است و نباید این وزارتخانه در موضوع تنظیم بازار دخالت کند.

شیخی افزود: استدلال این افراد غلط است؛ چراکه یکپارچه سازی مدیریت محصول از سر مزرعه تا سفره مردم یک امر ضروری است و انتقال وظایف بازرگانی بخش کشاورزی به وزارت جهاد کشاورزی یک اقدام بسیار خوب و انقلابی بود ولی ابزار لازم را برای تنظیم بازار به وزارت جهاد کشاورزی منتقل نکردند و خود وزارت جهاد کشاورزی هم وظایف خود را به خوبی انجام نداد؛ لذا مشکل در اجراست و نفس این کار مشکلی ندارد.

وی تاکید کرد: اگر سه بخش صنعت، معدن و تجارت به جای ادغام، تجمیع هم شده باشند در این صورت بهتر می توانند جداگانه امر تنظیم بازار را انجام دهند وبه علت اینکه ادغام نشده اند  تعارضی هم با هم نخواهند داشت. و انگار یک استقلال نسبی دارند و با این استقلال نسبی می توانند به راحتی امر تنظیم بازار را انجام دهند و هیچکدام تزاحمی با یکدیگر ندارند.

 

تفکیک وزارت‌خانه‌ها غیر ضروری و تشریفاتی است

این کارشناس مسائل اقتصادی افزود: اگر مشکل مدیریت و هماهنگی این سه بخش است؛ وزیر می تواند تفویض اختیار کند و بخشی از مدیریت خود را به فردی که در رده پایین تری قرار دارد واگذار کند و لازم به انجام این کار غیر ضروری و تشریفاتی و هزینه بر تفکیک وزارتخانه ها نیست.

شیخی خاطرنشان کرد: وعده آقای روحانی درباره برطرف شدن مشکلات با تشکیل شدن وزارت بارگانی، مانند وعده‌هایی است که ایشان در گذشته در رابطه با برجام و حل شدن 100 روزه مشکلات اقتصادی کشور می دانند. ایشان همیشه عادت دارند وعده آینده می دهند و و قتی زمان آن فرا می رسید ضمن اینکه آن وعده عملی نمی شود ،مردم هم به خاطر گذشت زمان آن را فراموش می کنند.

 

نمی‌توان با کار بدون کارشناسی هزینه‌های سنگین به کشور تحمیل کرد

وی در پایان توضیح داد: این دولت بدون مطالعه و کارشناسی هر روز یک تصمیمی را می گیرد و این تصمیمات نتیج‌ ای جز تحمیل هزینه‌های اضافی برای کشور نداشته است؛ مانند خرج کردن حیثیت مملکت پای برجام که نه تنها هیچ تحریمی از بین نرفت بلکه تحریم‌ها چند برابر شد و فروش نفت کشور به جای انکه افزایش یابد، کاهش یافت.

 

انتهای پیام

۵۰۰ روز در بند و ۶۵۰ صفحه کیفرخواست| مطهری: نهاد تخصصی می‌گوید بازداشتی‌های محیط زیست، جاسوس نیستند| حاکمیت دوگانه باید روزی حل شود| نباید این‌طور باشد که وزارت اطلاعات به مجلس پاسخ‌گو باشد اما سازمان اطلاعات سپاه پاسخ‌گو نباشد

علی مطهری: اگر قرار بر عدم بررسی ادعای خاتمی بوده پس چرا دادگاه تشکیل دادند| صرف اظهارعقیده نباید موجب محاکمه شود| چرا قوه قضاییه و مقامات امنیتی هراس دارند؟

سقوط مینی بوس در محور بویین و میاندشت - خوانسار ۱۳ کشته برجا گذاشت

کلیدواژه: اقتصاد دنياي اقتصاد اتاق هاي بازرگاني تشكل هاي بخش خصوصي

منبع این خبر، وبسایت www.irna.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۲۳۴۸۰۳۴ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • جای خالی بخش خصوصی در کشاورزی کردستان 
  • گمرک ایران با ۲۰ درصد سود بازرگانی منطقه ویژه اقتصادی بوشهر موافقت کرد
  • تولیدکنندگان فرماندهان جنگ اقتصادی هستند/ ممنوعیت واردات ۱۴۴۸ قلم کالا به کشور/ تفویض بخشی از اختیارات به تشکل های بخش خصوصی
  • انتصاب اعضای اصلی کمیته ارزی اتاق بازرگان ایران
  • اعضای اصلی کمیته ارزی اتاق بازرگانی ایران مشخص شدند
  • اتاق بازرگانی: سهم هر ایرانی از یارانه‌، ماهی یک میلیون است
  • رییس اتاق بازرگانی تهران: سهم هر ایرانی از یارانه‌، ماهی یک میلیون است
  • رییس اتاق‌بازرگانی: هر ایرانی ماهانه 1میلیون یارانه می‌گیرد
  • اقتصاد سنتی اتاق بازرگانی ۱ درصد هم شانس برنده شدن مقابل جوانان نخبه را ندارد
  • هشدار معاون علمی رئیس جمهور به اتاق بازرگانی؛ اقتصاد سنتی شما ۱درصد هم شانس برنده شدن مقابل جوانان نخبه ندارد
  • ٣ پیشنهاد بخش خصوصی برای اصلاح ساختار بودجه/ بودجه حیات خلوت دولت را کم کنید
  • مراقبت های بعد از کاشت ریش و سبیل برای بهبودی سریع و نتایج بهتر
  • مراقبت های قبل و بعد از عمل بلفاروپلاستی برای کاهش درد و تورم پلک
  • اجاره کارتهای بازرگانی به معضلی برای صادرات تبدیل شده است
  • لزوم تقویت تشکل های بخش خصوصی/ عزم مسئولان برای رونق تولید و رفع مشکلات صنعت و معدن
  • نگرانی اتاق بازرگانی کشور از فشار مازاد بر تولیدکنندگان
  • برخورد با سوء استفاده کنندگان از کارت های بازرگانی استمرار دارد
  • «نشاط» در نگارخانه آسمان برج آزادی
  • کارمزد سنگین صرافان در معاملات سامانه نیما / بانک مرکزی به افزایش هزینه‌های انتقال ارز‌های صادراتی بی‌توجه است