با گسترش فضای مجازی و انتشار اخبار از روش‌های غیر سنتی، کسب و کار رسانه‌ها سنتی دچار مشکل شده است، بر اساس آمار در طی ۱۵ سال گذشته ۲ هزار روزنامه و مجله کاغذی در ایالات متحده آمریکا تعطیل شده است. در این راستا هفته نامه آتیه نو از چهار سردبیر نشریه دعوت کرد تا در نشستی با عنوان «روزنامه نگاری تخصصی و آینده مطبوعات» موضوعات و راه حل‌هایشان را مطرح کنند.

روزنامه، در دوران طلایی‌اش وزیر جابجا می کرد

سردبیر روزنامه اعتماد با بیان این که برخی از مشکلات روزنامه نگاری در دنیا با مشکلات مطبوعات در ایران مشترک است، گفت: برای مشکلات مشترک، راه‌کارهایی مطرح است که می توان از آنها استفاده کرد اما برای رفع و مشکلات خودمان باید راه‌کار داشته باشیم.

سید علی میرفتاح افزود: برای رسیدن به این مرحله باید وضعیت کنونی روزنامه‌ها و دلایلی که منجر به این وضعیت شده را بررسی کنیم، واقعیت این است که مشکلات کنونی رسانه‌ها کشور تنها دلایل سیاسی ندارند و موضوعات اجتماعی نیز تاثیر زیادی داشته است.

وی رقیب‌های دولتی و اعطای رانت و بودجه‌های دولتی به برخی از روزنامه ها را از مشکلات رسانه کشور دانست و گفت: هم اکنون به اندازه وزارتخانه های کشور روزنامه و خبرگزاری داریم که نمی توانند نقد قدرت کنند زیرا وام‌دار آنها هستند.

او در ادامه از دیگر رسالت‌های رسانه را رساندن حرف مردم به مسئولان دانست و گفت: روزنامه هایی که بودجه‌های دولتی می گیرند نمی توانند به درستی قدرت را نقد کنند اگر نقدی نیز انجام شود با لکنت است.

سردبیر مجله کرگدن افزود: روزنامه‌های کشور دوره طلایی داشتند و حتی می توانستند در آن دوره وزیر را از جایش را برکنار کنند. در شرایط کنونی باید هر کسی وظیفه اش را بداند و برای بهبود شرایط روزنامه کاری بکند.

وی ادامه داد: البته برای بهبود شرایط  روزنامه نباید ایرادهایی که در فضای مجازی وجود دارد در روزنامه نیز دیده شود، کسی به سمت روزنامه می رود می خواهد مطلبی را بخواند که صحت داشته و غلط املای نداشته باشد.

میرفتاح یکی دیگر از مشکلات حوزه روزنامه را قوانین قدیمی و وابسته به قدرت بودن صاحب امتیاز روزنامه دانست و گفت: فعالیت روزنامه نگاری کار روشنفکری است و سیاست زدگی برای آن مضر است.

وی افزود: روزنامه خوب، ‌ موثر، ‌ مسئولیت پذیر روی زمین نمی ماند و قطعا مخاطب خودش را پیدا می کند؛ راه‌کار استقبال مردم به روزنامه، محصول خوب است.

نیازمند برند در مطبوعات هستیم

مدیر مسئول روزنامه دنیای اقتصاد با اشاره به این کاهش اقبال مردم به روزنامه در مواجه مردم با فضای مجازی شکل نگرفت، گفت: نبود برند مطبوعات مردم را از روزنامه‌خوانی ناامید کرد. مردم اگر بدانند برندی در مطبوعات اخبار و تفاسیر درست و حرفه‌ای به آنها می دهند از آن استقبال می کنند.

علی میرزاخانی با بیان این که روزنامه در ایران دوره طلایی نداشته است، ‌ گفت: در دوره‌هایی همچون،  پس از وقوع انقلاب یا اوایل دوره اصلاحات مطبوعات جبهه مقدم و تریبون جریان‌هایی سیاسی شده بود ولی به رونق و رشد مطبوعات کشور کمکی نکرد.

وی یکی از راه‌حل های رونق وضعیت روزنامه‌ها را اعطای آزاد مجوز انتشار دانست و گفت: در این شرایط سرمایه گذاری می تواند روی دهد و منجر رونق در مطبوعات شود. در شرایط کنونی مجوز ها تحت مناسبات رانتی اعطا می شود.  این رانت‌ها ابزار اعمال قدرت هستند که رسانه را از انجام رسالتش دور می کند.

تحلیل و سرگرمی راه حل رونق روزنامه

 

سردبیر روزنامه هفت صبح در ادامه با بیان این که کاهش تیتراژ روزنامه مشکل کنونی جهان نیست، گفت: جمعیت زیاد افراد در چین و هند، ‌ هنوز تیراژ روزنامه را در جهان کاهش نداده است البته کشور های غربی با این مشکل مواجه شده اند.

آرش خوشخو افزود: فشار فضای مجازی بر مطبوعات آنها را به سمت انتشار مطالبی با محتوای تحلیلی و سرگرمی برده است. بسیاری از سرگرمی ها روی کاغذ  است، که می توان این امکان را در روزنامه برای خوانندگان مهیا کرد.

وی این اتفاق را مستلزم وجود خبرنگار زبده دانست و گفت:  واقعیت این است که حدود ۳۰۰ روزنامه نگار زبده در کشور وجود دارد که بخش اعظم آنها جذب رسانه های ارگانی و دولتی شده ‌اند.

او در ادامه حذف تولی گری دولتی در مطبوعات را یکی از راه‌کارها ارزیابی کرد و افزود: جذب مخاطب کار سختی نیست چون بسیاری از خوانندگان جدی علاقمند مطالب جدی و درست هستند.

خوشخو افزود: تا وقتی برخی از رسانه‌ها از کاغذ و رانت بهره می گیرند رقابت بی معنی است؛ اگر دولت بچه‌اش را زمین بگذارد همچنان می شود از روزنامه هم سود کرد هم کار مفید انجام داد.

سربیر ماهنامه  اندیشه پویا شرایط کنونی روزنامه و مجلات را سخت دانست و گفت: سیاست‌های کنونی دولت به تقویت جریان خاصی از مطبوعات منجر شده است. این سیاست نگاه کمی به مطبوعات دارد و محتوا را در رسانه های کشور از بین برده است.

رضا خسته رحیمی افزود: در این نگاه افرادی که مجوز انتشار ۳۰ رسانه را می گیرد و می توانند رانت را نیز دریافت کنند. نگاه تولی گر دولت  کنونی به مطبوعات، بدترین شکل تولی گری بوده است.   در دوره‌ها مطبوعات سیاست زده رفتار کردند و به جای احزاب سیاسی دست به کار سیاسی زدند و پس از ان دوره ها شاهد مرگ مطبوعات بودیم.

منبع: ایرنا

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

دلزدگی از فضای مجازی


به نظر می‌رسد مارک زاکربرگ، مدیرعامل فیس‌بوک، بو برده باشد که شبکه اجتماعی تحت نظرش، دوران پایانی خود را طی می‌کند، چراکه بشر با گذشت بیش از یک دهه تجربه زندگیِ فعال در قلمرویی بزرگتر و مجازی، اکنون بسیاری از ما حاضریم تا به گروه‌هایی که دایره وسعت کمتر و خصوصی‌تری دارند، بازگردیم. از این رو، زاکربرگ به تازگی خبر داده است که «تعاملات در فیس‌بوک اساساَ خصوصی‌تر خواهند شد»


فرهنگ دیجیتال حاکم بر زندگی مدرن، سبب شده تا شادی واقعی که روزگاری با تعامل و معاشرت‌های رو در رو  حاصل می‌شد جایش را به شادی‌های کاذب دهد. دیگر از حس شیرین شنیدن قصه‌های مادربزرگ و پدربزرگ به هنگام خواب خبری نیست و کودکان با بازی‌های دیجیتال بخواب می‌روند و بزرگترها هم با سرگرم شدن در فضاهای مجازی؛ همه اینها یک چیز بزرگ را از زندگی بشر مدرن ربوده و آن «شادی» است! اما چطور شادی خانواده‌ها در فیس‌بوک دزدیده شد؟

***

قبل از اینکه خبر بارداری یا عکسی از نامه قبولی دانشگاه را در صفحه شخصی فیسبوک‌تان به اشتراک بگذارید، گذشته‌ها را به خاطر بیاورید که وقتی این نوع اخبار را حضوراً به اطلاع دوستان و آشنایان می‌رساندید، چقدر مسرت‌بخش بود.

اخیراَ بچه‌هایم چند خبر خوب داشتند؛ از موفقیت‌های تحصیلی‌شان گرفته تا برنده شدن در مسابقات هاکی و... آنان با تجربه‌های تلخ و شیرین و لحظات مشقت‌بار نیز مواجه بودند که گاهی دوست دارم آنها را با یک دوست به اشتراک بگذارم، حتی ممکن است عکس‌هایش را هم به دوستان نشان دهم؛ اماّ دیگر حاضر نیستم آنها را در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی به اشتراک بگذارم؛ چراکه مدّتی این کار را انجام می‌دادم و بعد به این نتیجه‌ ساده رسیدم که واکنش دوستان، خویشاوندان، و آشنایانم از طریق علامت‌های تعجب و ایموجی (شکلک‌های بیانگر واکنش در فضای مجازی) به جای بغل کردن‌ها و خوشحالی سردادن‌های واقعی هیچ لذتی برایم ندارد و نمی‌خواهم بیشتر از این در خوشحالی‌های کاذب غرق بمانم.

من تنها کسی نیستم که از شبکه‌های اجتماعی کنار کشیدم. باوجود اینکه دو سوم از جمعیت بزرگسال آمریکا جزء کاربران فیس‌بوک هستند، امّا در چندسال اخیر، شیوه استفاده از این شبکه‌اجتماعی برای بسیاری از ما آمریکایی‌ها نسبت به گذشته تغییر کرده است. قریب به 40 درصد از کاربران بزرگسال اذعان کرده‌اند که حساب کاربریشان را برای چندین هفته یا بیشتر بازدید نکرده‌اند و 26 درصد از آنان در پاسخ به پژوهشگران گفته‌اند که بنا به دلایلی اقدام به حذف اپلیکیشن (برنامه نرم‌افزاری) فیس‌بوک از تلفن‌های همراه خود کرده‌اند.

عده‌ای به سبب سابقه فیس‌بوک در رابطه با دریافت بی‌قید و شرط اطلاعات و داده‌های کاربران، رفتار کاربری خود را عوض کرده‌اند؛ چنانکه سال گذشته بیش از نیمی از کاربران بزرگسال، تنظیمات مربوط به سطوح دسترسی و حریم خصوصی‌شان را تغییر داده‌اند.


*چرا از معاشرت‌های مجازی دل‌زده شده‌ایم؟

«در رابطه با شبکه‌های اجتماعی شاهد یک سیر نزولی هستیم که کمتر اطلاعات شخصی‌مان را در این شبکه‌ها به اشتراک می‌گذاریم.» این را پروفسور جولیانا ماینر، استاد مدعو بهداشت جهانی و جامعه در دانشگاه جورج میسونِ آمریکا و نویسنده کتاب در حال انتشار «گنجاندن خوبی و راندن بدی در عصر دیجیتال» عنوان می‌کند و می‌افزاید «سخت است که بگوییم این تغییرات در رفتار کاربران، نتیجه لو رفتن اطلاعات‌شان بوده یا نتیجه خستگی مردم از شبکه‌های اجتماعی است.»

حتی به نظر می‌رسد مارک زاکربرگ، مدیرعامل فیس‌بوک، بو برده باشد که شبکه اجتماعی تحت نظرش، وارد دوران پایانی خود شده است، چراکه بشر با بیش از یک دهه تجربه زندگیِ فعال در قلمرویی بزرگتر و مجازی، اکنون بسیاری از ما حاضریم تا به گروه‌هایی که دایره وسعت کمتر و خصوصی‌تری دارند، بازگردیم. زاکربرگ در نوشته‌ای که اخیراً در صفحه شخصی خود منتشر کرد خبر داد که شرکت متبوعش در نظر دارد در برنامه‌های آتی به موضوع‌های «مکالمه‌های خصوصی» و «گروه‌های اجتماعی کوچک» اهمیت بیشتری دهد. براساس نوشته او، «تعاملات در فیس‌بوک اساساَ خصوصی‌تر خواهند شد» در واقع «اتاق‌نشیمن بیشتر»، «میدان شهری کمتر»

این تغییری است که من اکنون آن را اجرا کرده‌ام و با خود می‌گویم چرا قبلا فضای آنلاین و مجازی را به عنوان تریبون سخنرانی‌های شخصی خود انتخاب کرده بودم؟ چرا که خبرهای خوب و چالش‌های زندگی شخصی‌ام را هر چه بیشتر به اشتراک می‌گذاشتم، «خرسندی» یا «حمایت» کمتری را از دنیای دیجیتال دریافت می‌کردم؛ دیدن چهره دوستانم که از شنیدن خبرهای شادِ من خوشحال می‌شدند را از دست می‌دادم و به جای آن، اغلب لحظاتم را در حال این آرزو بودم که دوستانم از خبر خوب یا بدی که دارم به خاطر آن هیاهو می‌کنم، قبلاً مطلع نشده باشند.

پروفسور ماینر نیز در این رابطه می‌گوید: «دلایلی بی‌شماری وجود دارد که نشان می‌دهد تأثیرات ناشی از مواجهات رو در رو و یا تعاملات بین فردی، پاسخ‌های عصبی قوی‌تری را نسبت به آنچه در فضای مجازی انجام می‌دهید، در پی خواهد داشت. همدلیِ آنلاین از برخی جهات منافعی برای ما دارد، اما ارزش چندانی ندارد. مثلاً چیزی مانند درکنارهم قراردادن شش عدد «شکلکِ بغل کردن» در دنیای مجازی، آیا با درآغوش گرفتن واقعی یک دوست برابری می‌کند!» زمانی که صرف پیدا کردن آن شکلک‌ها (ایموجی‌ها) در فضای مجازی می‌شود، مسبب خروج ما از زندگی واقعی است و ما را به درون تلفن‌هایمان پس می‌زند.

«اساساً شما فقط زمان اعلان موضوع یا محتوایی که دوست دارید با بقیه به اشتراک بگذارید را به شبکه‌های اجتماعی اعطا نمی‌کنید» این را استیسی اشتاینبرگ، مدیر مرکز کودکان و خانواده‌ها در دانشگاه فلوریدا و نویسنده مقاله «حریم خصوصی کودکان در عصر شبکه‌های اجتماعی» بیان می‌کند او استفاده بیش از حد از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی توسط والدین برای تولید محتوا از کودکان‌شان و به اشتراک گذاشتن آنان را به نقد می‌کشد. به زعم او «تعامل در فضای مجازی با فشار دادن دکمه «اشتراک‌گذاری» پایان نمی‌یابد و بخشی از ذهن شما منتظر دریافت پاسخ‌ها باقی خواهد ماند؛ این نوعی پریشانی کوچک محسوب می‌شود که ما را از هر آنچه دوست داریم درگیرش باشیم، دور می‌کند.» مثلاً در نظر داشته باشید که به محض اشتراک گذاشتن عکسی از نخ دندان کشیدن کودک نوپای‌مان، فرصت دیدن کامل دست و پا زدن‌های شیرین او را از دست خواهیم داد.

*فیس‌بوک؛ مینیمالیسم دیجیتالی

برخی از ما در قلمروی دنیای مجازی منتظر هستیم تا شوق و شادیمان مورد تأیید واقع شود. اینگونه از تأیید می‌تواند رضایت‌بخش باشد، امّا چنین احساساتی اغلب دوام چندانی ندارد. خانم اشتاینبرگ در اینباره گوشزد می‌کند که حتی به روز رسانی‌های ظاهراً معمولی و به اشتراک گذاشتن آنها برای مخاطبان عمومی نیز تأثیرات بلند مدتی خواهند داشت. به باور او «شما ممکن است بچه‌ای داشته باشید که قهرمان بیس‌بال بوده است و بعداً تصمیم می‌گیرد که رشته دیگری را پیگیری کند؛ در این میان شما هنوز از سوی افراد ناشناسی که صفحه شما را دنبال می‌کنند درباره میانگین امتیازهای کسب شده فرزندتان در بیس‌بال مورد سؤال قرار می‌گیرید. یا حتی درخصوص انتخاب یک کالج توسط وی و تغییر آن! باید توجه داشت که زندگی و انتخاب‌های ما پیچیده هستند و نمی‌توان محتویات یک صفحه فیس‌بوک را به آسانی تغییر داد.»

در اینجا استثناءهایی نیز وجود دارد، مثلاً فیس‌بوک خود را به عنوان عرصه‌ای برای ارتباطات حرفه‌ای و تبلیغات جلوه می‌دهد. برای آن دسته از ما که دارای فرزند هستیم و نیازمند پشتیبانی‌های ویژه‌ای در رابطه با آن هستیم، فیس‌بوک می‌تواند تکیه‌گاه اجتماعیِ بی‌نظیری برایمان باشد. همچنین برای خبرهای خیلی بد مانند مصیبت‌های خانوادگی، درگذشت افراد یا بیماری نیز می‌تواند کاربران را در به اشتراک گذاشتن نظرها، درخواست برای کمک و نوشتن خاطرات و یادنامه‌ها کمک کند.

به زعم کَل نیوپورت، نویسنده کتاب «مینیمالیسم دیجیتالی» هنگامی که ما شیوه استفاده از شبکه‌های اجتماعی را مورد ارزیابی قرار می‌دهیم، از خود می‌پرسیم که آیا وسایل ارتباط جمعی بهترین راه برای ارتباطات ما است؟ در این موارد، پاسخ مثبت است.

«امّا در خصوص مسائلی مانند به اشتراک گذاشتن احوالات شخصی، بیرون ریختن احساسات درونی به این نتیجه رسیده‌ایم که زندگی واقعی و ارتباطات رو در رو و سینه به سینه، شادی و دستاورد بیشتری برای ما خواهد داشت؛ حتی اگر از مزیت حمایت جمعی شبکه‌های اجتماعی بهره‌مند نشویم. پس چرا خودمان را از چنگال لذّت گذرای دریافت چند «لایک» در فضای مجازی رها نمی‌کنیم؟»

منبع: از مجموعه مقالات «حریم خصوصی» روزنامه نیویورک تایمز با عنوان «شبکه‌های اجتماعی، شادی و خانواده»/ ایران آنلاین

شمخانی: مردم می‌گویند نباید برجام را امضا می‌کردیم!|در خیابان‌های تهران قدم بزنید، خواهید دید که مردم ما چقدر بانشاط هستند!| اگر ایران و آمریکا وارد جنگ شوند، ایران ابزارهای متعددی دارد؛ از جمله جنگ نیابتی

شمخانی: مردم می‌گویند نباید برجام را امضا می‌کردیم!| اگر ایران و آمریکا وارد جنگ شوند، ایران ابزارهای متعددی دارد؛ از جمله جنگ نیابتی

نزدیکی در دوران نامزدی تا چه اندازه باشد؟

کلیدواژه: معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی

منبع این خبر، وبسایت www.irna.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۴۷۶۷۷۰۳ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • مسئولیت‌پذیری هویت روزنامه‌نگاران است
  • شوخی جنجالی گری لینکر برای شبکه BBC دردسرساز شد +عکس
  • شکایت از شبکه BBC به خاطر شوخی جنجال‌آفرین گری لینکر+ عکس
  • رسانه هاي داراي مجوز از هيات نظارت بر مطبوعات را به رسميت مي شناسيم
  • گیشه مطبوعات خارجی؛ چهارشنبه، 21 آگوست 2019: سری آ، متفاوت‌تر از همیشه
  • برای میانجی‌گری میان هند و پامستان تلاش می‌کنم
  • ابراز نگرانی نسبت به مسئله حجاب در جامعه بجاست / دولت در دو سال باقیمانده از حواشی فاصله بگیرد / وضعیت کنونی کشمیر نتیجه اقدامات انگلیس خبیث است
  • از فضای مجازی دلزده شدید؟
  • عزل و بازداشت مدیرعامل ایران خودرو از نگاه رسانه های داخلی
  • قائم مقام شبکه سه: رسانه بدون«جسارت» می‌میرد
  • پزشکان در فضای مجازی تبلیغ نکنند!
  • بداخلاقی اجتماعی با سگ کشی
  • رسانه بدون«جسارت» می‌میرد/ وقتی فشار یک تماس بیش از اسلحه می‌شود!
  • کاهش اعتبار روزنامه‌ها و مجلات در جهان / رسانه کاغذی از سکه می‌افتد؟
  • جوابیه بانک پاسارگاد به گزارش روزنامه فرهیختگان
  • تیغ عدالت بر گلوی یقه سفیدها/مصلحت‌اندیش‌ترین عدالت‌خواه
  • چه کسی پیام‌رسان‌های داخلی را به کما برد؟
  • گیشه مطبوعات خارجی؛ سه شنبه، 20 آگوست 2019؛ ایکاردی، آقای نه!
  • دستگاه قضا از طرح‌های نخبگان جامعه در راستای کاهش جرم استقبال می کند/کرمانی ها روحیه مطالبه گری خود را بالا ببرند