به گزارش سرویس سیاسی ایسکانیوز محمدجواد حق‌شناس، عضو شورای مرکزی حزب اعتمادملی،با اشاره به اظهارات اخیر محمود واعظی، مبنی بر عدم ائتلاف با اصلاح‌طلبان تندرو در انتخابات سال 92 و 96 گفت: اظهارات آقای واعظی با واقعیات انطباق ندارد.

وی افزود: آقای روحانی در شرایطی در سال 92 وارد عرصه رقابت‌ها شد که علاوه بر رد صلاحیت مرحوم آقای هاشمی، بسیاری از چهره‌های شناخته شده‌ جریان اصلاحات، نیز به دلیل رد صلاحیت از حضور در انتخابات بازمانده بودند.

عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی درباره نقش حزب اعتدال و توسعه در پیروزی روحانی در انتخابات 92 گفت: در سال 92 هیچ‌ یک از مردم شناختی از حزب اعتدال و توسعه نداشتند که بخواهند با در نظر گرفتن حمایت این حزب از آقای روحانی موجب پیروزی ایشان در انتخابات آن سال شود. بنابراین اگر حمایت اصلاح‌طلبان نبود؛ قطعا آقای روحانی نمی‌توانست پیروز انتخابات شود.

*واعظی شناختی از فضای سیاسی کشور ندارد

حق‌شناس با بیان اینکه اظهارات اخیر آقای واعظی ناشی از عدم شناخت وی از فضای سیاسی کشور در سال‌های قبل و همچنین عدم شناخت کافی از جایگاه حزب متبوعش در جامعه است، خاطرنشان کرد: بدون شک اینگونه اظهار نظرات لطمه جدی به آقای روحانی می‌زند.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب ادامه داد: آقای روحانی در مراسم بزرگداشت آیت‌الله هاشمی از برخی بی‌وفایی‌ها ابراز گله‌مندی کرد. سوال من از آقای روحانی این است "شما که اینگونه از بی‌وفایی‌ها گله می‌کنید چرا به رئیس دفتر خودتان تذکر نمی‌دهید تا اظهاراتی را بیان نکند که مورد دلخوری جامعه و کسانی شود که تلاش جدی برای حضور شما در این جایگاه انجام دادند؟"

*تاکنون تلاشی برای تشکیل کارگروه مشترک دولت و اصلاح‌طلبان انجام نشده است

عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی با اشاره به نشست مشترک چند ماه‌ قبل برخی فعالان اصلاح‌طلب با روحانی که نتیجه آن تشکیل کارگروهی برای تبادل نظر میان اصلاح‌طلبان و دولت بود، گفت: متاسفانه تاکنون تلاشی برای تشکیل این کارگروه از سوی آقای واعظی که به عنوان رئیس دفتر رئیس‌جمهور ماموریت فراهم کردن شرایط تشکیل این کارگروه مشترک را برعهده داشتند، انجام نشده است.

وی ادامه داد: ارتباط مستمر احزاب و تشکل‌های سیاسیِ تاثیرگذار با دولت این امکان را برای رئیس جمهور فراهم می‌کند که در روزهای سختی که اداره جامعه نیاز به تدبیر بیشتری دارد، از پتانسیل این گروه‌های سیاسی استفاده کند. البته این ارتباطات نباید محدود به اصلاح‌طلبان شود و دیگر گروه‌های سیاسی نیز باید با دولت ارتباط و تعامل داشته باشند؛ زیرا هر جناح سیاسی در جامعه نقش و تاثیرگذاری خاص خود را دارد.

این عضو شورای شهر تهران در پاسخ به این سوال که با توجه به اظهار نظرات اخیر آقای واعظی، آیا این انتظار می‌رود که در آینده نزدیک شاهد تشکیل کارگروه مشترک اصلاح‌ طلبان با دولت باشیم؟ گفت: من آقای واعظی را آدم باهوشی می‌دانم. درک دقیقی از بیان چنین اظهاراتی از جانب ایشان ندارم. امیدوارم بتوانند، درباره این اظهارنظرات توضیح دهند، زیرا این سخنان نه به نفع دولت و رئیس جمهور است و نه به نفع جامعه.

وی همچنین در پاسخ به این سوال که منظور رئیس‌دفتر رئیس جمهور از اصلاح‌طلبان تندرو چه کسانی است؟ تصریح کرد: در هر دو جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا چهره‌های تندرو حضور دارند اما فکر می‌کنم در فضای امروز جامعه دیگر از این واژه‌ گذر کرده باشیم. گروهی از اصلاح‌طلبان را که در مقطعی بحث عبور از رئیس دولت اصلاحات و یا تحریم انتخابات را مطرح می‌کردند را می‌توان در دایره افراد تندرو به حساب آورد.

منبع : تسنیم

انتهای پیام/

156 / 156 محمدجواد حق‌شناس محمود واعظی حزب اعتمادملی حسن روحانی

منبع: ایسکانیوز

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

۲۷ خرداد ۸۴ شکست ائتلاف راست مدرن و چپ رادیکال

اصلاح‌طلبان این روزها به عناوین مختلف یادآور می‌شوند که تاریخ می‌تواند تکرار شود. به‌عنوان مثال چندی پیش این بهزاد نبوی بود که این هشدار را به هم‌جریانی‌هایش داد و پیش‌تر نیز مصطفی معین بود که این عبارت را تکرار کرده بود ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۵:۱۷ رسانه ها خواندنی نظرات - اخبار رسانه ها -

به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، اصلاح‌طلبان این روزها به عناوین مختلف یادآور می‌شوند که تاریخ می‌تواند تکرار شود. به‌عنوان مثال چندی پیش این بهزاد نبوی بود که این هشدار را به هم‌جریانی‌هایش داد و پیش‌تر نیز مصطفی معین بود که این عبارت را تکرار کرده بود. اشاره آنها به سال‌های آغازین دهه 80 است و این همانی آن با حال و روز این روزهای اصلاح‌طلبان. سال‌هایی که آوار شورای اول و تندروی‌های مجلس ششم از طرفی و ناکارآمدی‌های دولت اصلاحات از طرف دیگر در گام اول، اصلاح‌طلبان را در انتخابات مجلس و شورا ناکام گذاشت و در گام دوم در انتخابات سال 84 دولت را به کام رقیب ثبت کرد. رویه اصلاح‌طلبان به‌گونه‌ای پیش رفته بود که مصطفی تاجزاده که چهره شناخته‌شده اصلاح‌طلبان بود و معاونت سیاسی وزارت کشور در دولت خاتمی را نیز در کارنامه خود داشت، در غیاب نظارت استصوابی شورای نگهبان در انتخابات شورای شهر دوم، حتی از محمود خسروی‌وفا، رئیس فدراسیون جانبازان و معلولین نیز عقب افتاد و در انتخابات شانزدهم شد و به این ترتیب اصلاح‌طلبان، شورای شهر دوم را به‌طور کل از دست دادند. سال بعد از آن یعنی در اسفند 82 نیز دومینوی ناکامی‌های اصلاح‌طلبان به انتخابات مجلس هفتم رسید و بعد از آن تیر خلاص ناکامی‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 84 بروز و ظهور پیدا کرد. انتخاباتی که برای اولین‌بار به مرحله دوم کشیده شد.

 اصلاح طلبان به دنبال مهندسی انتخابات


چندی پیش، موسو‌ی‌خوئینی‌ها، دبیرکل مجمع روحانیون مبارز، بار دیگر یادآور شد که آن سال‌های دور «هاشمی می‌توانست انتخابات را جوری مهندسی کند که آن نتیجه‌ای که می‌خواهد گرفته شود.» از این‌رو است که جریان چپ و وزیر مستعفی فرهنگ و ارشاد دولت هاشمی‌رفسنجانی یعنی سیدمحمد خاتمی در دو سال آخر دولت سازندگی توانستند روی موج منفی دولت سوار شده و دوم خرداد را به کام خود ثبت کنند. آن زمان در افکار عمومی ناطق‌نوری به‌عنوان ادامه‌دهنده دولت هاشمی و خاتمی در مقابل آن دولت تبلیغ می‌شد. با این حال، نقش هاشمی‌رفسنجانی در به کرسی ریاست نشاندن خاتمی بر کسی پوشیده نیست و در همین راستا می‌توان به خطبه پرشور نمازجمعه قبل از انتخابات هاشمی‌رفسنجانی و اثرش در رای‌آوری سیدعبا شکلاتی اشاره داشت. هاشمی در آن خطبه در راستای همان فضاسازی‌های رسانه‌ای از صیانت آرا سخن گفت و گزاره دوگانه کاندیدای حاکمیت و درمقابل کاندیدای مردم را تقویت کرد. این مساله تا آنجا مهم بود که حتی خاتمی نیز بعدها به نقش هاشمی در دوم خرداد تصریح داشت.


اصلاح‌طلبان در سال‌های آغازین دهه 80 نیز همان راهبرد سال‌های پایانی دولت سازندگی را در دستور کار قرار دادند. از این‌رو تصمیم گرفتند که ضددولت را از دل دولت بیرون بیاورند و در همین راستا زمزمه‌های عبور از خاتمی به گوش رسید و هرچه به سال‌ها و روزهای پایانی دولت دوم خاتمی نزدیک‌تر می‌شدیم، این زمزمه‌ها بلندتر شنیده ‌می‌شد. چنان این راهبرد در نگاه اصلاح‌طلبان و مهندسان انتخاباتی‌شان امتحان پس داده بود که حتی به ضرورت رسیدن به کاندیدای واحد نیز توجه نداشتند. از این‌رو برای انتخابات ریاست‌جمهوری با چهار کاندیدا در عرصه رقابت حاضر شدند. البته هریک از آنان به دلایلی وارد عرصه انتخابات شدند؛ برای رسیدن به پیروزی خیالی اصلاح‌طلبان به یک آلترناتیو نیاز بود. این آلترناتیو وزیر پرحاشیه دولت اصلاحات؛ یعنی مصطفی معین بود. مهدی کروبی، رئیس مجلس ششم و دبیرکل مجمع روحانیون مبارز اگرچه انتخابات را خیلی جدی گرفته بود و عزمش را برای رسیدن به ریاست‌جمهوری جزم کرده بود ولی از سوی قاطبه جریان اصلاح‌طلب و گروه‌های مختلف آن جدی گرفته نشد. محسن مهرعلیزاده، استاندار خراسان در دولت اول اصلاحات و معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان تربیت‌بدنی در دومین دولت خاتمی هم که نه خود انتخابات را جدی گرفته بود و نه از سوی اصلاح‌طلبان جدی گرفته می‌شد. چهارمین کاندیدا اما درواقع گزینه اصلی اصلاح‌طلبان یعنی اکبر هاشمی‌رفسنجانی بود و آنها همان سال‌ها نیز نمونه‌ای چون پوتین-مدودف را در سر می‌پروراندند. به‌عبارتی می‌توان گفت که اصل کاندیداتوری معین یک پروژه بود تا ظرفیت بدنه رادیکال اصلاحات را که به این سادگی‌ها حاضر به حمایت از هاشمی نبودند، در روز مبادا برای او بسیج کنند. براساس این تحلیل معین آمده بود تا رد صلاحیت شود و با بهره‌گیری از فضای احساسی‌شکل‌گرفته، بدنه اجتماعی اصلاحات را پای کار هاشمی بیاورد؛ بدنه‌ای که احتمالا در شرایط عادی حاضر نبود به‌راحتی پای کار هاشمی بیاید.

معینِ اصلاحات و تیری که به سنگ خورد


مصطفی معین آن‌طور که خود گفته سرلیست وزیران هاشمی در دولت اول سازندگی بود. از این‌رو در دولت خاتمی نیز به‌عنوان وزیر علوم معرفی شد. نکته قابل‌توجه اینکه اگرچه معین برای دولت اول خاتمی توانست با 211 رای موافق نمایندگان مجلس پنجم به وزارت برسد ولی عملکردش به‌گونه‌ای پیش رفت که آرایش در جلسه رای اعتماد در مجلس ششم به 169 موافق رسیده بود. بیشترین ناکارآمدی معین در ماجرای کوی دانشگاه بروز پیدا کرد. ماجرایی که بعد از آن وزیر علوم وقت مجبور به استعفایی صوری شد ولی این استعفا آنقدر صوری بود که او نقل کرده با آنکه استعفا کرده بود «در جلسات هیات‌دولت و وزرا شرکت می‌کردم.» البته با آن استعفای صوری سال 78 که موافقت نشد. بعد از آن در تابستان 82 و همزمان با رادیکال کردن فضا توسط اصلاح‌طلبان وی در راستای اعتراض به مخالفت شورای نگهبان با لایحه اصلاح ساختار وزارت علوم، از مقام وزارت استعفا کرد و بعد از آن به سمت مشاور رئیس‌جمهور منصوب شد. طی ماه‌های قبل از ثبت‌نام ریاست‌جمهوری نیز در راستای تند کردن فضا و حتی عبور از خاتمی و دولتش سنگ‌تمام گذاشت.


به‌عنوان نمونه بهمن 83 در جمع اعضای سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی مشهد با تاکید بر اینکه حزبی نیستم، گفت: «دولت خاتمی می‌توانست برای ساماندهی احزاب و نهادینه کردن کار حزبی در هشت سال گذشته بیشتر تلاش کند. هرچند ایجاد و تقویت زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی این کار، سخت است، اما هشت سال وقت کمی نبود. واقعیت این است که خاتمی یک شخصیت برجسته‌ فرهنگی محسوب می‌شود تا یک شخصیت حزبی و تشکیلاتی. در شرایط مطلوب، خاتمی می‌توانست علاوه‌بر ریاست‌جمهوری، پرچمدار اصلاحات نیز باشد؛ اما این امر محقق نشد.» مصطفی معین خود اظهار داشته که با پیشنهاد مشارکت و مجاهدین در مسیر انتخابات قدم گذاشته: «در ابتدا حزب مشارکت و مجاهدین انقلاب اسلامی پیشقدم شدند و پیگیر بحث کاندیداتوری من بودند. روزی که این پیشنهاد را دادند من در سفر ارومیه بودم که دکتر هادی خانیکی در یک تماس تلفنی عنوان کرد که «مشارکت» درباره کاندیداتوری شما به اجماع رسیده‌اند و درخواست ملاقات فوری داشتند. بعد از آن گروه‌های مختلفی برای اقناع من وارد صحبت شدند و چون من به خرد جمعی و اجماع معتقدم، پذیرفتم و کاندیدا شدم، هرچند گزینه اول ما آقای مهندس موسوی بودند، خودم هم با ایشان صحبت کردم، اما ایشان قبول نکردند.» معین خود نیز تاکید می‌کند که «هدفم این نبود که حتما باید رئیس‌جمهور شوم! هدفم طرح دیدگاه‌هایم بود. من آن ایام برای طرح نظراتم یک دور تقریبا کامل به استان‌ها و دانشگاه‌های بزرگ سفر کردم.» چهره‌های رادیکال اصلاحات همه بر آتش معین می‌دمیدند. تا آن زمان و در فضای سیاسی دهه 80 کمتر عرف بود که چهره‌ای زنانه با پوشش مانتو و بدون چادر در عرصه سیاسی حاضر شود. با این حال در تمامی تراکت‌های تبلیغاتی نیز تصویر الهه کولایی به‌عنوان سخنگوی ستاد انتخاباتی معین حضور داشت. سعید حجاریان هم که هنوز دوران نقاهتش را به‌طور کامل طی نکرده بود پای ثابت جانفشانی برای معین بود. درواقع معین پا به عرصه انتخابات گذاشته بود تا فضا را رادیکال کند و با ساختارشکنی‌های مختلف رای را به سبد اصلاح‌طلبان و درواقع هاشمی‌رفسنجانی سرازیر کند و حتی خود و حلقه نزدیکانش نیز احتمال نمی‌دادند که تایید صلاحیت شود؛ البته تایید صلاحیت هم نشد. در آن ایام، جنجال‌آفرینی‌های بعد از رد صلاحیت مطلوب‌ترین گزینه برای اصلاح‌طلبان بود ولی با حکم حکومتی و تایید صلاحیت وزیر مستعفی دولت خاتمی نقشه‌ها نقش بر آب شد. آنها فکر می‌کردند همچنان می‌توانند با تند شدن فضای رقابت، انتخابات را به مرحله دوم و رقابت را میان هاشمی‌رفسنجانی و معین بکشانند و همین خطای راهبردی باعث شد که به قول الهه کولایی، معین به نفع آیت‌الله انصراف ندهد!

گوشه‌نشینی شیخ اصلاحات  


مهدی کروبی درحالی وارد رقابت‌های انتخاباتی شد که بسیاری از اعضای مجمع روحانیون مبارز معین و هاشمی‌رفسنجانی را بر او به‌عنوان دبیرکل این مجمع ترجیح دادند. همین موضوع کار را برای شیخ اصلاحات سخت‌تر هم می‌کرد. او البته ناامید نشد و با شعار پرداخت 50هزار تومان در هر ماه به هر ایرانی بالای 18 سال توانست جایگاه مناسبی را میان رقبا برای خود دست و پا کرده و موقعیت خود را در جایگاه یکی از کاندیداهای اصلی صحنه تثبیت کند. این شعار در شرایطی که طبقات محروم دل چندان خوشی از دولت اصلاح‌طلب و دغدغه‌های شیک و مجلسی آن – از جامعه مدنی گرفته تا توسعه سیاسی و آزادی و... - نداشتند، رای بخش قابل‌توجهی از این طبقه را به سبد کروبی سرازیر کرد. اتفاقی که حتی در ساعات اولیه شمارش آرا نام او را در جایگاه نفر دوم بعد از هاشمی و کاندیدایی که باید خود را برای مرحله دوم انتخابات آماده می‌کرد، قرار داده بود.


بخت اما با کروبی یار نبود و در میانه‌های شمارش آرا، او جای خود را به احمدی‌نژاد داد و درنهایت از گردونه رقابت حذف شد. همین موضوع خون شیخ را حسابی به جوش آورد و باعث شد در یک نامه سرگشاده بی‌سابقه خطاب به رهبر انقلاب برچسب تقلب را به وزارت کشور دولت اصلاحات بچسباند. نامه‌ای که البته بی‌پاسخ نماند و از او دعوت شد تا مستندات خود را ارائه دهد. کروبی البته مستنداتی نداشت و از آنجا که خودش بیش از هر کسی می‌دانست درون خانواده اصلاحات چه گذشته و چه شده که انتخابات را این‌گونه به رقیب واگذار کردند، عطای مجمع روحانیون را به لقایش بخشید و آستین را برای مقدمات تشکیل حزب اعتماد ملی بالا زد.


این اختلافات آنقدر عمیق شد و همچنان نیز ادامه دارد که محمدجواد حق‌شناس، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی چندی پیش در لابه‌لای گفت‌وگویش گریزی به رفتار اصلاح‌طلبان در سال‌های اخیر به‌عنوان مثال انتخابات سال 84 و نحوه مواجهه با حزب اعتماد ملی درون خانواده اصلاحات زد و تصریح کرد: «ما گلایه‌هایی را از دوستان همراه خود داریم. معتقدیم باید آسیب‌‌شناسی شود و دوستانی که به نوعی در تصمیمات و تحلیل‌های خود در مقاطع مختلف درست عمل نکردند برای افکار عمومی توضیح لازم را ارائه کنند.»

از تبلیغات شیک و مجلسی تا کاندیدای کاپشن پوش


اصولگرایان نیز در انتخابات سال 84 متشتت ظاهر شدند، ولی تفاوت آنها با رقیب در این بود که سایه عملکرد 8 سال و واقع‌بینانه 16 سال (دولت اصلاحات و دولت سازندگی) در کارنامه‌شان سنگینی نمی‌کرد و از طرف دیگر بعد از سال‌ها حضورشان در شورای شهر و مجلس باعث شده بود این نهادها به اصل خود برگردند و دیگر از آن حواشی و جنجال‌های سیاسی که دردی از مردم دوا نمی‌کرد، خبری نبود. با این وصف اصولگرایان نه ضرورتی به اجماع می‌دیدند و نه به اجماع رسیدند. علی لاریجانی، ریاست صداوسیما را در کارنامه خود داشت که سودای ریاست‌جمهوری را در سر پروراند. محمدباقر قالیباف هم که به‌عنوان فرمانده پلیس پایتخت خوش درخشیده بود، پا به عرصه گذاشت. لاریجانی و به‌خصوص قالیباف در انتخابات سال 84 به‌طور طبیعی بدنه قابل‌تاملی میان طیف ارزشی داشتند. با این حال هر دوی این کاندیداها با هدف جلب آرای خاکستری و طیفی از بدنه اصلاح‌طلبان دست به اقداماتی زدند که در عمل نه‌تنها به جذب رای‌های سرگردان اصلاح‌طلبان منجر نشد، بلکه دفع آرای بدنه ارزشی را نیز در پی داشت.


 به عبارتی هر دوی این نامزدهای انتخاباتی اگرچه جریان به اصطلاح اصولگرا را نمایندگی می‌کردند، ولی در عمل نتوانستند گفتمان مشخصی را نمایندگی کنند. در همین راستا لاریجانی به شعارها و اظهاراتی خاص روی آورد؛ به‌عنوان مثال به صراحت می‌گفت «شیرین عبادی افتخار ملی است!» قالیباف هم سبک خاصی از تبلیغات را در دستور کار قرار داد. عکس‌های آتلیه‌ای و شعارهایی که مابه‌ازای غربی داشت. اما این انتخابات کاندیدای دیگری نیز داشت و آن کسی نبود جز شهردار تهران! محمود احمدی‌نژاد کاندیدای کم‌نام و نشان این انتخابات خیلی زود توانست با گفتمان عدالت و شعار‌های انتخاباتی‌اش دل از طبقات محروم و کم‌برخوردار جامعه ببرد. مرد کاپشن‌بهاری از همان ابتدا حساب خود را از حساب ساختارهای تصمیم‌گیری اصولگرایی سوا کرد و توانست جایگاه خود را به عنوان یک کاندیدای نسبتا مستقل و بدون هرگونه وامداری به ریش‌سفید‌های اصولگرا تثبیت کند. اگرچه نقطه وصل‌های مبنای گفتمانی او با اصولگرایان غیرقابل انکار بود.
احمدی‌نژاد تنها کسی بود که در فیلم‌ها و سخنرانی‌های تبلیغاتی‌اش عکس امام و رهبری را در کنار خود می‌گذاشت. فساد‌ستیزی و مبارزه با تبعیض آرمان بدنه ارزشی بود که در اظهارات احمدی‌نژاد تبلور پیدا کرده بود. احمدی‌نژاد از عدالت و کاهش هزینه‌های مسکن و تحصیل و تثبیت قیمت‌ها و... گفت و به مردم قول داد پول نفت را سر سفره‌هایشان می‌آورد. دوره شهرداری احمدی‌نژاد همزمان با اوج دعواهای جناحی اصلاح‌طلبان در دولت بود. او اما خود را فراتر از دعواهای سیاسی روز نشان می‌داد و این جنگ و جدل‌ها را به باد تمسخر می‌گرفت. او یک فرق دیگر هم با سایر کاندیداها و بلکه با بسیاری از مسئولان نظام تا آن موقع داشت.
 مردم از این کاندیدای ریاست‌جمهوری، چهره‌ای ساده‌زیست و مردمی برداشت می‌کردند. او بر خوی اشرافیت و کاخ‌نشینی خیلی از مسئولان در سال‌های گذشته می‌تاخت و تاکید می‌کرد که با این رویه هیچ نسبتی نداشته و نخواهد داشت. همین باعث شد خیلی زود عنوان «رجایی زمان» بر نام احمدی‌نژاد الصاق شود و پوسترهای ساده رنگ و رو رفته‌ای که در آنها تصویر او و شهید رجایی کنار هم چاپ شده بود، مردم را به این باور رساند که ظاهرا جنس این کاندیدا با بقیه قدری تفاوت دارد؛ تمایزی که از قضا به برگ برنده شهردار آن روزهای تهران هم تبدیل شد و مانور تبلیغاتی بر تجربه شهرداری نیز توانست بخش‌های زیادی از جامعه را درباره کارآمدی احمدی‌نژاد به جمع‌بندی برساند؛ بدنه‌ای که با رای متمرکز به احمدی‌نژاد در انتخابات متکثر 84 او را با هاشمی به دور دوم فرستاد و احتمالا هرکس در آن انتخابات در دور دوم قطب مقابل هاشمی بود، انتخابات را می‌برد.

اصلاحات همچنان در رویای سال 76

چرخش سیب سیاست در زمین اصلاح‌طلبان، به روزهای مشابه سال‌های ابتدایی دهه 80 رسیده است. از طرفی خطر آوار شورای اول را بر سر شورای شهر حس می‌کنند و از طرف دیگر هنوز در نسبت‌شان با دولت به تفاهم نرسیده‌اند. عملکرد اصلاح‌طلبان و به‌خصوص طیف کارگزاران آن به‌گونه‌ای پیش رفته که نشان می‌دهد آنها همچنان به راهبرد قدیمی خود ایمان دارند و این روزها در خیال این هستند تا با فاصله‌گذاری از دولت بار دیگر بخت خود را در پیاده‌سازی این راهبرد بیازمایند. راهبردی که سال 92 نیز اجماع را بر حسن روحانی رساند و حالا نقدهای دولتی ناگفته پیداست که رنگ و بوی همان قصه عبور از خاتمی دهه 80 را دارد.
اگرچه طیفی از اصلاح‌طلبان همچون سعید حجاریان این روزها می‌گویند عملکردشان مصداق گدایی سیاسی است و مدعی هستند «اصلاحات صدقه‌بگیر نیست و اگر مکنت دارد، باید با اتکا بر آن به بازار سیاست برود. اگر پول بازار سیاست را نداشتیم، باید تلاش کنیم آن را کسب کنیم، نه آنکه به هر جنس بُنجلی تن دهیم.» اما درمقابل برخی دیگر چون طیف کارگزاران و بهزاد نبوی واقع‌بینانه، گزینه دندان‌گیر و رای‌آوری در میان اصلاح‌طلبان نمی‌بینند و از این‌رو معتقدند زمان این نیست که اصلاح‌طلبان فکر کنند در انتخابات آینده چقدر رای می‌آورند و در همین راستا اشاره دارند به اینکه علی لاریجانی، ناطق‌نوری، مطهری و باهنر اصلاح‌طلب نیستند ولی به منافع کشور فکر می‌‌کنند؛ اشارتی که از راهبرد انتخاباتی‌ که در سر می‌پروراند، پرده برمی‌دارد. از همین باب است که ارگان رسمی حزب کارگزاران از جلساتی که باهنر می‌گوید ساختار مشخصی ندارد و تا به حال به جز باهنر، عارف، ضرغامی، سیدمحمد صدر و مجید انصاری در آن حضور داشتند آن‌هم با وجود تاکید محمدرضا باهنر مبنی‌بر اینکه «بعضی می‌گویند اینها بعد از این صحبت‌ها می‌خواهند با یکدیگر ائتلاف کنند و اما باید بگویم مگر رقیب می‌تواند با رقیب ائتلاف کند؟!»، تیتر«آغاز گفت‌وگوی اصلاح‌طلبان-اصولگرایان» را می‌سازد و به عناوین مختلف سروگردن لاریجانی را بسیار بلند‌تر از گزینه‌های اصلاح‌طلب برای انتخابات می‌داند!

منبع :   فرهیختگان                           

انتهای پیام/

بازگشت به صفحه رسانه‌‌ها

R1437/P/S9,1299/CT12

هرکس گول بخورد وثوق‌الدوله این دوره می‌شود/از کجا معلوم مذاکرات به نتیجه برسد حرم امام رضا، بقیع نشود؟/اینکه مدام میانجی می‌فرستند برای همین است که ما در برجام باقی بمانیم

اگر آمریکا به ایران حمله کند، اسرائیل گروگان ماست/همه جاده‌ها برای آقای روحانی صاف است/اصلا نفت نفروشیم، چرا فکر می‌کنید مملکت گیر می‌کند؟/چند نفر از بخش خصوصی متخلف را بگیرند و اعدام کنند

پوستر خوش‌آمدگویی باشگاه الاهلی برای برانکو/عکس

کلیدواژه: محمدجواد حق شناس محمود واعظی حزب اعتمادملی حسن روحانی

منبع این خبر، وبسایت www.iscanews.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۲۳۴۹۰۷۰ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • سرمقاله روزنامه های امروز/ از تحقیر آمریکا تا طیف‌بندی پنج‌گانه اصلاح‌طلبان
  • تقاضای اصلاح‌طلبان درباره دادگاه خاتمی
  • در جلسه شورای عالی سیاست گذاری اصلاح‌طلبان چه گذشت؟
  • واکنش شورای عالی سیاستگذاری به برخوردهای خودسرانه با سخنرانی اصلاح‌طلبان
  • اظهار نگرانی شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان از برخوردهای خودسرانه با جلسات سخنرانی اصلاح طلبان
  • توهین حجاریان به اصلاح‌طلبان/ مجلسی دیگر بباید ساخت
  • پرهیز از حواشی برای حفظ همگرایی میان اصلاح طلبان ضروری است
  • نگرانی شورای عالی سیاست گذاری از برخوردهای خودسرانه با سخنرانی‌های اصلاح‌طلبان/با تدبیر می‌توان مناقشات باقی‌مانده از سال ۸۸ را مدیریت کرد
  • مرادی: لاریجانی ظرفیت های سیاسی خود را برای پیشبرد اهداف روحانی سوزاند/ رئیس مجلس بزرگترین مانع شفافیت و پاسخگویی در کشور است!
  • طیف‌بندی پنج‌گانه اصلاح‌طلبان از درون
  • فعال سیاسی اصلاح‌طلب: عارف کناره‌گیری کند
  • ادعای درگیری روحانی و زنگنه/استقبال علی مطهری از قانون «از کجا آورده‌ای»/میلیون‌ها نفر به اصلاح‌طلبان و اصولگرایان اعتقاد ندارند /تلاش همه‎‌جانبه هیات رئیسه برای کمک به نایب رئیس جدید
  • گرامی مقدم: آقای روحانی مردم را رها کرده است/ اصلاح‌طلبان باید همچنان زبان گویای مطالبات مردم باشند
  • اجماع لحظه آخری اصلاح‌طلبان بر روی فلاحت پیشه
  • کارنامه شهرداری در دست چپ اصلاح‌طلبان
  • دقیقه ۹۰ لابی‌ها؛ترس اصلاح‌طلبان از ورود عارف به بازی ریاست کمیسیون‌ها
  • دقیقه۹۰ لابی‌ها؛ترس اصلاح‌طلبان از ورود عارف به‌بازی ریاست‌کمیسیون‌ها
  • شکاف در جریان اصلاحات!/ آیا حزب اتحاد ملت در شهردار نشدن «محسن هاشمی» نقش داشت؟
  • چرا باید از جلسات شورای نگهبان با اصلاح‌طلبان استقبال کرد