سید‌مصطفی هاشمی‌طبا در روزنامه شرق نوشت:

حسب حدیث شریف نبوی «اکرم ‌الضیف ولو کان کافرا»، لازم است هر میهمانی را اکرام داشت و به بهترین وجه از او پذیرایی کرد. این امر درباره آقای آبه، نخست‌وزیر ژاپن، نیز صدق می‌کند. ظاهرا بازار، یعنی عوامل مادی اقتصادی اعم از طلا و ارز و قیمت اتومبیل و حتی مسکن تحت تأثیر این مسافرت قرار گرفته و حداقل حالت انتظار به‌خود گرفته است. اینکه بازار چه امیدی به این سفر دارد و چرایی آن بحثی است که حداقل از عهده این نویسنده برنمی‌آید، اما می‌توان از ابعاد مختلف به آن نگاه کرد تا تحلیلی نزدیک به راستی از آن به‌دست‌ آید.

ژاپن همواره در برخورد با مسائل کشورمان، ضمن ادای احترام و احتراز از برخوردهای سخیف، دنباله‌رو آمریکا بوده است و دقیقا تحریم‌های سازمان ملل از برجام و سپس تحریم‌های آمریکا را دنبال کرده است؛ حتی در خلال جنگ تحمیلی با احتیاط فراوان رابطه کشورمان را دنبال می‌کرده است.

‌آمریکا بزرگ‌ترین سیلی را در تاریخ خود از ژاپن دریافت کرده است؛ جایی که خلبانان انتحاری ژاپن با هواپیماهای پر از مواد منفجره خود را به کشتی‌های آمریکا در بندر «پرل هاربور» ‌کوبیدند و بیش از سه هزار سرباز آمریکایی را کشتند.

متقابلا آمریکا با حمله اتمی موجب تسلیم‌شدن ژاپن شد و امپراتور ژاپن در مقابل یک ژنرال آمریکایی زانو زد و تقاضای مساعدت از آمریکا را کرد. آقای آبه حکایت سیلی‌زدن و سیلی‌خوردن را خوب می‌فهمد و شاید در درون خود انگیزه پیشگیری درباره دیگران را داشته باشد. ‌

حساسیت‌ها در همه زمینه‌ها در ژاپن بسیار زیاد است؛ از روابط فردی، رعایت حقوق دیگران، رعایت نظافت و بهداشت و محافظت از محیط زیست تا مسئله تکنولوژی و اقتصاد. خوب است بدانیم وقتی پیش‌بینی شد که در سال بعد تولید ناخالص ژاپن به‌اندازه 1/0 درصد کاهش می‌یابد، به‌عنوان یک امر فوق‌العاده اقتصادی موضوع را مطرح و پیگیری می‌کردند.

شاید آقای آبه از اینکه در ایران تورم حداقل 50 درصدی و کاهش حداقل پنج درصدی تولید ناخالص ملی وجود دارد و اوضاع عمومی کشور بدون هیچ‌گونه تمهیدات فوق‌العاده‌ای و باوجود بیان «جنگ اقتصادی» ازسوی مسئولان، در جریان است، مبهوت و متعجب شده و می‌خواهد بداند چه ترفندی در این کشور باستانی وجود دارد؟

آقای آبه حق دارد مبهوت شود، زیرا می‌بیند از یک‌سو آمریکا بزرگ‌ترین تحریم‌ها را اعمال کرده و موضع ایران در این زمینه به فرمایش رهبر انقلاب استقامت است و بیان «جنگ اقتصادی» نشانه مقابله با آمریکا و اذناب آن با ایران است و از سوی دیگر مسئولان سیاسی به دولت فشار می‌آورند تا معیشت بهتر برای مردم را فراهم آورند و دولت هم بودجه خود را خیلی عادی به مجلس تقدیم و مجلس هم خیلی عادی‌تر آن را تصویب می‌کند و هیچ‌چیز تغییر نمی‌کند و هیچ نشانه‌ای از اعمال سیستم‌های جدید برای مقابله نیست و اسراف و تبذیر همچنان در کشور در جریان است و در یک تعطیلی چندروزه هشت‌میلیون از مردم با اتومبیل‌های شخصی به مسافرت‌هایی می‌روند و راه سه‌ساعته را در 10 ساعت می‌پیمایند و آب و برق و گاز و بنزین را مسرفانه به‌هدر می‌دهند.

...شاید بخواهد بیاید یک پروژه تحقیقاتی در این زمینه تشکیل دهد یا همه اینها را دلیلی برای تمایل ایران به یک اقتصاد اسراف‌کارانه بداند و فکر کند وقتی ایران در این شرایط چنین چراغ‌سبز می‌دهد حالا ما هم از این نمد برای خود کلاهی دست‌وپا کنیم تا عقب نیفتیم.

آقای آبه حق دارد به تحقیق بنشیند، زیرا در فضای مجازی می‌بیند یک یا چند یا چندین سایت، بزرگ‌ترین اهانت و بدترین القاب را به رئیس‌جمهوری قانونی منتخب مردم و تأیید‌شده ازسوی رهبر انقلاب می‌دهند و وزیرخارجه را خائن و وطن‌فروش خطاب می‌کنند و آب از آب تکان نمی‌خورد و برخی روزنامه‌ها پا را فراتر می‌گذارند و بهتان‌های ناروا می‌زنند.

البته آقای آبه برخی چیزها را نمی‌داند و‌گرنه بیشتر مبهوت می‌شد و شاید از پروژه تحقیقاتی خود دست می‌کشید. آقای آبه نمی‌داند که در قرآن ناسزا‌گفتن حتی به بت‌های پرستیده‌شده منع شده است و مولی علی‌(ع) در جنگ صفین سربازان را از ناسزا‌گفتن منع کرد، در‌حالی‌که در ایران برخی سیاسیون ما هم به یکدیگر ناسزا می‌گویند.

حتما آقای آبه می‌داند که مذاکره برای مذاکره نیست، بلکه برای به‌نتیجه‌رسیدن است. وقتی حاصل چند سال مذاکره و امضای نتیجه مذاکرات به‌جای وفای به عهد و اجرا ازسوی یک فرد به هوا می‌رود، دیگر مذاکره چه حاصلی دارد؟ زیرا این دور تسلسل مذاکره- جر‌زدن پایان نخواهد داشت. او این درک را از طرف ما دریافت می‌کند اما ظواهر و شواهد سردرگمش خواهد کرد.

خلاصه بگویم امیدوارم آقای آبه پس از سفر به یاد رمان «آلیس در سرزمین عجایب» نیفتد و خود را آلیس نینگارد و این را درک کند که دنیای امروز سرزمینی بسیار عجیب‌تر از کشور ایران است. با این همه، به آقای آبه که نماینده یک ملت نمونه هستند دست‌مریزاد می‌گوییم و با خوشامد در ورودشان، هنگام خداحافظی می‌گوییم: «سایونارا»!

منبع: فرارو

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

قصد شینزو آبه از سفر به تهران فقط انتقال پیام بود نه میانجیگری / ژاپن در سیاست خارجی بسیار کم ریسک می کند / تا زمانی که مطمئن نشده اند، وارد پروسه میانجیگری نمی شوند

خرداد؛ نصرت االه تاجیک، سفیر پیشین ایران در اردن درباره سفر نخست وزیر ژاپن به ایران می گوید: در حال حاضر اقتضای شرایط این نیست که پیشنهادهای مشخصی داده شود. در حال حاضر دو طرف یکدیگر را می سنجند تا ببینند آمادگی لازم را دارند یا خیر. هر دو طرف دارای قدرت های سخت و نرم تاثیرگذاری هستند و سعی می کنند تا ببنید از کدام قدرت ها استفاده کنند تا بتوانند بر اراده طرف مقابل تاثیر بگزارد.
تاجیک در گفت و گو با انتخاب، اظهار داشت: کسانی که به پیچیدگی های سیاست های ژاپنی و همین طور پیچیدگی های خاورمیانه و مسائل غرب آسیا آشنا هستند از ابتدا این تحلیل را داشتند که به دلیل محافظه کاری ژاپنی ها مخصوصا در مقابل آمریکایی ها نباید از سفر آبه انتظار خیلی زیادی داشت.
او با بیان اینکه یکی از ویژگی های میانجیگری این است که میانجی باید بر دو طرف دارای تاثیراتی باشد، اظهار داشت: در این که ژاپن یک کشور قدرتمند اقتصادی است، جای هیچ شکی نیست اما از نظر سیاسی به دلیل وابستگی به آمریکا، از ابتدا نمی شد انتظار داشت که ژاپن نقش تعیین کننده ای در این میانجیگری داشته باشد.
او در عین حال افزود: می توانیم بگوییم آقای آبه پیام هایی را منتقل کرده است. از زمانی که ترامپ به ژاپن سفر و بحث عدم تغییر رژیم را در آنجا مطرح کرد که به تغییر موضع ترامپ یا آمریکا تلقی شد، حدس زده می شد که آقای آبه می خواهد پیام هایی را منتقل کند.
تاجیک تصریح کرد: به عقیده من اتفاق تعیین کننده در این معادله این است که آیا واقعا می شود به ترامپ اعتماد کرد و پیامی هایی را که فرستاده، پیام های واقعی تلقی کرد یا خیر؟
این تحلیلگر مسائل بین الملل ادامه داد: به عقیده من ویژگی های عمومی و شخصیتی ترامپ از یک طرف و تغییر مواضعش به صورت مکرر و خروج از موافقت نامه های بین المللی و از جمله برجام از سوی دیگر، شرایطی را به وجود نمی آورد که حتی روی این پیام هم بایستد.
او افزود: سیاست آمریکا و مشخصا ترامپ ایجاد شورش داخلی از طریق فشار های اقتصادی است. اگر این نقشه محقق شود، او به دنبال تغییر نظام است نه تغییر دولت و این که می گوید من به دنبال تغییر رژیم در ایران نیستم، دروغ است، منتها مسئله این است که می تواند یا نمی تواند.
تاجیک با بیان اینکه استراتژی ترامپ ایجاد فشار علیه حکومت برای قبول شرایط خود است گفت: میانجیگری بر مبنای اصولی است که هر دو طرف اتفاق های مشترکی را قبول کنند و بعد بر اساس آن میانجیگیری ایجاد شود، اما روشی که ترامپ می خواهد این است که خودش صحنه بازی را بچیند، بازی را طراحی کند و قوانین و فرمول و همه چیز را خودش تعریف کند. در این شرایط مجالی برای میانجیگری وجود ندارد.
تاجیک درباره پیشنهاد احتمالی شینزو آبه گفت: فکر می کنم که آقای آبه دکتر روحانی را به اجلاس جی بیست دعوت کرده است و ایشان احتمالا به آنجا سفر کنند.
او با تاکید براینکه ایران سابقه حمله به هیچ کشوری را حداقل 2، 3 قرن اخیر نداشته؛ یعی هیچوقت شروع کننده جنگ نبوده ایم گفت: وضعیتی که ترامپ فراهم کرده، یعنی این فشار اقتصادی، قابل تداوم نیست یعنی نمی توان گفت که ما به دنبال صلح هستیم ولی همزمان یکی از کشورهای مهم و تاثیرگذار منطقه را تحت فشارهای سنگین اقتصادی قرار دهیم تا مردم آن کشور علیه حکومت خود شورش کنندو این اصلا عملی نیست و هیچ صلح و ثباتی شکل نمی گیرد.
تاجیک گفت: اگر دنیا قائل به این است که ایران یک بازیگر فعال و تاثیرگذار است و می تواند مانند مبارزه با داعش، نقش مثبت و سازنده ای ایفا کند، باید شرایطی را فراهم کند تا فشار ها و تحریم های یکجانبه آمریکا و فشار اقتصادی بر مردم به نوعی برداشته شود.
تاجیک تاکید کرد: بعید می دانم که آقای آبه حامل شرایط و پیشنهاد مشخصی از سوی ترامپ برای مذاکره بوده باشد. فکر می کنم سقف کار آقای آبه همین حرف هایی بوده که در دیدار با مقام معظم رهبری داشتند؛ در حال حاضر اقتضای شرایط این نیست که پیشنهادهای مشخصی داده شود. در حال حاضر دو طرف یکدیگر را می سنجند تا ببینند آمادگی لازم را دارند یا خیر. فکر می کنم هنوز آمادگی لازم وجود ندارد.
او افزود: هر دو طرف دارای قدرت های سخت و نرم تاثیرگذاری هستند و سعی می کنند تا ببنید از کدام قدرت ها استفاده کنند تا بتوانند بر اراده طرف مقابل تاثیر بگزارد.
تاجیک در پایان گفت: نکته دیگر این است که ژاپنی ها در کنار محافظه کاری، در سیاست خارجی بسیار کم ریسک می کنند. یعنی تا زمانی که مطمئن نشوند می توانند یک تاثیر قطعی داشته باشند، وارد پروسه میانحیگری نمی شوند. الان هم همین طور که رسانه های رسمی ژاپن قبل از سفر گفته اند، آقای آبه قصد میانجیگری نداشته و کار او در حد همین پیام هایی بوده است که عنوان شد. برچسب ها: شینزو آبه ، ژاپن

تجمع مقابل سفارت انگلیس در تهران+عکس

توضیح وزیر نیرو درباره سخنان جنجالی‎اش؛ نگفتم ایرانی‌ها باید روزی یک وعده غذا بخورند| تاکیدم بر سختکوشی و تحمل جامعه "چین" بود| از مردم تشکر می‌کنم

ساناز کریمی درگذشت

کلیدواژه: سیاست ایران هاشمی طبا آبه

منبع این خبر، وبسایت fararu.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۴۰۴۳۱۹۴ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • شکاف در جریان اصلاحات!/ آیا حزب اتحاد ملت در شهردار نشدن «محسن هاشمی» نقش داشت؟
  • پخش آخرین گفتگوی زنده یاد ضیاءالدین دری از شبکه ۴
  • پخش آخرین گفت‌وگوی زنده‌یاد ضیاالدین دری
  • فائزه هاشمی: اصلاح طلبان در اعتراضات دی ۹۶، کم کاری کردند!/ زیباکلام: با روحانی شاید جلو نرفته باشیم، اما عقب هم نرفته‌ایم!
  • درخشش کودکان گیلانی در مسابقه بین‌المللی هنر و گرافیک سرزمین مادری
  • امیدوارم بسکتبال در المپیک 2020 نتیجه خوبی بگیرد/ به موفقیت این رشته در عرصه‌های مختلف بین‌المللی امیدوار هستم
  • نقاشی کودکان گیلانی در مسابقه «سرزمین مادری» بلاروس برگزیده شد
  • وزیر ورزش: به تیم ملی بسکتبال امیدوارم
  • امیدوارم بسکتبال در المپیک نتیجه بگیرد
  • نقاشی کودکان گیلانی از« سرزمین مادری» برگزیده مسابقه بین‌المللی بلاروس
  • کودکان گیلانی با نقاشی « سرزمین مادری» برگزیده مسابقه بین‌المللی بلاروس شدند
  • آبه، ترامپ را از نتايج سفر خود به تهران مطلع کرد/ سفر نخست وزير ژاپن به تهران مثبت بود
  • عبادی پور: امیدوارم نماینده خوبی برای ارومیه‌ای‌ها در بازی لهستان باشم
  • هاشمی: ایرنا در مسیر ارتقا و تبدیل‌ به سازمانی هوشمند قرار دارد
  • نکونام: می توانستم امسال مربی اوساسونا باشم
  • امیدوارم باز هم ارومیه میزبان این مسابقات باشد
  • نکونام: داشتن پژمان منتظری آرزوی هر مربی است
  • کنایه نکونام درباره بدرقه کی روش
  • نکونام: هنوز با دیدن بازی عراق گریه می کنم