این نوشتار به بررسی شباهت سیاست‌های دولت فعلی آمریکا با رویکردهای دو دولت سابق این کشور پرداخته و نتایج آن سیاست‌ها را یادآور شده است. ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۸ بین الملل اروپا آسیای غربی نظرات - اخبار بین الملل -

گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم-  برای آنها که ادبیات تند و نمایش‌های جنگ‌طلبانه این روزهای دولت «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا را خارج از بافت تاریخی در نظر می‌گیرند این دولت ممکن است خطرناک‌ترین و شرورترین دشمن جمهوری اسلامی نسبت به 6 دولت قبلی آمریکا در طول چهار دهه گذشته به نظر برسد. 

دولت ترامپ از زمان ورود به کاخ سفید شهروندان ایران را از ورود به آمریکا منع کرده، به مشارکت آمریکا در برجام پایان داده، چندین دور تحریم علیه ایران اعمال کرده، در اقدامی غیرمعمول سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در فهرست سازمان‌های اصطلاحاً «تروریستی» قرار داده و گفته که قصد دارد صادرات نفت ایران را به صفر برساند.  

تمام این اقدامات اما، هنگامی که در چارچوبی گسترده‌تر و از دریچه تاریخ نگریسته شوند این واقعیت را آشکار می‌کنند که دولت ترامپ نه از لحاظ اصل خصومت‌ورزی علیه ایران تفاوتی با پیشینیانش دارد و نه از لحاظ شدت اعمال آن؛ بر خلاف برخی تصورات، شخص ترامپ و دولت او اتفاقاً ویژگی‌هایی دارد که موجب می‌شود او در اعمال فشار بر ایران، ضعیف‌تر و شکننده‌تر از روسای جمهور قبلی عمل کند.   

شاید از منظر عموم، رویکرد «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور سابق آمریکا و سیاستمداران حزب دموکرات در متقابل‌ترین کران نسبت به رویکرد ترامپ قرار می‌گیرد. نگاهی عمیق‌تر و دقیق‌تر اما نشان می‌دهد اوباما و جریان همسو با او فقط در اینکه از کدام روش می‌توان به اهدفی نظیر براندازی نظام جمهوری اسلامی، تغییر ماهیت آن و یا تحدید مولفه‌های قدرت جمهوری اسلامی دست یافت با دولت ترامپ اختلاف دارند نه در اصل آنها.

 سیاست‌های خصمانه دولت اوباما علیه ایران هم به شکل موثرتری نسبت به دولت فعلی آمریکا اجرا می‌شد و هم اثرگذارتر بود. به عنوان نمونه، بخش زیادی از تحریم‌های یکجانبه‌ای که ترامپ امروز فقط به احیای مجدد آنها افتخار می‌کند، همان تحریم‌هایی هستند که دولت اوباما معمار آن بود.

درباره تحریم‌های چند جانبه نیز قطعنامه 1929 شورای امنیت که سال 2010 به تصویب رسید و اساسی‌ترین تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران را شامل می‌شد نتیجه قابلیت‌ اجماع‌سازی دولت اوباما در جهان علیه ایران بود. این قطعنامه شدیدترین فشارها بر ایران را در 4 حوزه توسعه بخش انرژی، جلوگیری از دسترسی ایران به منابع مالی برای توسعه برنامه‌های موشکی و هسته‌ای، ایجاد یک نظام بازرسی از کشتی‌ها و محموله‌های هوایی ایران و همچنین به وجود آوردن یک سیستم یکپارچه برای اعلام نقض تحریم‌های بین المللی وارد کرد.

اوباما همچنین در سال 2010 قانونی به نام «سیسادا» را امضا کرد که علاوه بر هدف قرار دادن بخش انرژی ایران، آرایش تحریم‌های آمریکا علیه ایران را به کل تغییر داد و سیطره آمریکا بر مبادلات مالی دنیا را به عنوان اهرم فشار علیه تجارت با ایران به کار گرفت. 

بنابراین می‌توان استدلال کرد تأکید دولت ترامپ بر سیاست تحریم چیزی جز دنباله‌روی از همان مشی دولت اوباما نیست، البته با سه تفاوت عمده که شکست سیاست او را رقم خواهد زد. 

اولاً دولت ترامپ بر خلاف دولت اوباما فاقد این درک است که نظام تحریم‌ها زمان مصرف دارند و استفاده مفرط از آنها یا کش‌دار کردن زمان استفاده از آنها فروپاشی آنها را به همراه خواهد داشت. خود اوباما یا مقام‌های دولت او در جلسات استماع کنگره بر اساس همین درک در پاسخ به منتقدینی که می‌گفتند چرا در بحبوحه فشار تحریم‌ها روی ایران وارد مذاکرات شده، تصریح می‌کردند که تحریم‌ها در صورت ادامه‌دار شدن کارآیی‌شان را از دست می‌دهند و لازم است در زمانی از آنها به عنوان برگ چانه‌زنی استفاده شود که اثرگذار هستند. 

دولت اوباما از طرف دیگر بر اساس همین درک، اِعمال تحریم را به یک هدف مشخص، خاص و نسبتاً واقعی یعنی آوردن ایران به میز مذاکرات گره زده بود و شرط رفع تحریم‌ها را مشخص کرده بود. معماران آمریکایی تحریم‌ها، از جمله «ریچارد نفیو» همواره تأکید می‌کنند تحریم‌ها بایستی صرفاً برای تغییر رفتار طرف مقابل در نظر گرفته شوند و حتماً اهداف مشخص برای رفع شدن داشته باشند، وگرنه دچار فرسایش شده و کارآمد نخواهند بود. دولت ترامپ در حال حاضر، سیاست بی‌هدف «تحریم برای تحریم» در پیش گرفته که اگر هم در دوره‌ای اثرگذار باشد در ادامه در حکم سنگی برای نزدن نخواهد بود. 

 دوماً، دولت ترامپ در شرایطی از تحریم‌ها استفاده می‌کند که نتوانسته اجماع جهانی علیه ایران ایجاد کند. طبق یک قاعده بسیار ساده، بسیاری از کشورها حتی اگر شرکت‌هایشان مجبور به تبعیت از قوانین موسوم به «تحریم‌های ثانویه» آمریکا شوند از لحاظ هویتی حس خوبی نسبت به این ندارند که کشوری از سلطه‌اش بر بازارهای مالی برای زورگویی به آنها و وادار کردن آنها به همسو شدن با او استفاده کند. از همین روست که تحریم‌های یکجانبه آمریکا را چین، «دست‌درازی به قملرو قضایی» (Long-arm jurisdiction) و کشورهای اروپایی «صلاحیت فراسرزمینی» (Extraterritorial jurisdiction) توصیف کرده و عزمشان را برای یافتن راهکارهایی برای مقابله با آن اعلام کرده‌اند. 

  سوماً، نکته‌ای که دولت اوباما به حسب تجربه به آن دست یافت، اما دولت ترامپ به آن بی‌توجه است اصرار به آزمودن آزموده‌ها دارد، فرهنگ مقاومت ایران در برابر تحریم‌ها است. مقام‌های دولت اوباما از جمله «جان کری»، وزیر خارجه سابق آمریکا، «وندی شرمن»، سرپرست هیئت مذاکره‌کننده آمریکا و «ویلیام برنز»، قائم مقام سابق وزارت خارجه آمریکا بعد از آنکه مشاهده کردند تشدید تحریم‌ها نه تنها به تسلیم ایران منجر نشد، بلکه شکوفاترین دوران پیشرفت هسته‌ای ایران را رقم زد بارها به ترامپ هشدار داده‌اند که او فرهنگ مقاومت ایران را درک نمی‌کند. 

  به عنوان نمونه، «وندی شرمن»، زمانی که ترامپ مدام می‌کرد تحریم‌ها علیه ایران را تشدید می‌کند گفت: «چیزی که او (ترامپ) نمی‌فهمد این است که ایران دارای فرهنگ مقاومتی است که کوتاه آمدن مقابل چنین تهدید‌های علنی را با تسلیم شدن برابر می‌داند؛ لذا آن‌ها (ایرانی ها) هرگز تسلیم نمی‌شوند.»

اگر رویکرد ترامپ دست‌کم در ظاهر متفاوت از اوباما به نظر می‌رسد، از هر لحاظ تمامی خصائص سیاست‌هایی را که نئوکان‌های آمریکایی در دولت «جورج دبلیو بوش» پیگیری می‌کردند، در بر دارد. جالب آنکه، ترامپ یکی از تندروترین اعضای همان دولت یعنی «جان بولتون» را هم به کاخ سفید آورده است.  

دولت بوش، مجموعه‌ای از اقدامات جنگ نرم و اقدامات سخت برای ناآرام کردن ایران را در دستور کار قرار داده بود. در دولت بوش،  «دیک چنی»، معاون وقت رئیس‌جمهور و «دونالد رامسفلد»، وزیر دفاع وقت حامی درگیری‌ نظامی با ایران بودند و «کاندولیزا رایس» وزیر خارجه وقت از راهکارهای جنگ نرم برای براندازی در ایران حمایت می‌کرد.

دولت بوش به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای راه‌اندازی براندازی نرم در ایران، برنامه‌ای با اسم مستعار «پیشبرد دموکراسی» راه‌اندازی کرد. هدف این برنامه چنانکه بعداً رسانه‌های آمریکایی گزارش کردند «تغییر حکومت از درون» یا همان براندازی نرم بود.   کنگره آمریکا بین سال‌های 2005 تا 2009 بیش از 400 میلیون دلار برای پیشبرد این طرح اختصاص داد.  

دولت بوش، علاوه بر این،  در سال‌های پایانی‌اش در سال 2008  یک برنامه بسیار تحریک‌آمیز برای بهره‌گیری از اختلافات قومی-مذهبی و ایجاد اغتشاش در ایران راه‌اندازی کرده و 400 میلیون دلار هم برای آن در نظر گرفته بود. این عملیات مخفیانه، علاوه بر تحریک اقلیت‌ها در نقاط مرزی به شورش، جمع‌آوری اطلاعات درباره برنامه هسته‌ای ایران و پرونده‌سازی بر سر آن را هم در بر می‌گرفت. 

این دولت بعد از پیگیری تمامی این راهکارهای تهاجمی، سرانجام چاره‌ای جز پذیرش واقعیت‌ها و کنار آمدن با غنی‌سازی توسط ایران نیافت. این چیزی است که «جان کری»، وزیر خارجه سابق آمریکا در کتاب خاطراتش که اخیراً منتشر شد این موضوع را فاش کرده است.

 کری می‌نویسد: «موضع آمریکا برای مدت طولانی این بود که هرگونه غنی سازی هرچند هم غنی‌سازی خیلی محدود مانعی بر سر راه توافق است؛ اما شریکان ما در گروه 1+5 به صورت متفق‌القول این را موضع کنار گذاشته و تصمیم گرفتند به طور خاص به ایران چیزی که دیگر کشورها داشتند انجام می‌دادند، داده شود. از نظر آنها (شرکای آمریکا در 1+5) باید درباره غنی سازی در آینده صحبت شود تا ایرانی‌ها مذاکرات را جدی بگیرند. من همچنین از گفت‌و‌گوهای خصوصی‌ام فهمیدم که به رغم موضع علنی دولت بوش، این دولت در خفا و به صورت خصوصی موافق ایده(غنی سازی ایران) بود هر چند آنها هرگز درباره اینکه ساختار یا سطوح (غنی سازی) چگونه باشد، به جمع‌بندی و نتیجه نرسیدند».

آنطور که جان کری و همچنین ویلیام برنز در کتاب «کانال پشت‌پرده» نوشته‌اند بوش در اواخر دوره ریاست‌جمهوری‌اش مجبور شد شکست را بپذیرد و سیاست‌هایش را کاملاً تغییر دهد، اما به نظر می‌رسد برای ترامپ چندان نیازی به طی این مدت طولانی نیست. از هم‌اکنون بارقه‌های روشنی از شکست سیاست‌های اصلی ترامپ پدیدار شده است. در حالی که ترامپ تصور می‌کرد توانسته کره‌شمالی را با مذاکره مهار کند اما ادبیات سران دو کشور و بویژه اظهار خسارت مسئولان  کره‌شمالی از مذاکره با آمریکا نشان می‌دهد که این سیاست ترامپ در حال سیر نزولی و رو به شکست است. آزمایشات اخیر موشکی کره‌شمالی این گمانه را تقویت می‌کند.

ونزوئلا یکی دیگر از نقاط هدف کلیدی ترامپ نیز این روزها شرایطی را تجربه می‌کند که 180 درجه مخالف آن پیش‌بینی و سیاستی است که ترامپ و دولتش برای این کشور در نظر گرفته بودند. گفته می‌شود بولتون مشاور امنیت ملی ترامپ به او گفته بود که اگر یک ضرب‌الاجل سه هفته تعیین کند، کار ونزوئلا تمام و گوایدو به عنوان رئیس جمهور کودتا در این کشور تثبیت خواهد شد؛ ترامپ چنین کاری کرد و حتی شمار مهمی از کشورهای جهان با فشار آمریکا گوایدو را به رسمیت شناختند، اما با گذشت هفته‌ها از این  ماجرا، کار در ونزوئلا به ضرر ترامپ و گوایدو و به سود مادورو در حال چرخش است. در آخرین فراخوان دو  گروه که نشانه‌ای از عرض اندام اجتماعی داشت، نسبت طرفداران  مادورو در خیابان به طرفداران گوایدو نزدیک به 30 به یک بود(100 هزار نفر در برابر حدوداً 3 هزار نفر).

همچنین جنگ تجاری میان آمریکا و چین نیز به زمانه‌ی حساسی رسیده است و آمریکا برای مهار راهبردی روسیه نیز ناموفق عمل کرده است. و به نظر می‌رسد ادامه‌ی راه، تجربه‌ی بوش را در زمان بسیار کوتاه‌تری برای ترامپ پدیدار خواهد کرد.

انتهای پیام/ 

R36444/P1011115/S8,89,90,95,1128/CT4

منبع: تسنیم

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

آمریکا: جامعه بین‌الملل تسلیم «اخاذی هسته‌ای» ایران نشود

«مورگان اورتاگوس»، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در کنفرانس خبری دوشنبه به تصمیم ایران برای کاستن از تعهدات خود ذیل برجام واکنش نشان داد.

به گزارش فارس، اورتاگوس به سوال خبرنگار آسوشیتدپرس در خصوص اینکه آیا دولت «دونالد ترامپ» ارزشی برای پایبند ماندن ایران به محدودیت‌های تعیین‌شده در برجام قائل است یا خیر، اینطور پاسخ داد: «باید بگویم که متأسفانه ما از بیانیه ایران شگفت‌زده نشدیم. این الگوی رفتار ۴۰ ساله آنها است.»

در حالی که دولت آمریکا از زمان اجرایی شدن برجام در اجرایی شدن آن کارشکنی کرده و دولت ترامپ به مشارکت واشنگتن در آن خاتمه داده است مقام آمریکایی تلاش کرد ایران را ناقض توافق هسته‌ای جلوه دهد.

او گفت: «بیانیه امروز با نحوه رفتار رژیم ایران همخوان است؛ آنها وقتی ما داخل برجام بودیم هم همین کارها را می‌کردند: توسعه سلاح هسته ایشان را ادامه می‌دادند، ما تحریم‌ها را رفع کردیم، آنها ملوان‌های آمریکایی را گروگان گرفتند. ما شاهد هیچ رفتار متعادلی از سوی این رژیم نبوده‌ایم.»

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اضافه کرد: «بنابراین، فکر می‌کنم چیزی که در اینجا شاهد آن هستیم چالشی نه فقط مربوط به برجام، بلکه چالشی در برابر هنجارهای بین‌المللی نحوه رفتار توسط یک کشور و چالشی در برابر هنجارهای مربوط به آزادی تردد دریایی است.»

وی در ادامه تصمیم ایران برای کاستن از تعهدات خود ذیل برجام با استناد به مفاد این توافق که آمریکا از آن خارج شده را «اخاذی هسته‌ای» توصیف کرد و از جامعه بین‌المللی خواست در برابر آن تسلیم نشود.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا تصریح کرد: «بنابراین ما به جامعه بین‌المللی می‌گوییم نباید در برابر اخاذی هسته‌ای از سوی رژیم ایران تسلیم شویم.»

خبرنگار آسوشیتدپرس با یادآوری اینکه مسائل مطرح‌شده از سوی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در توافق هسته‌ای پوشش داده نشده‌اند سوال خود را تکرار کرد و پرسید: «آیا دولت به این معتقد هست که پایبندی ایران به توافق هسته‌ای برجام ارزشی دارد؟»

اورتاگوس در پاسخ گفت: «ما کماکان از ایران می‌خواهیم به سلاح هسته‌ای دست پیدا نکند، به تعهداتش در برابر جامعه بین‌الملل پایبند باشد.»

او درباره اینکه آیا «مایک پامپئو»، وزیر خارجه آمریکا فکر می‌کند کارزار فشار حداکثری دولت علیه ایران جواب می‌دهد گفت: «کارزار فشار حداکثری ما ادامه دارد و ادامه خواهد داشت.»

«بهروز کمالوندی»، سخنگوی سازمان انرژی اتمی امروز دوشنبه (۲۷ خرداد) در نشستی خبری در محل تاسیسات آب سنگین اراک (خنداب) تصریح کرد که با شتاب گرفتن روند تولید اورانیوم غنی‌شده ۳.۶۷ درصد، ذخایر اورانیوم غنی‌شده کشور نهایتا تا ششم تیر از سقف 300 کیلو عبور خواهد کرد.

«دونالد ترامپ» ۱۸ اردیبهشت‌ماه سال گذشته در ادامه کارشکنی‌های دولت آمریکا در اجرای توافق هسته‌ای برجام به مشارکت کشورش در این توافق پایان داد و تحریم‌های یکجانبه علیه ایران را احیا کرد.

رئیس‌جمهور آمریکا در آن زمان برای محقق کردن خروج از برجام گزینه‌های متعددی در اختیار داشت که برخی از آنها می‌توانست به «لغو کامل» برجام و احیای تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران منجر شود.

او در صورتی که به «ساز و کار حل اختلاف» در بند ۳۶ توافق هسته‌ای استناد می‌کرد می‌توانست علاوه بر تحریم‌های آمریکا، تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد را هم علیه ایران احیا کند.

ترامپ در آن زمان به جای استفاده از این گزینه ترجیح داد از قوانین داخلی آمریکا برای خروج از برجام استفاده کند تا ضمن حفظ محدودیت‌های هسته‌ای علیه ایران، امکان برخورداری تهران از مزایای برجامی را به حداقل برساند.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در کنفرانس خبری دوشنبه مدعی شد رژیم صهیونیستی برنامه‌ای را برای ضمیمه کردن کرانه باختری به سرزمین‌های اشغالی فلسطین تحویل دولت آمریکا نداده و رایزنی‌هایی در این خصوص در جریان نیست.

اورتاگوس از اظهارنظر درباره اعلانیه امروز دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران مبنی بر «کشف و نابودی یکی از پیچیده‌ترین شبکه‌های سایبری سازمان سیا» خودداری کرد.

نماینده مجلس: معنی وجود حیات شبانه این است که اجازه دهید مردم به کلوپ و کازینو بروند!

از ماجرای نفت‌کش‌ها تا بسته‌شدن راه ورود و خروج به سفارت ایران؛ بریتانیا در کنار آمریکا علیه تهران

واکنش رامبد جوان به حمله‌های اخیر! +عکس

منبع این خبر، وبسایت tn.ai است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۷۷۷۲۳۰ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • دبیرکل حزب اراده ملت ایران :اصرار داریم انتخابات حزبی باشد
  • حزب اراده ملت در انتخابات آینده اعضای خود را کاندیدا می‌کند
  • ماجرای خرابی پله‌های برقی ایستگاه‌های مترو نبرد/ مسئولان به جای تعمیر به فکر نوسازی تجهیزات باشند
  • مودیان می توانند تا یکم تیر ماه اظهار نامه مالیاتی خود را تسلیم کنند
  • امروز اساس جنگ بدخواهان با ما؛ جنگ امید یا جنگ اراده ها است
  • مهلت ثبت سفارش کتاب‌های درسی تمدید شد
  • کوچک ترین میدان نبرد +تصاویر
  • ۵۴ درصد از مودیان مالیاتی در کردستان اظهارنامه تسلیم کردند
  • ترامپ می‌گوید توافق یعنی اراده من و این پیام خطرناکی برای جهان است /نامزد‌های انتخابات مجلس میزان دارایی‌های خود را اعلام کنند/دُم خروس ماجرای نفتکش‌ها
  • آخرین مهلت تسلیم اظهارنامه مالیاتی
  • مجمع عمومی حزب اراده ملت فردا برگزار می‌شود
  • سیاست خارجی آمریکا دچار سردرگمی است
  • مهلت مجدد به جاماندگان برای ثبت سفارش کتاب‌های درسی اعلام شد
  • یکم تیرماه آخرین مهلت تسلیم اظهارنامه اشخاص حقیقی است
  • آغاز ثبت‌نام مجدد کتاب‌های درسی از اول تیرماه/ راه‌اندازی سامانه خیرین برای خرید کتاب‌های درسی دانش‌آموزان
  • خیرین هزینه خرید کتب درسی دانش آموزان نیازمند را تقبل می‌کنند
  • کتاب‌های درسی به موقع به دست دانش آموزان خواهد رسید؟
  • مذاکره تسلیم نیست
  • مشکل تامین کاغذ برای چاپ کتاب های درسی سال جدید نداریم