باکو -ایرنا - همزمان با روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی نشست شاهنامه خوانی و نقالی امروز چهارشنبه به همت رایزنی فرهنگی سفارت ایران در گرجستان در دانشگاه دولتی ایوانه جاواخویشویلی تفلیس برگزار شد.

به گزارش رایزنی فرهنگی کشورمان در گرجستان، در این نشست شاهنامه خوان و نقال ایرانی استاد 'ابوالفضل ورمزیار' و شماری از ایران شناسان، محققان، اساتید و دانشجویان علاقمند به فرهنگ و ادبیات ایران و ایرانیان مقیم حضور داشتند.


برنامه های این نشست شامل سخنرانی رایزن فرهنگی، خانم دکتر 'تئا شورغایا' رئیس کرسی ایران شناسی دانشگاه تفلیس و دکتر 'جاهدجاه' استاد اعزامی، شاهنامه خوانی دانشجویان ایران شناسی و اجرای زنده نقالی داستان جمشید و نوروز شاهنامه فردوسی توسط مرشد 'ورمزیار' و تقدیر از مترجم شاهنامه فردوسی به زبان گرجی به عنوان چهره ماندگار حوزه ادبی و ایرانشناسی در گرجستان بود.
در مراسم افتتاحیه این نشست حمید مصطفوی رایزن فرهنگی ایران ضمن تبریک مناسبت فرخنده بزرگداشت حکیم بزرگ پارسی زبان ابوالقاسم فردوسی با اشاره به پیشینه روابط ایران و گرجستان، ارتباطات فرهنگی دو کشور را برخواسته از دلبستگی های روحی و عاطفی میان ادیبان، هنرمندان و صاحبان فکر و اندیشه دانست .
وی با اشاره به اینکه پایه و اساس روابط تاریخی دو کشور از گذرکاه فرهنگ،زبان، ادبیات و هنر برقرار شده و بنابراین ارتباطی ناگسستنی است، افزود: فرهنگ و هنر ایرانی در طول تاریخ مدیون بزرگ مردانی همچون فردوسی است که توانست با سرودن شاهنامه، زبان فارسی را نه تنها در گستره ایران بلکه در همه جهان، ماندگار کند.
رایزن فرهنگی کشورمان در ادامه سخنان خود با اشاره به پیشینه روابط ادبی دو کشور ایران و گرجستان ، ترجمه شاهنامه فردوسی و شاهنامه پژوهی را یکی از مهم ترین شاخه های ایران شناسی در گرجستان دانست.
مصطفوی افزود: ترجمه آثار ادبی کلاسیک و معاصر ایران به زبان گرجی تاثیر انکارناپذیر بر روابط سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی دو کشور داشته و دارد و چرا که این آثار نشانگر نوع زندگی، جهان بینی و فرهنگ ملت بزرگ ایران است.
وی در پایان نشست از خدمات ارزشمند خانم 'بلا شالواشویلی' به عنوان مترجم شاهنامه فردوسی تقدیر و هدیه ای به ایشان تقدم شد.
در ادامه این نشست تعدادی از اساتید و دانشجویان رشته ایران شناسی شاهنانه خوانی کردند و سپس 'ابوالفضل ورمزیار' به شاهنامه خوانی و نقال خوانی پرداخت که مورد استقبال فراوان قرار گرفت.
وی در ادامه در خصوص تاریخچه نقال خوانی گفت: نقّالی در فرهنگ و ادب ایران پیشینه دیربازی دارد. نقّالی در ایران دارای آداب و اصول ویژه‌ای است.
وی با اشاره به اینکه علاقه مندانِ، این فن را نزد نقّالان پیش کسوت می‌آموختند و می توانستند پس از مدّتی صاحب طومار شوند و نقل بگویند، بعضی از این آیین های نقالی را برشمرد.
شبک**خاورم** 337**1392

منبع: ایرنا

کلیدواژه: فرهنگي ايران گرجستان

منبع این خبر، وبسایت www.irna.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۷۸۲۴۹۹ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

واکنش پزشکی‌ قانونی به اظهارات روحانی درباره کشته‌شدگان اعتراضات آبان: وظیفه‌ای برای اعلام آمار نداریم

بنز و لکسوس التماس می‌کنند خودروی صفر کیلومتر با ۶ هزار دلار بفروشند

ویروس کرونا در ایران قربانی گرفت؛ فوت دو بیمار مبتلا به کرونا در قم

واکنش همتی به شایعه دلار ۲۰ هزارتومانی: آرزو بر جوانان عیب نیست| تورم سال ۹۸ به زیر ۲۰ درصد می‌رسد

حمله قلبی در برابرحمله هراس

خبر بعدی:

برگزاری نشست انسان‌شناسی و فرهنگ با موضوع «شناخت و درد»

صد و هشتاد و دومین نشست از یکشنبه‌های انسان‌شناسی و فرهنگ با عنوان «شناخت و درد» در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد.

در این نشست دکتر مریم رسولیان (عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و متخصص روانپزشکی) و دکتر مزدک دانشور (پزشک و پژوهشگر انسان‌شناسی) سخنرانی کردند که چکیده‌ای از سخنرانی آنها در ذیل آمده است.

سخنرانی مریم رسولیان با عنوان «کاربرد خشونت در متابعت»

خشونت مسئله چند وجهی است. خشونت درون افراد و در جامعه حضور دارد. اهداف آن متفاوت است. وقتی رفتارهای خشونت آمیز از سطح فردی به سطح اجتماعی برسد آسیب‌های بسیار بیشتر است و نیاز به تحلیل آن بیشتر.

خشونت را می‌توان رفتاری برای صدمه زدن فیزیکی یا روانی به دیگری تعریف کرد گاه نیز خشونت اهداف بلندمدت‌تری را دنبال می‌کند. مثلا تغییرات اجتماعی به سود فرد یا گروهی که خشونت را اعمال میکند. اگر بپرسیم آدمها چرا دست به خشونت می‌زنند پاسخ معمولا این است که خشونت ابزاری کارا برای رسیدن به هدف است حال چه در خانواده و چه در جامعه و حتی این باور وجود دارد که اعمال خشونت حتی به سود فرد زیر خشونت است، البته این باور فرد یا گروهی است که دست به خشونت میزند. اهداف خشونت در حیات جانوران معمولا پدیده‌ای بر سر حفظ آن است.

در انسان‌ها خشونت‌ها یا ابزاری هستند و یا برنامه‌ریزی شده، که در مورد اول بیشتر انگیزشی و مقطعی و هیجانی است. در حالی که در مورد دوم بیشتر فکر و هدفی را دنبال می‌کند و بر خلاف مورد اول احساس پشیمانی هم ندارند. البته این دو مورد در خیلی از مواقع با یکدیگر مخلوط می‌شوند.

انواع خشونت را میتوان خشونت‌های ایدئولوژیک، سیاسی، جنایتکارانه، تربیتی دانست. برخی از خشونت‌ها دارای بار قانونی هستند و در اینجا ما با مجازات‌های خشونت‌آمیز روبرو می‌شویم. عموما هراندازه جوامع پیشرفته‌تر می‌شوند این گونه مجازات‌ها کاهش می‌یابند.

خشونت خانوادگی شامل کودک آزاری، همسرآزاری و سالمند آزاری است. در این قبیل خشونت‌ها بنابر آمار مبدا خشونت عموما درونی و گاه بسیار نزدیک است. خشونت‌های برنامه ریزی شده عموما به دنبال زیر سوال بودن تخریب شخصیت و هویت فرد مورد خشونت است. یکی از عوامل اجتماعی خشونت این باور است که خشونت شیوه‌ای موثر برای حل تعارض است. مورد دیگر باور به این است که خشونت نشانه قدرت است. رسانه‌ها نیز ممکن است همه این عوامل را تقویت کنند. در چرخه خشونت خانگی ما شاهد افزایش تنش، بروز رفتار خشونت آمیز و سپس عذرخواهی و ادامه چرخه هستیم. ولی همین چرخه می‌تواند در خشونت‌های اجتماعی نیز دیده شود.

در مورد قربانیان خشونت باید گفت هراندازه شناخت و تحلیل خشونت بیشتر باشد امکان خروج از ضربه‌ای که به قربانی وارد کرده است بیشتر است.درباره رشد خشونت در جامعه باید گفت که هر اندازه تحمل بیان مخالفت و نارضایتی چه چه در خانواده و چه در جامعه بیشتر باشد نشانه قدرت و ثبات بیشتر خانواده و جامعه است.

یکی از اشکال بسیار سخت خشونت شکنجه است که فراتر از گرفتن اطلاعات و گرفتن اعترافات، هدفش تخریب آرمانهای فردی است. شکنجه را نباید صرفا در اشکال بسیار حاد فیزیکی دید. امروز یکی از اشکال شکنجه شکنجه سفید است. در این نوع شکنجه، میان شکنجه گر و شکنجه شوند پیوند ایجاد می‌شوند و نابودی هویت شکنجه شونده در این رابطه آن را به رابطه‌ای تراژیک بدل می‌کند. سلب مالکیت از وسایل فردی متهم، غیر قابل پیش بینی بودن سرنوشت قربانی از مواردی است که در شکنجه می‌توانیم ببینیم. در نهایت شکنجه به دنبال تخریب شخصیت قربانی است و همین سبب می‌شود که نخواهد از تجربه خود صحبت کند. در حالی که سخن گفتن از آن و تحلیل آن می‌تواند این تجربه دردناک را به امری درک پذیر تبدیل کند. این شناخت و درک موجب توانمندتر شدن انسان‌ها شده جامعه را نیز رشد می‌دهد.

سخنرانی مزدک دانشور با عنوان «انسان‌شناسی درد و رنج و نفی بدن»:

من بحث خود را از نگاه انسان‌شناسی مطرح می‌کنم و ابتدا از مفهوم درد شروع می‌کنم. درد در پزشکی تعریف ساده‌ای ندارد، در پزشکی بیش از آنکه ماهیت درد مورد توجه باشد اشکال بروزش مورد توجه است. درد برای حیات ضروری است و کسانی که نتوانند درد را حس کنند شانس کمی برای زنده ماندن دارند.

برای درک درد، درد باید به یک شکل قابل مشاهده بدنی دربیاید و به همین عنوان هم به رسمیت شناخته شود. بنابراین اگر درد بیان و بازشناسی نشود مثل این است که وجود نداشته باشد.

اما خشونت، یعنی وارد کردن آسیب فیزیکی یا روانی به دیگری. اما اشکال این امر در آن است که در حادثه‌ای نیز چنین می‌شود مثل تصادفات رانندگی. بنابراین باید اضافه کنیم که خشونت باید عامدانه و با هدف ضربه زدن انجام شود. اما همین نیز گاه نسبی می‌شود، مثلا وقتی فردی عامدانه اعمال خشونت می‌کند، اما در همان حال نوعی «خیرخواهی» هم در آن دارد، مثل بعض اشکال تربیت.

در مورد شکنجه می‌توانیم به منابعی که بعضی به فارسی نیز ترجمه شده، مانند آثار یرواند آبراهامیان و داریوش رجالی، اشاره کرد. کار آنها عمدتا اسنادی است و تحقیق انسان شناسانه در این باره انجام نشده است. اهداف شکنجه که در تاریخ دوره قاجار و پهلوی بسیار گسترده وجود داشته صرفا مسئلۀ گرفتن اطلاعات نبوده است، بلکه تخریب بدن و هویت است تا فرد را به اطاعت وادارند. شکنجه در واقع راهی است برای در دست گرقتن بدن و در مواردی به دست گرفتن ذهن. در این حالت مقاومت نوعی حفاظت است. نه از بدن بلکه از آرمانی که با قربانی کردن بدن می‌توان از آن حمایت و محافظت کرد.

نفی بدن هم در سطح فرد انجام می‌شود هم در سطح جامعه. درد نمی تواند تا به جایی پیش برود که رابطه بدن و ذهن را کاملا قطع کند. این نفی بدن خود نوعی فرهنگ را ایجاد می‌کند. این فرهنگ سبب می‌شود که لذت جامعه به سود درد نفی شود. بدن می‌تواند بدین ترتیب تا به جایی پیش برود که بدن صرفا به نفی خود و به یک سیاسی شدن ایدئولوژیک تبدیل شود. در این حالت بدنی که نخواهد صرفا خود را در نفی لذت تعریف کند به بدنی حاشیه‌ای تبدیل می‌شود.

جلسه 183 یکشنبه های انسان‌شناسی و فرهنگ با موضوع «دیدگاه هایی در تعبیر و تفسیر» با سخنرانی خانم دکتر امیلیا نرسیسیانس (عضو هیئت علمی گروه انسان‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران) در روز یکشنبه 4 اسفند برگزار خواهد شد.

لینک کوتاه: asriran.com/002zxW

دیگر خبرها

  • نمایشنامه «مصاحبه» خوانش می‌شود
  • رای دانشجویان، رای به عزت و سربلندی ایران است
  • شعر خوانی به سبک رپ توسط مجری شبکه یک + فیلم
  • روسیه اتهام انگلیس درباره حمله سایبری علیه گرجستان را رد کرد
  • هوشنگ جاوید:‌ استاد سعیدی می‌گفت واقعیت‌ها را از سایه بیرون آوردید
  • پیشکسوت نقالی ایران درگذشت
  • تقویت روابط فرهنگی و علمی ایران و گرجستان بررسی شد
  • آمریکا، روسیه را به حمله سایبری در گرجستان متهم کرد
  • سید مصطفی سعیدی نقال مطرح ایران درگذشت
  • روسیه ادعای آمریکا درخصوص حمله سایبری علیه گرجستان را محکوم کرد
  • سیدنقالی ایران درگذشت
  • روسیه ادعای آمریکا درخصوص حمله سابری علیه گرجستان را محکوم کرد
  • شاهنامه‌خوان برجسته کشور دعوت حق را لبیک گفت
  • تاثیر ادبیات کهن و شاهنامه بر زندگی کودکان امروز
  • تاثیر ادبیات کهن و شاهنامه بر زندگی کودکان امروز بررسی می‌شود
  • سید نقالی ایران درگذشت
  • کنفرانس بین المللی «هزاره خیام» در مادرید برگزار شد
  • نشست «تفکر نقادانه: منش و مهارت» در باشگاه اندیشه برگزار می‌شود
  • مصطفی سعیدی سید نقالی ایران دار فانی را وداع گفت
?>