به گزارش اتاق خبر، به نقل از مهر، بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت چندی پیش در گفت و گو با یکی از خبرگزاری‌ها گفته بود: «انتخاب‌های خارج از وزارتخانه من بسیار محدود است، در شرکت نفت فقط آقای کرباسیان بوده که ایشان نیز در صنعت نفت سابقه داشته است. من فقط چند نفری را خارج از وزارتخانه آورده‌ام که تعدادشان بسیار محدود است، یک ون هم نیستند چه برسد به مینی‌بوس و اتوبوس و اکثر همکارانم، کارمندان نفت هستند.

»

نکته جالب‌تر در مصاحبه وی این بخش بوده است که وی گفته است: «اصلاً نمی‌توان در وزارت نفت فردی را از بیرون آورد چرا که تا وارد شود و کار را یاد بگیرد دوره کاری تمام می‌شود و ما فرصت نداریم، درواقع باید کسی بیاید که تا پشت ماشین می‌نشیند بتواند تریلی را راه ببرد و نه اینکه ماشین را چند بار به گاردریل بزند و یا در جوی آب بیاندازد».

این اظهارات وزیر نفت اما فاصله بسیاری با واقعیت دارد زیرا تعداد مدیرانی که از بیرون نفت وارد این وزارتخانه شده‌اند حداقل ۲۸ مورد بوده است و زنگنه ترجیح داده تنها درباره کرباسیان مدیرعامل شرکت ملی نفت روشنگری کند. وزیر نفت که معتقد است نمی‌توان سکان هدایت تریلی را به فردی داد که هیچ تجربه‌ای ندارد، به این موضوع اشاره نکرده است که تعدادی از مدیران وی، بدون هیچ سابقه نفتی و حتی کاری، مدیریت برخی شرکت‌های مهم مانند شرکت نیکو را برعهده گرفته‌اند. از سوی دیگر برخی دیگر از مدیران نفتی هیچ سابقه نفتی نداشته و بر اساس روابط سیاسی صاحب سمت شده‌اند.

حمیدرضا کاتوزیان و جعفر توفیقی که همپیمانان سیاسی زنگنه محسوب می‌شوند از جمله این افراد هستند که ریاست پژوهشگاه صنعت نفت به عنوان بازوی پژوهشی صنعت نفت را در اختیار گرفتند. حبیب الله بیطرف وزیر اسبق نیرو هم یکی دیگر از افرادی است که زنگنه برای وی حکم معاونت پژوهشی وزارت نفت را صادر کرد.

جعفر ربیعی، مدیرعامل بازنشسته متروی تهران هم بدون هیچ سابقه و تخصصی در صنعت نفت راهی هلدینگ پتروشیمی خلیج‌فارس شد و رضا نوروززاده که هیچ رزومه‌ای در نفت ندارد معاون زنگنه در پتروشیمی شد. چندین نماینده مجلس هم پس از پایان کار مجلس نهم نیز به سمت‌های مدیریتی دست پیدا کردند که این افراد را باید در کنار هوشنگ فلاحتیان، معاون سابق وزیر نیرو و محمد مهدی رحمتی از مدیران سازمان برنامه و بودجه قرار داد که با «ون» وزیر نفت راهی خیابان طالقانی شدند.

سعید محمدزاده از مدیران و نزدیکان عباس آخوندی هم یکی دیگر از مدیران غیرنفتی است که پس از برکناری در شرکت راه آهن، چند روز بعد حکم معاونت پژوهشی وزارت نفت مواجه را گرفت. با این وجود و فهرستی پر از مدیران غیرنفتی مشخص نیست چرا زنگنه می‌گوید کمتر مدیری را از بیرون نفت آورده است. مقایسه مدیران غیرنفتی این دوره از نفت با سایر دوره‌ها نشان می‌دهد بیشترین حجم از مدیران غیرنفتی در دوره وزارت زنگنه راهی وزارت نفت شده‌اند که البته در دوره اصلاحات نیز چنین رویه‌ای حاکم بود و مدیران وزارت نیرو به‌صورت واگنی راهی نفت شدند.

 

منبع: اتاق خبر

کلیدواژه: شرکت ملی نفت ایران بیژن نامدار زنگنه وزارت نفت ایران استخدام

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.otaghnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت www.otaghnews.com بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۴۰۴۰۸۹۴ را به همراه موضوع به آدرس info@khabarban.com ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

ادعای وزیر راه: بازار پرالتهاب و حباب‌دار مسکن را کنترل کردیم/ مردم هم رضایت زیادی دارند!

مریم رجوی درگذشت؟

حواشی مصاحبه جنجالی احمدی‌نژاد

جنجال مجوز ویژه رائفی‌پور

مستند "حاج قاسم سلیمانی" ساخته شد

خبر بعدی:

میرسلیم جا پای عارف می‌گذارد؟/دست‌خالی آقای‌ِاصولگرا از صندلی‌ریاست

ساعت24- مصطفی آقامیرسلیم اگرچه با سودای ریاست بر پارلمان پا به رقابت های انتخاباتی مجلس یازدهم گذاشته بود اما تا اینجای کار مشخص است که در سال اول حضورش در پارلمان قرار نیست بر هیچ صندلی ریاستی تکیه بزند.

با آنکه بعد از انقلاب مسئولیت هایی مثل عضویت در هیات اجرایی همه پرسی ۱۲ فروردین یا ریاست ستاد بازرسی انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی داشته اما اغلب سال های حیات سیاسی «مصطفی آقامیرسلیم» چندان خوش یمن پیش نرفت، خاصه آنجا که تلاش کرد گام هایی بلند در عرصه سیاست بردارد چیزی جز ناکامی نصیبش نشد.

سال ۶۰ ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور تاریخ ایران تصمیم گرفت نخست وزیر خود را از دل حزب جمهوری اسلامی معرفی کند. با این حال حزب جمهوری که اکثریت مجلس را در دست داشت به مصطفی میرسلیم رای نداد. این اولین بار بود که میرسلیم در انتخاب شدن شکست می خورد اما آخرین بار نبود و دست کم یک بار دیگر در انتخابات ۹۶ از سوی حزبش که حالا موتلفه کنار گذاشته شد.

مردی در جایگاه اشتباهی
میرسلیم بعد از ناکامی از به دست آوردن پست نخست وزیری برای سالهای سال دیگر خود را در معرض انتخاب قرار نداد و همه مسئولیت های سیاسی اش از قائم مقامی وزارت کشور گرفته تا مشاوره تحقیقات رئیس جمهور انتصابی بود.

تا آنکه مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی در سال ۷۲ برای وزارت ارشاد دولت خود میرسلیم را به مجلس معرفی کرد. این بار مجلس به او رای داد اما هنوز که هنوز است برای خیلی ها جای سوال است که چرا هاشمی سکان فرهنگ را به دست میرسلیم سپرد؟

این وزارتخانه با آنکه از سال ۶۵ به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تغییر نام داده بود اما وضعیت دوران وزارت میرسلیم در این وزارتخانه را چنان ارزیابی می کنند که بیشتر می توان از نام ارشاد استفاده کرد، وزیری که هنرمندان کارنامه او را پر از سانسور و محدودیت می‌دانند. بعد از دوران وزارتش از او درباره آخرین فیلمی که تماشا کرده است پرسیدند و او پاسخ داد: «خوشبختانه بعد از وزارت ارشاد دیگر ناگزیر نیستم فیلم تماشا کنم.» جمله دیگر میرسلیم که بعدها در انتخابات علیه او استفاده شد به میانه بد او با مطبوعات برمیگشت که روزگاری گفته بود: «مطبوعات شعور استفاده از آزادی را ندارد.»

۲۲ سال حضور نامحسوس در سیاست
بعد از دوران وزارت میرسلیم حضوری نامحسوس و آرام در دنیای سیاست داشت و باز هم بر مسندهای انتصابی مثل عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام یا معاون فرهنگی اجتماعی مرکز تحقیقات استراتژیک نشست تا آنکه در انتخابات ۹۶ بازهم هوس سیاست به سرش افتاد و تصمیم گرفت خودش را در معرض انتخاب شدن قرار دهد، اما این بار در سطح ریاست جمهوری. 

او ابتدا به نام نامزد حزب موتلفه پا در میدان گذاشت اما همانند سال ۶۰ که حزب جمهوری حاضر نشد نخست وزیری را به میرسلیم بسپارد، حزب موتلفه هم در بزنگاه نهایی، دست رد به سینه میرسلیم زد. حزب موتلفه پیش از انتخابات و در همراهی با گزینه جمنا، در بیانیه ای از کناره گیری میرسلیم به نفع ابراهیم رئیس خبر داد اما میرسلیم تکذیب کرد و تا آخرین روز انتخابات مانده بود، ولو به قیمت آنکه فقط یک درصد رای یعنی زیر ۵۰۰ هزار رای به دست بیاورد. 

او که عزم خود را برای رسیدن به پاستور جزم کرده بود، در ایام تبلیغات انتخاباتی سعی کرد خود را چهره ای ضدفساد نشان دهد حتی به قیمت آنکه در برابر دیگر کاندیداهای اصولگرایان بایستد. میرسلیم البته دیگر رقبا را هم بی نصیب نگذاشت و گاه و بیگاه به روحانی و جهانگیری می تاخت تاجایی که تکه کلامش «اینو چی می گی آقای روحانی؟» بر سر زبان ها افتاد. نتیجه اما بازهم چیزی جز شکست برای او نبود.

می دانستم و نگفتم، اما حالا می گویم
چالش ضدفسادی که او در انتخابات ۹۶ کلید زده بود به همان ایام ختم نشد و پس لرزه های آن شدیدتر از زلزله اصلی بود. او بعد از انتخابات خود را وارد چالشی جدی با محمدباقر قالیباف کرد و تا انتخابات ۹۸مجلس ادامه یاف. او سال ۹۶ در مصاحبه ای با روزنامه ایران گفته بود که از تخلفات شهردار تهران خبر داشته است اما بازگو کردن این تخلفات را در صورتی که قالیباف به دور دوم انتخابات میرفت موکول کرده بود. عضو حزب موتلفه پس از این مصاحبه مرتب در رسانه ها و فضای مجازی به قالیباف تاخت و در صفحه توییتر خود نوشت: «سرانجام تخلفات شهرداری‎های مناطق آشکار خواهد شد؛ تخلفاتی که قالیباف نیز شخصا از آن می نالید. کتمان آن به بهانه وحدت، جفا به اصولگرایی است.» 

چالش میرسلیم با قالیباف با نزدیک شدن به موعد انتخابات مجلس یازدهم عمیق تر شد، انتخاباتی که دو کاندیدای ریاست جمهوری ۹۶ عزم ورود به آن را داشتند. دو کاندیدایی که حالا آمده بودند که اگر ردای ریاست جمهوری به تنشان قواره نشد ردای ریاست مجلس را بر روی دوش اندازند. میرسلیم اینبار هم بازی ضدفساد را در مقابل قالیباف به راه انداخت و جدی تر از قبل دنبال کرد.

 میرسلیم که این بار برای ریاست مجلس خود را آماده می کرد چند روز پیش از انتخاب هیات رئیسه در توئیتی نوشت: «هر کسی نامزد عضویت در هیات رئیسه می‌شود باید وجدانا بررسی کند انتخاب او چه هزینه‌ای بر حیثیت نظام تحمیل می‌کند.» 

میرسلیم برای سومین بار از سوی حزبش کنار گذاشته شد؟
میرسلیم البته اینبار هم در ابتدا حمایت حزب متبوعش برای ریاست مجلس را داشت اما در بزنگاه نهایی زمزمه هایی مخالفت از درون حزبش به گوش رسید. اسدالله بادامچیان دبیر کل این حزب وی را نامزد اصلح برای ریاست دانست و در توئیتر نوشت: ‏«آقای مهندس سیدمصطفی میرسلیم پیشنهاد حزب موتلفه اسلامی برای ریاست ‎مجلس یازدهم است. ‎ حزب موتلفه اسلامی در جمع بندی به این نتیجه رسیده که گزینه اصلح و ارجح، برای ریاست مجلس یازدهم آقای مهندس ‎سیدمصطفی میرسلیم است.»

اما حمیدرضا ترقی، از دیگر اعضای حزب موتلفه سخنانی دارد که نشان می دهد که حمایت نشدن میرسلیم از سوی حزبش به بار سوم رسیده (دست کم بخشی از حزب). ترقی نامزدی میرسلیم برای ریاست مجلس را تصمیم شخصی و نه حزبی دانسته است و به روزنامه سازندگی گفته: بحث کاندیداتوری میرسلیم در انتخابات که حزب با آن موافق بود اما در ارتباط با حضور در رقابت برای ریاست مجلس، تا مرحله بررسی و کاندیداتوری در فراکسیون در مجلس، حزب موتلفه مصوبه داشت که ایشان نامزد شوند تا نتیجه اولیه در فراکسیون مشخص شود. زمانی که فراکسیون جمع‌بندی کرد و کاندیدای خود را مشخص کرد، دیگر حزب مصوبه‌ای در ارتباط با این مسئله نداشت و آقای میرسلیم اقدام شخصی خود را انجام دادند.

دست خالی میرسلیم از صندلی ریاست در مجلس
در نهایت میرسلیم با ۱۲ رای در انتخابات مجلس در برابر قالیباف با ۲۳۰ رای شکست سنگینی متحمل شد. با بازماندن میرسلیم از ریاست، تصور می شد او مسئولیتی مثل ریاست یکی از کمیسیون ها را به عهده بگیرد، در گمانه زنی ها صحبت از کمیسیون صنایع که مرتبط با تحصیلات او بود می شد. با این حال میرسلیم وارد رقابت در آن کمیسیون نشد و ترجیح داد سراغ کمیسیون اصل ۹۰ برود و خود را رقابت بر سر ریاست این کمیسیون آماده کند تا شاید اینبار از جایگاه ریاست نظارتی ترین کمیسیون مجلس پیگیر شعارهای ضدفساد خود شود اما اینبار هم درهای ریاست به رویش باز نشد و خودخواسته از رقابت کنار کشید.

او در نامه ای اعتراضی نسبت به اینکه هیات رئیسه مجلس به جای دو کاندیدا پنج کاندیدای ریاست این کمیسیون معرفی کرد از نامزدی انصراف داد و نوشت: «توضیح اینکه حساسیت و اهمیت اقدامات این کمیسیون ایجاب می‌کند که شایسته‌ترین فرد برای ایفای خدمات مدیریتی آن انتخاب شود و لذا قانونگذار وظیفه تشخیص آن فرد را به عهده هیات‌رئیسه محترم قرار داده است و تایید آن با رای مجلس انجام می‌گیرد. تشخیص شایستگی را هیات‌رئیسه محترم باید بر مبنای ملاک‌های که به وظایف کمیسیون اصل ۹۰ برمی‌گردد با تدوین جدول امتیازات داوطلبان انجام می‌داد و کارشناسانه مشخص می‌کرد که چه نامزدهای مناسب‌ترند. این کار را نباید خود نامزدها مدعی شوند چون قبیح است و نباید به صحن مجلس واگذار کرد زیرا گرفتار رایزنی‌های غیررسمی خارج از قواره‌های شایسته سالاری می‌شود.»

میرسلیم، عارف مجلس یازدهم است؟
زندگی میرسلیم در چند سال اخیر به گونه ای بوده که در پیش بینی آینده پارلمانی اش در ۴ سال پیش رو برخی او را «عارف» مجلس یازدهم می دانند، فردی که ابتدا از انتخابات ریاست جمهوری به شهرت سیاسی خود افزود اما ناکام ماند و سپس سودای مجلس و ریاست آن را داشت. 

میرسلیم در اولین راند رقابت با رقیب اصلی یعنی قالیباف شکست را تجربه کرده است. او البته بعد از این شکست گویا رویه سکوت و باز نکردن تریبونش در مجلس را دنبال می کند و بیشتر علاقمند است با توئیت زدن مواضعش را علنی کند. 

عارف نیز در مجلس دهم بعد از آنکه به کرسی ریاست نرسید تنها ریاست فراکسیون اصلاح طلبان را پذیرفت و وارد رقابت برای دیگر کرسی ها نشد رویه ای که به نظر می رسد میرسلیم هم قرار است آن را دنبال کند با این تفاوت که بعید است او به ریاست فراکسیون اصولگرایان هم برسد. برخی گمانه ها حکایت از آن داشت که شاید قالیباف برای دلجویی از رقیب دیروز و امروزش صندلی ریاست مرکز پژوهش ها را به او تعارف کند اما این گمانه نیز به سرعت رنگ باخت و بعید است قالیباف تن به این تعارف بدهد.

اما سوالی که پاسخ دادن به آن زمان می برد این است که آیا سرنوشت سیاسی میرسلیم هم مثل محمدرضا عارف خواهد بود؟ 

منبع: خبرآنلاین

دیگر خبرها

  • قیمت سبد نفتی اوپک از 44 دلار گذشت
  • قیمت سبد نفتی اوپک از ۴۴ دلار گذشت
  • واکنش زنگنه به طرح تغییر مدل سهمیه بندی بنزین
  • ورود دومین محموله نفتی آمریکا به بلاروس در ماه آگوست
  • دسیسه پلید برای یک زن در صندلی جلوی ماشین باند خبیث ! / این باند را می شناسید؟! + عکس
  • افتتاح موزه سرستون‌های ساسانی طاق‌بستان کرمانشاه
  • کنار کمک به نیازمندان، نباید از تکیه‌ بر ادعیه غفلت کرد
  • کره جنوبی در اتخاذ سیاست‌های تجاری و سیاسی خود تابع آمریکا است/ مسئولان باور کنند؛ تکیه بر توان داخلی تنها راه عبور از تحریم‌ها
  • عکس/ صندلی خالی نماینده‌ای که بر اثر کرونا درگذشت
  • چرا زنگنه پتروپالایشگاه نساخت؟
  • وزیری که هیچ وقت سوار خودرو ضدگلوله نشد
  • تصمیم نفتی اوپک پلاس
  • نمایش در سال پایانی دولت؛ چرا زنگنه پتروپالایشگاه نساخت؟
  • ایران به کشور دست نشانده چین تبدیل شده است!؟
  • توضیح وزیر نفت در خصوص تغییر طرح سهمیه‌بندی بنزین
  • توضیح زنگنه در خصوص تغییر طرح سهمیه‌بندی بنزین
  • افزایش ۵۴ درصدی قیمت نفت سنگین ایران
  • کشف یک میدان جدید نفت و گاز در پاکستان
  • اعلام برائت وزارت نفت از افزایش قیمت بنزین و حواشی آن/من هیچ وقت برنامه نداشتم