هرمز شجاعی‌مهر مدیر مسئول مجله خانواده سبز با اشاره به مشکلات تأمین کاغذ گفت: طی یک سال اخیر، تیراژ ما از ۶۵۰ هزار نسخه در هر شماره به ۵۵ هزار نسخه رسیده است و با این شرایط باید بگوییم: خداحافظ مطبوعات! ۲۰ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۱:۴۰ رسانه ها خواندنی نظرات - اخبار رسانه ها -

به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم،«هرمز شجاعی مهر» صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجله «خانواده سبز» در پاسخ به این پرسش که با توجه به تمهیدات وزارت ارشاد برای صاحبان مطبوعات، آیا هنوز در زمینه تأمین کاغذ مجله خود مشکل دارید، گفت: همانطور که می‌دانید در این روزها مشکل کاغذ برای مطبوعاتی‌ها بسیار زیاد است، درست است که وزارت ارشاد کمک‌های کوچکی می‌کند، اما باز هم کم است.

وی در ادامه افزود: مجله «خانواده سبز» نیاز دارد تا تیراژش بسیار بیشتر از این باشد. اگر بخواهم به شمارگان فعلی مجله اشاره کنم باید بگویم همین الان تیراژ ما 55 هزار نسخه است و تعداد برگشتی‌هایمان نیز زیر 5 درصد بوده، در حالیکه باید زیر 10 درصد برگشتی داشته باشیم و با این شرایط می‌توانیم تیراژمان را دو یا سه برابر کنیم. این در حالی است که در گذشته و قبل از اینکه مشکل کاغذ داشته باشیم، 650 هزار نسخه در هر شماره تیراژمان بود.

این مدیر مسئول و مجری برنامه «سیمای خانواده» درباره اینکه آیا با شرایط فعلی فکر می‌کنید سرنوشت مطبوعات به کجا برسد؟ گفت: با موقعیتی که در این یک سال گذشته گریبان مطبوعات را گرفته است، بعید می‌دانم شرایط بهتر شود و باید بگویم خداحافظ مطبوعات! به طور کلی این را نمی‌دانم که چه کسی نمی‌خواهد مطبوعات جان دوباره بگیرد، اما ما صاحبان نشریات در حال حاضر به سختی هر شماره از مجله‌مان را منتشر می‌کنیم، اما معتقدم بالاخره تا زمانی می‌توان این فشارها را تحمل کرد و ادامه داد.

وی در پایان نیز با اشاره به تعلق خاطر خود به مجله «خانواده سبز» نیز افزود: مجله خانواده سبز مثل بچه من است و نمی‌توانم به سادگی رهایش کنم. این مجله مثل سال‌های اولیه انتشارش همچنان مخاطبان خود را دارد و بهتر است برای ارج نهادن به این محاطبان وفادارن فکری به حال مطبوعات کنیم.

منبع : فارس

انتهای پیام/

بازگشت به صفحه رسانه‌‌ها

R1437/P/S9,1299/CT12

منبع: تسنیم

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.tasnimnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «تسنیم» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه در مورد انتشار این خبر انتقاد یا پیشنهادی دارید لطفاٌ کد ۲۵۰۷۳۵۸۰ را به همراه موضوع به آدرس ایمیل [KHABARBAN] ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

اتفاق تلخی در خوزستان در حال رخ دادن است

نرخ تخم مرغ اعلام شد

یک عکس حیرت‌انگیز از وضعیت مردم خوزستان/ صف کپسول گاز در مجاورت صدها چاه نفت!

روحانی: از الان پیروزی ملت ایران را در روزهای شنبه و یکشنبه هفته بعد تبریک می‌گویم

هشدار وزیر بازرگانی چین به آمریکا درباره نرم‌افزار‌های چینی

خبر بعدی:

اسرار شگفت‌انگیز اولین پیش‌نویس کتاب نویسندگان

نویسندگانی که با هربار بازنویسی احساس می‌کنند غرق در تعلل شده‌اند، بهتر است نگاهی به صفحاتی از معروف‌ترین کتاب مارسل پروست، "در جستجوی زمان از دست رفته" بیندازند. هیچ‌چیز به اندازه این صفحات نمی‌تواند باقدرت، عبارت درخشان "نویسندگی، دوباره و دوباره نوشتن است" را تصویر کند. دفتر‌هایی که پروست، متن اصلی اثر هفت جلدی خود را در آن‌ها نوشته است. بر صفحاتی که آزادانه بار‌ها خط خورده‌اند، حاشیه نویسی و گاهی خط‌خطی شده‌اند.

به گزارش بی بی سی، جوهر محو شده و کاغذ‌های پیر شده در طول زمان، حس شکنندگی جسمی را تداعی می‌کنند. آن چه این کاغذ‌ها به نمایش درمی‌آورند، عزمی قوی و تهاجمی و کار سنگین ادبی برای رسیدن به این معناست که این‌جا هیچ چیز گرانبهایی وجود ندارد، هیچ چیز مقدس نیست. پروست درباره خودش دچار تردید بود و همین تردید را درباره شکل هنری که انتخاب کرده بود هم داشت. او تردید را ملازم وظیفه عظیمی می‌دانست که در تمامی عمرش بر دوش می‌کشید.

نسخه‌های دست‌نویس آثار ادبی از بسیاری جهات هیجان‌انگیز است. هیجان سرک کشیدن به زوایای خیلی شخصی نویسنده و لذت بردن از دانستن این که پیش از شما، دستان نویسنده‌ای افسانه‌ای همین دست‌نوشته‌هایی را رقم زده‌اند که او را به سبک و تالیف و هدف نهایی او رساند‌ه‌اند.

کشف تفاوت میان دست‌نوشته‌ها و اثر نهایی، می‌تواند خواننده را به دریافت‌های جدیدی برساند. گاهی آغاز و پایان داستان‌ها در اولین نسخه‌ها به کل چیز دیگری بوده است و حتا شخصیت‌های محبوب داستان‌ها، در ابتدا نام دیگری داشته‌اند. اسکارلت اوهارای بر باد رفته اول پنسی نام داشت و اسم کارآگاه شیک و خوش‌لباس سر آرتور کانن دویل در ابتدا شرینفور هوپ بود. دیزی و نیک در گتسبی بزرگ، اول به ترتیب آدا و داد نام داشتند.

نسخه‌های دستنویس گتسبی بزرگ گویای جزییاتی درباره سبک و سیاق اسکات فیتزجرالد هستند

تغییرات کوچک منجر به تفاوت‌های عظیم می‌شوند. وقتی داستان‌نویسان داستان خود را می‌نویسند، گاهی به این نتیجه می‌رسند که باید در طرح داستان تجدید نظر کلی اعمال کنند. وقتی ویرجینیا وولف خانم دلووی را می‌نوشت، قرار بود شخصیت اصلی داستان در انتها خود را بکشد. اما در نهایت، این سپتیموس اسمیت کهنه سرباز جنگ جهانی اول است که خودکشی می‌کند. در دفترچه‌ای که وولف رمانش را پیش‌نویس کرده بود، می‌توان دید که او چگونه سرنوشت اسمیت را ساخته و پرداخته است. خانم دلووی که ما از رمان ویرجینیا وولف می‌شناسیم، بعد‌ها سر از رمان مایکل کانینگهام، "ساعت‌ها" درآورد که از زندگی و کار وولف برای خلق رمانش الهام گرفته بود.

وولف با جوهر بنفش می‌نوشت. با جوهر آبی حاشیه‌نویسی می‌کرد نه فقط برای یادداشت الهاماتش بلکه برای نگه داشتن شمار کلمات. روشی مفید برای تشویق خودش. او اعترافات روزنوشت هم در حاشیه دست‌نویس هایش بر جای گذاشته است. بر بالای صفحه‌ای، در تضاد با تمام شک و تردید‌هایی که او را آزار می‌دادند، نوشت: "ایده‌ای دل‌چسب به خاطرم خطور می‌کند طوری که می‌خواهم هرچه را که می‌خواهم بنویسم. "

وقتی به صفحه صدم رسید، نوشت: "خیلی سفت و سخت و خیلی دلپذیر. " آن قدر نوشت و بازنویسی کرد تا کمتر از یک سال بعد، در ۱۹۲۴، نظرش برگشت. نوشت: "حالا من اینجا هستم، بالاخره در مهمانی، … فکر می‌کنم این ممکن است بهترین پایان ممکن باشد. " رمان در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.

وقتی فرانکنشتاین اولین بار در سال ۱۸۱۸ با مقدمه پرسی بیش شلی شاعر، همسر مری شلی، منتشر شد، بسیاری از خوانندگان تصور کردند که نویسنده اوست. مری شلی در مقدمه نسخه سال ۱۸۳۱، نوشت مردم بار‌ها از او سوال کرده‌اند چگونه یک دختر جوان می‌توانسته چنین ایده شنیعی را در ذهن خود بپروراند؟ جوهر وهم‌انگیز فرانکشتاین محصول شبی توفانی و روز‌هایی بی آفتاب کنار دریاچه ژنو بود، دیداری که منجر به تصوری جذاب شد. حالا نسخه خط‌خطی نشان می‌دهد انگشت‌های مرکبی، نقش مهمی در تبدیل هیولا به موجودی تراژیک و ظریف‌تر داشته‌اند که هنوز تخیلات ما را نشانه می‌رود.

در واقع تصور اولیه مری شلی، "مخلوق"ی بود که بعدتر جای خود را به "موجود"ی داد. موجودی که ویکتور در هذیان‌های تب‌دارش با دندان‌های تیز تصورش می‌کند، جای خود را به موجودی داد که انگشت‌هایش را در گردن او فرو می‌کند.

نخستین نسخه فرانکنشتاین اثر مری شلی نشان می‌دهد چطور انگشتان هیولا بر اثر تخیل نویسنده تکامل پیدا کردند

متاسفانه، این تصور که دختری کم سن و سال بتواند نویسنده چنین داستان پرومته‌ای باشد هنوز از میان نرفته است. مقدمه پرسی بر رمان هم بر رواج این نظریه دامن زد که او دست‌کم نویسنده بخشی از رمان مری شلی بوده است. البته که او به عنوان ویراستار زیرک اثر، رمانتیکی رادیکال و شریکی حمایت‌گر و مهربان هم بود.

در "هنر داستان"، دوروثی پارکر می‌نویسد من حداقل سه بار یک کتاب یا یک داستان کوتاه را می‌نویسم. یک بار برای فهم داستان، بار دیگر برای بهبود نثرش، و بار سوم برای نوشتن آنچه هنوز نانوشته مانده است. اسکار وایلد می‌دانست دنیا پذیرای همه پیغام‌ها نیست. "تصویر دوریان گری" در ابتدا داستان کوتاهی بود و آن‌طور که دست‌نوشته‌ها نشان می‌دهند تغییراتی که وایلد در اثر داد، حامل درصدی خودسانسوری هستند. اشاره به روابط باسیل هاروارد و دوریان کمرنگ‌تر شده‌اند.

باسیل به جای گفتن از چهره "زیبای" دوریان، از چهره "خوب" حرف می‌زند. در حالی که اشتیاق او، احساس می‌شود. بقیه حاشیه‌ها به کل خط خورده‌اند از جمله اعترافات باسیل که "وقتی دست دوریان را می‌گیرم، دنیا برایم جوان می‌شود. " ویراستار وایلد، جیمز استودارت، این جمله را باز هم بیشتر سانسور کرد، اما با این‌حال، انتشار آن در جولای ۱۸۹۰ در مجله ماهانه لیپینکوت جنجال بسیار آفرید. منتقدان نویسنده را به خاطر زنندگی آن و محتوای فاسد اخلاقی سرزنش کردند و دبیلو اچ کتاب‌فروش از خرید شماره‌های مجله سر باز زد.

نسخه خطی اولیه تصویر دوریان گری خودسانسوری اسکار وایلد را آشکار می‌کند

پیش‌نویس‌های دفتر یادداشت اسکار وایلد به‌همراه پیش‌نویس‌های شلی، وولف و پروست همه در فهرست مجموعه‌ای قرار دارند که انتشارات "اس پی بوک" پایه‌گذاری شده در سال ۲۰۱۲ در پاریس، منتشر کرده است. هر کتاب در قطع بزرگ و با صحافی دستی، طلا کوب و کاغذ سنگین. جسیکا نلسون از بنیان‌گذاران اس پی می‌گوید در دنیایی که به سرعت رو به دیجیتالی شدن دارد، هدف ما بازگرداندن جادوی نوشتن با دست به عنوان پلی محکم میان نویسنده و اثر اوست. ما احساس می‌کنیم خواننده امروز قادر است با دستان نویسنده ارتباط برقرار کند و در نسخه خطی سیاحت کند. البته ارزان هم نیست. این کالا‌های کلکسیونی گرانند.

دفتر‌های یادداشت و دست نویس‌ها اغلب در کتابخانه‌ها و بایگانی‌های دانشگاهی مهر و موم شده‌اند. جایی که فقط بنا بر ضرورت می‌توان به آن‌ها دسترسی داشت. همیشه، اما این‌طور نبوده است. چندین قرن پیش، چنین حدی از احترام عجیب به نظر می‌رسید. اما مساله‌ای هست که این آثار و اصالت آنالوگ آن‌ها را تهدید می‌کند: حیات واقعی ادبیات، که نباید فراموش کنیم به توانایی پرواز از صفحه بستگی دارد.

کتاب‌ها در نهایت به خوانندگان آن‌ها تعلق دارند. با این همه مقاومت در برابر پویایی صفحات نسخ اصلی، دشوار است. اولین پیش‌نویس "دعوت به مراسم گردن‌زنی" اثر ولادیمیر نوباکف که سرشار از فلش‌ها و ستاره‌های نشانه‌گذاری است، بی‌شک آن چه در سر نویسنده وجود داشته است را قابل درک و دریافت می‌کند. صفحات پیش‌نویس نخستین "گیلیاد" اثر ماریلین رابینسون هم همان‌قدر قابل درک‌اند.

ویرجینیا وولف در طرح کلی خانم دلووی تغییراتی شدید اعمال کرد

رابینسون مانند پل استر و مارتین امیس جزو نسلی رو به افول هستند که هنوز فراوان بازنویسی می‌کنند. فیلیپ لارکین شاعر به پاریس ریویو گفت نسخه خطی ادبی دارای ارزش جادویی و معنادار است و ور رفتن با قلم، برای نویسنده ارزشی حیاتی دارد. خواه متنی عجیب و غریب از کافکا باشد خواه از جورج الیوت، دست نویس طوری حالت روحی نویسنده را برملا می‌کند که تغییر مسیر او در طول نوشتن، نمی‌تواند.

دیگر خبرها

  • موش‌ها سجل احوال مردم را خورده‌اند!
  • «جهش یافته‌های تازه» به رتبه دوم باکس آفیس رسید
  • تکرار شهریور ۸۰ در بورس تهران
  • دانلود Instagram 161.0.0.0.51 – برنامه رسمی اینستاگرام
  • بخش خبری مجله خبری ۲۹ شهریور ۹۹ + فیلم
  • پایان حسرت برای شجاعی؛ آماده جدال با الدحیل
  • لحظه‌شماری خرید جدید پرسپولیس برای شادی ویژه
  • شعار الحسین سفینه النجاة باید به گوش جهانیان برسد/ رادیو اربعین یکی از پرطرفدارترین برنامه های صدا و سیما
  • شجاعی: اگر مدیریت استقلال در دست من بود استراماچونی را باز نمی‌گرداندم
  • چاپ عکس آنلاین
  • دومین شماره از مجله علمی «پژوهشنامه موعود» منتشر شد
  • رادیو اربعین آغاز به کار کرد/ تغییر ماهیت رادیو از اطلاع رسانی به برنامه سازی
  • آغاز به کار رادیو اربعین با تغییر رویکرد
  • رادیو اربعین راه‌اندازی شد
  • قطع‌کردن ناباورانه دست‌و‌پای زن ۵۷ ساله تنها برای یک خراش با کاغذ!
  • «سه‌نقطه» جدید منتشر شد
  • رسالت «رادیو اربعین» سنگین‌تر شده است/آغاز به کار با تغییر رویکرد
  • بیل برای تو مورینیو ؛ از یک تبه‌کار به قهرمان / نگاهی به مطبوعات اسپانیا
  • صبحانه ورزشی 1399/6/29؛ گیشه مطبوعات داخلی / التداوم!