روزگاری با اوج گرفتن واردات خودروهای روز به کشور، بسیاری از خانواده ها با پس انداز درآمد خود به سراغ برندهای جدید خارجی می رفتند و خودروی سواری خود را ارتقا می دادند.

در سال های اخیر، عمده این خریداران در پی خرید یک خودرو در کلاس شاسی بلند بودند. تفاوتی ندارد ابعاد و اندازه و توانایی های خودروی مورد نظر چه قدر باشد، همین که اندکی ارتفاع بیش تری از خودروهای دیگر داشته باشد و از طراحی عضلانی برخوردار باشد، برای آن ها کفایت می کند.

 این موج شاسی بلند سواری سبب شد بیش تر شرکت های وارد کننده خودرو به ایران، عرضه مدل های کراس اوور و SUV را در اولویت کاری خود قرار دهند. حتا خودروسازان چینی تازه وارد نیز سعی بر تقویت حضور خود در این سگمنت کردند. با این تفاسیر، ایران در مقطعی از زمان، به بهشت کراس اوورها تبدیل شده بود! به گونه ای که هر خودروی شاسی بلندی از هر برندی، در صورت بازاریابی مناسب و حضور مستمر، می توانست به موفقیتی تضمین شده در کشور دست یابد.

این در حالی بود که بیش تر خریداران این خودروها، از توانایی های خارج جاده ای خودروی خود خبر نداشتند یا در صورت آگاهی، کم تر از آن استفاده می کردند. در واقع این افراد، تنها ظاهر یک شاسی بلند را می خواستند که برای آن ها پرستیژ بیش تری به همراه داشته باشد. همین موضوع سبب شد خودروسازان اقدام به عرضه کراس اوورهای تک دیفرانسیل با ظاهر شاسی بلندهای دو دیفرانسیل کنند! حتی کار به جایی رسید که بسیاری از هاچ بک های شهری نیز با اندکی افزایش ارتفاع و نصب قطعات اضافی، تبدیل به نسخه کراس می شدند تا بهتر بفروشند! همین فرمول ساده، پول هنگفتی را نصیب شرکت های خودروسازی کرد. اکنون این ترفند، همچنان در بازار ایران و بسیاری از بازارها جواب می دهد.

در سال های گذشته، اختلاف قیمتی نه چندان زیاد خودروهای وارداتی با خودرهای داخلی ها، قدرت خرید مشتریان را برای رسیدن به آن ها، حفظ می کرد. اما رفته رفته با افزایش نرخ ارز و پیدایش مشکلات گوناگون بر سر حضور برندهای خارجی در ایران، قیمت تمام شده خودروی وارداتی نیز مانند دیگر کالاها، افزایش یافت. این افزایش قیمت در مدل های پرفروش تر همچون شاسی بلندها، بیش تر به چشم می آید. در شرایط کنونی که تورم، بازار خودرو را فلج کرده است، خرید یک شاسی بلند برای بسیاری از خانواده های ایرانی، بیش تر به یک آرزو می ماند. اما در همین اوضاع نابه سامان هم می توان با بودجه ای کم تر از ۲۰۰ میلیون تومان، تعدادی کراس اوور از برندهای مختلف را در نمونه های صفر و کارکرده، خریداری کرد.

با ما همراه باشید تا به بررسی بیش تر این خودروها بپردازیم.

جک S3 کارکرده

“S3” دومین کراس اوور “جک” در ایران است. پس از موفقیت روز افزون S5 در ایران، شرکت جک این بار، برادر کوچک تر آن را با نام S3 روانه خط تولید “کرمان موتور” کرد. جک S3 با وجود طراحی خاص و نه چندان منطقی، از روز اول با استقبالی خوبی مواجه شد. دلایل استقبال از S3 را می توان امکانات مناسب، قیمت اولیه قابل قبول، اعتماد مردم به نشان جک و از همه مهم تر، عطش بازار ایران نسبت به کراس اوورها دانست. S3 در ظاهر، ادای شاسی بلندهای واقعی را در می آورد اما در عمل، یک هاچ بک ارتفاع گرفته است. چرخ های کوچک و ارتفاع کم S3 از سطح زمین، به خوبی گویای این واقعیت هستند. با این حال S3 در کابین، از فضایی به نسبت جادار برای چهار سرنشین بزرگسال، برخوردار است.

نکته جالب در S3، دنباله دار بودن همان سبک طراحی S5 است که با الهام از کراس اوورهای هیوندای، به وجود آمده است. البته ظاهر S3 نسبت به S5، اندکی به روزتر شده است و بیش تر با سبک طراحی محصولات جدید جک، تطابق دارد. مهم ترین نکته آزار دهنده در طراحی بیرونی S3، سردرگم بودن خودرو است که از هر زاویه ای خود را در یک کلاس نشان می دهد! از سویی دیگر کوچک بودن چرخ ها و وجود تزیینات کرومی فراوان روی بدنه، چینی بودن این خودرو را فریاد می زنند. در طراحی داخلی، نمره بالاتری را می توان به S3 داد. هر چند کیفیت مواد استفاده شده در این بخش نیز هرگز رضایت بخش به نظر نمی رسد.

S3 از پیشرانه ای به حجم دقیق ۱٫۴۹۸ سی سی استفاده می کند که ۱۰۷ اسب بخار قدرت و ۱۴۶ نیوتن متر گشتاور دارد. این پیشرانه در ترکیب با یک جعبه دنده CVT و با توجه به وزن ۱۲۲۰ کیلوگرمی خودرو، در عمل توانایی حرکتی چشم گیری به S3 نمی بخشد. می توان این خودرو را تنها برای استفاده های شهری و سفرهای خانوادگی، قابل قبول دانست. اما مزیت فنی مهم جک S3، سیستم تعلیق نرم و سواری بی آزار این خودرو است که از این نظر، نسبت به دیگر کراس اوورها، برتری محسوسی دارد. جک S3 در بحث امکانات رفاهی نیز کمبود خاصی ندارد و می تواند در برابر قیمتی که دارد، قابل دفاع ظاهر شود.

ام وی ام X33 S کارکرده

“X33” لقب نخستین شاسی بلند چینی بازار ایران را دارد! افتخاری که شاید در سال های بعد، بیش تر به آن پرداخته شود! X33 در سه نسل سابقه حضور در ایران را داشته است. هر چند دو نسخه اخیر X33 را نمی توان یک نسل جدید بلکه می توان تنها فیس لیفتی از نسل اول آن دانست! X33 در شرایطی پا به بازار ایران نهاد که بیش تر شاسی بلندهای موجود در بازار، قیمت های بالایی داشتند، اما X33 با قیمت تمام شده نزدیک به خودروهای ایرانی، توانست دل بسیاری از خانواده ها را به دست آورد.

فیس لیفت اول X33 در سال ۹۳ و با تأخیر فراوان نسبت به بازار چین، سرانجام با نام “نیو X33” به ایران آمد. در این مدل برای نخستین بار، X33 به جعبه دنده اتوماتیک در ایران مجهز شد. اما عمر نیو X33 چندان به درازا نکشید! زیرا در سال ۹۴، شرکت “مدیران خودرو” از نسل جدید این شاسی بلند محبوب در دو نسخه معمولی و اسپرت، رونمایی کرد. در سال ۹۵، نسل سوم X33 هم به بازار رسید. نسل سوم با توجه به طراحی زیبا و تبلیغات گسترده و شرایط فروش متنوع، بار دیگر موفقیت نسل اول را تکرار کرد.

در رابطه با X33 بد نیست بدانید شرکت “چری” پلت فرم این خودرو را از تویوتا خریداری کرده است! در واقع نسل اول تویوتا راو ۴، با تغییراتی اندک در سال ۲۰۰۵، تبدیل به تیگو ۳ یا همان X33 خودمان شد! شباهت زیاد نسل اول X33 در طراحی داخلی با نسل اول راو ۴، به خوبی از این واقعیت پرده بر می دارد.

X33 با برخورداری از تناسبات تویوتا در طراحی، ظاهری عامه پسند دارد و در فیس لیفت های پی در پی، طراحی آن همواره بهبود و ارتقا پیدا کرده است. در مدل های اسپرت X33 نسل سوم، رنگ مشکی سقف، جذابیت این خودرو را بیش تر کرده است. X33 S در طراحی داخلی نیز با جهشی قابل توجه همراه شده است. طراحی ارگونومیک تر و زیباتر داشبورد در کنار بهبود کیفیت مواد مصرفی، حس بهتری از نشستن درون X33 جدید را انتقال می دهند.

X33 از موتوری ۲٫۰ لیتری برخوردار است که ۱۳۶ اسب بخار قدرت و ۱۸۰ نیوتن متر گشتاور تولید می کند. این پیشرانه، از نخستین نسل X33 تا امروز، بدون تغییر باقی مانده است. جعبه دنده CVT 7 دنده با قابلیت تیپ ترونیک، وظیفه انتقال قدرت را بر عهده دارد. X33 S خلاف لقب اسپرتی که دارد، خودروی چالاکی نیست و نمی توان از آن انتظار زیادی داشت. آپشن های رفاهی این خودرو در سطح مناسبی قرار دارند. در این میان، جای خالی سیستم ورود بدون کلید و گرم کن صندلی حس می شود. فضای کابین X33 با وجود ابعاد نه چندان کوچک، در سطح ضعیفی قرار دارد. به گونه ای که با نشستن سرنشین پنجم در خودرو، از آسایش سرنشینان دیگر کاسته می شود.

ام وی ام X22 صفر کیلومتر

“X22” برادر کوچک X33 است که در سال های اخیر فروش خیره کننده ای را برای چری به ارمغان آورده است. X22 بر پلت فرم چری فالوین یا همان ام وی ام ۳۱۵ طراحی شده است و در بازار جهانی با نام اصلی تیگو ۲ شناخته می شود. اشتراک X22 با ۳۱۵ را در شباهت بسیار زیاد فرم طراحی ستون ها و اتاق می توان یافت. X22 یک هاچ بک کراس قد کشیده است. این سگمنت در سال های اخیر به طرز گسترده ای مورد استقبال خریداران ایرانی قرار گرفته است. از دیگر خودروهای موجود در این سگمنت می توان به رنو کپچر (نمونه کراس رنو کلیو)، پژو ۲۰۰۸ (نمونه کراس پژو ۲۰۸)، سانگ یانگ تیوولی و بایک X25 اشاره کرد.

طراحان چری در نمای جلو، X22 را شبیه به محصولات جدیدشان طراحی کرده اند. در واقع پوزه X22، نقطه اوج طراحی بیرونی آن است. حجم پردازی قدرتمند در این قسمت در کنار ارتفاع قابل توجه، سبب شده است X22 همچون رنو کپچر، از نمای جلو در حد و اندازه کراس اوورهای واقعی به نظر آید. اما هر چه از نمای جلو با گذر کردن از کناره ها به بخش انتهای بدنه می رسیم، ذات کوچک X22 عیان می شود. در نمای عقب، طرح چراغ ها و ترکیب آن ها با درِ پنجم و شیشه عقب، بار دیگر ام وی ام ۳۱۵ را به یاد بیننده می آورد. طراحی عقب X33 به اندازه طراحی پوزه، همه پسند و متناسب نیست، اما برخی ظاهر آن را در این نما دوست دارند.

درون کابین، چری در عمل از همان داشبورد X33 S استفاده کرده است! تنها تفاوت های آن با X33 را می توان در رنگ نارنجی تریم داخلی، صفحه نشان گرهای متفاوت (مشترک با تیگو ۷)، فرمان متفاوت و تفاوت های جزیی در برخی المان ها یافت. امکانات رفاهی X22 تا حدودی مشابه با X33 و در وضعیت مناسبی نسبت به دیگر رقبا قرار دارد. X22 از موتوری ۱٫۵ لیتری بهره می برد که این پیشرانه، تنها گزینه قابل انتخاب برای این خودرو در بازارهای جهانی است. قدرت ۱۰۵ اسب بخاری و گشتاور ۱۳۵ نیوتن متری این پیشرانه کوچک، بار دیگر این موضوع را یادآوری می کند که X22 در زیر پوست خود، یک ام وی ام ۳۱۵ کراس است!

X22 برای انتقال قدرت از جعبه دنده ۴ دنده خودکار استفاده می کند. هر چند شرکت مدیران خودرو اقدام به عرضه مدل های دنده دستی از این خودرو نیز کرده است. نسخه اتوماتیک X22 با پیشرانه ای کم حجم و جعبه دنده اقتصادی، شتاب گیری هیجان انگیزی ارائه نمی دهد. تنها از منظر مصرف سوخت می توان به این خودرو دل بست. در نسخه های مجهز به جعبه دنده دستی، توانایی های حرکتی X22 اندکی بهتر است. X22های موجود در بازار از نظر ظاهری به دو دسته معمولی و اسپرت تقسیم می شوند که نسخه اسپرت با سقف مشکی و بدنه دو رنگ، سهم بیش‌تری از بازار را به خود اختصاص داده اند.

لیفان X60 صفر کیلومتر

“لیفان X60” روزگاری از خوش فروش ترین کراس اوورهای بازار بود، اما افول تدریجی برند لیفان در ایران، پرونده X60 را به بن بست رساند. X60 با ابعادی نزدیک به ام وی ام X33، در مدل های دنده ای، فروش مناسبی را تجربه کرد. اما رفته رفته با پیدایش ایرادهای کیفی و مونتاژی در این خودرو و ورود رقیب های جدید با طراحی جذاب تر به بازار، X60 به حاشیه رانده شد. هر چند تمرکز بیش تر شرکت کرمان موتور روی فروش محصولات جک نیز در افول بیش تر لیفان در ایران، بی تأثیر نبود.

با این حال، کرمان موتور با عرضه نسخه اتوماتیک X60 هم نتوانست این کراس اوور چینی قدیمی را از مهلکه نجات دهد. عدم استقبال از X60 سبب شده این خودرو امروز در نمونه های اتوماتیک صفر کیلومتر با قیمتی بسیار پایین تر از رقیب های هم سطح خود، خرید و فروش شود. با توجه به توقف تولید X60 دنده ای و قیمت پایین تر آن، بررسی این مدل را از برنامه خود خارج می کنیم. اما مهم ترین تفاوت های ظاهری X60 اتوماتیک با مدل دنده ای را می توان در گرافیک جدید چراغ های عقب و جلوپنجره جدید با خطوط عمودی یافت. این جلوپنجره اکنون ظاهر شکیل تری به X60 بخشیده است. X60 با آن که هیچ گاه خودروی زشتی از سوی مردم خطاب نمی شود، اما گذر زمان، طراحی آن را از مد افتاده کرده است. کیفیت پایین قطعه های لیفان هم در نامرغوب به چشم آمدن X60، نقشی اساسی دارند.

درون کابین X60 نیز داستان به همان شیوه نمای بیرون ادامه دارد. داشبورد تمام مشکی با پلاستیک هایی بی کیفیت، هرگز نمی تواند در برابر محصولات ام وی ام، سر بلند کند. امکانات رفاهی X60 هر چند نسبت به زمان عرضه، مناسب ارزیابی می شود، اما در مقایسه با محصولات جدید بازار، حرفی برای گفتن ندارد. عدم وجود کروز کنترل، بزرگ ترین ضعف تجهیزاتی این خودرو است. با این حال در کنار تمام نقاط منفی گفته شده، X60 از فاصله محوری زیادی برخوردار است که فضای پای بسیار مناسبی را برای سرنشینان ردیف دوم فراهم می کند. در این بخش می توان X60 را کاربردی تر از X22 و X33 دانست. همچنین فضای بار X60 نیز گنجایش مناسبی برای سفرهای خانوادگی دارد.

پیشرانه لیفان، یک واحد ۱٫۸ لیتری است که تحت نظارت یک شرکت انگلیسی توسعه یافته است. البته این موتور چندان پر بازده ظاهر نمی شود و حداکثر قدرت و گشتاور آن به ترتیب به ۱۲۶ اسب بخار و ۱۶۸ نیوتن متر می رسد. جعبه دنده X60 اتوماتیک از نوع معروف CVT است که مشابه دیگر چینی های مجهز به CVT، عملکردی اقتصادی و نه چندان چالاک را برای شاسی بلند لیفان به ارمغان می آورد. اکنون نمونه های صفر کیلومتر X60 اتوماتیک با قیمت هایی حتا کم تر از X22 اتوماتیک دست به دست می شوند! در حالی که X60 از نظر ابعاد و سگمنت، یک پله بالاتر از X22 قرار دارد.

چانگان CS35 صفر کیلومتر یا کارکرده

“چانگان” برندی بود که در صورت تحقق برنامه کامل ورود آن به ایران، می توانست منجر به تغییر دیدگاه جامعه نسبت به خودروهای چینی شود. محصولات چانگان همواره به دلیل همکاری های گسترده این شرکت با شرکت های معتبری همچون فورد آمریکا، از کیفیت ساخت بالاتری نسبت به دیگر برندهای چینی برخوردارند. چانگان بارها در نمایشگاه های خودرو در ایران، با همکاری “سایپا”، سبد کامل محصولات خود را به نمایش درآورد. اما در عمل، تنها دو مدل از چانگان به ایران رسیدند. نخست سدان ایدو که با وجود طراحی زیبا و ویژگی های قابل قبول، به علت واردات محدود و عدم مانور سایپا بر روی این محصول، شکست سنگینی را در ایران متحمل شد.

اما کراس اوور CS35 نیز که در ابتدا وضعیتی مشابه با ایدو داشت و می رفت تا به یکی از بدفروش ترین چینی های بازار تبدیل شود، در نهایت با امضای قرارداد همکاری بین چانگان و سایپا، روی خط تولید طرف ایرانی قرار گرفت. تولید انبوه CS35 مانند نسخه ای شفابخش برای آن عمل کرد و سرانجام کراس اوور کوچک چانگان را در صدر فروش شاسی بلندهای کوچک بازار نگه داشت.

طراحی ظاهری CS35، یک کراس جمع و جور با ظاهری مینیمال را نشان می دهد که می تواند برای بیش تر افراد، دوست داشتنی واقع شود. CS35 از نظر ظاهری و کلاس بندی، در فاصله مینی کراس اوورهایی همچون X22 و کامپکت کراس اوورهایی همچون X60 و X33 می ایستد. البته در نهایت قد و قواره این خودرو، به گروه اول نزدیک تر است! ظاهر چانگان ساده و متناسب است. طراحی داخلی آن نیز قابل قبول ارزیابی می شود. مهم ترین نقطه قوت آن نسبت به رقبا، کیفیت بهتر مواد مصرف شده در ساخت داشبورد است که اندکی حس و حال نشستن در خودروهای ساخت کره جنوبی را به سرنشینان منتقل می کند.

CS35 در بخش آپشن ها با داشتن کیسه هواهای کناری، ایمن تر از رقبای هم وطنش ظاهر می شود. تنها ضعف امکانات چانگان، در نبود نمایش گر لمسی و دوربین عقب خلاصه شده است که این مورد نیز توسط مالکان و با هزینه ۳ تا ۵ میلیون تومانی برطرف می شود. CS35های مونتاژ “سایپا کاشان” نسبت به نمونه های وارداتی، از چراغ های روشنایی روز برخوردارند. پیشرانه ۱٫۶ لیتری چانگان از نوع Blur Core، ۱۱۳ اسب بخار قدرت و ۱۶۰ نیوتن متر گشتاور دارد. بسیاری معتقدند CS35 با این پیشرانه و جعبه دنده اتوماتیک ۴ دنده، در جاده های پرشیب با سرنشین و بار اضافه و کولر روشن، نمی تواند امیدوار کننده ظاهر شود. البته این مورد برای تمام چینی های مجهز به جعبه دنده خودکار و پیشرانه کم حجم، وجود دارد.

در بازار چانگان را به خودرویی به نسبت مرغوب و ارزشمند می شناسند. خودرویی که تمام ویژگی های لازم برای موفقیت در ایران را داشت و در نهایت توانست یک تنه، مسئولیت پذیرش نام و نشان برند چانگان را در کشورمان بر عهده بگیرد.

نیسان رونیز دست دوم

با وقوع انقلاب اسلامی و قطع همکاری شرکت “جنرال موتورز” با “پارس خودرو”، طرف ایرانی برای حفظ حیات خود به سراغ ژاپنی ها رفت. “نیسان” اولین و آخرین شریک ژاپنی پارس خودرو بود. نیسان که پیش از انقلاب هم نامی شناخته شده در میان ماشین بازها بود، در دور جدید همکاری خود با ایرانی ها، شاسی بلند بزرگ پاترول را روانه خطوط تولید پارس خودرو کرد. پاترول سال ها در دو نسخه پنج در و سه در به تولید رسید. پاترول همچنین نقشی پر رنگ در جبهه های جنگ ایفا کرد و در قالب خودروی نظامی یا آمبولانس، به خدمت رسانی مشغول شد. تا سال ها پس از پایان جنگ نیز پاترول از معدود شاسی بلندهای لوکس بازار بود و به عنوان خودروی پزشکان و مهندسان شناخته می شد.

پاترول در ایران از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۸۲ به تولید رسید. به دلیل انژکتوری نبودن پیشرانه و در نتیجه پاس نکردن استانداردهای آلایندگی جدید، پاترول سرانجام از خط تولید کنار گذاشته شد. البته ناگفته نماند از سال ۱۳۷۳، تمام پاترول ها از سوی کارخانه به طور استاندارد با کولر، فرمان هیدرولیک، رینگ های پهن، گارد محافظ جلو و زاپاس بند عقب عرضه شدند. پاترول با توجه به برخورداری از ابعاد بزرگ، سیستم چهار چرخ محرک و کیفیت ساخت مطلوب، تبدیل به یکی از محبوب ترین شاسی بلندهای تاریخ ایران شد. هنوز هم بسیاری از افراد، انتخاب یک پاترول تمیز را به خرید شاسی بلندنماهای چینی و کره ای، ترجیح می دهند.

اما از سال ۱۳۸۲، نیسان رونیز به عنوان جایگزین غیرمستقیم پاترول وارد خطوط تولید پارس خودرو شد. رونیز خلاف پاترول، تنها در نمونه پنج در به ایران آمد. اما این بار همزمان با مدل SUV، نسخه وانت آن نیز با نام نیسان پیکاپ وارد ایران شد. رونیز در واقع همان نسخه فیس لیفت نیسان اکسترا است که در بازارهای جهانی تحت عنوان “نیسان فرانتیر” شناخته می شود. شرکت پارس خودرو در زمان عرضه، نام رونیز را برای این خودرو برگزید. ناگفته نماند همزمان با رونیز و پیکاپ، نیسان سرانزا نیز در تعدادی محدود به کشورمان راه یافت. سرانزا همان نسخه اتاق دار پیکاپ بود که عمر کوتاهی در ایران داشت.

هر چند رونیز و پیکاپ با استقبال بالایی از سوی بازار مواجه شدند، اما هیچ گاه نتوانستند رکورد پاترول را تکرار کنند. تولید رونیز در سال ۱۳۸۹ متوقف شد. از بین این دو، پیکاپ خودروی موفق تری به حساب می آمد. پیکاپ در ناوگان خودروهای نظامی و امدادی نیز خودرویی محبوب است. در واقع در سال های پایانی تولید رونیز، ورود کراس اوورهای جدید از برندهای رقیب با طراحی مدرن تر و امکانات بیش تر، کم تر اجازه می داد کسی به خرید رونیز حتا فکر کند! البته این خودرو همواره مشتریان خاص خود را داشت و هنوز هم به عنوان یکی از اصلی ترین انتخاب های کسانی است که علاقه به سفرهای آفرودی دارند، اما محدودیت بودجه آن ها، توانایی خرید یک پرادو یا FJ کروزر را نمی دهد!

رونیز از پیشرانه ای ۱۶ سوپاپ به حجم ۲٫۴ لیتر برخوردار است که ۱۶۰ اسب بخار قدرت و ۲۱۲ نیوتن متر گشتاور تولید می کند. رونیز تنها با یک جعبه دنده دستی ۵ دنده عرضه شده است. ویژگی های مثبت رونیز را می توان پیشرانه پرتوان و کم استهلاک و قابلیت آفرود بالا دانست. در مقابل، خشکی زیاد اتاق و صندلی ها، مصرف سوخت بالا و کمبود امکانات رفاهی از مهم ترین ویژگی های منفی رونیز هستند. ناگفته نماند مالکان رونیز برای تأمین قطعه های مصرفی و یدکی، با وجود قطع تولید، در بیش تر نقاط کشور دغدغه خاصی ندارند.

سانگ یانگ موسو دست دوم

“موسو” حاصل همکاری “سانگ یانگ” با کمپانی “دایملر – مرسدس بنز” بود. موسو در لغت به معنای “کرگدن” است. موسو نخستین بار در سال ۱۹۹۳ به بازار جهانی آمد. در سال ۱۹۹۸، موسو با یک فیس لیفت جدید همراه شد که اندکی ظاهر این خودرو را

به روزتر از قبل می کرد. در فاصله سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵، موسو در کارخانه شرکت “مرتب خودرو” در ایران، روی خط تولید بود. مرتب خودرو که پیش از این با تولید محصولات لندروور، خود را تولید کننده تخصصی خودروهای شاسی بلند معرفی کرده بود، در دهه ۸۰ شمسی به سراغ یک شریک جدید کره ای رفت. برندی که تا آن زمان، هرگز در ایران شناخته شده نبود. ناگفته نماند نسخه پیکاپ موسو نیز با نام “موسو اسپرت” در بازارهای جهانی عرضه شده است که البته پای این مدل هیچ گاه به ایران باز نشد.

موسو در بازار ایران نتوانست چندان پرفروغ ظاهر شود. در واقع موسو هم به نوعی، قربانی آزادسازی واردات خودرو شد، زیرا با ورود خودروهایی همچون هیوندای سانتافه و تویوتا پرادو، کم تر کسی سراغی از موسوی قدیمی می گرفت. اما موسو از آن دسته خودروهایی بود که سال ها پس از توقف عرضه، مورد توجه گروهی خاص از خریداران قرار گرفت. در واقع تعریف و تمجید مالکان موسو از کیفیت ساخت مناسب و دوام به نسبت بالای آن، قشر جدیدی از خریداران را به سمت نمونه های کارکرده آن سوق داد. البته قیمت بسیار ارزان تر مدل های کارکرده موسو نسبت به شاسی بلندهای وارداتی بازار هم در چرخش برخی از مشتریان به سمت این شاسی بلند متوسط، بی تأثیر نبود. شرکت سانگ یانگ در سال های بعد، مدل جدید رکستون را جایگزین موسو کرد که از قضا این خودرو نیز بعدها به ایران راه یافت.

اما مهم ترین ویژگی در خرید موسو، وجود پیشرانه مرسدس بنز در قلب این خودرو است. شاید بسیاری افراد از این موضوع بی اطلاع باشند اما اهل فن می دانند که موسو با دو پیشرانه ۲٫۳ و ۳٫۲ لیتری از ساخته های مرسدس بنز، وارد ایران شده است. مرتب خودرو به طور همزمان دو نسخه ۴ سیلندر و ۶ سیلندر موسو را عرضه کرد تا از این طریق بتواند گستره بیش تری از خریداران را زیر پوشش خود بگیرد. موسو های ۲٫۳ لیتری امکانات رفاهی کم تری از نمونه ۳٫۲ لیتری دارند. همچنین قدرت مدل های ۴ سیلندر و ۶ سیلندر به ترتیب چیزی در حدود ۱۳۸ و ۲۱۶ اسب بخار است و البته هر دو تیپ با جعبه دنده اتوماتیک ۴ دنده عرضه شده اند.

موسو از سیستم انتقال قدرت چهار چرخ محرک بهره می برد که در برابر گزینه های چینی پیش روی ما، امتیازی مثبت تلقی می شود. همچنین موسو فضای بزرگی در کابین و صندوق بار دارد و با بهره گیری از باک سوخت بسیار حجیم ۷۳ لیتری، مصرف سوخت بالای خود را کنترل می کند. طراحی موسو چه در زمان عرضه و چه امروز، موافقان و مخالفان بسیار داشته است. البته موسوهای موجود در ایران از نوع فیس لیفت به شمار می روند. در طراحی موسو شاید معیارهای زیبایی چندان رعایت نشده باشند، اما نکته قابل توجه این است که ظاهر آن با وجود گذشت سال ها، هنوز هم خاص است و نگاه های زیادی را به سمت خود

می کشاند. اما دیگر نکته جالب در ظاهر موسو، شباهت برخی از قطعه های آن با المان های ظاهری مرسدس بنز است! در چراغ های جلو و جلوپنجره، این شباهت به خوبی احساس می شود. شاید هدف طراح از این کار، به رخ کشیدن اشتراک فنی این خودرو با محصولات بنز بوده باشد! موسو در بحث توانایی های آفرودی، عملکردی متوسط از خود نشان می دهد. بنابراین تصور نکنید که با داشتن موتور آلمانی و سیستم دو دیفرانسیل، می توانید پا به پای مالک رونیز به کوه و بیابان زده و طبیعت گردی کنید!

پاژن دست دوم

 

“پاژن” خودرویی بود که بر اساس تجربه شرکت قدیمی مرتب خودرو در مونتاژ محصولات “لندروور” انگلستان، شکل گرفت. پاژن با شکل و شمایل امروزی اش، در فاصله سال های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ روی خط تولید رفت. پاژن خودرویی است که در ظاهر، شباهت بسیار زیادی با لندروور دیفندر دارد. خودرویی افسانه ای که از سال ۱۹۸۳ به تولید می رسد و اکنون نوبت به معرفی نسل جدید آن رسیده است. کم تر کسی است در جهان که دیفندر را نشناسد. بسیاری از مردم ایران نیز این خودرو را به اختصار با همان نام لندروور صدا می زنند و عده دیگری هم تصور می کنند پاژن همان لندروور است. در واقع اتاق و شاسی پاژن بر اساس مدل های کلاسیک دیفندر طراحی شده است.

مرتب خودرو که از سال ۱۳۴۱، نام لندروور انگلستان را در کنار نام خود داشت، خود را قدیمی ترین تولید کننده خودروهای ۴WD در ایران می داند. در دهه ۹۰ میلادی بود که یک شرکت اسپانیایی به نام “سانتانا”، با خرید بخشی از سهام لندروور و امتیاز تولید دیفندر، این کمپانی با سابقه را از ورشکستگی نجات داد. دیفندرهای سانتانا، در ظاهر تفاوت هایی با دیفندر اصلی داشتند که چندان به مذاق طرف‌داران سنتی این خودرو، خوش نمی آمد. سرانجام سانتانا هم نتوانست از پس نگه داشتن نام و آوازه این محصول برآید. در حالی که مدل اصلی دیفندر با قدرت در انگلستان به تولید می رسید، سانتانا در سال۲۰۰۱ اعلام ورشکستگی کرد، اما در نهایت ماجرا هنگامی جالب می شود که شرکت مرتب خودرو از ایران، با خریداری تجهیزات تولید دیفندر سانتانا، ادامه حیات این محصول را در ایران ممکن می سازد.

مرتب خودرو از دهه ۷۰ شمسی، دیفندر سانتانا را به ایران آورد. از سال ۱۳۸۲ با تغییر قطعه هایی در خودرو، سازنده ایرانی، نام “پاژن” را بر آن گذاشت. مدل های اولیه پاژن تنها به صورت سه در استیشن و با ظرفیت پنج نفر عرضه شدند. پاژن های سه در از موتور و قطعه های اصلی اسپانیایی بهره می برند و کیفیت ساخت بالاتری نسبت به مدل های جدیدتر دارند. اما از سال ۱۳۸۳، مدل پنج در استیشن نیز با توانایی حمل ۷ سرنشین، به خط تولید اضافه شد. این مدل با دو نوع پیشرانه هیوندای و نیسان (Z24) عرضه شد. پیشرانه اول در حقیقت همان نسخه ابتدایی پیشرانه ۶ سیلندر سانتافه های نسل دوم است که زمانی بر روی هیوندای گالوپر نصب می شده است. اما پیشرانه دوم هم چیزی نیست جز قلب تپنده نیسان آبی! این پیشرانه مدتی از سوی شرکت “زامیاد” به دست مرتب خودرو می رسید. پاژن استیشن پنج در که با کد GLV شناخته می شد، تا سال ۱۳۸۶ به تولید رسید. امروز، یافتن یک نمونه سالم از این خودرو در بازار کارکرده ها، کاری بس دشوار است.

اما نسخه پیکاپ پنج در پاژن که معمول ترین مدل آن در بازار به شمار می رود، تا سال ۱۳۹۲ به تولید رسید. پاژن پیکاپ پرتعدادترین مدل پاژن در خیابان ها است. این مدل با کد GLD شناسایی می شود. طراحی داخلی پاژن ساده و بی روح است. کیفیت مواد در سطح افتضاح ارزیابی می شود! در برخی از قسمت های کابین، قطعه های قرض گرفته از دیگر خودروهای داخلی همچون پراید و پژو دیده می شود! همچنین عایق بندی کابین نیز در سطح بسیار ضعیفی قرار دارد که افزون بر نفوذ صدای پیشرانه و باد، گاه شاهد ورود آب باران به کابین خودرو می توان بود!

صندلی های خشک پاژن، داد تمام سرنشینان را به هوا می فرستند. البته سازنده در زمان عرضه، پاژن را به صورت سفارشی با صندلی های موسو هم عرضه می کرد که این پاژن های مجهز به صندلی موسویی، قیمت گران تری داشتند. بدنه آلومینیومی پاژن نیز از دیگر نقاط ضعف آن است که کم تر صافکاری توانایی تعمیر آن را دارد! با تمام این حرف ها، تنها برگ برنده پاژن، آفرود بی نظیر آن است که گاه حتا فراتر از آفرودرهای ژاپنی گران قیمت ظاهر می شود! در واقع مسیرهایی که پاژن می تواند از آن ها عبور کند، گاه برای خودروهای معروفی همچون تویوتا لندکروزر، ناممکن می شوند! ناگفته نماند اکنون تولید پاژن متوقف شده است و آخرین نسل این خودرو با نام “هرور” و با موتور توربو دیزل ساخت فوتون چین و طراحی نزدیک به مدل های جدید دیفندر، با قیمت هایی گزاف در بازار دست به دست می گردند.

اقتصادآنلاین

لینک کوتاه خبر: bzna.ir/000E1L برچسب ها: خودرو ، شاسی بلند ، بازارنیوز

منبع: بازار نیوز

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

هیچ ایرانی غیرتمند و با‌شعوری نمی‌رود راجع ‌به نقاط قوّت خودش با طرف مقابل معامله کند

خبرگزاری میزان- هیچ ایرانی غیرتمند و با‌شعوری نمی‌رود راجع ‌به نقاط قوّت خودش با طرف مقابل معامله کند؛ با طرفی که می‌خواهد این نقاط قوّت را از دست او بیرون بیاورد، معامله نمی‌کند اینها را؛ اینها را ما لازم داریم.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری میزان، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، در دیدار مسئولان نظام، بیاناتی را ایراد فرمودند.

بیانات مقام معظم رهبری در این دیدار به نقل از KHAMENEI.IR، به شرح زیر است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم
الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیّما بقیّةالله فی الارضین.

خیلی خوش‌آمدید برادران عزیز، خواهران عزیز، مسئولان محترم! ان‌شاء‌الله که برکات الهی شامل حال همه‌ی شما و همه‌ی ملّت ایران باشد و ماه رمضان به معنای واقعی کلمه برای همه‌ی شما ماه مبارک باشد.

ماه رمضان ماه تقوا است؛ من و شما که مسئولیم -همه‌ی ما- به رعایت تقوا بیش از دیگران نیاز داریم. چند کلمه‌ای، چند دقیقه‌ای در این زمینه عرایضی میخواهم عرض بکنم. خب در آیه‌ی شریفه‌ی «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُم لَعَلَّکُم تَتَّقُون»،(۲) این «لَعَلَّکُم تَتَّقُون» -شاید تقوا پیشه کنید- به معنای امید است، یعنی امید این هست که این اتّفاق بیفتد. خب، امید در مورد خدای متعال معنا ندارد؛ خدا عالم به سرّ ‌و خفیّات و همه چیز است، امید معنی ندارد؛ بنابراین مراد این است که این ماه رمضان را، این تشریع الهی را قرار دادیم تا زمینه‌ای باشد، بستری باشد برای رواج تقوا؛ خطاب هم خطاب به عموم است، یعنی بین شما مردم تقوا رواج پیدا کند. بنابراین ماه رمضان، ماه رواج تقوا است.

تقوا یعنی چه؟ تقوا آن طوری که در ترجمه‌ها رایج شده که درست هم هست، یعنی «پروا کردن»، یا در تعبیرات معمولی ماها «ملاحظه کردن»؛ [مثلاً] میگویند فلانی ملاحظه‌ی فلانی را دارد، یا شما ملاحظه‌ی فلان کس را دارید؛ پروا یعنی این. پروا کردن، ملاحظه کردن، معنای تقوا است. اِتَّقُوا الله،(۳) یعنی ملاحظه‌ی خدا را بکنید، پروا داشته باشید از خدای متعال. یک خطّ مستقیمی به شما نشان داده است در این حرکت عظیم حیات بشری که محفوف به مشکلات است. فرض کنید مثل زمینی که این گوشه و آن گوشه‌اش مین وجود دارد که یک راهی را باز میکنند، میگویند این راه، راه سلامت است، راه امنیّت است، از اینجا بروید؛ صراط مستقیم این است. ملاحظه‌ی خدا -اِتَّقُوا الله- یعنی حواستان باشد از این راه منحرف نشوید، کج و راست نشوید که گرفتار خواهید شد، مشکل برایتان درست میشود.

اگر از این راه رفتید، آن وقت نتایج خوبی به دست شما خواهد رسید که آن نتایج را هم خدا در قرآن مکرّر در آیات متعدّد قرآنی بیان کرده: اِتَّقُوا اللهَ لَعَلَّکُم تُرحَمون؛(۴) رحمت الهی؛ لَعَلَّکُم تُفلِحون(۵) -فلاح یعنی رستگاری- اگر تقوا بود، رستگاری برای انسان پیش می‌آید؛ لَعَلَّکُم تَهتَدون؛(۶) -که در بعضی از آیات هست- تقوا موجب هدایت است، وقتی تقوا پیشه کردید، مشکلات، کوره‌راه‌ها از جلوی شما عقب خواهد رفت و راه درست برای شما روشن خواهد شد. اگر تقوا داشته باشید، موجب فرقان است: یَجعَل لَکُم فُرقانًا؛(۷) فرقان یعنی قدرت تشخیص؛ [این] خیلی مهم است. ما در همه‌ی مسائل زندگی نیاز داریم به قدرت تشخیص که راه درست را از نادرست، حق را از باطل تشخیص بدهیم؛ با «تقوا» فرقان به وجود می‌آید، قدرت تشخیص به وجود می‌آید. یک چیز دیگر: وَ مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجاً(۸) -«مَخرَج» یعنی بن‌بست‌شکنی- اگر تقوا باشد، بن‌بستی وجود ندارد، بن‌بست در کارتان نیست. در همه‌ی زمینه‌ها اگر تقوا داشته باشید، مراعات کنید، همان پروای مورد نظر و ملاحظه‌ی از خدای متعال را داشته باشید، بن‌بستی در مقابل شما وجود ندارد. و بصیرت [هم به انسان میدهد]. اینها وعده‌های قرآنی است برای تقوا. وَمَن اَصدَقُ مِنَ اللهِ قیلًا؛(۹) هیچ کس، هیچ وعده‌دهنده‌ای صادق‌تر از خدای متعال نیست؛ وقتی خدای متعال وعده میدهد، تحقّق پیدا میکند، قطعی است و در این شکّی نیست.

خب، در حاشیه‌ی دعوت به تقوا در قرآن -که از اوّل تا آخر آن بارها و بارها ماها به تقوا دعوت شدیم؛ به همین حقیقت کارساز و راهگشا- و در قبال این، تقوای از غیر خدا هم مطرح شده که به نظرم در سوره‌ی نحل است: وَ لَهُ الدّینُ واصِبًا اَفَغَیرَ اللهِ تَتَّقون؛(۱۰) آیا از غیر خدا ملاحظه میکنید؟ خب، غیر خدا یعنی چه؟ ملاحظه‌ی پدر انسان، مادر انسان که خوب است، ملاحظه‌ی برادر مؤمن که خیلی خوب است، اینها مراد نیست؛ یعنی قدرتهای غیر خدایی، قدرتهای ضدّ خدایی. پس وقتی ما پایبند تقوا شدیم، از قدرت خدا پروا میکنیم، از قدرتهای غیر خدا پروا نمیکنیم؛ «پروا نمیکنیم» یعنی ملاحظه‌ی آنها را نمیکنیم. نه اینکه حواسمان را جمع نمیکنیم؛ چرا، باید حواسمان جمع باشد امّا از آنها نمیترسیم، فکر نمیکنیم که زندگی ما، سعادت ما، آینده‌ِی ما، سرنوشت ما دست آنها است؛ این لازمه‌ی تقوا است. ببینید؛ اینها همه راه‌های پیروزی یک ملّت است‌، یعنی در یک امّت اسلامی وقتی تقوا بود، و این جور اندیشیدن، و این جور عمل‌ کردن بود، قهراً شکوفایی پیش می‌آید، حرکت پیش می‌آید و پیشروی، اعتلا، ارتقا، و آن وقت « لِیُظهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلِّه»(۱۱) میشود که [از سوی] خدای متعال، مکرّر و چند بار در قرآن آمده است.

تقوا دامنه‌ی وسیعی هم دارد؛ یعنی از خلوت دل شما تقوا وجود دارد که شهوات را در دل راه ندهید، رَیب(۱۲) و شکّ در حق را در دل راه ندهید، هوای نفْس را از خودتان دور کنید؛ [یعنی] این مشکلاتی که ماها دچارش هستیم. دیشب تلویزیون یک برنامه‌ای از امام (رضوان‌ الله ‌علیه) پخش میکرد. خب واقعاً امام، حکیم به معنای واقعی کلمه بود، یعنی حرف که میزد، دائم حکمت از دل او جاری میشد -البتّه ما بودیم در آن جلسه امّا خب تذکّر خیلی لازم است- یک جمله‌ای ایشان میگفتند که «ماه رمضان موجب میشود که از شهوات، خودمان را دور کنیم، بخصوص شهوات معنوی؛ شهوت معنوی سخت‌تر است؛ قدرت‌طلبی، جاه‌طلبی، اینها شهوات معنوی [است]. اینکه انسان سعی کند در همه‌ی میدانهای زندگی خودش را تحکیم کند، این آن شهوت معنوی است؛ شهوات ظاهری و مادّی و اخلاقی و [مانند] اینها هم که به جای خود محفوظ است. تقوا از اینجا شروع میشود تا به عرصه‌ی اجتماع؛ در جنگ، تقوا وجود دارد، در فعّالیّتهای سیاسی تقوا معنا میدهد، در فعّالیّتهای اقتصادی همین جور. آن وقت من و شما که [جزو] مسئولین هستیم در کشور و مدیریّتهای مختلف به عهده‌ی ماها است، حرکتمان، قولمان، فعلمان، ضمیرمان، تصمیممان، به سرنوشت مردم ارتباط پیدا میکند؛ و اینجا است که تقوا اهمّیّت پیدا میکند. اینکه گفتم تقوا برای من و شما مهم‌تر از مردم عادی است، به خاطر این است؛ باید مراقبت کنیم، تقوا به خرج بدهیم. کارگزار حکومت، مبتلا به ارتباط نزدیک با حقوق مردم است؛ اگر چنانچه بی‌تقوا باشد، حقوق مردم پامال خواهد شد، آن وقت دیگر قابل جبران نیست؛ حالا فلان کار خلاف شخصی و ظلم به نفْس را که انسان انجام میدهد، خب توبه میکند، بعد یک جوری جبران میشود امّا وقتی حقوق مردم پامال شد، چه جوری انسان میخواهد این را جبران کند؟

این را به‌ عنوان یک تعهّد مدیریّتی در نظر بگیرید؛ جنابعالی که میخواهید کسی را به یک جایی منصوب کنید، یک کاری را به کسی بسپرید، دارا بودن این خصوصیّت را، یعنی خصوصیّت تقوا و تعهّد در امور مربوط به مردم را، جزو صلاحیّتهای مدیریّتی بدانید. یکی از صلاحیّتهای مدیریّتی این است که ببینید این طرف، دارای تقوا است، یعنی کاری که به او می‌سپرید، با امانت انجام میدهد یا نه. خب اگر این جور شد، آن وقت خدا مهم‌ترین مؤلّفه در همه‌ی تصمیم‌گیری‌های ما خواهد بود؛ معنی اینکه برای خدا کار کنیم، این جوری خواهد شد؛ آن وقت کارتان میشود عبادت. یکی از امتیازات کار برای حکومت اسلامی و دولت اسلامی همین است که اگر چنانچه کار برای خدا شد، کار تبدیل میشود به عبادت؛ خود آن امضائی که میکنید، آن کاغذی که مینویسید، آن حرفی که میزنید، میشود یک عبادت. در دعای مکارم‌الاخلاق این جمله هست: وَ استَعمِلنی‌ بِما تَسأَلُنی غَداً عَنه -که دعای بیستم صحیفه‌ی سجّادیّه است و دعای بسیار خوبی است و من توصیه میکنم بیشتر [بخوانید]؛ دوستان [البتّه] میخوانند لکن بیشتر بخوانید این دعا را- فردا در قیامت یقه‌ی ما را میگیرند که چرا فلان کار را نکردی. بعضی از کارها را که نباید بکنیم، میکنیم -خب این را همه میدانیم- بعضی از کارها را باید بکنیم، توجّه نمیکنیم، غفلت میکنیم، تنبلی میکنیم، ملاحظه‌ی این و آن را میکنیم و آن کارها را انجام نمیدهیم؛ از ما سؤال میکنند.

از جمله‌ی جاهایی که تقوا باید خودش را نشان بدهد اینجا است؛ یکی مسئله‌ی رعایت بیت‌المال است، یکی مسئله‌ی خویشتن‌داری در برابر طغیان نفْس است؛ مال‌اندوزی، مشکلات اخلاقی، میل به زندگی تجمّلاتی و اشرافیّت؛ اینها چیزهایی است که ما مسئولین جمهوری اسلامی باید خیلی مراقب باشیم. وَ سَکَنتُم فی مَساکِنِ الَّذینَ ظَلَموِّا؛(۱۳) خب، اینکه ما در همان ساختمانی که آن طاغوت حکمرانی میکرد حکمرانی کنیم، مثل او هم عمل بکنیم که نشد، [در این صورت] ما با او فرقی نداریم. روشمان بایستی با روش بندگان شیطان و اَتباع شیطان متفاوت باشد.

دو جور ممشیٰ و مسلک وجود دارد در رسیدن به قدرت. در همه‌ی کسانی که به قدرت دست پیدا میکنند این معنا وجود دارد: یک ‌جور مال اهل دنیا است، که منتظرند به قدرت دست پیدا کنند، به حکومت دست پیدا کنند تا به مطامع شخصی خودشان برسند؛ یعنی [فرد] تلاش میکند برای اینکه به ریاست جمهوری برسد، [چون] در دوره‌ی ریاست جمهوری زمینه‌هایی فراهم میشود که زندگی او یک زندگی بهتری میشود؛ یعنی برای او رسیدن به قدرت، وسیله‌ای است برای رسیدن به شهوات نفسانی، برای رسیدن به مال و ثروت و شهوات و چیزهایی که نفْس او طلب میکند؛ این یک‌ جور است که غالباً اهل قدرت این ‌جوری بودند؛ چون غالباً اهل دنیا بودند، دنبال دنیا بودند، قدرت هم برایشان دنیا بود و نتایج آن قدرت هم برایشان جز دنیا چیز دیگری نیست. این یک نحوه‌ی سلوک و نحوه‌ی مشی کسانی است که به قدرت دست پیدا میکنند؛ یکی هم نحوه‌ی مشی انبیا است: درباره‌ی پیغمبر [نقل شده]: یَجلِسُ جَلسَةَ العَبِیدِ یَأکُلُ اَکلَ العَبِید؛(۱۴) نشستنش روی زمین مثل نشستن برده‌ها، مثل غلامها [بود]؛ یعنی با آن عظمتی که مقام او دارد، هیچ گونه تعیّنی(۱۵) برای خودش قائل نبود در ‌غذا خوردنش، رفاقت کردنش؛ یا امیرالمؤمنین [میگوید]: اَلا و اِنَّ‌ اِمامَکُم قَدِ اکتَفىٰ مِن دُنیاهُ بِطِمرَیهِ وَ مِن طُعمِهِ بِقُرصَیه؛(۱۶) [این] زندگی امیرالمؤمنین است؛ این هم یک [نمونه] است. البتّه معنایش این نیست که من و شما مثل پیغمبر یا مثل امیرالمؤمنین عمل کنیم؛ [اصلاً] ما قادر نیستیم؛ خود حضرت هم میفرماید: اَلا وَ اِنَّکُم لا تَقدِرونَ عَلىٰ ذٰلِک؛(۱۷) شماها نمیتوانید این‌ جوری رفتار کنید، وَ لٰکِن اَعینونی بِوَرَعٍ وَ اجتِهاد؛(۱۸) تلاش کنید؛ خطّ اصحاب قدرت دنیوی را دنبال نکنید.

بنابراین کسانی که مسئولیّتی دارند در نظام جمهوری اسلامی، یکی از چیزهایی که باید واقعاً به آن اهتمام داشته باشند و لازمه‌ی تقوا است، این است که دنبال زندگی تجمّلاتی و تشریفاتی و مانند اینها نروند. زندگی معمولی داشته باشند، اسراف و مانند اینها نداشته باشند. البتّه حرف درباره‌ی تقوا زیاد است. این اصل عرضی که ما به شما خواستیم بکنیم همین است، که البتّه در واقع خود بنده بیشترین مخاطب این حرفها هستم و احتیاجم بیشتر از شماها است. و باید تقوا را هدف اصلی خودمان، مسیر اصلی خودمان، وسیله‌ی اصلیِ در اختیار خودمان بدانیم و دنبال تقوا باشیم؛ این حرف اساسی ما بود.

و امّا راجع ‌به مسائل کشور؛ راجع ‌به مسائل اقتصادی حرفهایی هست که حالا یک مطالبی را ما عرض میکنیم. اینکه آقای رئیس‌جمهور بیان کردند که بایستی مدیریّتها، برنامه‌ریزی‌ها جدّی‌تر بشود، تغییر پیدا کند، اینها حرفهای درستی است، باید بشود و بکنند دیگر؛ این کارها را واقعاً دنبال کنند. همان طور که بیان شد، واقعاً بروند دنبال فعّالیّت جدّی در همین زمینه‌هایی که گفته شد، و راه باز است.

خب امروز، مشکل عمده و نقد کشور فعلاً مشکل اقتصادی است. علّتش هم فشار بر مردم است دیگر، فشار بر معیشت مردم بخصوص طبقات ضعیف است، حتّی طبقات متوسّط هم تا حدودی زیر فشار هستند لکن بیشتر، طبقات ضعیف [تحت فشارند] که طبعاً وقتی که اقتصاد کشور دچار مشکل شد، مردم و ضعفا در جامعه زیر فشار قرار میگیرند، دشمن [هم] طمع میکند؛ یکی از اشکالات کار این است که دشمن طمع میکند و امید میبندد؛ اعتبار کشور هم کاهش پیدا میکند، یعنی واقعاً [اگر] مشکل اقتصادی و نداشتن برنامه‌ی خوب اقتصادی و پیشرفت اقتصادی در هر کشوری وجود داشته باشد، اعتبار آن کشور را لطمه میزند؛ لذا واقعاً باید به مسئله‌ی اقتصاد به طور جدّی پرداخت. و عرض میکنیم هیچ بن‌‌بستی هم به معنای واقعی کلمه در اینجا وجود ندارد، یعنی واقعاً هیچ بن‌بستی نیست؛ بله، مشکلات هست، موانع هست [ولی] بن‌بست وجود ندارد.

خب، دشمنان ما و در رأسشان آمریکا به امید اینکه بلکه بتوانند از این راه به جمهوری اسلامی ضربه‌ای وارد کنند، تحریمها را تشدید کردند؛ به قول خودشان تحریمهای بی‌سابقه. راست هم میگویند؛ این تحریمهایی که اینها بر جمهوری اسلامی تحمیل کردند بی‌سابقه است، منتها مهم این است که جمهوری اسلامی فلزّ محکمی دارد؛ این را بعضی از ناظرین جهانی هم گفته‌اند که اگر این تحریمها و این فشارها به هر کشور دیگری وارد میشد، تأثیرات مهمّی روی آنها میگذاشت لکن جمهوری اسلامی به اتّکاء مردم، به توفیق الهی، به همّت مسئولینی که در گوشه ‌و ‌کنار کشور مشغول کارند، استحکام دارد وَالّا فشار [هست]. آنها کار خودشان را کرده‌اند؛ دشمن همه‌ی تلاش خودش را به خرج داده و کار خودش را کرده؛ او از خباثت و بدجنسی خودش کم نگذاشته؛ هدفشان هم این است که مسئولین را به تسلیم وادار کنند و محاسباتشان را جوری تغییر بدهند که منتهی بشود به اینکه تسلیم بشوند، یعنی بیایند در مقابل آمریکا تسلیم بشوند؛ و مردم را هم در مقابل نظام قرار بدهند؛ هدف دشمن این است.

این محاسبه، محاسبه‌ی غلطی است؛ یعنی محاسبات آمریکا، محاسبات غلطی است. قبلاً هم در سالهای گذشته، در این چهل سال، همین‌ جور محاسباتی را آمریکایی‌ها داشته‌اند و نتیجه نگرفته‌اند و ضرر کرده‌اند و ضربه‌ی مورد نظر خودشان را نتوانستند بر جمهوری اسلامی وارد کنند؛ حالا هم همین ‌جور است؛ این دفعه هم قطعاً‌ شکست خواهند خورد؛ در این تردیدی نیست، منتها آن کینه و بغضی که اینها نسبت به ایران اسلامی دارند، اینها را کور کرده، یعنی محاسباتشان را خراب کرده و نمیتوانند درست محاسبه کنند. این کینه و بغضشان واقعاً آنها را کور کرده، وَالّا در خود آمریکا افراد زیادی هستند که با این شیوه‌ی برخوردِ خباثت‌آلود و وحشیانه که نسبت به ایران و گروه‌های مسلمان و گروه‌های مقاومت به کار گرفته میشود مخالفند، [امّا] دستشان به جایی بند نیست؛ مقالاتشان، گفته‌هایشان، کارهایشان را می‌بینیم، میخوانیم، میدانیم که چه میگویند لکن اینها نمیفهمند؛ مسئولین کنونی آمریکا واقعاً درکی ندارند و نمیفهمند.

من همین ‌جا این را عرض بکنم: هیچ‌ کس از هیبت ظاهری آمریکا نباید بترسدهیچ کس؛ یعنی این واقعاً خیلی خطا است. آدم احساس میکند بعضی‌ها از این هیبت ظاهری و تشر و هیاهو و مانند اینها جا میزنند و وحشت میکنند؛ ترس از این هیبت ظاهری غلط است؛ ابرقدرت‌ها کارشان را همین جوری پیش میبرند؛ با هیاهو. آن قدرت واقعی آنها به قدر آن هیاهویی که میکنند نیست؛ خیلی کمتر است؛ منتها تشر میزنند، هیاهو میکنند، تهدید میکنند، این و آن را میترسانند. هیچ کس نباید [بترسد]؛ نه از آنها باید ترسید، نه از ثروت این قارون‌های خلیج فارس؛ این قارون‌هایی هم که اطراف ما هستند، هیچ غلطی نمیتوانند بکنند. میلیاردها تا حالا خرج کرده‌اند علیه ما در بخشهای مختلف، به جایی هم نرسیده‌اند یعنی واقعاً دستشان به جایی بند نشده. آمریکا در سال ۱۳۵۷ که سال انقلاب عظیم اسلامی ما است، از حالا بمراتب قدرتمندتر بود. جیمی کارتر که آن وقت رئیس‌جمهور آمریکا بود، از این بابا که حالا سر کار است،(۱۹) هم عاقل‌تر بود، هم قدرتش بیشتر بود؛ این، هم قدرتش کمتر است -هم قدرت مالی‌اش کمتر است، هم قدرت سیاسی‌اش کمتر است- و هم عقلش کمتر است. و یک مأموری هم در داخل ایران داشتند که بر همه‌ی امور مسلّط بود؛ محمّدرضای پهلوی مأمور آنها بود، برای آنها کار میکرد، طرف‌دار آنها بود و در اینجا هم همه‌ی امور کشور دست او بود؛ این را هم داشتند. در عین حال، ملّت با دست خالی توانست آمریکا را شکست بدهد. ممکن است شما بگویید «خب آن انقلاب بود»؛ الان هم انقلاب است؛ الان هم تعداد جوانهای پُرشور انقلابی از آن روزی که انقلاب پیروز شد کمتر نیست و عمق اندیشه‌ی انقلابی آنها بیشتر هم هست؛ این جوری است. نمونه‌هایش را شما در حوادث گوناگونی که در کشور پیش می‌آید، [مثلاً] در بزرگداشت‌های انقلاب، ملاحظه میکنید؛ امروز آن حرکت انقلابی، شور انقلابی، خودش را در جای لازم نشان میدهد. بنابر‌این، هیبت آمریکا کسی را نهراساند. من مسئله‌ی آمریکا را در آخر صحبتم اگر ان‌شاء‌الله وقت شد، باز [در] چند جمله‌ی دیگری خواهم گفت.

مسئله‌ی اقتصاد کشور مسئله‌ی مهمّ روز ما است؛ باید به این بپردازیم. اقتصاد ما یکی از اقتصادهای بزرگ دنیا است، زیرساخت‌های اقتصادی ما زیرساخت‌های خوبی است؛ بایستی همین طور که اشاره کردند، مدیریّتها را به شکلی تنظیم کنیم و ترتیب بدهیم که بتوانند از این موجودی به بهترین وجهی استفاده کنند، ظرفیّتهای فراموش‌شده و مغفول‌واقع‌شده را واقعاً به کار بگیرند. اقتصاد ما چند بیماری مزمن دارد که اینها را اگر بتوانیم در این برهه حل کنیم -این برهه‌ای که با مسئله‌ی نفت گلاویز هستیم و تحریم و این چیزها مطرح است- به نظر من اقتصاد ما جهش پیدا خواهد کرد.

یکی مسئله‌ی وابستگی به نفت است. عیب بزرگ اقتصاد ما وابستگی به نفت است. ما این مایع را از زیرِ زمین درآورده‌ایم، بدون هیچ گونه ارزش افزوده‌ای این پول نقد را -مثل پول نقد است- داده‌ایم دلار گرفته‌ایم، خرج امور جاری و امور زندگی کرده‌ایم؛ [این] غلط است. این صندوق توسعه‌ای که ما تشکیل دادیم، به خاطر همین بود که ما بتوانیم بتدریج خودمان را از نفت جدا کنیم. الان هم فرصت خوبی است؛ یکی از کارهایی که واقعاً باید در برنامه‌ریزی‌های کلان مسئولین اقتصادی ما قرار بگیرد همین است: باید کاری کنیم که وابستگی به نفت روزبه‌روز کمتر بشود.

یکی مسئله‌ی مداخلات غیر لازم دستگاه‌های حکومتی در امر اقتصاد است؛ این هم یکی از مشکلات ما است. اصلاً سیاستهای اصل ۴۴ برای این بود که این باب بسته بشود؛ کارهایی هم شده لکن نه، آن کاری که باید انجام بگیرد در این زمینه، انجام نگرفته. دولت نقش نظارت و مراقبت و هدایت باید داشته باشد در فعّالیّتهایی که لزوم [ندارد وارد بشود]؛ حالا در بعضی از فعّالیّتها ناگزیر دولت باید وارد بشود و کسی غیر دولت نمیتواند، امّا در بسیاری از اینها هم [لازم نیست]؛ یکی این است.

یکی، مسئله‌ی تخریب فضای کسب ‌و کار است؛ این پیچ‌ و‌ خم‌ها و دالانهای عجیب و غریب دستگاه‌های دولتی هم که موجب میشود که فضای کسب ‌و‌ کار در جامعه تخریب بشود، یکی از مشکلات ما است. من شنیدم که در بعضی از کشورهای دنیا برای راه انداختن یک کار تولیدی، یک نصفه‌روز مثلاً وقت لازم است؛ در اینجا خیلی مشکلات وجود دارد؛ حالا این دست دولت و دست مجلس و دست مسئولین است، بایستی فضای کسب و کار را [تسهیل کنند]. حالا من بعد راجع‌ به تولید عرض خواهم کرد که چقدر این مسئله اهمّیّت دارد.

یکی هم مسئله‌ی اصلاحات ساختاری بودجه است که اشاره کردند، بنده هم تأکید میکنم؛ بنا بر این شد، قرار بر این شد که در چهار ماه اوّل سال ۹۸، مجلس و دولت با همکاری [همدیگر،] این مشکل ساختاری بودجه را برطرف کنند، حل کنند؛ دو ماهش گذشته، الان دو ماه بیشتر باقی نیست؛ این یکی از کارهای اساسی و مهمّی است که بایستی انجام بگیرد. در زمینه‌ی اصلاح ساختار نظام بانکی هم حرفهای زیادی هست و جایش هم در این مجلس نیست و ما با مسئولین مکرّر در این زمینه‌ها صحبت کردیم.

به نظر میرسد که میتوانیم در زمینه‌ی اصلاح ساختارها در این برهه کار کنیم. یک مقداری احتیاج دارد به مدیریّت شجاعانه؛ یک مقدار مسئولین دولتی با شجاعت در این قضیّه وارد بشوند؛ ملاحظه‌ی غیر وظیفه و غیر قانون و غیر مصلحت کشور را نکنند. من اینجا یادداشت کرده‌ام «مدیریّت شجاعانه، امیدوارانه، جهادی، با اِشراف میدانی بر مشکلات -خیلی از مشکلات را در اتاق اداره و مدیریّت و پشت میز نمیشود فهمید، باید رفت در صحنه، در عرصه، تا مشکلات را بتوان لمس کرد- عدم انفعال در برابر دشمن، شرطی نکردن اقتصاد کشور به تصمیم این و آن»؛ یکی از مسائل مهم این است. اقتصاد را به این وابسته نکنیم که ببینیم آیا آمریکا آن معافیّتها را تمدید خواهد کرد یا نخواهد کرد؛ اصلاً هیچ؛ از اوّل یکی از مشکلات کار ما همین است؛ در این چندساله مکرّر این اتّفاق افتاد. خود ما که مسئولین حکومتی هستیم، خیلی از فعّالیّتهای خودمان را به این موکول کرده‌ایم که ببینیم آن طرف که در اختیار ما نیست چه تصمیمی خواهد گرفت؛ خب وقتی ما این کار را میکنیم، فلان تاجر، فلان سرمایه‌گذار، فلان کار‌آفرین هم همین‌ جور ملاحظه خواهد کرد؛ خیلی از کارهای مهم و اقدامات لازم عمرانی همین ‌طور معطّل مانده که ببینیم دیگران چه تصمیمی میگیرند؛ نه، اقتصاد را نباید شرطی کرد نسبت به کارهای دیگران.

یک نکته هم این است که ظرفیّتهای مردمی را واقعاً فعّال کنیم؛ این را بارها عرض کرده‌ایم و الان هم من تکرار میکنم -این هم به خاطر آشنایی و معرفتی است که بنده نسبت به وجود این ظرفیّتها بحمدالله پیدا کرده‌ام و میدانم- که ما ظرفیّت مردمیِ وسیعی داریم، جوانهای خوبی داریم؛ جوانهای فاضل، تحصیل‌کرده، کار‌آفرین، خوشفکر، مبتکر در بخشهای مختلف که به اینها باید اعتماد کنیم؛ از اینها باید دعوت کنیم، فراخوان بدهیم برای کارهای مختلف روی یک نقطه؛ مثلاً فرض کنید دولت در مسائل اقتصادی روی یک مسئله، مِن‌ باب مثال روی مسئله‌ی ارزش پول ملّی تمرکز کند و از این جوانها بخواهد بیایند، بنشینند، فکر کنند، تلاش کنند، کار کنند، راه ‌حل بدهند، اقدام کنند؛ اینها ظرفیّت است. و توکّل به خدا؛ با توکّل به خدای متعال این کارها را انجام بدهید، به نظر من انجام میگیرد.

یکی از چیزهایی که خیلی لازم است، این است که دولت با عوامل مخرّبِ بخشهای گوناگون اقتصاد باید برخورد کند و همه باید در این برخورد پشتیبان دولت باشند. خب امروز قاچاق هست، احتکار هست، دلّالی‌های بسیار مضر هست -گزارشهایی در مورد خریدهای خیانت‌کارانه نسبت به گندم، نسبت به گوشت، ارزاق عمومی و امثال اینها میرسد که اینها با مسئولین هم مطرح شده- اینها خیانت است و با اینها باید برخورد بشود. فلان جنس را وارد کرده‌اند، در انبار نگه داشته‌اند؛ این احتکار است و بایستی با این برخورد بشود. خب بله، وقتی که شما برخورد کردید، سر و صدا درست میشود؛ یک عدّه‌ای جنجال میکنند، هیاهو میکنند؛ همه باید پشت سر دولت قرار بگیرند، کمک کنند تا تعزیرات دولتی بتواند به معنای واقعی کلمه کار کند.

چند کار اساسی را من یادداشت کرده‌ام که اینها باید مورد توجّه باشد. همه‌ی مسئولین [هم] بحمدالله اینجا تشریف دارید؛ هم نمایندگان مجلس هستید، هم مسئولین رتبه‌ی بالای دولت حضور دارید، [هم] مسئولین قوّه‌ی قضائیّه هستید؛ این کارها مربوط به شماها است. این چند کار اساسی است که اگر همه‌ی ما اینها را به عنوان یک تفکّر عام قبول بکنیم، آن وقت به همدیگر کمک میکنیم، هم‌افزایی میکنیم.

یک کار اساسی، مسئله‌ی برداشتن موانع تولید است. این «رونق تولید» که ما امسال به عنوان شعار مطرح کردیم،(۲۰) کلید حلّ بسیاری از مشکلات اقتصادی ما است؛ تولید این جوری است. اگر واقعاً ما بتوانیم تولید را رونق بدهیم، اگر بتوانیم موانع تولید را که خیلی هم زیاد است در کشور، از سر راه تولید برداریم -که این کار با عزم جهادی ممکن است، با به‌کارگیری جوانهای متخصّص ممکن است- بسیاری از مشکلات [مانند] مسئله‌ی اشتغال حل میشود، مسئله‌ی تورّم حل میشود، مسئله‌ی رفاه مردمی حل میشود، [مسئله‌ی] درآمدهای مردم حل میشود، صادرات رونق میگیرد. تولید، مادرِ عمده‌ترین مسائل اقتصادی کشور است؛ و به نظر ما میشود. هر جایی که ما به جوانهایمان اتّکاء کردیم، اعتماد کردیم، به آنها امکانات دادیم، حدّاقل امکانات را هم [دادیم] -غالباً جوانها این جوری‌ هستند [که با] حدّاقل امکانات [کار میکنند]- پیش رفتیم. نمونه‌هایش را همین چند‌ساله ملاحظه کردید. یک نمونه در این تولیدات نظامی ما است. خب، واقعاً این مسئله‌ی تولیدات نظامی که دشمن هم روی آن خیلی حسّاس است، خیلی چیز مهمّی است. این موشکهای دقیق نقطه‌زن -چه موشکهای بالستیک، چه موشکهای کُروز- که از فاصله‌ی مثلاً ۱۵۰۰ کیلومتر، ۲۰۰۰ کیلومتر پرتاب میشوند، و با پنج متر، شش متر این ور آن ور هدف را میزند، خیلی چیز مهمّی است. این هم که می‌بینید جنجال میکنند روی [مسئله‌ی] موشک و مانند اینها، به خاطر همین پیشرفتها است. اینها را چه کسی کرده؟ همین جوانها کرده‌اند. جوانهای مؤمن و پُرانگیزه کار میکنند، خسته نمیشوند از کار کردن.

یا آن روزی که ما احتیاج داشتیم به اورانیوم غنی‌شده‌ی بیست درصد برای همین دستگاه‌های لازمی که در تهران و جاهای دیگر داشتیم برای دارو و مسائل پزشکی و مانند اینها، خب اورانیوم غنی‌سازی‌شده‌ی بیست درصد را ما قبلها وارد میکردیم؛ مقداری را سالها پیش وارد کرده بودیم، داشت تمام میشد؛ تمام میشد یعنی این داروهای هسته‌ای که با استفاده‌ی از پرتوزاییِ هسته‌ای [تولید میشود] و در مسائل گوناگون مورد استفاده است، بکلّی میخوابید؛ مسئولین در جریان این قضیّه قرار گرفتند، دنبال کردند، تلاش کردند، [طرف مقابل] اوّل گفتند میفروشیم؛ بعد این شرط را گذاشتند، آن شرط را گذاشتند، دیدیم مشکلات درست میشود و حاضر نیستند؛ گفتیم و خواستیم از مسئولینِ خودمان که دنبال کنید، خودتان دنبال کنید؛ هیچ کس باور نمیکرد؛ دنبال کردند و کارِ به این بزرگی را، کارِ به این مهمّی را انجام دادند؛ یعنی توانستند به اورانیوم غنی‌شده‌ی بیست درصد دست پیدا کنند. همان وقت هم من -در همین جلسه بود به نظرم- گفتم که مشکل‌ترین بخشِ این فرآیند غنی‌سازی، تا همین بیست درصد است؛ بعدش تا مراحل بالاتر به این مشکلی نیست، خیلی آسان‌تر از [این است]؛ این قسمت مشکل را، این بخش سختِ راه را توانستند بروند. چه کسی رفت؟ جوانهای ما. خب اینها چرا نتوانند مشکلات صنایع ما را حل کنند؟ چرا نتوانند حلقه‌های مفقوده‌ی چرخه‌ی برخی از کارهای تجاری و صنعتی ما را حل کنند؟ میتوانند؛ باید به اینها اعتماد کرد؛ این یک کار اساسی است.

مسئله‌ی رونق تولید را باید جدّی گرفت. مسئولین محترم روی خوابیدن و تعطیل ‌شدن کارخانه‌های تولیدی و جاهای تولیدی، خیلی باید حسّاس باشند. گاهی خبرهایی میرسد که واقعاً خبرهای تلخی است؛ [مثلاً] فلان کارخانه‌ِی معروف با محصولات زیاد، به خاطر یک مشکلی تعطیل میشود. البتّه من یادداشت کرده بودم بعداً بگویم حالا همین ‌جا [میگویم]؛ واقعاً [مسئولین] وزارت صنایع نگاه کنند ببینند آن بخشهای مورد نیاز -چه در زمینه‌ی ماشین‌آلات و قطعات، چه در زمینه‌ی کالاهای واسطه‌ای و موادّ به‌اصطلاح لازم برای تولید- کجاها کمبود دارند؛ یک فهرستی تهیّه کنند، فراخوان بدهند و از مسئولین گوناگون کشور [بخواهند]؛ حالا که وارد کردنش از خارج مشکلاتی دارد، میتوانند خیلی از این مواد را تولید کنند. یک چیزهایی هست که هیچ ربطی هم به مسائل هسته‌ای و مانند اینها ندارد امّا روی خباثت و بدجنسی، خرید اینها را، وارد کردن اینها را ممنوع کرده‌اند و نمیگذارند؛ خیلی خب، در داخل تولید کنیم. جوانهای ما آمادگی دارند، دارای ابتکارند؛ از اینها بخواهند، یک نمایشگاه‌های دائمی تشکیل بدهند، نیازها آنجا تعریف بشود، تولیدات آنجا تعریف بشود. این یک مسئله است.

یک کار اساسی دیگری که در زمینه‌ی اقتصاد لازم است، مسئله‌ی خودکفایی است. از اوّل انقلاب تا حالا مسئله‌ی خودکفایی مطرح بوده. همان اوایل انقلاب در بخشهای گوناگون ارتش، بخشهای نظامی، جهاد خودکفایی راه افتاد؛ بعد هم که سپاه آمد وسط میدان و خب خیلی کارهای گوناگونی در این زمینه انجام گرفت. جوانها در جهاد سازندگی دنبال این کارها بودند و زمینه‌ی خودکفایی در کشور واقعاً وجود داشت.

بعد هم در تولیدات ما، خوشبختانه از مسئولینی که در باب کشاورزی [بودند] خواسته شد تا به خودکفایی گندم برسند. همّت کردند، الحمدلله شد. هم این یکی دو سال اخیر شده، هم قبلاً یک سال، دو سال خودکفایی گندم تأمین شد. در همه‌ی چیزها میشود به خودکفایی رسید، میشود کار کرد، میشود تلاش کرد و عمده هم این چیزهایی است که موادّ غذایی است: گندم، جو، دانه‌های روغنی، یا دامداری است؛ در این چیزها باید به خودکفایی رسید.

یک فکر جدیدی، یک فکر تازه‌ای در یک بُرهه‌ای متأسّفانه وارد شد در دستگاه‌های تصمیم‌گیری ما که ما را از خودکفایی دور کرد؛ و آن «صرفه‌ی اقتصادی» بود. گفتند تولید گندم و خودکفایی گندم صرفه‌ی اقتصادی ندارد؛ صرفه‌ی اقتصادی به این است که گندم را وارد کنیم. خب، بله معلوم است، ممکن است یک وقت صرفه‌ی اقتصادی در این باشد؛ امّا وقتی جلوی گندمِ شما را گرفتند، جلوی واردات را گرفتند، به شما گندم نفروختند، چه ‌کار میکنید؟ کدام دولت عاقلِ دنیا این کار را میکند؟ گفتند بروید مثلاً زعفران بکارید، گندم را وارد کنید، چون زعفران گران‌تر در دنیا فروش میرود؛ صرفه‌ی اقتصادی این است.

در زمینه‌ی نفت هم همین‌ جور، بنزین هم همین ‌جور. حالا آقای رئیس‌جمهور اشاره کردند؛ این پالایشگاه میعانات گازی که در بندرعبّاس به عنوان ستاره‌ی خلیج فارس راه افتاد، یک نمونه‌ای از خودکفایی است. الان حدود یک‌سوّمِ مصرف مُسرفانه‌ی بنزین کنونی را همین تشکیلات، همین پالایشگاه دارد به ما میدهد -الان مصرف بنزین در کشور مُسرفانه است؛ همین صد میلیون لیتر و نود میلیون لیتر و گاهی بیشتر و گاهی یک خرده کمتر در روز، مسرفانه است، نباید باشد؛ لکن تقریباً یک‌سوّمِ همین را به وسیله‌ی همین پالایشگاه [تأمین میکنیم]- که این [پالایشگاه] سال ۸۶ شروع شد، یک مدّتی لنگ شد، باز به همّت سپاه بحمدالله راه افتاد، الان هست؛ خودکفایی یعنی این. این را خیلی باید اهمّیّت داد. در همه‌ی زمینه‌ها ما بایستی به خودکفایی فکر کنیم. قدرت کشور در خودکفایی است؛ اقتدار کشور، آبروی کشور در خودکفایی است؛ باید بتوانیم ارکان لازم نیازهای خودمان را خودمان تهیّه کنیم.

یک مسئله‌ی سوّم که آن هم جزو چیزهای اساسی است، مسئله‌ی فضای کسب و کار و افزایش سهولت کسب و کار است که قبلاً اشاره کردم. یعنی واقعاً این قدر مقرّرات گوناگون و متناقض در این دستگاه، آن دستگاه [وجود دارد که] تولید مشکل میشود. ما این را دو سه مرتبه تا حالا در جلسات مسئولین دولتی هم مطرح کرده‌ایم، از آنها خواسته‌ایم؛ خب به اندازه‌ی لازم همّت نشده. من خواهش میکنم این قضیّه را خیلی جدّی بگیرید. کاری بکنید که کار تولیدی تشویق بشود. خب امروز همه میدانند نقدینگی در کشور به حدّ خیلی زیادی رسیده؛ این نقدینگی میتواند بلا باشد، مایه‌ی تورّم باشد، به هر جایی هجوم بکند مثل سیل ویرانگری کند، همین نقدینگی اگر هدایت بشود به سمت تولید، میتواند مثل یک دریاچه یا مثل یک استخر، رحمت الهی باشد؛ چرا هدایت نمیشود؟ یکی از عللش این است که چون تولیدکننده دچار مشکل است، صرفه‌ی خودش را در این نمیبیند که کار تولیدی بکند. من امسال، اوّلِ سال در سخنرانی روز عید(۲۱) گفتم: بعضی‌ها بودند که مشکلات تولید را قبول میکردند، محض رضای خدا! خود من دیده بودم کسی را که میگفت میتوانم این سرمایه‌ را بگذارم در بانک و از سودش استفاده کنم -سپرده‌گذاری طولانی‌مدّت، دارای منافع زیاد، هیچ دغدغه‌ای هم ندارد- امّا میخواهم تولید کنم برای خاطر خدا؛ چون کشور به این تولید نیاز دارد. خب این جور آدمها کم هستند؛ باید کاری کنیم زیاد بشوند؛ موانع تولید را بایستی برطرف کنیم.

یک نکته‌ی مهم در مسئله‌ی اقتصاد کشور، اولویّت بخش کشاورزی است. بخش کشاورزی، هم از جهت اینکه غذای مردم و موادّ خوراکی مردم به وسیله‌ی بخش کشاورزی تأمین میشود، که در درجه‌ی اوّل قرار دارد، هم به خاطر اینکه الان بیشترین اشتغال در بخش کشاورزی است -که آن طور که به من گزارش کرده‌اند، حدود سی درصد اشتغال در بخش کشاورزی است- هم اگر چنانچه به مسئله‌ی کشاورزی پرداخته بشود و مسئله‌ی روستاها و مشکلات روستاها و بردن کارخانه‌های تبدیلی و صنایع تبدیلی به روستاها و برطرف کردن مشکلات فروش کالاها به وسیله‌ی روستاییان را اگر چنانچه دنبال بکنید، به نظر من، کمکِ بسیار زیادی خواهد کرد به پیشرفت اقتصاد؛ اهمّیّت بخش کشاورزی از اینجا معلوم میشود. گاهی اوقات خبر تعطیلی بعضی از واحد‌های تولیدی کشاورزی به گوش میرسد که خیلی خبر تلخی است هر موردی که انسان می‌شنود. کارهای مهمّی در این زمینه باید انجام بگیرد که من یادداشت کرده‌ام و دیگر لزومی ندارد اینجا مطرح کنیم؛ یعنی وقتمان کم است.

در بخش صنایع و معادن، همان طور که گفتیم، گاهی اوقات در یک کار صنعتی احتیاج پیدا میشود به یک قطعه یا فلان مادّه یا فلان موادّ اوّلیّه، که این را باید از خارج وارد کنیم، انتقال پول در بانک‌ها امکان ندارد، مشکلات هست، نمیشود؛ خب بایستی همّت کنیم، این را در داخل تولید کنیم. یعنی یکی از کارهایی که باید در زمینه‌ی مسائل اقتصادی حتماً انجام بگیرد و به عهده‌ی وزارت صنایع است، [این است که] کاری کنند که صنایع و معادن ما بتوانند به صورت روان کارشان را انجام بدهند. ما امروز بحمدالله گروه‌های تحقیقاتی متعدّدی داریم؛ شاید هزارها گروه تحقیقاتی الان در کشور هست -هم در داخل دانشگاه‌ها هستند، هم در بیرون دانشگاه‌ها- اغلب هم جوان؛ بنده با بعضی از اینها ارتباطاتی دارم، می‌آیند، می‌نشینیم، از آنها میپرسیم، همه باانگیزه، دارای فکرهای خوب. مواردی را اینها به ما میگویند که بنده که با مسائل دولت آشنا هستم، میدانم این [چیزی] که او میگوید «من میتوانم ایجاد کنم»، درست مورد نیاز دستگاه‌های دولتی است. گاهی اوقات اتّفاق افتاده که ما اینها را به هم وصل کردیم؛ دفتر ما متصدّی این کار شدند، گفتیم اقدام کنند، این گروه تحقیقاتی را به فلان وزارتخانه وصل کردیم و کارشان راه افتاده. ما امروز از این جهت یک ثروت عظیمی داریم، ثروت بی‌بدیلی داریم: ثروت نیروهای انسانی کارآمد و پُرانگیزه. جوان، پُرانگیزه است، خسته‌نشو است، پُرحوصله است، دارای ابتکار هم هست -حالا آنهایی که بنده آشنا شده‌ام و می‌شناسم و از دور و نزدیک اطّلاع دارم- غالباً هم جوانهای متدیّن، انقلابی، پُرشور و علاقه‌مندند. از اینها باید دستگاه استفاده کند؛ [مسئولان] وزارت صنایع باید یک برنامه‌ی روشنی ارائه کنند، آن حلقه‌های مفقوده‌ی صنایع را معلوم کنند، فراخوان بدهند، از اینها بخواهند، امکانات در اختیارشان بگذارند؛ غالباً این جور است که با پولهای کمی اینها راه می‌افتند.

الان یکی از فرصتهایی که وجود دارد، همین جبران خسارات سیل است. خب سیل خسارات زیادی به امکانات زندگی و وسایل زندگی و مانند اینها وارد کرد؛ [باید] کارخانه‌های ما به کار بیفتند. یکی از کارهای اساسی همین است که ما این اعتباراتی که برای مناطق سیل‌زده در نظر میگیریم، جوری تنظیم کنیم، جوری برنامه‌ریزی کنیم، جوری اینها را هدایت کنیم که به رونق کارخانه‌جات کشور بینجامد؛ تولید این [است]. نرویم باز سراغ واردات بی‌رویّه؛ مثلاً فرض کنید که فلان جنس را میخواهیم به مناطق زلزله‌زده بدهیم، در کشور کم است یا نیست، برویم سراغ واردات؛ نه، برویم سراغ تولید، برویم سراغ نیروی تولید‌کننده‌ی داخلی؛ تسهیلات را و کمکها را به این صورت تنظیم کنیم. این هم یک مطلب.

یک مطلب هم مسئله‌ی مسکن‌سازی است؛ اصلاً رشته‌ی مسکن از جمله رشته‌های کارآفرین در کشور است. یکی از غفلتهایی که در این چند سال شد، این بود که به مسکن پرداخته نشد؛ خود تولیدِ مسکن صنایع زیادی را به کار می‌اندازد؛ خود تولید مسکن صنایع زیادی را به خدمت میگیرد و به کار می‌اندازد؛ یعنی کارآفرین است، تولیدآفرین است و خودش تولید [را رونق میدهد]. الان ما نیاز داریم به مسکن در مناطق سیل زده -چه مسکنهایی که باید ترمیم بشوند، چه مسکنهایی که باید ساخته بشوند- این یک فرصت است، از این باید استفاده کرد. دستگاه‌هایی که میتوانند در این زمینه‌های به دولت کمک کنند کم نیستند، بخش خصوصی در اینجا میتواند حضور پیدا کند، به همین جوانهایی که اشاره کردم میتوانید فراخوان بدهید، از اینها بخواهید بیایند کمک کنند، یک حرکت عظیم اشتغال‌آفرینی در کشور به وجود می‌آید.

توجّه کنید که در مواجهه‌ی با دشمن، شعار جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی «مقاومت» است. دشمن میخواهد تجاوز کند، پیشروی کند؛ دو راه در مقابل این دشمنی که میخواهد دائم پیش بیاید وجود دارد: یک راه این است که شما عقب بروید؛ تا شما عقب بروید او پیش می‌آید، هر چه شما عقب بروید او پیش می‌آید؛ یک راه هم این است که بِایستید، مقاومت کنید. و تجربه‌ی خود ما در جمهوری اسلامی -به تجربه‌های تاریخ و صدر اسلام و مانند اینها نمیخواهیم تمسّک کنیم- نشان میدهد که مقاومت در مقابل دشمن جواب میدهد؛ هر جا ما مقاومت کردیم جواب گرفتیم: در دفاع مقدّس، در بخشهای گوناگون، در تحریکات امنیّتی که علیه ما میکردند، در مسائل اقتصادی. یک روزی درآمد سالانه‌ی نفت ما در طول سال -که تنها امکان درآمدزایی هم نفت بود- حدود شش میلیارد بود؛ دیگر از این سختی بالاتر؟ البتّه آن وقت جمعیّت کشور خیلی کمتر از حالا بود امّا باز هم پنج میلیارد و شش میلیارد درآمد برای کشور چیزی نبود؛ توانستیم بِایستیم، مقاومت کردیم، مردم ایستادند. خیلی هم سخت نبود، ایستادگی آن‌چنان سخت هم نبود؛ مقاومت.

خب مقاومت در عرصه‌ی نظامی یک چیز است، در عرصه‌ی اقتصادی یک چیز دیگر است. در عرصه‌ی اقتصادی مقاومت یعنی همینهایی که ما عرض کردیم، یعنی ساخت اقتصادی داخل را محکم کردن، پایه‌ریزی‌ها را محکم کردن، با مسائل جدّی برخورد کردن، مسائل را پیگیری کردن. یکی از مشکلات کار ما پیگیری نکردن است، مسئله رها میشود. یک موضوعی را خوب شروع میکنیم، یک مقداری حرکت میکنیم بعد یواش‌یواش رها میشود؛ پیگیری باید کرد. همه‌ی این مسائلی که گفته شد، مصداقهای مقاومت است.

برای اصلاح امور هم چشم به خارج از کشور نداشته باشید؛ دیگران به ما کمکی نخواهند کرد [بلکه] ضربه میزنند؛ خارج به ما ضربه [میزند]. اروپا را ملاحظه میکنید؟ این کشورهای اروپایی که دیگر آمریکا نبودند، ما با اینها که دعوایی نداشتیم، ما که با اینها اختلاف نداشتیم، با بعضی‌شان به‌اصطلاح روابط خوبِ دوستانه هم داشتیم. ملاحظه میکنید چه جوری برخورد کردند در همین قضیّه‌ی برجام و تعهداتشان و مانند اینها. حالا جالب هم این است که مدام هم تکرار میکنند که «ما پایبند برجامیم». اصلاً معنای پایبندی آلمان و فرانسه و انگلیس به برجام چیست؟ یکی از اینها سؤال کند که شما پایبندید، یعنی چه کار میکنید؟ شماها چه تعهدی در مقابل برجام دارید؟ به کدام تعهّد عمل میکنید؟ همین طور مدام میگویند ما متعهّدیم، ما پایبندیم. یعنی چه پایبندید؟ خب این [جور] است. بنابراین به بیرون نباید نگاه کرد. برای اصلاح کار باید درون را نگاه کرد. اصل اینجا است.

نیرو هم اینجا بحمدالله کم نیست، زیاد است. کشور، بزرگ است، جمعیّت، زیاد است، نیروهای جوان و نیروی انسانی فعّال زیادند. و مردم هم البتّه بایستی در این مسائل اقتصادی نقش ایفا کنند، یعنی این خطاب ما فقط به دولت نیست، به مسئولین نیست، بخش مهمّی‌اش مربوط به مردم است. مردم باید کمک کنند، به دولت کمک کنند. در همین بخش تولید که گفته شد، رونق تولید، مردم میتوانند واقعاً سرمایه‌گذاری کنند، کمک کنند. مردم میتوانند محصولات داخلی را بخرند. ما شعار سال گذشته را به عنوان کالای تولید داخل [قرار] دادیم. خب خیلی‌ها هم عمل کردند و کارهای خوبی هم انجام گرفت. این نباید متوقف [بشود]، باید روزبه‌روز افزایش پیدا کند. یعنی واقعاً جنس داخلیِ تولید داخل حتماً باید رجحان داشته باشد بر جنس خارجی در نظر هر ایرانی. اگر میخواهند اوضاع اقتصادی کشور خوب بشود، یکی از کارها این است.

یکی از کارها زیاده‌روی نکردن در خرید است. گاهی انسان مشاهده میکند به صِرف شایعه‌ای که مثلاً در فلان شبکه‌ی فضای مجازی یک خبیثی، یک آدم دروغگویی آمده یک چیزی را [عنوان کرده] که فلان جنس ممکن است گران بشود، میریزند به خریدن! چه لزومی دارد؟ زیاده‌روی در خرید نشود، به شایعات اعتنا نشود، اسراف نشود. یک جاهایی واقعاً اسراف صورت میگیرد که نباید انجام بگیرد. اینها نقشهای مردم است. خب حالا دیگر از مسائل اقتصادی یادداشت‌های دیگری دارم راجع به بانک‌ها و مانند اینها هم حرفهایی هست که اینها را با خود آقایان بانکی‌ها ان‌شاءالله بعداً درمیان میگذاریم؛ حالا وقت نیست.

مسئله‌ی آمریکا. شک نیست که دشمنی آمریکا که از اوّل انقلاب شروع کرده به دشمنی، امروز شکل آشکار به خودش گرفته. توجّه کنید. اینکه ما خیال کنیم امروز دشمنی آمریکا بیشتر شده، نه، آشکار شده. قبلاً هم همین دشمنی‌ها بود [امّا] این جور صریح حرف نمیزدند؛ اینها صریح میگویند. میگویند میخواهیم چنین کنیم، میخواهیم چنان کنیم. تهدید میکنند. خب آدم باید بداند که قوّت و توانایی آن کسی که با صدای بلند تهدید میکند، ‌به قدر صدای بلندش نیست؛ انسان از آن کسی که تهدید نمیکند، بیشتر باید واهمه داشته باشد؛ از آن که تهدید میکند نه. بنابراین امروز آمریکایی‌ها دشمنی را آشکار کرده‌اند؛ مصالح رژیم صهیونیستی را هم بیشتر از هر دولت دیگری اینها رعایت میکنند؛ یعنی واقعاً باید گفت که فرمانِ کار بسیاری از سیاستهای آمریکا دست صهیونیست‌ها است؛ حالا نه لزوماً دولت صهیونیست در فلسطین اشغالی، بلکه دست جامعه‌ی صهیونیستی است که بر امورشان مسلّط است. خودشان هم احتیاج دارند، یعنی این دولت کنونی آمریکا احتیاج دارد به اینکه هارت ‌و هورت کند؛ می‌بینید گاهی اوقات میگوید و چند بار تا حالا تکرار کرده که «این سیاستهای ما ایران را تغییر داد؛ ایران امروز، غیر از ایران [گذشته] است»؛ یعنی این سیاستهای من روی ایران اثر گذاشته. بله، این را راست میگوید، تغییر کرده؛ تغییرش این است که نفرت مردم از آمریکا دَه برابر شده. نفرت مردم از اینها بیشتر شده؛ نزدیک شدن آنها به تصرّف منافع جمهوری اسلامی دست‌نیافتنی‌تر شده؛ همّت جوانان ما برای اینکه کشور را آماده نگه دارند، بیشتر شده؛ نیروهای نظامی ما حواسشان جمع است، نیروهای امنیّتی ما حواسشان جمع‌تر شده؛ بله، تغییراتی که او میگوید، این جور تغییراتی اتّفاق افتاده. ببینید حالا واقعاً چقدر دستگاه محاسباتی این دشمن [دچار خطا است] که یک رئیس‌جمهور این را میگوید «هر جمعه در تهران علیه نظام راه‌پیمایی است»؛ اوّلاً جمعه نیست و شنبه است، تهران نیست و پاریس(۲۲) است.(۲۳) اَلحَمدُ لله الَّذی جَعَل اَعدائَنا مِنَ الحُمَقاء.(۲۴) این دشمنی را اینها دارند؛ خب، این دشمنی که هست.

یک نکته‌ای که غالباً مورد توجّه نیست این است که آمریکا الان در درونِ خودش درگیر مشکلات بزرگ اجتماعی و اقتصادی و مانند اینها است؛ البتّه در زمینه‌ی اقتصادی یک پیشرفتهایی داشته‌اند، منتها صاحب‌نظران میگویند این پیشرفتها کوتاه‌مدّت است، ادامه‌دار نخواهد بود، لکن مشکلات مهمّ اجتماعی‌شان الان برقرار است. وضع دولتشان هم وضع منسجمی نیست؛ این حرفهایی متناقض که میزنند -یکی‌شان یک حرفی میزند، یکی‌شان یک حرف دیگری میزند؛ امروز یک چیزی میگویند، فردا ضدّ آن را میگویند- نشان‌دهنده‌ی آشفتگی است. حالا آنچه من اینجا یادداشت کرده‌ام که گزارشی است که وزارت کشاورزی آمریکا داده، ۴۱ میلیون آمریکایی دچار گرسنگی و نداشتن امنیّت غذائی‌اند؛ این وضع آمریکا [است]. یعنی این هیاهوها و هارت و هورت‌ها و به خیال خودشان فشار اقتصادی به ملّت ایران وارد کردن، از طرف یک چنین دولتی است که در کشور خودش طبق آماری که خودشان میدهند، ۴۱میلیون [نفر] دچار گرسنگی [هستند].

در زمینه‌ِی وضع اجتماعی؛ یک مرکزی دارند به نام «مرکز آمار ملّی حیاتی آمریکا» که این مرکز میگوید چهل درصد ولادتها در آمریکا نامشروع است. دو میلیون و دویست هزار زندانی در آمریکا وجود دارد که در دنیا بی‌نظیر است؛ یعنی به نسبت جمعیّت، بی‌نظیر است؛ هیچ جای دنیا، به نسبت جمعیّت، این همه زندانی ندارد. بالاترین آمار مصرف موادّ مخدر در جهان در آمریکا است. ببینید! مشکلات اجتماعی اینها است دیگر؛ گرفتارند. ۳۱ درصد تیراندازی‌های جمعی در دنیا در آمریکا اتّفاق می‌افتد؛ هر روز می‌شنوید، می‌بینید، در روزنامه‌ها میخوانید که در فلان مدرسه، در فلان باشگاه، در فلان ایستگاه مترو تیراندازی شده. اینها وضعِ اجتماعیِ اینها است؛ گرفتارند؛ دل آدم هم می‌سوزد برای مردم آنها. آن وقت چه کسی می‌آید میشود رئیس‌جمهورشان! آدمهایی که این همه دور از حقیقت و واقعیّتند. بنابر‌این، دشمن را بعضی‌ها خیلی بزرگ و خطرناک نکنند؛ دشمن، دشمنی است که گرفتار است.

البتّه نمیخواهیم غفلت از دشمنیِ دشمن بشود که: «دشمن نتوان حقیر و بیچاره شمرد»؛(۲۵) امّا نتوان هم دشمن را آن چنان پُرهیبت و پُرعظمت شمرد که طرف در مقابلِ او احساس کند که نمیتواند کاری بکند؛ نخیر، دشمن، دشمنِ آن‌چنان قوی‌ای نیست؛ دشمن، دشمنِ مشکل‌داری است، سیاستهایش هم غلط است. این سیاستهایی که این چند سال این رئیس‌جمهور به کار برده، تقریباً عموماً به ضررشان تمام شده از لحاظ سیاسی ـ امنیّتی؛ سیاستهای در منطقه‌ی ما که این جوری است، سیاستهای اروپایی‌شان این جوری است، در مواجهه‌ی با بعضی از قدرتهای آسیایی [هم] سیاستهایشان به ضررشان تمام شده؛ سیاستهایشان سیاستهایی بوده است که نتوانسته به آنها کمکی بکند. این مسئله‌ی هفت هزار میلیارد دلاری که این شخص در تبلیغات انتخاباتی‌اش میگفت،(۲۶) باز هم ادامه دارد، باز هم دارند خرج میکنند؛ البتّه دستشان در کیسه‌ی سعودی‌ها هم هست. بنابر‌این در سیاستهایشان موفّقیّت نداشته‌اند.

در سیاست مواجهه‌ی با جمهوری اسلامی هم من به شما عرض بکنم که قطعاً آمریکا شکست خواهد خورد و به نفع ما تمام خواهد شد. الان صاحب‌نظرانی در آمریکا دارند هشدار میدهند -اینها در مطبوعاتشان درج میشود- که این فشاری که شما روی ایران دارید اِعمال میکنید، به یک جهش اقتصادی در ایران منجر خواهد شد؛ این را آنها دارند میگویند و واقعش هم همین است؛ آنها شکست میخورند. رفتارشان انفعالی است؛ استحکام روزافزون جمهوری اسلامی بحمدالله طرف را میترساند، از روی انفعال دست به یک چنین کارهایی میزنند. بنابر‌این، این را باید توجّه داشت.

خب، حالا آدم میبیند و می‌شنود که او(۲۷) که میگوید مذاکره، در داخل هم بعضی‌ها میگویند «حالا مثلاً مذاکره چه عیبی دارد»؛ مذاکره سَم است. تا وقتی آمریکا همینی است که الان هست -به تعبیر امام، تا وقتی آدم نشده؛ امام این جوری تعبیر کردند- مذاکره‌ی ما و آمریکا سَم است، و با این دولت کنونی [آمریکا]، یک سَمّ مضاعف است.

مذاکره یعنی معامله؛ یعنی یک چیزی بدهی، یک چیزی بگیری. آنچه در این معامله مورد نظر او است، درست نقاط قوّت جمهوری اسلامی است؛ مذاکره را روی این میبرند. نمیگویند بیایید راجع به آب و هوا، راجع به منابع طبیعی، راجع به محیط ‌زیست مذاکره کنیم، میگویند بیایید درباره‌ی سلاح دفاعی شما مذاکره کنیم؛ شما چرا سلاح دفاعی دارید؟ خب سلاح دفاعی برای یک کشور ضروری است. اینها میگویند بیایید روی این مذاکره کنیم؛ مذاکره کنیم یعنی چه؟ یعنی شما اگر چنانچه فرض کنید موشک میسازید با فلان بُرد، با فلان دقّت، این بُرد را کم کنید به طوری که به پایگاه ما که آمریکا هستیم نرسد که اگر ما یک روز شما را زدیم، شما نتوانید جواب ما را بدهید؛ خب این مورد معامله است؛ شما قبول میکنید این را، یا قبول نمیکنید؟ معلوم است که قبول نمیکنید، وقتی قبول نکردید همین آش است و همین کاسه، همین دعوا، همین سر و صدا؛ بحث دین و انقلاب و مانند اینها نیست، هیچ ایرانی غیرتمند و با‌شعوری نمیرود راجع ‌به نقاط قوّت خودش با طرف مقابل معامله کند؛ با طرفی که میخواهد این نقاط قوّت را از دست او بیرون بیاورد، معامله نمیکند اینها را؛ اینها را ما لازم داریم. عمق راهبردی ما در منطقه خیلی مهم است؛ خب برای هر کشوری مهم است؛ عمق راهبردی سیاسی و امنیّتی، مؤلّفه‌ی اساسی‌ای است برای حیات همه‌ی دولتها و ملّتها و ما بحمدالله عمق راهبردی‌مان در منطقه خیلی خوب است؛ اینها از این ناراحتند، میگویند بیایید روی مسائل منطقه صحبت کنیم یعنی شما عمق راهبردی‌تان را از دست بدهید؛ روی اینها میگویند مذاکره کنیم.

خب بنابراین اصل مذاکره غلط است. مذاکره با کسی که آدم حسابی باشد غلط است، حالا اینها که آدم حسابی هم نیستند؛ [مذاکره با] آدمهایی که زیر حرفشان میزنند، تعهّدشان را به هم میزنند، پابند به هیچ چیز نیستند -نه یک چیز اخلاقی، نه یک چیز قانونی، نه یک عرف بین‌المللی؛ به هیچ چیزی پابند نیستند- بنابراین مسخره است. البتّه در عقلای ما کسی نیست که دنبال این مسئله باشد؛ آحاد ملّت هم که خب معلوم است؛ [حالا] بعضی گوشه کنار گاهی یک سر و صدایی میکنند. مذاکره بنابراین مطلقاً معنی ندارد و همین ‌طور که قبلاً هم بارها گفته‌ایم، چنین چیزی نیست. در دولت قبل از اینها که ظاهرشان خیلی اتو‌کشیده‌تر و بهتر از اینها بود، اوباما یک نامه‌ی «فدایت شوم» برای ما نوشت و ما هم بعد از مدّتی یک جوابی به او دادیم و بلافاصله نامه‌ی دوّم را نوشت؛ من میخواستم باز هم جواب بدهم که در این بین فتنه‌ی ۸۸ پیشامد کرد؛ خوشحال رفتند سراغ فتنه‌گرها و دفاع از فتنه، حمایت از فتنه. آنهایی که حالا ظاهرشان، ظاهر این ‌جوری بود، باطن‌شان این بود که به مجرّد اینکه فتنه‌ای اینجا راه افتاد، همه‌ی آن حرفهایی که قبلاً زده بودند، آن اظهار ارادت‌ها، کأنّه فراموششان شد و به جریان فتنه علیه جمهوری اسلامی ملحق شدند؛ اینها که خب [وضعشان معلوم است].

بنابراین گزینه‌ی قطعی ملّت ایران مقاومت در مقابل آمریکا است و در این رویارویی، در این مقاومت، او وادار خواهد شد به عقب‌نشینی. و بحث مقاومت هم بحث برخورد نظامی نیست؛ این که حالا بعضی هم مسئله‌ی جنگ را در روزنامه و در فضای مجازی و مانند اینها مطرح میکنند حرف بیخودی است. جنگی بنا نیست انجام بگیرد و به توفیق الهی انجام هم نخواهد گرفت. نه ما دنبال جنگیم، آنها هم به صرفه‌شان نیست که دنبال جنگ باشند و میدانند که به صرفه‌شان نیست. ما هم که خب اهل ابتدا به کارِ نظامی نیستیم ــ هیچ وقت نبودیم، الان هم نیستیم ــ این برخورد، برخورد اراده‌ها است؛ این رویارویی، رویارویی اراده‌ها است؛ و اراده‌ی ما از آنها قوی‌تر است. ما علاوه‌ی بر اراده‌ی قوی، توکّل به خدا را هم داریم. ذّْلِکَ بِاَنَّ اللهَ مَولَی الَّذینَ ءامَنوا وَ اَنَّ الکّْفِرینَ لا مَولیّْ لَهُم؛(۲۸) آنها مولا ندارند؛ ما متّکی به اراده‌ی الهی هستیم. بنابراین ان‌شاء‌الله آینده، آینده‌ی خوبی است و سختی‌ها هم آن‌چنان که بعضی‌ها تصویر میکنند و توصیف میکنند، نیست و نخواهد بود. ان‌شاء‌الله دولت خودمان، مسئولین کشور با همّت، با قدرت، با اراده‌ی قوی، با مدیریّتها و -همین ‌طور که اشاره کردند- با تدبیرهای نو و تازه به مواجهه‌ی با حوادث خواهند رفت و پیروز خواهند شد.

پروردگارا! به محمّد و آل محمّد ملّت ایران را در همه‌ی این رویارویی‌ها پیروز بفرما. پروردگارا! امام بزرگوار و عزیز ما را که این راه در مقابل ما باز کرد، با اولیائش محشور کن. پروردگارا! به محمّد و آل محمّد آنچه را گفتیم و آنچه را نیّت کردیم و آنچه را عمل خواهیم کرد ان‌شاء‌الله، برای خودت و در راه خودت قرار بده؛ و آن را از ما قبول بفرما.

والسّلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته


۱) در ابتدای این دیدار، حجّت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی (رئیس‌جمهور) مطالبی بیان کرد.
۲) سوره‌ی بقره، آیه‌ی ۱۸۳
۳) از جمله، سوره‌ی بقره، آیه‌ی ۱۸۹
۴) سوره‌ی حجرات، بخشی از آیه‌ی ۱۰
۵) از جمله، سوره‌ی بقره، آیه‌ی ۱۸۹
۶) از جمله‌ سوره‌ی بقره، آیه‌ی ۵۳
۷) سوره‌ی انفال، بخشی از آیه‌ی ۲۹؛ «... اگر از خدا پروا دارید، براى شما [نیروى] تشخیص [حقّ از باطل] قرار مىدهد ...»
۸) سوره‌ی طلاق، بخشی از آیه‌ی ۲؛ « ... و هر کس از خدا پروا کند، [خدا] براى او راه بیرون‌شدنى قرار مىدهد.»
۹) سوره‌ی نساء، بخشی از آیه‌ی ۱۲۲
۱۰) سوره‌ی نحل، بخشی از آیه‌ی ۵۲
۱۱) از جمله سوره‌ی فتح، بخشی از آیه‌ی ۲۸؛ «... تا آن را بر تمام ادیان پیروز گرداند ...»
۱۲) تردید، دودلی
۱۳) سوره‌ی ابراهیم، بخشی از آیه‌ی ۴۵
۱۴) مستدرک الوسائل، ج ۱۶، ص ۲۲۸(با اندکی تفاوت)
۱۵) بزرگی، تشخّص
۱۶) نهج البلاغه، نامه‌ی۴۵؛« آگاه باش امام شما از تمام دنیایش به دو جامه کهنه، و از خوراکش به دو قرص نان قناعت نموده‌ ...»
۱۷) همان
۱۸) همان
۱۹) دونالد ترامپ
۲۰) ر.ک: بیانات به مناسبت حلول سال نو (۱۳۹۸/۱/۱)
۲۱) بیانات در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهّر رضوی (۱۳۹۸/۱/۱)
۲۲) اشاره به اعتراضات مردم فرانسه در پاریس
۲۳) خنده‌ی معظّمٌ‌له و حضّار
۲۴) منسوب به امام سجّاد (علیه السّلام)؛ «سپاس خداوندی که دشمنان ما را از احمقان قرار داده است.»
۲۵) سعدی. گلستان، باب اوّل، حکایت ۴؛ «دانی که چه گفت زال با رستم گرد / دشمن نتوان حقیر و بیچاره شمرد»
۲۶) اشاره به هزینه‌ی دولت آمریکا در خاورمیانه
۲۷) رئیس‌جمهور آمریکا
۲۸) سوره‌ی محمّد، آیه‌ی ۱۱؛ «چرا که خدا سرپرست کسانى است که ایمان آورده‌اند، ولى کافران را سرپرست [و یارى] نیست.»

انتهای پیام/

توافق واشنگتن و تهران چه کسانی را نگران می‎کند؟|چه کسی خواستار جنگ آمریکا علیه ایران است؟

سفیر ایران در لندن: تمام ملت ایران پشتیبان نظام هستند| طرفدار درگیری نیستیم| مردم برای پرداخت هزینه مقاومت در برابر آمریکا آماده‌اند| انقلابی خاموش در حال رخ دادن در اقتصاد ایران است

کنکور به تعویق افتاد؟

کلیدواژه: خودرو شاسی بلند بازارنیوز

منبع این خبر، وبسایت bazarnews.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۷۷۹۷۲۹ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • طراحی سایت با کمترین هزینه
  • محدودیت تسهیلات بانکی برای بخش صنعت / منابع بانکهای خراسان رضوی دوبرابرمیشود/وام بانکی برای برخی بنگاهها درد است و برای بخشی کارگاهها شفا
  • چرا ایران تمایل به ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای با قدرت پایین ندارد؟
  • نکات طراحی، سایز، ابعاد و نمونه چاپ کارت ویزیت
  • اولین کارگاه «طراحی چهره شهدای همدان» برگزار می‌شود
  • اهمیت طراحی سایت در توسعه کسب و کارها
  • اینکه من اصرار می‌کنم حتماً بایستی تکثیر نسل بشود، برای این است که فردای این کشور به همین جوان‌ها احتیاج دارد
  • شاسی بلند‌های تولید داخل را با چه قیمتی بخریم؟/ عقب‌نشینی نرخ سکه در بازار
  • قیمت انواع شاسی بلند تولید داخل در بازار
  • تولید دی‌اکسید‌کربن در جهان بیشتر و در ایران کمتر شد!
  • با تکیه بر سرمایه‌های داخلی، اثر تحریم در اقتصاد کمرنگ‌تر می‌شود
  • موفق‌ترین شرکت طراحی سایت در تهران / موفقیت را از دست ندهید
  • تصادف کامیون و ماشین شاسی بلند با یک کشته + فیلم
  • بهترین سوغاتی های مشهد چیست؟ کدامیک را بخریم؟
  • ارز دیجیتالی عملیاتی نشد/ امروز و فردا کردن برای طراحی ابزار دور زدن تحریم‌
  • امروز و فردا کردن برای طراحی ابزار دور زدن تحریم‌
  • امروز و فردا کردن برای طراحی ابزار دور زدن تحریم‌/ ارز دیجیتال عملیاتی نشد
  • رطوبت گیر را با چه قیمتی بخریم؟
  • با 150 میلیون تومان چه خودرویی بخریم؟ + جدول