Web Analytics Made Easy - Statcounter

خبرگزاری میزان- احسان حدادی پرتابگر دیسک تیم ملی دوومیدانی گفت: از مدیر تیم‌های ملی دوومیدانی درخواست می‌کنم برای من تشنج و حاشیه درست نکند و سرش به کار خودش باشد چون دوست ندارم حرفی زده شود که باعث دلخوری‌اش شود.

احسان حدادی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه ورزشی خبرگزاری میزان، در خصوص صحبت‌های مطرح شده مدیر تیم‌های ملی دوومیدانی که عنوان کرده بود بیشتر بودجه دوومیدانی برای او هزینه می‌شود، اظهار داشت: بهتر است در این رابطه مردم نظر بدهند و از طرفی راجع من کسی می‌تواند صحبت کند که در کارنامه ورزشی‌اش دارای مدال المپیک باشد.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!
مدیر تیم‌های ملی دوومیدانی باید خیلی مراقب صحبت‌هایی که انجام می‌دهد باشد. تنها به این دلیل که موی سفید دارد احترامش را نگه می‌دارم. اتفاقات باید خیلی زود تمام شود تا فدراسیون به آرامش برسد. یک سری از دوستان اگر یک ماه حقوق نگیرند ساکت می‌مانند؟

وی ادامه داد: فاصله کمی تا شروع مسابقات جهانی دوحه باقی مانده و به همین دلیل تمرکزم روی مسابقات جهانی و پس از آن المپیک است و از مدیر تیم‌های ملی دوومیدانی درخواست می‌کنم برای من تشنج و حاشیه درست نکند و سرش به کار خودش باشد، دوست ندارم حرفی زده شود که باعث دلخوری‌اش شود. درست نیست مدیر تیم‌های ملی دوومیدانی عنوان کند تمام بودجه فدراسیون متعلق به احسان حدادی است. من دارای مدال المپیک و جهانی هستم و کنار آن هم در آسیا تنها ورزشکاری محسوب می‌شوم که شش مدال طلا قهرمانی آسیا را به دست آورده‌ام و با این شرایط فکر می‌کنم باید امکانات بیشتری در اختیار من قرار داده شود. ربطی هم ندارد که من احسان حدادی هستم.

دارنده مدال نقره المپیک لندن در ادامه صحبت‌هایش گفت: هدف من مسابقات آسیایی نیست و بر عکس من شاید خیلی از دوستان هدف یا آرزوی ورزشی‌شان حضور در قهرمانی آسیا یا المپیک باشد، اما هدف من مدال المپیک است. فدراسیون دوومیدانی، کمیته ملی المپیک و مسئولان وزارت ورزش به شکل ویژه‌ای از وزارت ورزش حمایت می‌کنند تا من بتوانم در توکیو به مدال طلا دست یابم. نباید یک سری صحبت‌هایی از بدنه خود فدراسیون زده شود. متاسفانه مدیر تیم‌های ملی دوومیدانی استاد حاشیه درست کردن برای ورزشکاران است و به نظرم درست نیست ورزشکاران را تخریب کنیم و  روبروی آنها بایستیم، بلکه باید ورزشکاران را حمایت کنیم.
رکورددار پرتاب دیسک آسیا در ادامه اظهاراتش تصریح کرد: هر کسی به اندازه زحمت و سختی که می‌کشد مدال می‌گیرد. نظم، انضباط و سختکوشی من باعث شده تا بتوانم به مدال المپیک برسم. معتقدم برای من نسبت به افتخاراتی که کسب کرده‌ام هزینه شده و من هم در قبال این هزینه‌ها توانسته‌ام برای کشورم افتخارآفرینی کنم. من جوانی‌ام را در دوومیدانی سپری کرده‌ام. سفر‌هایی که می‌روم برایم لذت‌بخش نیست، اما متاسفانه تعدادی از ورزشکاران هستند که آرزویشان این است که به مسافرت خارج از کشور بروند، اما من در بیست سال گذشته سفر‌های زیادی را رفته‌ام و هر زمان که اسم سفر می‌آید خیلی به من استرس وارد می‌شود، چون همیشه باید در سفر باشم و این مسئله باعث آزار و اذیت من می‌شود.

دارنده مدال برنز مسابقات جهانی در ادامه افزود: اعتقادم این است کسب مدال توسط هر ورزشکاری باعث می‌شود تا مسئولان نگاه ویژه‌تری به آن ورزشکار داشته باشند و نگاه‌ها باید به ورزشکاری که پتانسیل کسب مدال‌آوری در المپیک را دارد متفاوت باشد. به طور مثال آنیتا از کشور لهستان دارای دو مدال المپیک است و هنگامی که به اردوی آمریکا می‌آید ماساژور، مربی، فیزیوتراپ، راننده شخصی و پزشک در کنار او حضور دارند و آیا این امکانات در اختیار من قرار دارد که آقایان این چنین من را تحت فشار قرار می‌دهند؟ دوومیدانی با خیلی دیگر از رشته‌ها متفاوت است و اگر ورزشکاری در مسابقات جهانی یا حتی المپیک به مدالی برسد در کنار اینکه نگاه‌ها به ورزش آن کشور عوض می‌شود همه مردم آن کشور هم شاد می‌شوند. در کشور‌های دیگر به این مسئله توجهی نمی‌شود که ورزشکاران اردوهای‌شان را در کدام کشور‌ها برگزار می‌کنند. رکورد‌های من نشان‌دهنده توانایی‌هایم است. متاسفانه در داخل سازمان تیم‌های ملی با تصمیم‌گیری عجیب‌شان برای خیلی از ورزشکاران هزینه‌های اشتباهی کردند که در آخر منجر به این شد تا در قهرمانی آسیا بدترین نتایج ممکن را کسب کنیم.

پرتابگر دیسک تیم ملی ایران در خصوص اینکه آیا جلسه‌ای با مسئولان فدراسیون دوومیدانی برگزار می‌کند یا خیر، اظهار داشت: امروز (سه‌شنبه) اردویم در کیش جزیره کیش به پایان می‌رسد و روز چهارشنبه قصد دارم به دیدار کیهانی بروم و در مورد برنامه‌هایم و تمدید قرارداد مربی‌ام با او جلسه‌ای را برگزار کنم. خداراشکر آسیب‌دیدگی‌ام بهتر شده و تنها هدفم قهرمانی جهان است و امیدوارم یک نتیجه بسیار درخشان را در دوحه کسب کنم.

وی در مورد مسابقات دایموند لیگ استکلهم گفت: در مرحله نخست دایموند لیگ رکورد خوبی را ثبت کردم و در این مرحله هم تمام سعی‌ام را می‌کنم تا بالای ۶۶ متر پرتاب کنم. قرار شده مربی‌ام هم در استکلهم به من ملحق شود و این موضوع می‌تواند برای من از لحاظ روحی و روانی تاثیرگذار باشد.

حدادی در پایان در مورد پرداخت نشدن پاداش بازی‌های آسیایی تصریح کرد: اگر مسئولان قولی می‌دهند باید آن را عملی کنند. امیدوارم روزی نیاید که اعتماد ورزشکاران به مدیران سلب شود. ان‌شاءالله جوایز ورزشکاران خیلی زود پرداخت شود تا ورزشکاران با انگیزه بالا برای کسب ورودی المپیک تلاش کنند. به نظرم سال مهمی پیش روی ورزش ایران است و مدیران نباید با اتخاذ تصمیماتی نادرستی به ورزشکاران لطمه بزنند.   انتهای پیام/

منبع: خبرگزاری میزان

کلیدواژه: احسان حدادی فدراسیون دوومیدانی المپیک توکیو پرتاب دیسک

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.mizan.news دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرگزاری میزان» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۲۳۸۳۸۶۰۱ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

دیوید تیلور عددی نبود!

   عصر ایران؛ اهورا جهانیان - دیوید تیلور در مسابقات جهانی سال گذشته (2023) پس از غلبه بر حسن یزدانی و کسب مدال طلا، خودش را برترین کشتی‌گیر تاریخ نامید؛ ادعایی مضحک که حتی واکنش بزرگان تاریخ کشتی را نیز برنینگیخت.

  تیلور در سطح اول کشتی جهان (یعنی مسابقات المپیک و جهانی)، فقط 4 مدال طلا دارد. یک طلای المپیک (2020)، سه طلای جهانی (2018، 2022، 2023). او یک مدال نقرۀ جهانی هم دارد (2021).

  ادعای تیلور در حالی مطرح شد که در کشتی آزاد الکساندر مدوید با 10 طلا، بوایسار سایتیف با 9 طلا، آرسن فادزائف و ماخاربک خادارتسف و سرگئی بلوگلازوف و والنتین یوردانف هر کدام با 8 طلا، عبدالرشید سعدالله‌اف با 7 طلا، جان اسمیت و عبدالله موحد و لوان تدیاشویلی و سوسلان اندیف و جردن باروز و حاجی مراد گاتسالوف و لری خابلوف هر کدام با 6 طلا، بروس بومگارتنر با 5 طلا، از حیث کسب افتخار در مسابقات المپیک و جهانی، بالاتر از تیلور قرار دارند.

الکساندر مدوید

 امامعلی حبیبی و ابراهیم جوادی و حسن یزدانی نیز هر کدام با 4 طلا، از حیث کسب مدال طلا، در موقعیتی نظیر تیلور قرار دارند.

   البته اگر ارزش تمامی مدال‌های یک کشتی‌گیر در مسابقات جهانی و المپیک‌ مد نظر باشد، غلامرضا تختی با یک طلا و دو نقرۀ المپیک و دو طلا و دو نقرۀ جهانی، جایگاهش در تاریخ کشتی به مراتب بالاتر از دیوید تیلور است.

   اتحادیۀ جهانی کشتی به مدال‌های المپیک و جهانی به این صورت امتیاز می‌دهد:

طلای المپیک 20 امتیاز

نقرۀ المپیک 10 امتیاز

برنز المپیک 5 امتیاز

طلای جهانی 10 امتیاز

نقرۀ جهانی 5 امتیاز

برنز جهانی 2 امتیاز

 بنابراین مدال‌های تختی 70 امتیاز دارند و مدال‌های یزدانی 55 امتیاز. حتی حسن یزدانی با یک طلا و یک نقرۀ المپیک، سه طلا و سه نقره و یک برنز جهانی، با 77 امتیاز به مراتب بالاتر از دیوید تیلور می‌ایستد.

تازه اگر کشتی‌گیران فرنگی را هم حساب کنیم، جایگاه دیوید تیلور در تاریخ کشتی به مراتب تنزل بیشتری می‌یابد. مثلا الکساندر کارلین با سه طلا و یک نقرۀ المپیک و 9 طلای جهانی، با 160 امتیاز برترین کشتی‌گیر تاریخ در کشتی مردان است. یعنی کارلین 105 امتیاز بیشتر از دیوید تیلور دارد. از حیث تعداد مدال نیز هشت مدال بیش از تیلور در ویترین افتخارات کارلین هست. ضمنا کارلین سه طلای المپیک دارد و چهار بار در فینال المپیک حضور داشته، ولی تیلور فقط یکبار توانسته به مسابقات المپیک راه یابد!

الکساندر کارلین

در واقع تیلور حتی در کشتی آمریکا نیز آن قدر قدرتمند نبوده. او امسال 33 ساله است. اگر در بین کشتی‌گیران آمریکا یک کشتی‌گیر کاملا برتر بود، می‌توانست چهار بار یا دست کم سه بار در مسابقات المپیک شرکت کند. یعنی به غیر از المپیک آتی در پاریس (2024)، در سال 2016 نیز که 25 ساله بود و حتی در سال 2012 که 21 ساله بود، تیلور می‌بایست جواز حضور در المپیک را کسب می‌کرد؛ اما او در آن سال‌ها نتوانست در آمریکا از پس رقیبانش برآید و به المپیک راه یابد.

همچنین عبدالرشید سعد‌الله‌اف با دو طلای المپیک و پنج طلا و یک نقرۀ جهانی، ارزش مدال‌هایش 100 امتیاز است. 45 امتیاز بیش از تیلور. تازه سعدالله‌اف مسابقات جهانی 2022 را به دلیل جنگ روسیه و اوکراین از دست داد. او هشت مدال 100 امتیازی‌اش را تا سن 25 سالگی (2021) بدست آورده ولی تیلور اولین مدال جهانی‌اش را در سن 28 سالگی (2018) کسب کرده. سعدالله‌اف اولین طلای جهانی‌اش را ده سال زودتر از تیلور، یعنی در سن 18 سالگی بدست آورده.

عبدالرشید سعدالله‌اف

بنابراین هر طور که حساب کنیم، تیلور جز پرافتخارترین کشتی‌گیران تاریخ نیست. اما اگر منظور او این بوده که به لحاظ فنی بهترین کشتی‌گیر تاریخ است، نتایج این بهتر بودن باید روی تشک کشتی آشکار شود.

تیلور نه روی تشک‌های جهانی و المپیک و نه حتی روی تشک‌های کشتی آمریکا، نتوانسته چنین ادعایی را ثابت کند. به لحاظ فنی، اگرچه با قطعیت نمی‌توان ادعا کرد، ولی بسیاری از کارشناسان کشتی معتقدند که بوایسار سایتیف برترین کشتی‌گیر در تاریخ کشتی مردان است. اگر هم این افتخار نصیب ساتیف نشود، احتمالا به کسانی چون کارلین یا فادزائف یا شاید هم یکی دو روس دیگر برسد.

بالاترین افتخار دیوید تیلور اگر نیک بنگریم این است که حسن یزدانی نتوانست راه پیروزی بر او را پیدا کند. در نتیجه تیلور یک طلای المپیک و دو طلای جهانی در مصاف‌هایش با یزدانی در سه فینال بدست آورد.

یزدانی تا پیش از المپیک سال 2020 یک طلای المپیک (2016)، دو طلای جهانی (2017 و 2019) یک نقرۀ جهانی (2015) و یک برنز جهانی (2018) داشت. یعنی طی پنج سال 5 مدال گرفته بود که سه مدالش هم طلا بود و یکی از طلاهایش نیز طلای المپیک بود.

بنابراین او در سال 2020 یکی از درخشان‌ترین و بهترین کشتی‌گیران حاضر در المپیک توکیو بود. از بخت بد، یزدانی در حالی که در فینال المپیک توکیو (2020) تا پانزده ثانیه به سوت پایان کشتی 2 بر 1 از تیلور جلو بود، یک لحظه غفلت کرد و اسیر زیرگیری تیلور شد و طلای المپیک را از دست داد.

او می‌توانست در آن فینال تلخ، آن پانزده ثانیه را هم مدیریت کند و نخستین کشتی‌گیر در تاریخ کشتی ایران شود که دو طلای المپیک بدست آورده. اگرچه تختی هم در المپیک 1960 مستحق کسب دومین مدال طلا بود ولی داوران خشونت حریف ترکیه‌ای او، عصمت آتلی را نادیده گرفتند و مدال طلا از کف جهان‌پهلوان رفت.

باری، یزدانی به هر دلیلی، راه مقابله با تیلور را پیدا نکرد و در پنج بار مغلوب او شد و فقط یک بار او را برد (فینال جهانی 2021). از پنج شکست یزدانی مقابل تیلور، سه شکست در مسابقات جهانی رقم خورد و یکی هم در فینال المپیک. یک شکست هم، که اولین شکست یزدانی مقابل تیلور بود، در مسابقات کم‌اهمیت‌تر "جام جهانی" رقم خورده بود. سال 2017 در کرمانشاه.

یزدانی برخلاف کشتی‌گیرانی که در آمریکا بارها تیلور را در دهۀ اخیر شکست دادند، نتوانست به لحاظ تاکتیکی بر تیلور سرآمدی پیدا کند و به همین دلیل در شش مبارزه، پنج بار او باخت. تیلور دوازده بار با کشتی‌گیران ایرانی مبارزه کرد و فقط دو بار مغلوب شد. یکبار در برابر احسان لشکری در جام طلایی باکو در سال 2015، یکبار هم در مصاف با یزدانی در فینال مسابقات جهانی 2021.

اینکه تیلور از سال 2013 تا سال 2017 رضا افضلی و بهمن تیموری و وحید شاه‌محمدی‌زاد و علیرضا را در مسابقاتی نظیر المپیاد دانشجویان و جام یاشاردوغو و جایزۀ بزرگ مادرید و باشگاه‌های جهان شکست داده، چندان عجیب نیست (علیرضا کریمی را دو بار در جام باشگاه‌های جهان شکست داده).

عجیب این است که تیلور چطور پنج بار توانست حسن یزدانی را ببرد. اگرچه کارشناسان دربارۀ شکست‌های یزدانی مقابل تیلور به نکاتی اشاره کرده‌اند اما تا به حال کسی نتوانسته چنانکه باید علت ناکامی‌های مکرر یزدانی در برابر این آمریکایی چالاک را تشریح کند.

ماخاربک خادارتسف هم در اوج دوران کشتی خودش ابتدا مغلوب عباس جدیدی شد (1993) و سپس سه سال پیاپی به رسول خادم باخت (1994، 1995 و 1996). ولی علت آن چهار باخت خادارتسف روشن بود. او اولا سنش بیشتر از جدیدی و خادم بود، ثانیا زورش کمتر از این دو نفر بود، ثالثا در برابر خادم جنگ تاکتیکی را هم می‌باخت. جدیدی عمدتا با جوانی و زور بیشترش خادارتسف را برد، ولی در پیروزی‌های رسول، فکر و هوشمندی تاکتیکی نقش انکارناپذیری داشت.

ماخاربک خادارتسف و رسول خادم

حسن یزدانی هم مثل جدیدی و رسول، جوان‌تر و تا حدی هم قوی‌تر از دیوید تیلور بود. ولی تیلور برخلاف خادارتسف مغلوب زور و جوانی حریفش نشد. چرا؟ چرایش به درستی معلوم نیست. فقط این نکته روشن است که یزدانی جنگ تاکتیکی را به تیلور می‌باخت وگرنه دلیلی نداشت به حریفی چهار سال مسن‌تر از خودش، مدام ببازد. احتمالا تزلزل روحی نیز یکی از علل شکست یزدانی در جنگ تاکتیکی بود.

مثلا رسول خادم به تاکتیک خودش در برابر خادارتسف اعتماد داشت و به همین دلیل وقتی از خادارتسف عقب می‌افتاد، روحیه‌اش متزلزل نمی‌شد. اما یزدانی وقتی از تیلور عقب می‌افتاد یا وقتی با او هم‌امتیاز بود و یا حتی وقتی از او فقط یک امتیاز بیشتر داشت، با روحیه‌ای متزلزل با تیلور دست و پنجه نرم می‌کرد و احساس ناامنی در طرز کشتی‌گرفتن‌اش مشهود بود.

هر چه بود، یزدانی به عنوان پرافتخارترین کشتی‌گیر در تاریخ کشتی ایران، راه غلبه بر تیلور را پیدا نکرد و همین موجب برجسته شدن تیلور در کشتی جهان در شش سال اخیر شد. آنچه را که رقبای آمریکایی تیلور در مسابقات داخلی ایالات متحده بلد بودند، حسن یزدانی بلد نشد و تیلور در جهان کشتی سرآمد شد.

تیلور و یزدانی

اما سرآمدی تیلور عمری پنج‌ساله داشت. تیلور از سال 2018 به بعد، مسابقات جهانی 2019 را از دست داد و حالا هم مسابقات المپیک را از دست داده. تا سال 2017 هم حضوری در مسابقات جهانی و المپیک نداشت.

او عمدتا کشتی‌گیری "آمریکایی" بود. یعنی در مسابقات داخلی آمریکا، که اهمیت زیادی هم در این کشور دارند، خوش می‌درخشید. دیر به صحنۀ جهانی رسید. در این صحنه البته خوش درخشید ولی مشکل اصلی او نه موفقیت در این عرصه (جهانی و المپیک) بلکه راهیابی به این عرصه بود.

چنین کشتی‌گیری قطعا به لحاظ فنی هم نه تنها برترین کشتی‌گیر تاریخ نمی‌تواند باشد، بلکه جزو برترین‌ها هم محسوب نمی‌شود. تیلور قطعا نقاط ضعف قابل توجهی داشت که حضور در المپیک 2016 و مسابقات جهانی 2017 و 2019 و المپیک 2024 را از دست داد.

دربارۀ این نقاط ضعف، کارشناسان و اهل فن باید ریزبینانه و مفصل توضیح دهند. تا جایی که به "ما" به عنوان تماشاگران و دوستداران کشتی مربوط است، عقل سلیم حکم می‌کند که بگوییم تیلور در "تالار بزرگان تاریخ کشتی"عددی نبود. او در تاریخ کشتی نهایتا کشتی‌گیری همردیف دو آمریکایی پرزور و چالاک دیگر، یعنی کنی ماندی و کوین جکسون و یا کشتی‌گیری مثل آناتولی بلوگلازوف بود که هر کدام بین 2 تا 4 طلا در دو سطح اول کشتی جهان (مسابقات جهانی و المپیک) بدست آوردند وهیچ کدام هم نتوانستند بیش از یک طلای المپیک بدست آورند.

کوین جکسون

با چنین کارنامه‌ای، تیلور جایگاه رفیعی در تالار غول‌های تاریخ کشتی بi دست نمی‌آورد. تعداد مدال‌های نقره و برنز تیلور هم بسیار کم است (فقط یک نقرۀ جهانی)؛ چراکه او مشکل اصلی‌اش غلبه بر رقبای داخلی برای حضور در مسابقات جهانی و المپیک بود.

رسول خادم هم البته فقط سه مدال طلا دارد ولی رسول در 25 سالگی به دلیل آسیب‌دیدگی با کشتی وداع کرد. وگرنه در دورانی که در اوج بود، اساسا کشتی‌گیری شکست‌ناپذیر بود. تفوق او هم محصول سبک یگانۀ کشتی‌گرفتن‌اش بود و به همین دلیل یکی از خاص‌ترین کشتی‌گیران در تاریخ کشتی آزاد مردان است.

به هر حال شکست دیوید تیلور 33 ساله در برابر آرون بروکس غم‌انگیز بود. مسابقات وزن 86 کیلوگرم کشتی آزاد در المپیک پاریس با حضور دیوید تیلور، اگر نگوییم به لحاظ فنی بهتر، دست کم جذاب‌تر می‌شد. تیلور بلد بود چطور رسانه‌ها را مجذوب خودش کند. برخلاف حسن یزدانی که درونگرا است و شرم شرقی دارد، تیلور اهل قیل و قال و کری خواندن و خودنمایی بود.

او بسیار امیدوار بود که دومین طلای المپیک را کسب کند و از این حیث در کنار بزرگانی مثل جان اسمیت و خادارتسف و فادزدائف و بلوگلازوف بایستد ولی زورش به آرون بروکس 23 ساله نرسید و ملتفت شد که برتری به کارنامه است نه به کری‌خوانی!

کانال عصر ایران در تلگرام بیشتر بخوانید: سرمربی تیم ملی کشتی آزاد: شکست تیلور به آرامش روانی تیم ما کمک می کند دیوید تیلور المپیک پاریس را از دست داد پدیده ۲۳ ساله کشتی آمریکا "دیوید تیلور" را به زانو در آورد (فیلم)

دیگر خبرها

  • سجاد آقایی راهی مرحله بعدی مسابقات شد
  • کمک هزینه IOC در تیراندازی به افرادی که باید می رسید نرسید
  • معرفی رکابزنان اعزامی به مسابقات کوهستان قهرمانی آسیا
  • محمودوند: کسب حداقل دو مدال در بخش بانوان دوومیدانی قطعی است
  • دیوید تیلور عددی نبود!
  • اسبقیان: تلاش دوومیدانی‌کاران در میادین بین‌المللی ستودنی است
  • ۵ رکابزن کوهستان راهی مالزی می شوند
  • چهار مسابقه را با ۴ مدیر اعزام شدم/ از دیدن علی دایی استرس گرفتم
  • ورزشکاران الگوی اخلاقی جامعه هستند
  • کسب سهمیه المپیک پاریس توسط ورزشکاران زنجانی