سرویس سیاسی خرداد؛وزیر خارجه روسیه به اخراج مشاور امنیت ملی آمریکا واکنش نشان داد.

به گزارش ایلنا به نقل از خبرگزاری تاس، «سرگئی لاوروف»، وزیر خارجه روسیه،‌ امروز -‌چهارشنبه- گفت که برنامه‌ای ندارد تا درباره تاثیر اخراج «جان بولتون»، مشاور امنیت ملی پیشین آمریکا، بر روابط مسکو-واشنگتن پیش‌بینی کند.

لاوروف در جمع خبرنگاران گفت که از دهه ۱۹۹۰ با بولتون آشنا بوده است: «هنگامی که برای کار به نیویورک فرستاده شدم، گاه با او در ارتباط بودم و فنجانی قهوه با یکدیگر می‌خوردیم.

همراه بسیار خوبی است، رقیب و مردی باهوش است و مصاحبت با او بسیار دلپذیر است.»

وی در ادامه گفت: «در رابطه با دیدگاه‌های سیاسی بولتون، در بسیاری مسائل با او اختلاف داریم. او رویکردی بسیار افراطی دارد و به متدهای دشوار از جمله درگیری نظامی علاقه دارد. همان‌طور که می‌دانید، او عامل بسیاری از بحران‌های مدرن، از جمله در ایران و ونزوئلا و دیگر جاها بود.»

لاوروف در ادامه گفت: «اخراج بولتون چه تاثیری بر روابط مسکو-واشنگتن می‌گذارد؟ راستش را بخواهید، حدسش را نمی‌زنم. اگر سیاست کلی آمریکا را رئیس‌جمهوری این کشور می‌چیند، او چندین‌بار بر لزوم عادی‌سازی روابط در زمینه سیاسی، اقتصادی و انسان‌دوستانه حرف زده است.» 
برچسب ها: لاوروف ، بولتون

منبع: خرداد

مطالب پیشنهادی:

عکس| مهناز افشار با پوشش متفاوت

پسر هوادار استقلال دست به خودکشی زد+عکس

مستر المپیا 2019؛ تاریخ سازی بزرگ هادی چوپان با کسب عنوان قهرمان مردم و مدال برنز

کلیدواژه: لاوروف بولتون

منبع این خبر، وبسایت www.khordadnews.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۵۰۷۸۹۱۰ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
خبر بعدی:

حقایقی دربارۀ اخراج ناگهانی جان بولتون/ ترامپ دمدمی مزاج بود و بولتون خشن

رویداد۲۴ رییس جمهور آمریکا، سه شنبه هفته گذشته در پستی توئیتری نوشت: دیروز به جان بولتون اطلاع دادم که دیگر به او نیازی نداریم.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خبر توئیتری ترامپ در حالی منتشر شده که دقیقا یک ساعت قبل از آن یکی از عوامل اجرایی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده که بولتون قرار است در یک مأموریت در کنار پمپئو باشد. ترامپ در توضیح این تصمیمش نوشت: " با او دربارۀ بسیاری از مسائل از جمله ایران و کره شمالی اختلاف نظر داشتم؛ از جان خواستم استعفا بدهد و او هم این کار را کرد.

بولتون هم متعاقبا اعلام کرد که قبلا از رییس جمهور درخواست استعفا کرده بود؛ اما ترامپ تصمیم دربارۀ این مسئله را به بعد‌ها موکول کرده بود.

نشریه فارن افرز در تحلیلی مشترک به قلم آیوو دالدر، رئیس شورای گلوبال افرز- یکی از تینک تنک‌های مهم و تأثیرگذار آمریکا و همچنین آی‌ام دستلر، استاد دانشکده سیاستگذاری عمومی دانشگاه مریلند ضمن مرور اخراج سه مشاور قبلی ترامپ، عادات رییس جمهور آمریکا و دلایل حذف بولتون را بررسی کرده است. بخش‌های مهم این تحلیل جالب را در ادامه بخوانید:

در طی کمتر از سه سال ترامپ سه مشاور امنیت ملی عوض کرد؛ یکی از آن‌ها مشاور او در کمپین انتخاباتی ترامپ بود و البته با کارنامه‌ای بد. بعدی یک ژنرال محترم بود و در نهایت آخری یک ایدئولوگ با نظریاتی قوی که در ظاهر، نظرش با نظر رییس جمهور همخوانی داشت. همه مشاوران رییس جمهور اخراج شدند، اما اخراج بولتون، دراماتیک‌ترین اپیزودِ سیاست خارجی بحران زدۀ ترامپ بود. مشاور اخراجی ترامپ، سیاست‌های سخت گیرانه‌ای در قبال ایران و سایر مسائل داشت؛ شیوه غیرمسالمت آمیز او در بستر زمان آشکار شد و تحمل آن برای رییسی جمهوری که در بسیاری از مسائل با نظرات او مخالف بود، غیرقابل پذیرش بود.

سیر وقایع نشان می‌دهد اخراج بولتون حکایت از این مسئله دارد که پر کردن این پست مهم، به یک بحران در دولت ترامپ تبدیل شده است؛ فرقی نمی‌کند که مشاور رئیس جمهور یک کارگزار صادق باشد و یا یک مشاور صریح؛ آنهم برای رییس جمهوری که مدام روند‌ها را تحقیر می‌کند و براساس غریزه اش عمل می‌کند.

شغل مشاور امنیت ملی، یک پست در حوزۀ ریاست جمهوری است که نه قانونی برای تعیین آن وجود دارد و نه سنا آنرا تأئید کرده است. در حالت ایده آل، مشاور امنیت ملی، رییس جمهور آمریکا را به سایر مقامات عالیرتبۀ کشور متصل می‌کند و این اطمینان را به رییس جمهور می‌دهد که نظرات و دیدگاه‌های همۀ آن‌ها را گوش داده و در تدوین تصمیمات در حوزۀ سیاستگذاری آن‌ها را به اجرا می‌گذارد.

این توانایی که مشاوران وظایف شان را به خوبی انجام دهند، کمتر به شیوه و مدیریت خودشان بستگی دارد و در واقع موفقیت این امر بیشتر به تمایلات و ترجیحات رئیس جمهوری که برایش کار می‌کنند، بستگی دارد.

کمتر رییس جمهوری در آمریکا به اندازه دونالد ترامپ تا به این اندازه دغدغه پست مشاور امنیت ملی را داشته است. ترامپ بدون هیچ پیش زمینه‌ای وارد کمپین انتخابات ریاست جمهوری شد و اصلا توقع نداشت که برنده انتخابات شود، از این رو تمرکز اندکی بر شیوۀ حکومت داشت، و حتی پس از رییس جمهور شدن هم این روند را ادامه داد. ترامپ در کاخ سفید روند‌های رسمی را نادیده می‌گرفت و به جای استفاده از کارشناسان، براساس نظرات متغیر و آنی خودش تصمیم می‌گرفت.

هر سه مشاور امنیت ملی ترامپ تلاش کردند تا رییس جمهور را متقاعد کنند که به جای استفاده از غریزه شخصی، به روندی پایبند باشد که بیشتر براساس نظر کارشناسان است. شاید بتوان گفت بولتون، اساساً در میان مشاوران ترامپ تا اندازۀ زیادی برای رییس جمهور مناسب بود و او را به شعارش در سیاست خارجی یعنی "اول آمریکا" نزدیک می‌کرد. اما دیری نپایید که بولتون هم در کنار یک رییس جمهور " به شدت متغیر"، خود را مشاوری از رده خارج یافت. البته شیوۀ خاص بولتون، یعنی اتخاذ تصمیمات تهاجمی و کنار گذاشتن مشاوران با دیدگاه مخالف، هر چند ممکن است در کوتاه مدت، نتیجه بدهد، اما در بستر زمان برای سیاست خارجی کشور یک فاجعه خواهد بود.

طلسم سمت مشاور امنیت ملی آمریکا

گزینه اول ترامپ برای پست مشاور امنیت ملی آمریکا، مشاور ارشد خودش در کمپین انتخابات ریاست جمهوری یعنی ژنرال کهنه کار مایکل فلین بود. فلین آدم عجیبی بود. او نگاه‌های تند و افراطی نسبت به خطر تروریسم اسلامی داشت، با نهاد‌ها و دولت‌های خارجی روابط مشکوک داشت و از قضا نگاه ملایم و لطیفی به روسیه داشت. او حتی از آخرین شغلی که داشت به دلیل سوء مدیریت اخراج شد. اما برای ترامپ وفاداری اهمیت زیادی داشت و به هشدار‌های اطرافیان دربارۀ عدم به کارگیری فلین وقعی ننهاد.

فلین از همان ابتدای کار، لنگ می‌زد. او قرار بود مرکز اصلی قدرت در امور امنیت ملی کاخ سفید باشد. اما به جای انجام وظایفش، برای بدست آوردن برخی دسترسی‌ها و کنترل‌ها و همچنین توجهات، با برخی چهره‌ها همچون استیو بنن، استراتژیست رییس جمهور، و همچنین جارید کوشنر، داماد ترامپ و به یک معنا، دست راست رییس جمهور رقابت می‌کرد. فلین قبل از اینکه بتواند فعالیت زیادی در این سمت داشته باشد و افرادی با نگاهِ سیاهِ شبیه خودش به استخدام بگیرد، پرونده ارتباطش با سفیر روسیه برملا شد. او پس از ۲۴ روز از زمان تصدی پست مشاور امنیت ملی، از این سمت خلع شد و رکورد کوتاهترین مشاور امنیت ملی آمریکا را از آنِ خود کرد.

فلین یکی از معدود مشاوران امنیت ملی آمریکا بود که ترامپ او را شخصا می‌شناخت و زمانی که ترامپ مجبور به جایگزینی او شد، انتخاب‌های او ناگهانی شد. سایر انتخاب‌های ترامپ هم دستخوش همین روند شد؛ از جمله انتخاب جیمز متیس، جان کلی و رکس تیلرسون.

بعد از فلین، ترامپ یک نظامی دیگر یعنی مک مستر را برای سمت مشاور امنیت ملی آمریکا پیدا کرد. مک مستر یکی از نظامیان باتجربه بود که در جنگ افغانستان و عراق حضور داشت. او همچنین یکی از نخبگان نظامی محترمی شناخته می‌شد که در تدوین استراتژی آمریکا در عراق، کمک فراوانی کرده بود و از منتقدان سرسخت شیوه نظامی آمریکا در جنگ ویتنام بود. انتخاب مک مستر با واکنش‌های مثبتی در بدنه حاکمیت مواجه شد. مک مستر در کارش دقیق بود. او با همه افرادی که در این سمت خدمت کرده بودند، ملاقات کرد و از آن‌ها راهنمایی گرفت. او افراد مایک فلین را اخراج کرد و تعدادی از دیپلمات‌های خبره، نظامیان و نخبگانی از سایر آژانس‌ها که در کارشان تبحر داشتند، را به کار گرفت.

مک مستر با توضیح و استدلال، رییس جمهور را در جریان امور قرار می‌داد. او حتی برای جزییات، جلسه می‌گذاشت و نظر کارشناسان را جویا می‌شد. اما هیچگاه موفق نشد با رییس جمهور روابط دوستانه و نزدیک برقرار کند؛ مسئله‌ای که می‌توانست عامل کلیدی در موفقیت او باشد. اطرافیان خیلی زود دریافتند که رییس جمهور، مک مستر و تلاش‌های او را نادیده می‌گیرد.

تا اینکه نوبت به بولتون رسید؛ سیاستمداری با تجربیات زیاد، که می‌توانست ترامپ را در رسیدن به شعار "اول آمریکا " یاری کند. بولتون خیلی زود دریافت که ترامپ حوصله جلسات منظم و توضیح جزئیات را ندارد. بولتون در آن ساختار دست به اصلاح، تعدیل و حذف شماری از کارکنان زد. او جلسات منظم بین نهاد‌ها را حذف کرد و تلاش کرد از نظرات رییس جمهور حمایت کند.

بولتون همانند ترامپ، علاقه داشت به تنهایی و پشت درب‌های بسته کار کند و ترجیح می‌داد با کارکنان از طریق ایمیل در تماس باشد تا رو در رو. جرقه‌ها از زمانی آغاز شد که بولتون تصمیم گرفت در جلسه مقامات شورای امنیت ملی با موضوع نشست سنگاپور و ملاقات ترامپ با کیم جونگ اون، در ماه جون ۲۰۱۸ شرکت نکند. همچنین او در جلسه‌ای که پیش از ملاقات ترامپ با پوتین ترتیب داده شده بود، شرکت نکرد.

بولتون ۷۰ ساله، با سیاست دور ماندن از روندها، توانست سیاست خود را به رییس جمهور القا کند. بولتون سیاست کنترل سلاح، معاهدات بین المللی، سازمان ملل، و سایر نهاد‌های بین المللی را مانعی بر سر قدرت آمریکا می‌دید. از این رو آمریکا بلافاصله از توافق هسته‌ای با ایران و و معاهده هسته‌ای که در زمان ریگان منعقد شده بود، خارج شد. در واقع این بولتون بود که در پشت سیاست‌های تند و خصمانه آمریکا علیه ایران، کره شمالی و ونزوئلا قرار داشت. ترامپ خیلی زود دریافت که با جان دربارۀ کره شمالی موافق نیست و از همین رو بود که در دقایق آخر بولتون را از دیدار با کیم جونگ اون در منطقه غیرنظامی حذف کرد. بولتون همچنین از تیم مشاوران ارشد ترامپ در امور افغانستان نیز حذف شده بود؛ آنهم به این دلیل که او مخالف خروج نظامیان آمریکایی از این کشور بود. ترامپ برای تلافی کردن، در پرونده سقوط پهپاد ایرانی، برخلاف نظر او عمل کرد. او در اظهارنظری اعلام کرد: جان دلش میخواهد در یک روز سه جنگ راه بیندازد، اما من جلوی او را گرفته ام.

اما شخص بولتون دربارۀ نظراتش قبلا اعلام کرده بود: من فقط مشاور امنیت ملی آمریکا هستم و نه تصمیم گیر.

بولتون ایدئولوگی بود که تصور می‌کرد پاسخ همۀ سوالات را می‌داند و همۀ مخالفانش را اخراج کرد. او بسیاری از ارتباطات و نهاد‌هایی را که پیشینیان او ساخته بودند، تخریب کرد. در مدت زمانی که بولتون به رییس جمهور خدمت کرد، هزینه‌های زیادی به کشور تحمیل شد.

همۀ روسای جمهور بالاخره یک مشاور امنیت ملی دارند. ممکن است نظراتشان خوب یا بد باشد؛ اما برای دفتر ریاست جمهوری این پست همانند یک شمشیر دولبه است. مشاور امنیت ملی در یک ساختار منظم و هارمونیک هم به رییس جمهور خدمت می‌کند و هم از طریق تعامل با مقامات بلندپایه، تلاش می‌کند تا رییس جمهور تصمیم درست و منطقی اتخاذ کند. اما در یک ساختار چندپاره و بحران زده، مشاور ممکن است با استفاده از روابط نزدیکش، دست به اقدامات اشتباه بزند.

استفان هاردلی، مشاور امنیت ملی در دوران جرج دبلیو بوش، معتقد است: روسای جمهور، مشاوری را انتخاب می‌کنند که لایق مقام ریاست جمهوری باشد. اما بر کسی پوشیده نیست که لیاقت کشور، گزینه‌های بهتری است. خبر های مرتبط

دیگر خبرها

  • اخراج «بولتون» سیاست خارجی آمریکا را تغییر می‌دهد؟
  • اخراج بولتون چگونه باعث تقویت مایک پمپئو شد؟
  • اخراج بولتون؛ آیا ترامپ بخشی از شرایط ایران را پذیرفته؟
  • رئیس‌کمیته‌اخلاق:‌درمورد فوتبال حرف نمی‌زنم
  • انصاری‌فرد: درباره بیرانوند حرفی نمی‌زنم/ خواهان گرفتن سوپرجام هستیم
  • کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال: در مورد فوتبال حرف نمی‌زنم!
  • جزئیات جدید از دلیل اخراج جان بولتون
  • رئیس کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال: در مورد فوتبال حرف نمی‌زنم
  • صبح روز بعد از مشاجره بولتون و ترامپ بر سر ایران، وی از کاخ سفید اخراج شد
  • جابجایی مقامات ارشد کاخ سفید تاثیری در تغییر رفتار آمریکا ندارد/ فشارها علیه ایران ادامه دارد/ ترامپ به دنبال همکاری بیش تر با سازمان ملل و اتحادیه اروپا است
  • با اخراج جان بولتون احتمال جنگ کم شده است/ دوران نتانیاهو و ترامپ رو به پایان است/ بعد از انتخابات آمریکا تحولات زیادی رخ خواهد داد
  • جمهوری اسلامی ایران با اخراج بولتون به دام مذاکره با آمریکا نمی‌افتد
  • تحلیل رسانه های داخلی از نقش جان بولتون بر روابط ایران و آمریکا
  • سفر هیات طالبان به مسکو پس از توقف مذاکرات این گروه با آمریکا
  • مسکو نخستین مقصد طالبان پس از توقف گفت‌وگوها با واشنگتن
  • گفت و گویی خواندنی با طراح تحریم‌های ایران/ از تغییرات سیاست خارجی آمریکا بعد اخراج بولتون تا فشار حداکثری علیه ایران که به نتیجه نرسید
  • ولسیانی: حامد لک می‌دانست چطور پنالتی می‌زنم/ نباید نوار پیروزی‌هایمان مقابل فولاد قطع شود
  • کنعانی‌زادگان: حرفی نمی‌زنم تا برای پرسپولیس حاشیه‌ ایجاد نشود
  • اخراج بولتون؛ پایان دورانی پر آشوب به سبک رئیس جمهور آمریکا