در روزهای اخیر، مقامات فرانسوی بارها مواضع گستاخانه‌ای نسبت به ایران اتخاذ کرده‌اند، اما متاسفانه مقامات ارشد دولت با امتناع از اقدام عملی و قاطع، به رد و بدل کردن پیام‌های توئیتری اکتفا کرده‌اند!

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، «جرارد آرو» سفیر فرانسه در واشنگتن که گفته بود ایران پس از پایان محدودیت‌های برجام هم امکان غنی‌سازی نخواهد داشت، توئیت‌های خود در این مورد را پاک کرد.

آرو که کمتر از یک هفته دیگر بازنشسته می‌شود، در روزهای گذشته درباره آینده برجام در توئیتر نوشته بود: اینکه گفته شود ایران بعد از انقضای برجام مجاز به غنی‌سازی اورانیوم خواهد بود اشتباه است. [ایران] باید به موجب «پیمان منع اشاعه» و پروتکل الحاقی و تحت نظارت‌های شدید ثابت کند که فعالیت‌های هسته‌ای‌اش صلح‌آمیز هستند. همان‌گونه که سال ۲۰۰۲ گفتیم که طبق پیمان منع اشاعه، غنی‌سازی اورانیوم بدون داشتن یک برنامه غیرنظامی باورپذیر در زمینه هسته‌ای غیرقانونی است، قادر خواهیم بود در سال ۲۰۲۵ هم در صورت لزوم واکنش نشان دهیم. آن موقع تحریم‌هایی اعمال شدند. تحریم‌ها می‌توانند مجدداً اعمال شوند. بعد از برجام، هیچ بند «زوال‌پذیری» وجود ندارد.

این اقدام سفیر فرانسه در واشنگتن با واکنش توئیتری عباس عراقچی، معاون سیاسی وزیر خارجه مواجه شد و پس از آن نیز سفیر فرانسه در تهران به وزارت خارجه احضار شد.

محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران نیز در واکنش به ادعاهای سفیر فرانسه در آمریکا، در صفحه شخصی توئیتر خود نوشت: «یک تذکر به سه شریک اروپایی ما در برجام؛ هیچ ممنوعیتی برای غنی‌سازی اورانیوم ذیل برجام، اِن‌پی‌تی یا قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل وجود ندارد. نه اکنون، نه در سال ۲۰۲۵ و نه پس از آن».

وی در واکنش به اظهارات سفیر فرانسه در آمریکا تاکید کرد: برای شرکای اروپایی (ما) مفید است سندی را که خود امضا کرده و به دفاع از آن متعهد شدند، یک بار دیگر واقعاً مطالعه کنند.

وقاحت فرانسه در روزهای گذشته ژان ایو لودریان وزیر خارجه فرانسه در اظهارنظری گستاخانه گفته بود: «ما در اروپا، قبل از آمریکا و از سال ۲۰۱۰، سپاه پاسداران ایران را به دلیل اعمال تروریستی و حمایت‌هایشان از برنامه موشک‌های بالستیک ایران تحریم کرده‌ایم».

متهم کردن سپاه به تروریسم در حالی است که رژیم فرانسه بالغ بر ۳۰ سال است که سران گروهک تروریستی منافقین را پناه داده و این گروه جنایتکار هر سال چند نوبت در فرانسه نشست و میتینگ برگزار می‌کنند. پاریس با این حال، میزبان کمیته FATF برای مبارزه با تامین مالی تروریسم و جرائم سازمان‌یافته نیز هست!

همچنین در روزهای گذشته، کاخ الیزه فرانسه با انتشار بیانیه‌ای مداخله‌جویانه اعلام کرد، امانوئل مکرون در گفت‌وگو با رئیس‌جمهور ایران، خواستار آزادی نسرین ستوده [از عناصر همکار با محافل ضد انقلاب خارجی] شده است. فرانسه پیش از این به نسرین ستوده تابعیت داده و ماکرون، وی را عضوی کمیته مشورتی «گروه ۷» کرده بود.

در شهریور ۹۷، تعدادی از اعضای گروهک‌های تروریستی به سفارت ایران در فرانسه تعرض کردند. نکته قابل تأمل اینجاست که پلیس فرانسه علی‌رغم اطلاع قبلی، برای جلوگیری از این تعرض در محل حاضر نشد!

در تابستان ۹۷ نیز فرانسه در اقدامی گستاخانه یکی از دیپلمات‌های ایرانی را از این کشور اخراج کرد.


همچنین بخشنامه رسمی وزارت خارجه فرانسه مبنی بر ممنوعیت سفر دیپلمات‌ها و حتی کارگزاران رسمی به ایران و عدم صدور کارت شناسایی (اقامت) برای همسران و دختران دیپلمات‌های جدید ایرانی تا مادامی که کشف حجاب! نکنند را نیز باید به فهرست اقدامات ضدایرانی فرانسه در حوزه دیپلماتیک اضافه کرد.


از ۲۹ مهر تا ۳ آبان ۹۷ نمایشگاه بین‌المللی مواد غذایی پاریس موسوم به SIAL برگزار شد. نکته قابل تأمل اینجاست که فرانسه، پاویون ایران در نمایشگاه مذکور را بست و در ادامه این رفتار خصمانه، حضور بازرگانان و شرکت‌کنندگان ایرانی برای بازدید از این نمایشگاه را نیز ممنوع اعلام کرد.


علاوه بر این در مهرماه ۹۷ فرماندار شمال فرانسه در اقدامی خصمانه فرمان تعطیلی مرکز شیعی الزهرا واقع در «گراند سنت» شهر «دانکرک» را صادر کرد. ۱۰ مهرماه ۹۷ نیز پلیس فرانسه با ۲۰۰ کماندو به دفتر مرکز اسلامی «الزهرا» حمله کرد و ضمن تخریب و توقیف بخش مهمی از امکانات این دفتر، یازده تن از اعضای این مرکز از جمله یحیی قواسمی (مدیر مرکز اسلامی الزهرا) را بازداشت کرد.


فرانسه همچنین در سال گذشته در اقدامی خصمانه اموال وزارت اطلاعات و دو ایرانی در فرانسه را بلوکه کرد.


جنجال فرانسه علیه برنامه موشکی کشورمان و کشاندن آن به شورای امنیت سازمان ملل نیز از جمله اقدامات ضدایرانی پاریس در ماه‌های گذشته بود.


نمره مردودی در برجام در طول مذاکرات هسته‌ای دولت روحانی با ۱+۵، کارشکنی فرانسه به حدی زیاد شد که در کنار آمریکا لقب «پلیس بد مذاکرات» را گرفت.


پس از امضا و اجرای برجام نیز فرانسه کوچکترین اقدامی در جهت اجرای تعهدات خود انجام نداد.


در مهرماه ۹۷ «امانوئل ماکرون» رئیس جمهور فرانسه در مصاحبه با فرانس ۲۴ گفت: «احاطه کردن ایران با یک سیاست الزام‌آور، همان چیزی است که من همواره بر آن تاکید دارم. برای من راهبرد با ایران بر چهار مبنا است؛ حفظ توافق هسته‌ای، توان مدیریت فعالیت هسته‌ای ایران پس از سال ۲۰۲۵ (پایان برجام)، کنترل فعالیت موشک‌های بالستیکی ایران و توان مقابله با نفوذ ایران در منطقه. من هیچ‌گاه در برابر ایران ساده‌لوح و زودباور نبودم اختلاف نظر ما با آمریکا بر سر شیوه رفتاری ماست»!


فرانسه که میزبانی از منافقین و عناصر ضدانقلاب را در کارنامه خود دارد و به تعهدات خود در برجام عمل نکرده است، به ایران بدهکار است ولی به دلیل انفعال عجیب دستگاه دیپلماسی، در جایگاه طلبکار نشسته و هر روز بر گستاخی خود علیه ایران می افزاید.


توئیتربازی! در حالی که تنها پاسخ عملی و قاطع به گستاخی آمریکا و اروپا، عمل به ۲۹ شرط اجرای برجام بوده و هست، مقامات ارشد دولت و به خصوص وزارت خارجه در اقدامی منفعلانه و تحقیرآمیز به پیام توئیتری و نامه‌نگاری و برگزاری جلسات نمایشی بسنده کرده‌اند!

منبع: روزنامه کیهان

منبع: خبرگزاری دانشجو

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

دیپلماسی بدون تعارف!

دیپلماسی بدون تعارف، عنوان سلسله نوشتار کوتاهی است که موضوع اصلی آن سیاست خارجی و دیپلماسی ایران در دوره پس از انقلاب، به زبانی ساده است.این یادداشت ها نقد سیاست خارجی ایران نیست،اگرچه ممکن است با کنارگذاردن تعارف،لحن نوشتار برای همه خواستنی نباشد.ممکن است برخی از خواندن آن روی ترش کنند و برخی دیگر نه! ممکن است یکی آن را توضیح واضحات بداند و آن دیگری هم نه .احتمال دارد عده ای بخوانند و بگویند که نویسنده نه سیاست خارجی را می شناسد،نه انقلاب اسلامی و نه حتی ایران را.هدف البته فکر کردن و پرداختن دیگران و البته صاحب نظران به این موضوع است؛چرا که در این حوزه حرف زدن و فکر کردن هر چقدر بی تعارف تر شایدمطلوب تر!شاید هم حرکتی بشود من الجاهل الی العالم یا من الجهل الی العلم!

موضوع نخست این مجموعه به شکافِ بیش از حدِ انتظارِ درک و فهم سیاست خارجی بین سیاستگذاران و کارگزاران سیاست خارجی می پردازد.سیاست خارجی ایران سالیان درازی است که با شکاف بزرگی بین سیاستگذاران و کارگزاران سیاست خارجی روبرو است؛شاید به همین دلیل است که اگر از کارگزاران سیاست خارجی پرسیده شود که مهم ترین مشکل سیاست خارجی ایران چیست، تعداد قابل ملاحظه ای از افراد خواهند گفت که سیاستگذاری سیاست خارجی ایران متناسب با تغییر و تحولات پیرامونی و بین المللی،جایگاه و موقعیت ایران و هم چنین اهداف و برنامه های در نظر گرفته شده نیست و از آن سو هم سیاستگذار یا سیاست گذاران سیاست خارجی هم معتقد باشند که این کارگزاران یا دیپلمات های کشور هستند که اعتقاد و بالتبع توانایی به ثمر نشاندن این سیاست ها را ندارند،فشارهایی که عموما به دستگاه سیاست خارجی کشور وارد می شود،اگر چه صریح و شفاف حول این موضوع نیست،اما کنه این انتقادات و بدون تعارف احتمالا حول چنین موضوعاتی است.کوتاه و موجز اینکه دیپلمات ها سیاست های کلان سیاست خارجی را به گونه ای نمی دانند که منافع حداکثری ملی را در محیط بین المللی بتواند تحصیل کند و این سیاست ها را گاها ضد منافع ملی و ناکارآمد تلقی می کنند. سیاستگذار یا سیاستگذاران کلان سیاست خارجی هم شیوه نظامیان را برای تحصیل منافع ملی بر شیوه دیپلمات ها ترجیح می دهند و بسیاری مواقع راهکارهای دیپلماتیک را ناشی از ترس، وادادن،عقب نشینی کردن و حتی تسلیم تلقی می کنند و امیدی به دیپلمات ها حداقل برای کارهای مهم و اساسی ندارند.

یکی از اصول اولیه ای که هر دیپلمات یا کارگزار سیاست خارجی می آموزد این است که در مقام کارگزار سیاست خارجی،تابع سلسله مراتب باشد. او می آموزد که نقش او در سیاست خارجی، سیاستگذاری کلان نیست و او آموزش دیده که سیاست های ابلاغی را به بهترین و درست ترین شیوه ممکن اجرا کند. بسیار مشاهده شده است که برخی از دیپلمات های یک سیاست را که ممکن است بر اساس تحلیل او غلط بوده است را با میلی و اکراه انجام داده اند.این را می توان خسارت محض دانست!اجرای یک سیاست غلط به صورت غلط یا از روی رفع تکلیف کردن!دیپلمات متخصص تر و البته متعهد به کار و مردمش،با کم هزینه اجرا کردن حتی یک تصمیم غلط،رفتاری حرفه ای از خود نشان می دهد!اما همیشه نه امکان دارد یک سیاست غلط را با هزینه کمتر انجام داد و نه می شود از همه دیپلمات ها انتظار داشت که هزینه تصمیمات غلط را با مهارت در اجرا به حداقل برسانند به ویژه زمانی که سیاستگذار عمیقا به آن سیاست اشتباهی که ابلاغ کرده دلبسته باشد و هر چیزی جز اجرای تمام و کمال آن سیاست ولو غلط را ناکارآمدی کارگزار سیاست خارجی تلقی کند.

چه باید کرد؟آیا کارگزار سیاست خارجی لزوما در هر حالتی بایدتسلیم سیاست های اشتباه احتمالی سیاستگذار باشد؟ او باید صرفا مسوول کم کردن هزینه های سیاست های اشتباه باشد یا حتی بیشتر آیا او مجاز است از دست رفتن منافع ملت و کشورش را به خاطر سیاستگذاری اشتباه ببیند و دم برنیاورد؟آیا او مجاز است برای «بقا خودش» یا به بهانه «لزوم یکپارچگی سیاست خارجی»،نظر کارشناسی و تخصصی خود را به صورت پیوسته و جدی اعلام نکند؟ از آن سو آیا سیاستگذار مجاز است اگر اجماع غالب کارگزاران سیاست خارجی بر اشتباه بودن یا پر هزینه بودن یک سیاستگذاری باشد، به قیمت از دست رفتن منافع مردم و کشور روی آن پافشاری کند؟

برای کم کردن شکاف بین سیاستگذاران و کارگزاران سیاست خارجی کشور راهی میانه ای وجود ندارد؛کارگزاران سیاست خارجی باید در مقام کارشناس و متخصص،شجاعانه نظرات تخصصی خود را در مورد سیاست ها به صورت پیوسته در اختیار سیاستگذاران قرار دهد؛دیپلمات های کشور لازم است در این حوزه لکنت زبان را کنار بگذارند؛خاصه اینکه دیپلمات های ارشد کنونی کشور از اول انقلاب دست اندرکار سیاست خارجی بوده اند و باید با شهامت بیشتری نظرات کارشناسی خود را ارائه کنند چرا که دیگر نه متهم به غلبه هیجان جوانی هستند و نه دیگر باید نگرانی از موقعیت شغلی خود داشته باشند. فراتر از این هر دو،آنان باید بدانندکه یک وظیفه ملی و تاریخی نسبت به مردم و کشورشان هم دارند!باید با حساسیت بیشتری به این موضوع بپردازند که هر سیاست اشتباه یا پر هزینه ای مستقیما از جیب تک تک افراد این ملت پرداخت خواهد شد؛فارغ از اینکه آنان اشتباه بودنش را تشخیص داده یا نداده باشند. آنان باید با دقت بیشتری محاسبه اتخاذ یک تصمیم یا سیاست را پیش از آنکه منفعت آن برای کشور ناچیز گردد یا حتی هزینه ها زا هم بشود را بی پروا و بدون پاسخ به اطلاع تصمیم گیران اصلی برسانند! همه این امور البته که تخصص می خواهد،تهعد به مردم و کشور می خواهد و لازمه آن هم پشت پا زدن به منافع کوتاه مدت مادی و فردی است.دیپلمات امروز باید تلاش کند که نظر کارشناسی و تحلیلی اش،علاوه بر ابراز،موثر هم واقع شود. تلاش برای تاثیر گذاری نظرات کارشناسی بر سیاست گذاری حلقه مفقوده عملکرد کارگزاران سیاست خارجی کشور در سال های اخیر بوده است.

از آن سو هم سیاستگذار یا سیاستگذاران سیاست خارجی کشور باید به تصمیم برآمده از اجماع نظرات کارشناسی،کارگزاران سیاست خارجی کشور اعتماد داشته باشند؛ باید یقین داشته باشند که مهم ترین اولویت یک کارگزار سیاست خارجی کشور حفظ و ارتقاء منافع کشور، مردم و نظام سیاسی کشور است؛ماهیت دیپلمات غیر از این هم نیست.

ورودی های واقعی،صریح،بی تعارف و شجاعانه کارگزاران سیاست خارجی،اگر در زمان مناسب وارد نظام سیاستگذاری کلان کشور شود و آن نظام تصمیم ساز هم با حفظ شرایط مذکور و همچنین اعتماد حداکثری به کارگزاران سیاست خارجی،آن را وارد چرخه تصمیم گیری کند؛این احتمال وجود دارد که  شکاف کارگزار و سیاستگذار به تدریج کاسته شود. در چنین شرایطی کارگزار سیاست خارجی،خود را مسوول وصله پینه کردن سیاست های غلط تلقی نمی کند؛برای انجام تصمیمات سیاست خارجی که به صورت صددرصدی با منافع کشور و مردم در اتباط است بی میلی نشان نخواهد داد و احتمالا در چنین وضعیتی ابتکار،خلاقیت و نوشوندگی پیوسته در او برای حفظ منافع ملی مردم و کشور دیده خواهد شد،وضعیتی که البته اکنون در ایران،عکس آن را شاهد هستیم.

 

 

روحانی: مجوزهای ساخت در جوار یا داخل رودخانه‌ها کار غلطی بود|دولت اجاره مسکن آسیب‌دیدگان را خواهد پرداخت| ۴۸۰ میلیارد متر مکعب آب وارد سرزمین ما شده است

حذف صفرهای پول ملی کلید خورد

سقوط وحشتناک کودک ۵ ماهه از ساختمان ۵ طبقه

کلیدواژه: سفیر فرانسه غنی سازی اورانیوم برجام ظریف کشورهای اروپایی دیپلماسی توئیتری

منبع این خبر، وبسایت snn.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۴۴۴۹۹۷ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • این بار تیرِ حملات توئیتری ترامپ به «میت رامنی» اصابت کرد
  • ظریف جهان را به چندجانبه گرایی و دیپلماسی صلح می خواند
  • شروط رهبری در توافق برجام باید رعایت می‌شد
  • اینستکس نتیجه ناچیزی داشته است/ اروپا بدون آمریکا قدرت حفظ برجام را ندارد
  • محمودصادقی: حفظ برجام چه فایده ای دارد؟
  • ادعاهای تازه سفیر فرانسه در آمریکا درباره توافق تکمیلی برجام
  • آقای جهرمی! زمان جنجال توئیتری گذشته +تصاویر
  • ادعای سفیر فرانسه در واشنگتن درباره توافق آمریکا و فرانسه برای تکمیل برجام
  • گزارش تسنیم از سفر منطقه‌ای ظریف|حرکت پرشتاب قطار دیپلماسی ایران در مسیر تهران-آنکارا-دمشق
  • ادامه عقب نشینی های سفیر فرانسه در آمریکا
  • اگر مخالف برجام بودی چرا با آمانو دیدار کردی؟
  • واکنش تند مشاور لاریجانی به زاکانی: مغازه‌ای پیدا کرده تا به لاریجانی اتهام بزند/ اگر مخالف برجام بودی چرا با آمانو دیدار کردی؟
  • افکار دیپلماسی شی جین پینگ و روابط دوستانه چین و ایران- پانگ سن*
  • سفير فرانسه در آمريکا: ترامپ يک شبه تصميم خروج از برجام را گرفت
  • افشای جزئیات خروج ترامپ از برجام
  • محمود صادقی هم به منتقدان حفظ برجام پیوست
  • افکار دیپلماسی شی جین پینگ و روابط دوستانه چین و ایران
  • سفیر فرانسه در آمریکا: تصمیم خروج از برجام یک شبه گرفته شد
  • با کاهش قدرت دولت، تحریم‌ها افزایش می‌یابد/ برجام برای ما راهبرد عملی نداشت