چندی پیش مرد جوانی با پلیس تماس گرفت. او خودش را کارمند یکی از صرافی‌های پایتخت معرفی کرد و از سرقت 8 سکه طلا و گوشی تلفن همراهش خبر داد.

به گزارش ایران ،مرد جوان گفت: مدتی قبل فردی به نام میلاد به صرافی ما آمد و مقداری دلار خریداری کرد. بعد از آن من با میلاد در تماس بودم تا اینکه یک روز تماس گرفت و گفت برای سرمایه‌گذاری 10 هزار دلار می‌خواهم.

او سه میلیون تومان به‌عنوان بیعانه به حسابم ریخت و قرار شد مابقی پول را هم هنگام دریافت دلارها بدهد. میلاد دلارها را برای سرمایه‌گذاری می‌خواست و از آنجایی که خرید به آن مقدار از نظر قانونی مشکل داشت، قرارمان را بیرون از صرافی گذاشتیم. آن روز 10 هزار دلار در صرافی نداشتیم و به جایش 8 سکه طلا با خودم بردم تا به او بدهم. میلاد سوار بر خودرو هیوندای در محل قرار منتظر من بود. به محض اینکه سوار خودرو شدم، دو مرد دیگر نیز سوار شدند. آنها شروع به تهدید کردند و به زور 8 سکه‌ای را که به همراه داشتم و گوشی تلفن همراهم را به سرقت بردند. بعد هم با خودرو فرار کردند.

سرقت‌های سریالی

با شکایت مردجوان تحقیقات برای شناسایی مردان زورگیر ادامه داشت که مأموران با شکایت‌های مشابه دیگری مواجه شدند. در تمامی آنها مرد جوانی پس از طرح دوستی با یکی از کارمندان صرافی، درخواست خرید بیش از 10 هزار دلار کرده و با پرداخت مبلغ کمی به‌عنوان بیعانه، کارمند صرافی را به محل قرار کشانده و با همدستی دو نفر دیگر سرقت می‌کردند.

در چهره نگاری‌های صورت گرفته توسط کارآگاهان پلیس، میلاد به‌عنوان یکی از اعضای اصلی این باند شناسایی شد. در ادامه بررسی‌ها میلاد دستگیر شده و برای تحقیقات به شعبه نهم دادسرای امور جنایی تهران منتقل شد.

میلاد در تحقیقات به سرقت‌های سریالی با همدستی چهار نفر از دوستانش اعتراف کرد و گفت: وضع مالی‌ام خوب نبود. دلم می‌خواست بدون زحمت یک شبه پولدار شوم. چند وقت قبل در یک میهمانی با چند نفر آشنا شدم که بعداً فهمیدم سارق حرفه‌ای موبایل هستند. با نقشه‌ای که طراحی کردیم به سراغ کارمندان صرافی می‌رفتیم و سرقت می‌کردیم.

با اعتراف متهم جوان به سرقت‌های سریالی، به دستور بازپرس سهرابی، چهار همدست او نیز بازداشت شدند. تحقیقات در رابطه با سرقت‌های احتمالی اعضای این باند ادامه دارد.

منبع: بیتوته

منبع این خبر، وبسایت beytoote.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۷۷۰۷۳۵ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

واکنش پزشکی‌ قانونی به اظهارات روحانی درباره کشته‌شدگان اعتراضات آبان: وظیفه‌ای برای اعلام آمار نداریم

بنز و لکسوس التماس می‌کنند خودروی صفر کیلومتر با ۶ هزار دلار بفروشند

ویروس کرونا در ایران قربانی گرفت؛ فوت دو بیمار مبتلا به کرونا در قم

واکنش همتی به شایعه دلار ۲۰ هزارتومانی: آرزو بر جوانان عیب نیست| تورم سال ۹۸ به زیر ۲۰ درصد می‌رسد

آغاز رای گیری در 1489 شعب اخذ رأی در لرستان

خبر بعدی:

چالش ارتباط با بازیگرانِ خاصِ فیلم «بی‌صدا حلزون»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  فیلم «بی‌صدا حلزون» با کارگردانی بهرنگ دزفولی‌زاده و بازی هانیه توسلی، محسن کیایی، مهران احمدی، پدرام شریفی و علیرضا جلالی‌تبار، در بخش نگاه نو سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.

چون این فیلم به موضوع زندگی ناشنوایان، دغدغه‌ها و مشکلات آن‌ها می‌پردازد، تصاویر، بار عمده انتقال مفاهیم و ارتباط بین شخصیت‌ها را بر دوش می‌کشند. به همین دلیل، سراغ محمدرضا جان‌پناه، فیلمبردار این اثر سینمایی رفتیم و با گفت‌وگو کردیم. 

جان‌پناه درباره چالش‌های فیلمبرداری «بی‌صدا حلزون» که بسیاری از بازیگران آن از زبان اشاره استفاده می‌کردند، گفت: «تنظیم کردن زاویه دوربین هم برای آنکه حرکت دست‌های بازیگران دیده شود و هم برای این‌که حسِ بازیگران به چشم بیاید، اولین و سخت‌ترین چالش‌های فیلمبرداری این فیلم بود.»

او درباره قاب‌بندی متفاوت فیلم گفت: «قابی که برای فیلمبرداری انتخاب کردیم، ۱ به ۱.۶۶ بود تا ما بتوانیم در قاب‌مان، کلوزآپ دست‌های بازیگران را داشته باشیم. روتین اصلی قاب فیلمبرداری که از قاب‌های اصلی است، مثل ۱به ۲.۳۵ است که آن را تغییر دادیم.»

این فیلمبردار درباره ارتباط گرفتن با بازیگران ناشنوا گفت: «ارتباط فردی که پشت دوربین می‌نشیند، باید با بازیگرها برقرار شود، حالا فرقی نمی‌کند این فرد ناشنوا است، نابینا است و یا یک بازیگر حرفه‌ای است. این رابطه و اعتمادی که فیلمبردار با بازیگر برقرار می‌کند، باید به گونه‌ای باشد که بازیگر مقابل دوربین احساس راحتی کند؛ این رابطه فراتر از کار اولیه یک فیلمبردار است که می‌خواهد کار قاب‌بندی یا نورپردازی را انجام دهد.»

جان‌پناه در این‌باره ادامه داد: «فکر می‌کنم ناشنواها و کم شنواها در این قاب توجه بیشتری می‌خواستند، چون من زبان اشاره را بلد نیستم، حداقل باید می‌توانستم به صورتی حسی با مجتبی شکری (بازیگر خردسال فیلم)، ارتباط برقرار کنم تا زمانی که چشم‌مان به هم می‌افتد، حرف یکدیگر را متوجه شویم. به هرحال مجتبی یک کودک شش ساله است و شیطنت‌های مخصوص خودش را دارد و این‌که بتوانم او را در قاب نگه دارم، سختی‌های خاصی را داشت. تمام این ارتباطات سختی‌های خود را داشت.»

ارتباط فردی که پشت دوربین می‌نشیند، باید با بازیگرها برقرار شود، حالا فرقی نمی‌کند این فرد ناشنوا، نابینا یا یک بازیگر حرفه‌ای است. این رابطه و اعتمادی که فیلمبردار با بازیگر برقرار می‌کند، باید به گونه‌ای باشد که بازیگر مقابل دوربین احساس راحتی کند

او افزود: «پیشنهادم به بهرنگ این بود که به هیچ وجه برای این فیلم زیرنویس نگذارد، چون منی که زبان اشاره را بلد نیستم، محکومم که آن را درک کنم. در کلیت فیلم، شما مفهوم حرف آنها را می‌فهمید اما ممکن است دقیق متوجه نشوید. من خودم در حین فیلمبرداری، خیلی به یادگیری این زبان علاقه‌مند شدم و سعی کردم یک‌سری چیزها یاد بگیرم و دوست دارم که درباره آن بیشتر بدانم.»

این فیلمبردار درباره مرحله پیش از شروع کار در این فیلم گفت: «بهرنگ دزفولی‌زاده (کارگردان)، هشت ماه قبل از فیلمبرداری، طرح را برای من آورد و گفت دوست دارم با تو کار کنم. من آن را خواندم و دیدم بسیار جذاب است. موضوع جالب‌تر این بود که فیلمبرداری که تازه در حال ساختن فیلم اولش است، از چندین ماه قبل به همه مواردِ فیلمبرداری و صدابرداری هم فکر کرده است. همین یک امتیاز بود تا من با بهرنگ کار کنم. البته زمانی که من قصه را خواندم، هنوز فیلمنامه کامل نشده بود و من نمی‌توانستم درباره کار اظهارنظر کنم و زمانی که قصه کامل شد، بحث جدی شد و کار شکل گرفت. در این مسیر، بهرنگ چند فیلم را که برای ناشنواها ساخته شده بود، به من داد تا ببینم.»

حمیدرضا جان‌پناه (فیلمبردار) در کنار بازیگر خردسال فیلم «بی‌صدا حلزون»


او درباره دیگر ویژگی فیلمبرداری این اثر گفت: «کاری که ما می‌خواستیم انجام دهیم، این بود که فیلمبرداری خودش را خیلی به رخ نکشد، چون بنا بر روایت، یک زندگی عادی بود و هدف به تصویر کشیدن روابط میان آدم‌ها در طول فیلمبرداری بود و نه چیز دیگر. در فیلم‌هایی که موضوعات رئال‌تر و اجتماعی‌تر می‌شوند، ترجیح می‌دهم فیلمبرداری خیلی دیده نشود و تنها روال عادی یک زندگی طبیعی را روایت کند.»

این فیلمبردار، درباره نحوه دست‌یافتن به میزانسن‌های فیلم گفت: «درباره نحوه فیلمبرداری و میزانسن‌ها، با کارگردان بسیار صحبت کردیم چون ما یک روایتی را از انتهای فیلم آغاز می‌کنیم و به ابتدا می‌رسیم، به‌خاطر همین، میزانسن‌ها بسیار مهم و سخت بود و حتما باید طبق آن عمل می‌کردیم.»

جان‌پناه در پایان، درباره بی‌توجهی به کار فیلمبردارها در ایام برگزاری جشنواره‌های سینمایی یا در نقدها توضیح داد: «اساسا فیلمبرداری چیزی نیست که خیلی مورد نقد منتقدان قرار بگیرد، بیشتر قصه و کارگردانی مدنظر است.»

۵۷۲۴۵

کد خبر 1348617

دیگر خبرها

  • رویارویی آقای خاص و چلسی در لیگ جزیره/ خیز بارسلونا برای بازگشت به صدر
  • تجاوز به دختر دانشجو توسط مدیر یک دفتر پیشخوان با وعده ازدواج!
  • توقف حکم قصاص قاتل عاشق پیشه یک مادر و پسر
  • دسیسه شوم وکیل قلابی برای زنی در آستانه طلاق
  • زنی به نام «رخ» سرکرده باند تبهکاران شطرنجی
  • هدیه خاص مجیدی به ستاره پرفروغ استقلال+عکس
  • هیچگونه تخلف خاص انتخاباتی در البرز رخ نداده است
  • نماینده، ولی فقیه در سیستان و بلوچستان حمایت خود از نامزد خاص را تکذیب کرد
  • انتخابات ایران| جلوه‌های خاص از حضور حماسی کهگیلویه و بویراحمدی‌ها پای صندوق‌های رای+تصاویر
  • مورینیو: بازگشت یه استمفوردبریج برایم خاص نیست!
  • نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان حمایت خود از نامزد خاص را تکذیب کرد
  • درخشش میلاد محمدی مقابل گلادیاتورها (عکس)
  • کرونا؛ فصل مشترک خبرنگاران چینی و مسئولان دولتی/ آقای خاص دیگر در جماران «تکرار» نکرد
  • مرد اصفهانی طلاهای زنش را سرقت کرد !
  • غرضی: مجالس ما همیشه ابزار دولت‌ها بوده‌اند
  • نرخ ارز، دلار، سکه، طلا و یورو در بازار امروز جمعه ۲ اسفند ۹۸
  • جزئیات قتل فجیع یک مادر به دست پسر شیشه ای
  • از شگرد ناجوان مردانه یک شهروند نما برای ابطال ۲ هزار رای تا حضور فرزند رهبر انقلاب بدون محافظ / ناگفته‌هایی از اتفاقات عجیب در روز انتخابات
  • سالن میلاد با ظافر یوسف عود نواز تونسی پرواز کرد
?>