به گزارش وانانیوز، 

جلال چراغپور در مورد اولین بازی تیم ملی ایران در راه جام جهانی 2020 قطر گفت: قبل از ارائه تحلیل بازی باید گفت که هیچ موضع‌گیری در مورد تیم هنگ‌کنگ نداریم که بگوییم این تیم از ما عقب‌تر است یا ضعیف‌تر بود. این ارزیابی بر اساس مشاهدات یک مسابقه فوتبال ارائه می‌شود. به دلیل اینکه ما در ابتدای یک راه هستیم و کادر فنی تیم ملی تازه است، قصد داریم بررسی جامعی از آنچه که از اولین بازی تیم ملی در راه جام جهانی دیدیم داشته باشیم تا یک نقشه راه را ترسیم کنیم.

1- سرعت پایین بازی در تمام جهات میدان

اولین موردی که در بازی تیم ملی دیده می‌شد، سرعت پایین بازی در تمام جهات زمین بود. برای تسلط به توپ و به جریان گذاشتن آن، فوتبال ما، فوتبالی با سرعت بسیار پایین بود و بازیکنان سعی می‌کردند توپ را از گرمای بازی خارج کنند. پاس‌های به عقب، پاس‌های به پهلوها، مکث روی توپ و همچنین پاس‌های تکراری زیاد بودند که همه اینها باعث پایین آمدن سرعت بازی می‌شدند.

2- عدم انسجام خطوط داخل میدان

دومین موردی که به چشم می‌آمد، این بود که خط دفاعی انسجام کافی و بعد از آن خط میانی ما همبستگی نداشت. این مسئله خیلی عجیب بود و نشان از این داشت که نه‌ تنها برنامه جدیدی برای رفع این دو اشکال طراحی نشده، بلکه تیم نظم قبلی را هم نداشت. یعنی واحد دفاعی و واحد میانی ما دچار اشکال بود.

3-گسستگی در قلب واحد دفاعی

سومین مورد که از گذشته هم وجود داشت و در زمان کی‌روش هم آن را می‌دیدیم، گسستگی واحد دفاعی در مرکز بود. مرکز واحد دفاعی ما حتی در زمان کی‌روش دچار گسستگی بود و برای پر کردن این گسستگی میان دو دفاع وسط تیم، نزدیک به 4 گردش انجام شد؛ یعنی با نفرات مختلف ترکیب‌های مختلفی ایجاد شد که گسستگی حفره بین دو دفاع وسط را پر کند. در این بازی هم این حفره همچنان بین مجید حسینی و محمدرضا خانزاده وجود داشت که نشان از گسستگی در مرکز واحد دفاعی داشت.

4- ایستا بازی کردن و ایستا اندیشیدن

مورد بعدی عدم دینامیک بودن و راکد بودن بازیکنان و کم تحرکی آن‌ها بود. در حالی که ما وقتی فوتبال دنیا را نگاه می‌کنیم می‌بینیم چقدر از این موضوع عقب هستیم. در فوتبال مدرن و به خصوص بازی‌های جام ملت‌های اروپا، تحرک و جابجایی‌های جدیدی وجود دارد اما ما در تیم خودمان ایستادن‌های جدید می‌بینیم!

5- عدم اجرای حرکات یا طرح‌های چندنفره حمله‌ای

در مورد این موضوع، گاهی که یکی دو حرکت انجام می‌شد، مشخص بود که جور شده است یعنی حرکاتی بود که از جانب افرادی که چندین سال است با هم بازی می‌کنند و این حرکات را بلد هستند، انجام می‌شد و البته با تعداد کمتر و تحرک و نشاط کمتری صورت می‌گرفت. در واقع این حرکات حاصل تمرین و تئوری و حرف جدید نبودند.

6- به دلخواه انتخاب کردن نوع پاس و نوع حرکت

این مسئله به خصوص در رامین رضائیان به شدت دیده می‌شد. او به دلخواه تصمیم می‌گرفت به چه کسی و کجا پاس بدهد، حتی یکی دو پاس او سرتاسر زمین را طی کرد و از سمت مقابل به بیرون رفت و یا چند توپ که از پست خودش به صورت پاس عمقی داد، اما لو رفت. این‌ها نشان می‌داد که او به سلیقه خودش و بدون دستور تیمی بازی می‌کرد و در افراد دیگر هم دیده می‌شد که بدون دستور تیمی بازی می‌کنند.

7- نبود پسا حمله و حذف پسا دفاع

بزرگ‌ترین چیزی که می‌خواهم به آن اشاره کنم این است که تیم ملی ما همچنان دو مرحله از فوتبال را بازی می‌کند و دو مرحله دیگر را بازی نمی‌کند. فوتبال ما زمان کی‌روش دو مرحله‌ای بود و در حال حاضر هم همین‌طور است. اگر ما مربی جوان و مدرنی آورده‌ایم و می‌خواهیم که فوتبال ملی را نو کنیم، زمانی این فوتبال نو می‌شود که دو مرحله‌ای که تیم ملی آنها را بازی نمی‌کرد را ببینیم.

ما یک مرحله را بازی می‌کنیم که مرحله حمله است. یعنی زمانی که توپ را می‌گیریم، حرکت می‌کنیم و حمله می‌کنیم. در زمان حمله وقتی توپ را از دست می‌دهیم، مرحله‌ای به نام پساحمله وجود دارد. این مرحله، مرحله‌ای است که باید در آن زمان بازپس‌گیری توپ را کم کنیم. هر چقدر این زمان کمتر شود فوتبال شما مدرن‌تر است و هر چه طولانی شود، فوتبال شما سنتی‌تر است. ما همچنان وقتی توپ را از دست می‌دهیم، عقب می‌رویم و منتظر می‌شویم حریف بیاید و توپ را به ما بدهد. این اسمش پساحمله نیست، پساحمله عبارت است از بازپس‌گیری توپ در کمترین زمان ممکن که تاکتیک دارد و دوندگی، آمادگی جسمانی و طراحی می‌خواهد. برای مثال می‌توانید به بازی‌های لیورپول یا منچستر سیتی نگاه کنید که پساحمله بسیار وحشتناک دارند، به همین خاطر آن‌ها با خیال راحت حمله می‌کنند و چون پساحمله قدرتمندی دارند، می‌توانند در کمترین زمان ممکن توپ را پس بگیرند. البته ما زمان کی‌روش هم پساحمله نداشتیم. 

دومین مرحله، مرحله‌ای است که ما زمان کی‌روش انجام می‌دادیم اما در بازی مقابل هنگ‌کنگ آن را هم نداریم و این مرحله پسادفاع نام دارد. ما زمان کی‌روش این مرحله را انجام می‌دادیم، یعنی کانتراتک می‌زدیم. کانتراتک یک پسادفاع یا یک حمله پس از دفاع است و خودش حمله نیست. به این صورت که بلافاصله بعد از اینکه توپ را در مرحله دفاعی به دست می‌آوریم، باید آن را انجام دهیم یا باصطلاح کانتراتک بزنیم. اما ما زمانی که توپ را به دست آوردیم ضربات زیادی به آن می‌زدیم و حفظ توپ می‌کردیم. باید توجه داشته باشیم که حفظ توپ، حمله، پساحمله یا پسا دفاع نیست. حفظ توپ گونه‌ای از استراتژی برای آرام کردن توپ است. ما کانتراتک زمان کی‌روش را با آرام کردن توپ عوض کرده‌ایم، به همین خاطر تیم ما یک درجه کندتر نسبت به گذشته بازی می‌کند.

تیم ملی مدرن باید هر دو مرحله را بازی کند

این تیم ملی که می‌خواهد مدرن شود باید این دو مرحله را بازی کند. کی‌روش مرحله پسادفاع را کاملا داشت. در صحنه گل به کره جنوبی که منجر به صعود ما شد یا در بازی مقابل آرژانتین که منجر به پنالتی شد اما داور آن را نگرفت، این مرحله را به خوبی می‌بینیم. با استفاده از این روش تیم ما خیلی هم خطرناک بود و حتی در بازی مقابل پرتغال در جام جهانی هم این موضوع را دیدیم اما بعد از آن، آسیایی‌ها ما را آنالیز کردند و پسادفاع ما را کند کردند. یعنی سازمان پسادفاع برای ما درست کردند که باعث شد زمان کی‌روش این تیغ ما کند شود اما در بازی با هنگ‌کنگ، سازمان پسادفاع را نداشتیم، چون ضدحمله نداشتیم. تیم هنگ‌کنگ چون پساحمله نداشت و عقب می‌رفت، باعث می‌شد ما پسادفاع نداشته باشیم. ما توپ را می‌گرفتیم و به آنها اجازه می‌دادیم که به عقب بروند یعنی پسادفاع را بازی نمی‌کردیم، در نتیجه پسادفاعی که زمان کی‌روش وجود داشت را هم اجرا نمی‌کردیم. مرحله پساحمله را هم ما زمان کی‌روش نمی‌دیدیم؛ چراکه او معتقد بود بدن آسیایی‌ها اجازه نمی‌دهد این نوع فوتبال را بازی کنیم. فوتبالی مانند بازی لیورپول که بازی مدرنی را ارائه می‌کند و البته کی‌روش در این مورد درست می‌گفت.

تعویض‌ها

سوال اینجاست که چرا علی کریمی با امید ابراهیمی عوض شد؟ آیا منظور از این تعویض این بود که کریمی حمله‌ورتر از ابراهیمی است؟ که اینطور نیست، یعنی کریمی هجومی تر از ابراهیمی نیست. یا اینکه  سرمربی قصد داشت نتیجه را با همان دو گل حفظ کند؟ در صورتیکه کریمی دفاعی‌تر نیست و ابراهیمی به مراتب چابک‌تر و باهوش‌تر و کامل‌تر است. پس در هردو مورد این تعویض  این تعویض معنادار نیست. این تعویض فقط یک معنی داشت و آن هم عدم شناخت سرمربی از مهره‌های تیم بود. در مورد بقیه نفرات هم همین گونه بود. اگر هم استدلال این است که کادرفنی برای استراحت نفرات اصلی آ‌ها را تعویض کرد، به نظر من سردار آزمون اولین نفری بود که مستحق تعویض بود چرا که او مدام از پست خودش خارج می‌شد و حتی تا نیمه زمین هم عقب می‌آمد. 

با این حال ورود اشکان دژاگه نشان داد، او در حال حاضر با همین وضعیت و شرایط می‌تواند حتی از 6 بازیکن تیم ملی بهتر باشد. با ورود او دیدیم چه تغییراتی به وجود آمد و چه اتفاقاتی افتاد. ما در سمت راست با حضور دژاگه شاهد این بودیم که نوع پاس‌ها و حرکات روان‌تر شدند.

برای سازماندهی حمله هیچ کار جدیدی دیده نمی‌شود

جوی راه افتاده که مربی تیم ملی ما هجومی است و به فوتبال هجومی اعتقاد دارد اما باید بگویم هیچ آثاری از تغییر در نقشه تیمی دیده نمی‌شود. ما در گذشته و در زمان کی‌روش حمله‌های کمی نداشتیم، هر چند که شکل حمله‌های ما سازمان‌ یافته نبود و به صورت توپ‌گیری از میانه زمین (کوئیک‌اتک) یا توپ‌گیری در یک سوم دفاعی خودی(کانتراتک) با دو الی چهارپاس بود، اما الان برای سازماندهی حمله هیچ کار جدیدی دیده نمی‌شود. اگر این مسئله در بازی با هنگ‌کنگ که تیمی بود که عقب می‌رفت و فشار درست نمی‌کرد دیده نشود، به طور قطع در بازی با عراق هم آن را نخواهیم دید. در بازی با هنگ‌کنگ، بازی بسیار آرام بود و ما کار جدید تمرین‌شده‌ای ندیدیم. بنابراین الان زود است که بگوییم فوتبال نهادینه‌ شده چندین ساله تیم ملی در عرض اردوی دو هفته‌ای پاک شده و به جای آن نقشه‌های جدیدی آمده است. این‌ها منطقی نیست و این صحبت‌ها کمکی به اینکه افکار عمومی تیم را حمله‌ای ببیند نخواهد کرد.

انتهای پیام/‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

منبع: وانا

مطالب پیشنهادی:

واکنش سحر قریشی به درگذشت دختر آبی

عکس| مهناز افشار با پوشش متفاوت

فیلمی از آغاز نخستین دادگاه شبنم نعمت زاده و احمد رضا لشگری پور

منبع این خبر، وبسایت vananews.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۵۰۷۷۷۵۵ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
خبر بعدی:

به بهانه کمک به فرد خشونت دیده نباید به او آسیب زد/ متخصصان بهترین یاری کنندگان برای آسیب دیدگان ناشی از خشونت

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری برنا؛ در تمامی جهان از خشونت به عنوان ابزاری برای کنترل یاد می‌شود که نوعی تلاش برای سرکوب است، از دیدگاه‌های دیگر نیز این موضوع در زمره آسیب‌های اجتماعی قرار می‌گیرد که همواره درون جوامع مختلف براساس میزان نفوذ فرهنگ، رشد و توسعه یافتگی در درجات مختلف یافت می‌شود.

خشونت در شکل‌های مختلفی همچون خشونت عریان، پنهان و نمادین خود را نشان می‌دهد و همچنین از نظر سطح آگاهی نیز شامل  دسته بندی‌های آگاهانه، ناآگاهانه و ناخواسته است که از نظر کیفیت آسیب پذیری در قالب خشونت و روانی و جسمانی نمود پیدا می‌کند.

مهرداد فلاطونی، روانشناس اجتماعی و پژوهشگر حوزه آسیب‌های اجتماعی، در گفتگو با خبرنگار برنا در رابطه با مبحث خشونت و نوع برخورد با افرادی که مورد خشونت قرار گرفته‌اند گفت: زمانی که از خشونت سخن به میان می‌آوریم یعنی یک آسیب را یادآور شده‌ایم و مواقعی که از یک آسیب یاد می‌شود نیز یعنی اختلالی درون آن نهفته که با نوع رفتار و برخورد با افرادی که مورد خشونت قرار گرفته‌اند ارتباط مستقیم دارد و تحت عنوان اختلال پس از آسیب در قالب بیماری خود را نشان می‌دهد.

فلاطونی ادامه داد: زمانی که فرد به این بیماری دچار می‌شود در مقابل اتفاقاتی که در پیرامون او رخ می‌دهد شرطی و در مقابل هر حادثه‌ای که یادآور آسیبی که در گذشته او را مورد تهدید قرار داده باشد واکنش نشان می دهد که اگر به صورت صحیح به آن پرداخته نشود و پیشگیری و درمان را در پیش نگیرد امکان دارد که فرد آسیب دیده دچار مشکلات روحی و روانی شود.

این روان‌شناس اجتماعی در ادامه در خصوص نوع رفتار با چنین فردی و برخوردهای مناسبی که در جهت کمک به او صورت می‌گیرد بیان کرد: قبل از هرچیزی باید دانست که کمک کردن به افرادی که در معرض آسیب اجتماعی چون خشونت در انواع مختلف قرار گرفته اند و در حال حاضر از این موضوع رها شده‌اند امری است کاملا تخصصی و نباید هر فردی به خود اجازه دهد با روش‌های ابداعی خود به دنبال بازگرداندن آرامش و یا درمان فرد باشد، در این زمان بهتر است فرد آسیب دیده به متخصصان این حوزه نظیر روان‌شناسان و روان‌پزشکان مراجعه کند تا روش درمانی به صورت تخصصی را دنبال کند.

او ادامه داد: البته در برخی از مواقع شاهد هستیم که شخص آسیب دیده از خشونت خواهان این موضوع نیست که به متخصص مراجعه کند و ترجیح می‌دهد روال زندگی عادی خود که همراه با فشارهای روحی و روانی ناشی از آسیب‌های گذشته را تحمل کند و یا در مقطعی قرار داریم که متخصصی در این زمینه در دسترس نیست،  این زمان است که اگر می‌خواهیم به شخص آسیب دیده از لحاظ روحی و روانی کمکی انجام دهیم بهتر است نوع آسیب موجود را بشناسیم و بدانیم از چه راهی این آسیب بروز پیدا کرده، پس از آن به دنبال این باشیم که اصلا چرا این خشونت اعمال شده و کمک را همراه با ریشه یابی موضوع انجام دهیم.

این کارشناس در ادامه با اشاره به این موضوع که نباید در این رابطه عملیات درمانی انجام داد، خاطرنشان کرد: اگر می خواهیم نقش خود را به عنوان یک یاری دهنده که فرد آسیب دیده از خشونت را همراهی می کند انجام دهیم باید عملیات حمایتی از فرد در اولویت قرار گیرد، به صورتی که یک رشته اعتماد در این بین تشکیل شود و فرد آسیب دیده در زمانی که با مشکل و یا معضلی روبرو می شود بتواند با شما ارتباط برقرار کند تا از سمت شما حمایت های لازم صورت پذیرد، مسئله دیگر در این رابطه نیز این است که زمان وقوع خشونت نیز باید مورد توجه قرار گیرد و بر اساس اقتضای زمانی و بازه ای که از آن گذشته است اقدامات لازم را انجام دهیم.

فلاطونی تصریح کرد: البته باید این نکته نیز ذکر شود که انعکاس های افراد نباید درونی باشد و فرد خورد را در تمامی زمینه ها مقصر نداند چون در آن زمان است که به جز متخصص هیچ فردی نمی تواند در این زمینه کمک و یا اقدامات لازم را انجام دهد

این روان‌شناس در پایان نیز با اشاره به موضوع ساده سازی مسئله برای فرد آسیب دیده در راستای کمک برای بازگرداندن آرامش عنوان کرد: در این خصوص فرد یاری دهنده باید به دنبال آسان سازی موضوع باشد و فعالیت ها و اقدامات باید به صورتی انجام گیرد که نشان دهد نمونه‌های فراوانی از این نوع آسیب در سطح اجتماع وجود دارد و فقط یک مورد نبوده است. در این زمینه نیز نباید افراطی صورت پذیرد و بدون آگاهی دست به اقدام زد چون امکان دارد آسان سازی بیش از حد منجر به وجود آمدن مشکلات دیگری شود که فرد را با چالش‌هایی روبرو سازد.

خبرنگار: امجد عبدی

دیگر خبرها

  • کارنامه امیدبخش قوه قضائیه در ۲۰۰ روز اخیر/ راهی که باید با قدرت ادامه یابد
  • عمل به وعده‌های ۱۰۰ روزه
  • حیدر سلیمانی: برخورد توپ به دست مدافع صنعت نفت، پنالتی نبود؛ مهدی سیدعلی می‌تواند گزینه اصلی قضاوت دربی باشد
  • کمک‌رسانی گلرنگ به مناطق آسیب‌دیده از سیل ادامه دارد
  • نقشه مهندسی فرهنگی کشور عملی نشده است
  • بن بست آمریکا در اجرای سیاست فشار حداکثری علیه ایران
  • هشدار مدیر دورتموندی‌ها به بازی بدون توپ مقابل یاران مسی
  • بوشهر|نقشه مهندسی فرهنگی کشور عملیاتی می‌شود
  • گروه «یارآوا» در برلین کنسرت می‌دهد/ اجرای «شب‌های بمباران»
  • اهداف مهاجمان از حمله به آرامکو چه بود؟
  • آثاری از معماری در تپه «آناقیزلی» چایپاره کشف شد
  • دنیزلی:این توپ‌ها هیچ خدمتی به فوتبال ایران نخواهند کرد!
  • مصطفی دنیزلی: تراکتور برابر ذوب آهن بد بازی کرد؛ توپ‌های فصل قبل لیگ ایران بهتر بودند
  • توپ‌های لیگ برتر صدای دنیزلی را هم درآورد
  • رئیس یک حزب اسرائیلی نقشه ادعایی معامله قرن را منتشر کرد
  • رئیس یک حزب اسرائیلی نقشه معامله قرن را منتشر کرد
  • معبودی: توپ‌های لیگ برتر خیلی تنبل است / پنالتی صد در صد ما مقابل شهرخودرو اعلام نشد
  • مقام سابق صهیونیست نقشه ادعایی «معامله قرن» را منتشر کرد
  • تحلیل هاشمی‌مقدم از اولین بازی رسمی تیم ملی با ویلموتس؛ کمبود بازیکن چپ‌ پا و گردش توپ ضعیف