به گزارش پارس نیوز، مصطفی کبیری تهیه‌کننده و نماینده گروه آلمانی «شیلر» در ایران در گفتگو با خبرنگاران توضیح داد: یکی از نکات مهمی که مجموعه ما طی سال‌های اخیر روی آن تمرکز ویژه‌ای داشته، در ابتدا تلاش برای حضور هنرمندانبین‌المللی و صاحب سبک موسیقی جهان در ایران برای برگزاری کنسرت و در ادامه هماهنگی جهت همکاری بین آن هنرمندان با هنرمندان کشورمان بوده است.

کبیری افزود: این امر با حضور کیتارو در مهرماه ۱۳۹۳ آغاز شد و در آذرماه سال ۹۶ با حضور گروه آلمانی «شیلر» به سرپرستی کریستوفر فون دایلن و در اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ با حضور هنرمند بزرگ ایتالیایی لودوویکو اینائودی ادامه پیدا کرد. خوشبختانه در مورد این هنرمند آلمانی ماجرا به گونه‌ای پیش رفت که با توجه به استقبال خوب مخاطبان از اجراهای زنده گروه «شیلر»، کارهایی به صورت مشترک با تعدادی از هنرمندان ایرانی تولید شد و در سفر فوندایلن به کرمان بود که وی با الهاماتی که از موقعیت جغرافیایی این منطقه دریافت کرد، تصمیمش برای همکاری با هنرمندان ایرانی جدی و منجر به تولید آثاری شد.

وی ادامه داد: طبق هماهنگی‌هایی که در تابستان سال ۹۷ انجام گرفت، مراحل ضبط چند اثر در ایران برای آلبوم جدید این هنرمند آغاز شد و طی آن پیروز ارجمند با نوازندگی دف و نی و پویا سرایی با نوازندگی سنتور در قطعات «برلین – تهران» و «عشق» و یلدا عباسی با نوازندگی دوتار و موسیقی مقامی خراسانی و نیلوفر پارسا با دکلمه غزلی از حافظ در قطعه «دروازه طلایی» حضور داشته‌اند. بنا به درخواست هنرمند برای هرکدام از این قطعات نماهنگ‌هایی برای تولید در نظر گرفته شد که بر اساس آن سفری هم به کرمان داشتیم و کارهایی را در این زمینه در تهران و کویر شهداد (کرمان) تصویربرداری شد.

این تهیه‌کننده در بخش دیگری از صحبت‌های خود از انتشار آلبوم جدید کریستوفر فون دایلن در اوایل سال ۹۸ توسط کمپانی «سونی موزیک» خبر داد و گفت: خوشبختانه در نتیجه تلاش‌های انجام شده روز دوم فروردین ماهسال جاری از سوی کمپانی «سونی موزیک»، این اتفاقات در قالب یک آلبوم با نام «صبح دم» در برلین رخ داد و آلبوم به شکلی جهانی منتشر شد. پس از مدت کوتاهی از انتشار، مقام اول را بین پنج آلبوم برتر آلمان در جدول German Chart کسب کرد. این در حالی است که ما در حال رایزنی برای انتشار این آلبوم در ایران هستیم اما به طور طبیعی انتشار این اثر موسیقایی نیازمند یکسری مراحل قانونی بین‌المللی و همچنین رعایت موازین قانونی مربوط به انتشار آلبوم در ایران است که امیدوارم این روند هرچه زودتر اتفاق بیفتد.

کبیری در پایان بیان کرد: یکی از اتفاقات خوبی که در پی همکاری هنرمندان ایرانی با گروه «شیلر» صورت گرفت، تداوم همکاری نوازندگان ایرانی با کریستوفر فون دایلن است که پیرو این همکاری مشترک یلدا عباسی نوازنده دوتار طی ۱۵ شب در تور کنسرت‌های آلمان گروه «شیلر» حضور خواهد داشت و این باعث خوشحالی است که یک نوازنده ایرانی به همراه یک گروه جهانی روی صحنه خواهد رفت. وی ادامه داد ما در حال برنامه‌ریزی برگزاری چند اجرای زنده برای آلبوم «صبح دم» در ایران هستیم که به زودی جزئیات آن اعلام می‌شود.

 

 

منبع: پارس نیوز

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

چرا محمد معتمدی در موسیقی سنتی انقلاب کرد؟

«حالا که می‌روی» طلیعه یک انقلاب است؛ انقلابی در موسیقی سنتی ایرانی که شاید برای رقم‌خوردنش باید سال‌های سال صبر پیشه کنیم اما می‌توانیم به نزدیکی‌اش امیدوار باشیم.

به گزارش مشرق، حالا که می‌روی حاصل همکاری یک گروه سه‌نفره و جذاب است که رنگی تازه به موسیقی عاشقانه داد. آقایان فرید سعادتمند، محمدمهدی سیار و محمد معتمدی در یک کار گروهی خاطره دوران اوج تصنیف فارسی در دهه ۵۰ شمسی را زنده کردند. در همان روزهای اول پس از رونمایی آلبوم در گفت‌وگویی تفصیلی با آقایان سیار و معتمدی درباره مختصات اثر به گفت‌وگو پرداختیم. نقد و بررسی آلبوم هم مثل باقی آلبوم‌های زمستانی می‌ماند برای بهار پیش‌رو؛ اما در یک نگاه کلی «حالا که می‌روی» از نظر ما کامل‌ترین و فاخرترین آلبوم سال گذشته است. آلبومی که در شعر، اجرا، سازبندی و تنظیم از مرتبه خوب پایین‌تر نمی‌آید و چند قطعه عالی را در خود جای داده است.» خب حالا می‌خواهیم به ادعای کامل‌ترین و فاخرترین آلبوم سال ۹۷ یک ادعای تازه هم اضافه کنیم. «حالا که می‌روی» از نظر من قاصدکی است که خبر از بهار پیش روی موسیقی سنتی می‌دهد. «حالا که می‌روی» طلیعه یک انقلاب است؛ انقلابی در موسیقی سنتی ایرانی که شاید برای رقم‌خوردنش باید سال‌های سال صبر پیشه کنیم اما می‌توانیم به نزدیکی‌اش امیدوار باشیم. بیشتر بخوانید: پشت‌پرده حضور گروه اُپرای سوئیسی در تهران چیست؟ / سفارت‌خانه‌های اروپایی کمر به قتل موسیقی ایرانی بسته‌اند +اسناد

بهترین قطعات موسیقی معاصر از دهه ۵۰ تا امروز جملگی حاصل همنشینی گروهی از نخبگان شعر و موسیقی در کنار یکدیگر بوده است؛ از تجربه «چاووش» گرفته تا گروه «شیدا». از همکاری «کامکارها» گرفته تا «پورناظری‌ها». گویی در «بند» های موسیقی چیزی متولد می‌شود که در کارهای فردی نیست؛ البته ستاره اقبال همه شاعرها، آهنگسازان و موسیقیدان‌ها با هم جفت نیست اما آن‌هایی که می‌توانند کنار هم بودن را تحمل کنند، درخشان‌ترین آثار موسیقی تاریخ را ساخته‌اند. تجربه چاووش در سال‌های ابتدایی انقلاب یکی از بهترین نمونه‌های فعالیت گروهی در کشور ماست. استاد محمدرضا لطفی در کنار اساتیدی چون حسین علیزاده و محمدرضا شجریان، ترکیبی جادویی ساخته بودند که با ترانه‌ها و شعرهای هوشنگ ابتهاج تبدیل به چیزی بیشتر از جادو می‌شد؛ چیزی که «سپیده» را ساخت، سپیده‌ای که به نظر حضرت امام؟ ره؟ همان چیزی بود که انقلاب می‌خواست. حال سؤال اینجاست، چه چیزی باعث تمایز آثار انقلابی، درخشان و جریان‌ساز از آثار معمولی و متوسط است؟ قصد دارم در این گزارش به‌نحوی اجمالی توضیح دهم که چطور یک اثر می‌تواند به نقطه عطف تبدیل شود و چرا «حالا که می‌روی» آغاز شکل‌گیری یک نقطه عطف را نوید می‌دهد.
میراث موسیقی ایرانی طی قرن‌ها شاهد چند نقطه عطف بوده است؛ نقاط عطفی که تاریخ موسیقی این سرزمین را ساخته است. احتمالاً نخستین نقطه عطف موسیقی سنتی ایرانی تحول از موسیقی مقامی به موسیقی دستگاهی است. در دوران تیموریان به‌واسطه رونق بعضی نقطه‌های تمدنی در ایران، مفهوم موسیقی مقامی که در عثمانی بسط یافته بود، به موسیقی دستگاهی تحویل شد. در واقع بنیاد چیزی که ما از موسیقی سنتی ایرانی می‌شناسیم در این دوران گذاشته شد. بعدها موسیقی دستگاهی از دوران صفویه تا دوران قاجار سیر تکامل و ترقی خود را طی کرد و در دوران ناصری با ظهور میرزاعبدالله فراهانی به اوج خود رسید. میرزاعبدالله با تدوین گوشه‌ها، آوازها و دستگاه‌های ایرانی تحت یک نظام خاص ردیفی نو پدیدآورد که بعدها به نام خودش، ردیف میرازعبدالله مشهور شد. با پررنگ‌شدن تجدد از سال‌های پایانی عصر ناصری کم‌کم موسیقی سنتی از دوران شکوه و رونق خود فاصله گرفت. این دوران افول کم‌وبیش تا آغاز دهه ۵۰ هجری شمسی ادامه پیدا کرد؛ البته در این دوران هم ستاره‌هایی در موسیقی سنتی همچون استاد ابوالحسن صبا پیدا شدند اما درخشش آن‌ها بازتابنده جریان موسیقی دوران‌شان نبود. در دهه ۵۰ بود که استاد هوشنگ ابتهاج با راه‌اندازی برنامه گلها در رادیو دوباره تنور موسیقی سنتی را داغ کرد؛ تنوری که با ورود لطفی به رادیو آن را به درجه ذوب رساند و یخ موسیقی عصا قورت‌داده و محفلی‌شده ایرانی را به‌تمامی آب کرد. مشهور است که نواختن استاد لطفی در رادیو ساز را گران کرد، یعنی اگر تا پیش از شهرت او تار ۱۰ تومان بود، پس از اجراهای او ۱۰۰ تومان شد. همین جمع بعدها در هنگامه انقلاب بنیان گروه چاووش را گذاشت که پیشتر به آن اشاره کردم. چاووش توانست موسیقی سنتی ایرانی روی دوش بگذارد و با همراهی با فضای اجتماعی، موسیقی دستگاهی را وارد سپهر تازه‌ای کند. موسیقی سنتی که تا پیش از چاووش همیشه لحنی بزمی داشت، همگام با انقلاب اسلامی لباس رزم به تن کرد و صدای انقلاب شد.


موسیقی سنتی در دهه ۶۰ به هزار دلیل که شرحش مثنوی هفتادمن کاغذ است در بازگشتی ارتجاعی به دوران موسیقی قجری برگشت. موسیقی سنتی از نیمه دوم دهه ۶۰ به یک موسیقی بی‌روح، مرده و یخ‌زده تبدیل شد؛ به چیزی که در جمع جوانان موسیقی پیرمردی خطاب می‌شد. در این دوران تا زمان حاضر چندبار زمینه‌هایی برای تحول و برداشتن گام تازه پدید آمد اما چیزی کم بود. گاهی موجی از شعرا بودند که شعرهایشان می‌توانست موسیقی سنتی را از دل فراموشخانه‌های قاجاری به زندگی معاصر ایرانی احضار کند اما تب موسیقی پاپ در دهه ۷۰ و البته برخی دلایل دیگر، اجازه اعتنای اهالی موسیقی به این شعرها را نداد. گاهی هم موسیقیدان و شعر بود اما خواننده‌ای که بتواند با آوازش این تحول را تضمین کند، وجود نداشت. بازگشت استاد محمدرضا لطفی به ایران در دهه ۸۰ و فعالیت‌هایی که او در سال‌های پایانی عمرش رقم زد، اولین جرقه‌های امید به فصلی تازه بود. لطفی با تأسیس گروه شیدا، تصنیف‌های قدیمی‌اش را بازسازی کرد. این بازآفرینی‌ها خاطره روزهای پرشور موسیقی سنتی را زنده کرد. کنسرت سال ۸۷ گروه شیدا و بازخوانی «سپیده» توسط یک خواننده جوان و ناشناخته که آواز شسته‌رفته‌ای تحویل می‌داد، چشم‌ها را خیره کرد. محمد معتمدی، آخرین کشف بزرگ محمدرضا لطفی بود؛ خواننده‌ای نترس که اوج صدایش یادآور استاد اکبر گلپایگانی بود. دریغ که فرشته مرگ آنقدر صبور نبود تا لطفی پروژه تازه‌اش را تکمیل کند.

بیشتر بخوانید:

قصد دارند حجاب را برای گروه‌های متدین علی السویه کنند / فشار می‌آورند که گرایش شیعی در آثار نمایشی ما نباشد / وزارت ارشاد بیشتر از آمریکا روی «دلار» تعصب دارد / مسئله نفوذ بسیار جدی‌تر شده است / تئوریسین خلخالی، ابراهیم یزدی بود


با فوت لطفی، معتمدی به راه‌های تازه‌ای رفت و مسیر کشف و تجربه‌اش را ادامه داد. گویا این‌بار هم برای تجربه یک لحظه انقلابی در موسیقی سنتی باید منتظر یک گروه می‌ماندیم؛ گروهی که از شاعرش گرفته تا آهنگساز و خواننده‌اش فرزند همین زمانه باشند، فرزندانی که هم اهل امروزند، هم ریشه در گذشته دارند. همنشینی فرید سعادتمند و محمدمهدی سیار با محمد معتمدی باعث شده ما به رقم‌خوردن یک انقلاب امیدوار باشیم. فرید سعادتمند با میراث‌داری پدرش استاد حسین سعادتمند، مداح صاحب‌سبک یزدی روح تازه‌ای از خلقیات و باورهای ملی و آیینی ما را به موسیقی سنتی آورده است. محمدمهدی سیار با الهام از جریان تحولی شعر انقلاب و جمع آن با احوال زمانه جدید و متأثر از سنت حکمت و فلسفه اسلامی، زبانی در شعر معاصر پدید آورده که خود تبدیل به نقطه عطفی در شعر انقلاب شده است. گردهمایی این سه نفر محصولی تازه درانداخته و طعمی چشیده‌نشده به کام‌مان ریخته است. استفاده از ترکیب نویی از واژه‌ها در ترانه‌ها و شعرهای «حالا که می‌روی» در کنار ترکیب‌بندی موفق سازهای شرقی و غربی، سبب شده اجرای با جزئیات معتمدی بیش از همیشه خود را به رخ بکشد. «حالا که می‌روی» دو قطعه آوازی دارد؛ یکی قطعه «نشانی» در دستگاه ابوعطا و دیگری «کوچه انتظار» در دستگاه نوا. «کوچه انتظار» از حیث دستگاهی آنچنان که باید به گوشه‌های آوازی متعهد است اما در عین تعهد به دستگاه آوازی در پیوند با معنی شعر و در خدمت بسط معنای آن ارائه می‌شود. احتمالاً همه ما مثال‌های زیادی در ذهن داریم که خوانندگان بنام موسیقی سنتی و به بهانه تعهد به دستگاه، معنای شعر را ذبح کرده‌اند. گذشته از ملاحظات فنی، لحن ارائه هم بارها معنی شعرها را کاملاً تغییر داده است. شعر در ستایش دل‌نبستن سروده شده است و لحن آواز غم تنهایی را متبادر کرده است؛ اما در این قطعه معتمدی وقتی به «مثل گل آفتابگردان در شب» می‌رسد، آنچنان در ادای کلمات و تکرار آن‌ها دقت می‌کند که معنای سرگیجه و حیرانی به‌خوبی منتقل می‌شود. در نهایت اگر چاووش با پیوند موسیقی بزمی با شعر حماسی توانست فصلی تازه در موسیقی سنتی ایران رقم بزند، توجه به زیست انسان معاصر و واردکردن مضامین امروزی به قطعه‌های موسیقی سنتی در کنار ارائه آوازی فنی که در عین حفظ سنت، لحن تازه شعر و موسیقی را توسعه می‌دهد، نوید آغاز مسیری را می‌دهد که پایانش می‌تواند انقلابی تازه در موسیقی سنتی ایرانی باشد.

شوک قیمت در بازار نفت با تصمیم ترامپ علیه ایران| حالا چه خواهد شد؟

وزیر خارجه آمریکا ایران را تهدید کرد: هیچ معافیت نفتی تمدید نمی‌شود| قدرت ایران در اثر تحریم‌ها کم شده است |می‎خواهیم درآمد نفتی ایران را به صفر برسانیم

هیچ ارتباطی بین قتل حاجیان و حسین هدایتی وجود ندارد

کلیدواژه: ایران موسیقی آلمان جدول پارس تور پارس نیوز نوازنده ایرانی شیلر کنسرت های می نوازد

منبع این خبر، وبسایت www.parsnews.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۴۴۹۳۲۵ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • قهرمانی نماینده ایران در تور دوچرخه‌سواری هندوستان
  • تور گردشگری قزوین برای معلمان تهرانی برگزار شد
  • چهره های مشهور ایرانی متولد 5 اردیبهشت +عکس
  • آلبوم نیوش ، از نوار کاست تا صفحه گرامافون برای هر وضعیت اقتصادی
  • دومین هفته از دومین ماه بهار و کنسرت هایش
  • دعوت عمومی گروه رستاک برای حضور در کنسرت خیریه
  • رونمايي از آلبوم «نيوش» به شکل صفحه گرامافون
  • آیا بازار سیاه کنسرت کلهر ساختگی است؟ +عکس
  • کنسرت علیرضا قربانی ۲ شب دیگر تمدید شد
  • آلبوم جدید گروه نیوش روی صفحه گرامافون منتشر می‌شود
  • آلبوم «پرواز پرنده» منتشر می‌شود
  • آلبوم موسیقی پرواز پرنده منتشر می‌شود
  • همراهی با علیرضا افتخاری برای سیل‌زدگان
  • فرشاد فزونی برای «بیوه سیاه» می‌نوازد/ رونمایی از تیزر و پوستر
  • رونمایی از ترکیب تازه در اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران در سال 98
  • اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران در سال ۹۸/ ترکیب تازه رونمایی شد
  • به هیچ عنوان موسیقی پاپ گوش نمی‌کنم/۱۳ اردیبهشت به نفع سیل‌زدگان کنسرت برگزار می‌کنم
  • ناصرالدین شاه نخستین عکاس ایرانی‌ست/ آلبوم‌خانه سلطنتی کاخ گلستان دومین آلبوم‌خانه جهان است/ ۸۰۰۰ سند و ۱۶۱هزار عکس آرشیوی در اختیار داریم
  • بازار سیاه و بلیت های ۸۵۰ هزار تومانی کنسرت کلهر / بنیاد رودکی با ۱۰۰۰ بلیت چه کرد؟