مشاهده اخبار داغ روز

محمد فاضلی عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی در روزنامه ایران نوشت:

قبل از تحلیل این شاهکار سیاست‌گذاری، بگویم که من با ایده رفع انحصار از زبان انگلیسی و توسعه آموزش سایر زبان‌ها موافقم. همیشه حسرت خورده‌ام که کاش زبان عربی که شش سال به نسل من در مدارس تدریس شد، به شکلی کارآمد و مؤثر تدریس می‌شد و امروز عربی می‌دانستم که بسیار به کارم می‌آمد.

این طرح، اما به اسم ایده خوب رفع انحصار از زبان انگلیسی، نشانه بزرگی از نقصان در سیاست‌گذاری فرهنگی است.


اول. مقدمه این طرح حاوی این گزاره است: «عـدم ضــرورت تعلـیم زبـان خـارجی بــه دانش‌آموزانی که به هر دلیـل بـه تحصـیل دانشـگاهی نخواهنـد پرداخـت.» سؤال: آیا دانش‌آموزان از کلاس ششم که آموزش زبان انگلیسی شروع می‌شود قادرند تعیین کنند که در آینده به دانشگاه می‌روند یا نمی‌روند؟ آیا با این طرح دانش‌آموزان از همان سال ششم به دو دسته تقسیم می‌شوند و برخی به‌طور قطعی تصمیم می‌گیرند که به دانشگاه نروند تا ضرورتی به آموزش زبان نداشته باشند؟


دوم. چه کسی و بر اساس کدام مطالعه مشخص کرده که فقط کسانی که دانشگاه می‌روند به زبان خارجی – آن هم در دنیای امروز – نیاز دارند؟ آیا کسانی که مهارت‌آموزی می‌کنند، تخصص‌هایی در زمینه برنامه‌نویسی و کامپیوتر یا تخصص‌های فنی پیدا می‌کنند به آشنایی با زبان خارجی نیاز ندارند؟ توجه کنیم که در متن این طرح عدم نیاز به آموزش زبان خارجی برای «.. دانش‌آموزانی که باهدف مهارت‌آموزی و ورود سـریع بـه بـازار کـار مسـیر تحصـیل در شاخه‌های کار و دانش و یا فنی و حرفه‌ای را انتخـاب می‌کنند» غیرضروری تشخیص داده شده است.


سوم. آیا در دنیایی که «یادگیری مادام‌العمر» (Lifelong learning) یکی از توصیه‌های جدی آموزشی برای تبدیل شدن به شهروند مؤثر است، می‌شود تضمین کرد که آدمی در سن نوجوانی تصمیم بگیرد دانشگاه نرود و تا آخر عمر به آن پایبند بماند و از این‌رو به زبان خارجی نیاز نداشته باشد؟


چهارم. این طرح تصریح می‌کند «آموزش زبان در مدارس نسبت به آموزش در آموزشگاه‌های آزاد زبان کمتر موفقیت‌آمیز بوده و بهتر است که آموزش تمامی زبان‌های انگلیسی و غیرانگلیسی از محیط مدارس خارج‌شده و از طریق آموزشگاه‌های آزاد صورت گیرد.» اولاً کم نیستند متخصصانی که معتقدند مدارس در آموزش زبان فارسی، ریاضیات، انشا و حتی دروس دینی و زبان عربی هم ناموفق هستند. آیا با این استدلال که در طرح آمده می‌توان آموزش همه این‌ها را به آموزشگاه‌های آزاد واگذار کرد؟ تفاوت زبان عربی با انگلیسی چیست که نباید آن‌را به آموزشگاه آزاد سپرد؟


پنجم. سپردن آموزش زبان خارجی به آموزشگاه‌های آزاد با تأمین هزینه از سوی والدین، چند پیامد دارد. اولاً، عمده آموزشگاه‌های موجود بالاخص در مناطق کمتر توسعه‌یافته، فقط زبان انگلیسی را آموزش می‌دهند. آموزش زبان آلمانی، فرانسه یا چینی و روسی در اکثریت شهر‌های کشور وجود ندارد؛ بنابراین در نهایت آن‌ها که بروند زبان خارجی بیاموزند، اکثریت‌شان انگلیسی خواهند آموخت و این طرح به عمومیت آموزش زبان انگلیسی هیچ خدشه‌ای وارد نمی‌کند. ثانیاً، آموزش زبان خارجی نیز با توجه به تأمین هزینه از سوی والدین، بیش از گذشته طبقاتی می‌شود. این طرح در درازمدت به احتمال زیاد، فرزندان اقشار ضعیف اقتصادی را از آموزش زبان خارجی محروم می‌کند. ثالثاً، تبصره ۲ ذیل ماده ۳ این طرح، دادن بورسیه برای آموزش زبان خارجی را به خانواده‌هایی که قادر به تأمین هزینه آموزشگاه آزاد نباشند، پیشنهاد می‌کند. وزارت آموزش و پرورش بعد از تصویب این طرح و تبدیل آن به قانون با کار بسیار پیچیده تعیین خانواده‌هایی که قادر به تأمین هزینه آموزش زبان خارجی فرزندان خود نیستند مواجه می‌شود. تلاشی از سوی خانواده‌های بسیاری برای انتقال این هزینه به آموزش و پرورش شروع می‌شود که با توجه به وضعیت نظام شناسایی مشخصات اقتصادی و اجتماعی خانوار‌ها در ایران، عواقب ناخوشایند قابل پیش‌بینی خواهد داشت.


ششم. یکی از اوج‌های بی‌نظیر این طرح جایی است که در تبصره ذیل ماده ۱ ذکر شده «دانش‌آموزانی که گرایش نظری را برای تحصیل انتخاب کرده یا می‌کنند لازم است حداقل مهارت مکفی در یکی از زبان‌های خارجی مـورد تأیید را کسب کنند.» این تبصره بدان معناست که سیاست‌گذار (نویسندگان طرح) آموزش زبان خارجی را برای دو دسته رشته‌های «فنی و حرفه‌ای» و «کار و دانش» ضروری نمی‌دانند. بگذارید به برخی رشته‌های این دو عرصه نگاهی بیندازیم. گرایش فنی و حرفه‌ای شامل چهار گروه هنر، مدیریت و خدمات، صنعت و کشاورزی می‌شود. گروه هنر رشته‌هایی نظیر گرافیک، معماری داخلی، انیمیشن و نقشه‌کشی را دربر می‌گیرد. الکتروتکنیک، الکترونیک، مکاترونیک و مخابرات دریایی هم در گروه صنعت قرار دارند. امور زراعی و صنایع غذایی هم دو رشته از زیرمجموعه گروه کشاورزی هستند. سؤال این است که کدام عقل سیاست‌گذاری تشخیص داده است که دانش‌آموزان این علوم، فنون و حرفه‌ها به آموزش زبان خارجی نیاز ندارند.


هفتم. ماده ۲ این طرح تصریح می‌کند که زبان برخی کشور‌ها در اولویت قرار می‌گیرد. دانشگاه‌های ایران نیز می‌توانند با دانشگاه‌های آن کشور‌ها تفاهمنامه و همکاری علمی داشته باشند و آن کشور‌ها در برنامه‌های حداقل ۱۵ ساله همکاری علمی، مُدرس به ایران اعزام کنند و بخشی از هزینه‌های تربیت معلم و مدرس زبان کشور خود در ایران را بپردازند و حتی در دادن بورسیه به دانش‌آموزان مدارس مناطق محروم سهیم شوند. بدیهی است که مشکلات جدی برای معلمان زبان انگلیسی مدارس پیش می‌آید. ماده ۲ این طرح الزام می‌کند که ۶۰ درصد بورسیه‌هایی که دانشگاه‌های خارجی می‌دهند به معلمان زبان انگلیسی که کارشان را از دست می‌دهند اختصاص یابد تا آن‌ها زبان‌های دیگر را بیاموزند و بتوانند آموزش دهند. شما تصور کنید که فرانسه، آلمان، چین و روسیه یا اسپانیا، بورسیه به دانشگاه‌های ما می‌دهند، در ایران کلاس‌های آموزش زبان خودشان را برقرار می‌کنند و هزینه می‌کنند تا معلمان بیکارشده زبان انگلیسی ایرانی، برای توسعه آموزش زبان کشورشان، تحصیل کنند. کافی است کسی در دانشگاه‌های ایرانی برای همکاری با یک دانشگاه خارجی اقدام کرده و دشواری کار را دیده باشد تا بتواند عمق ساده‌انگاری مندرج در این ماده را درک کند.


هشتم. سیاست‌گذار که با این طرح شمار زیادی معلم زبان انگلیسی را بیکار می‌کند، در ماده ۴ طرح، این عده را برای پذیرش سمت‌های مدیریتی در آموزش و پرورش در اولویت قرار می‌دهد. بررسی اثر این پیشنهاد به داده‌هایی درباره تعداد معلمان زبان انگلیسی و نیازمندی‌های مدیریتی آموزش و پرورش احتیاج دارد. تبصره ۱ همین ماده، به معلمان زبان انگلیسی اجازه می‌دهد از قانون منع اشتغال به‌کار کارکنان دولت مستثنی شده و همزمان کارمند دولت و شاغل در آموزشگاه‌های آزاد باشند. این آشکارا توصیه به توسعه موقعیت‌های تعارض منافع است. تصور کنید معلمانی را که معلم آموزش و پرورش هستند و در آموزشگاه آزاد هم کار می‌کنند و تلاش خواهند کرد برای این آموزشگاه‌ها بازاریابی کنند. یکی دیگر از اوج‌های این طرح تبصره دوم ماده ۴ است که تصریح می‌کند «با هدف افزایش کیفیت و رقابت، دریافت وجوهی با عنـوان حقوق یا دستمزد یا پـاداش از آموزشـگاه خصوصـی یـا سـازمان خـارجی بورسیه کننده علاوه بر حقوق دریافتی از آموزش‌وپرورش بـرای معلمـان موضوع این ماده بلامانع خواهد بود.» یعنی راهی باز می‌شود که معلمان زبان انگلیسی پیشین، حالا به بازاریا‌ب‌های آموزشگاه‌های آزاد زبان در مدارس تبدیل شوند. عجیب اینکه دریافت دستمزد و پاداش از دانشگاه‌های خارجی هم به رسمیت شناخته می‌شود. تصور کنید که این طرح به شرط تصویب، سبب می‌شود چند سال بعد شمار زیادی معلم زبان داشته باشیم که تحت عنوان پاداش و دستمزد، از دانشگاه‌های خارجی حقوق دریافت می‌کنند. سرویس‌های امنیتی چرا نباید از این تبصره برای هزینه کردن در ایران استفاده کنند؟ این طرح بر شمار استعلام‌های امنیتی نیز می‌افزاید. همکاری با دانشگاه‌ها و مؤسسات خارجی برای توسعه فعالیت‌های آموزش زبان و دادن بورسیه، خیلی سریع به موضوعی امنیتی بدل خواهد شد و نهاد‌های امنیتی را درگیر بررسی همکاری‌های دانشگاه‌ها با شرکای خارجی در قالب این گونه مؤسسات خواهد کرد.


نهم. فرض کنید این طرح به قانون تبدیل شد. علاوه بر همه نقد‌هایی که در بالا به آن وارد شد، فکر کنید که نظام آموزش عالی کشور همین الان دائم فشار می‌آورد که اساتید و دانشجویان مقالات بیشتری به زبان انگلیسی منتشر کنند تا تعداد مقالات نمایه‌شده کشور در پایگاه‌های ثبت مقالات بالا برود. این تناقض را چگونه باید حل کرد که آموزش زبان انگلیسی حذف می‌شود و از طرف دیگر از اساتید و دانشجویان خواسته می‌شود بر شمار مقالات انگلیسی خود بیفزایند؟


دهم. این طرح همان طور که یکی از روحانیون طراح آن در مصاحبه‌ای گفته، پیش‌زمینه‌ای امنیتی و معطوف به سوءظن نسبت به انگلیس و امریکا دارد و گویی تلاشی برای بستن راه نفوذ این کشورهاست. بستن راه نفوذ خیلی خوب است، اما مگر آلمان، فرانسه، چین و روسیه در پی نفوذ به بقیه کشور‌ها نیستند؟ خیرخواهی یا کمتر شر بودن این دسته از کشورها، یا تمایل کمترشان به نفوذ، کجا و چگونه مشخص شده است؟


یازدهم. این طرح وزارت آموزش و پرورش را مکلف می‌کند که برای آموزش زبان در آموزشگاه‌های آزاد قیمت‌گذاری کند. مداخلات دولت در اقتصاد ایران قصه مثنوی هفتاد من و غصه‌ای پهن‌دامن است و این طرح مداخله‌ای دیگر است و به تبع آن بر فساد بیشتر می‌افزاید. داستان قیمت‌گذاری خدمات مدارس غیرانتفاعی و عوارض آن هنوز دامنگیر مردم است و این طرح قیمت‌گذاری آموزش زبان را هم می‌افزاید. سؤال این است که چرا آموزشگاه‌ها باید قیمت‌گذاری و آموزش آزاد خود را رها کنند و تن به قیمت‌گذاری دولتی بدهند و حتی معلمان بیکار شده مدارس را در آموزشگاه خود بپذیرند؟ آیا فساد بر محور این مداخله دولت در آموزش شکل نمی‌گیرد؟


نتیجه‌گیری
وقتی بررسی کوتاه و مبتنی بر تحلیل- و نه حتی مبتنی بر داده‌های تجربی- چنین نقصان‌هایی را آشکار می‌کند، معلوم می‌شود که نظام سیاست‌گذاری فرهنگی در کشور تا چه اندازه در معرض خطاست. معلوم می‌شود چگونه ایده خوبی نظیر گسترده‌تر کردن دایره آموزش زبان خارجی را می‌توان با تمسک به سخنان رهبری نظام به بدترین شکل تصویر کرد. این گونه طرح‌ها فقط بر دایره بی‌اعتمادی‌ها به ظرفیت‌های نظام سیاسی برای حل مسائل می‌افزایند. این طرح نه ظرفیت آموزش زبان در مدارس را بهبود می‌بخشد، نه بر عدالت آموزشی می‌افزاید و اگر به مشکلات امنیتی بیشتر نینجامد، چیزی از دغدغه‌های امنیتی طراحانش نخواهد کاست.

منبع: فرارو

وضعیت به این وحشتناکی است؟ تداوم قطعی اینترنت توجیه‌پذیر است؟

چرا تصمیم‌گیری‌ها را عده‌ای دیگر انجام می‌دهند و سختی‌ها را مردم می‌کشند؟

تبعات قطع اینترنت جهانی در ایران؛ معاملات بازار سرمایه کاهش یافت| توضیحات وزیر ارتباطات

تبعات قطع اینترنت جهانی در ایران؛ حجم معاملات بازار سرمایه کاهش یافت| توضیحات وزیر ارتباطات

اینترنت به‌زودی وصل می‌شود

منبع این خبر، وبسایت fararu.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۵۵۳۰۳۷۳ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

خبر بعدی:

زبان فارسی؛ از میراث‌بانی گنجینه ادبی تا آشفتگی زبانی در فضای مجازی

زبان فارسی یکی از زبان‌های شاخه هندواروپایی است که مردمان از حدود چهار هزار سال پیش در بخشی از جغرافیایی که اکنون به نام ایران می شناسیم، با آن سخن می‌گفته‌اند. این زبان در گذر زمان، مراحلی را پشت سر گذاشته که شامل فارسی باستان، فارسی میانه و فارسی نو است.
زبانی که امروزه با تغییراتی به آن سخن می‌گوییم در کتب تاریخ ادبیات و دستورهای تاریخی فارسی دری (یعنی فارسی که در دربارها صحبت می‌شده) خوانده می‌شود و دنباله فارسی میانه زرتشتی است و به نوشته ذبیح الله صفا، ‌مورخ ادبی مطرح، در جلد اول تاریخ ادبیات ایران از زمان حکومت صفاریان در قرن سوم هجری قمری (۲۵۶ ه. ق) در ایران پا گرفت.
هر چند این زبان شباهت زیادی از نظر دستوری و لغوی با زبان فارسی میانه زرتشتی دارد از نظر خط شباهتی ندارد. زیرا بعد از ورود اسلام به ایران و در دو قرن اول هجری که عربی زبان دربارها و دیوان ها بود، الفبای عربی جای خود را در دفاتر باز کرد و فارسی دری با الفبای عربی ولی اندکی تغییر یعنی اضافه شدن چهار حرف در الفبا، نوشته می شود. امروزه در مجموع بیش از یکصد و ۱۰ میلیون نفر در سه کشور ایران، افغانستان و تاجیکستان به زبان فارسی البته با لهجه‌های مختلف دری یا پشتو و دیگر لهجه‌ها صحبت می‌کنند، البته در تاجیکستان زبان فارسی و خط سیرلیک است.

با وجود سابقه دیرین و آثار عظیمی که به زبان فارسی نوشته شده و نه‌تنها این زبان بلکه موجب معرفی و فخر فرهنگ ایرانی و فارسی است، هجوم همه‌جانبه لغات و اصطلاحات بیگانه در حوزه های تخصصی و عمومی همچنین ورود فضای مجازی به عرصه روزمره زندگی مردم ایران و تاثیر آن بر خط و زبان فارسی، امروزه این زبان در معرض انواع مخاطرات قرار دارد تا جایی که رهبر معظم انقلاب اسلامی ۳۱ اردیبهشت سال جاری (همزمان با شانزدهم ماه مبارک رمضان) در دیدار با جمعی از استادان زبان و ادب پارسی و شاعران جوان و پیشکسوت در مورد زبان فارسی فرمودند: راجع به زبان فارسی بنده در حقیقت نگرانم. من از صدا و سیما گله‌مندم. به جای اینکه زبان صحیح و معیار و صیقل‌خورده‌ کاملا درست را ترویج کند، زبان بی‌هویت را ترویج می‌کند. زبان بی‌هویتی که گاهی غلط و بدتر از همه پر از تعبیرات فرنگی و خارجی است. وقتی یک مجری یک تعبیر فرنگی از یک مترجم یا نویسنده را در صدا و سیما تکرار می‌کند، موجب عمومی شدن آن لغت و آلوده شدن زبان می‌شود. ما داریم مفت زبان خودمان را به زوائد مضر آلوده می‌کنیم.

در پی بیانات ایشان کمیته ترویج زبان و ادب فارسی در صداوسیما تشکیل شد و دستگاه‌های دیگر فرهنگی از جمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز اهتمام جدی‌تری در حفظ زبان و ادب فارسی در زمینه های مختلف از جمله استفاده نکردن از واژه های بیگانه و هماهنگی با نهادهای دیگر برای حفاظت از زبان فارسی به خرج دادند. شورای هماهنگی پاسداشت زبان فارسی یکی از نهادهایی است که مطابق ماده ۱۷ آیین نامه اجرایی قانون ممنوعیت بکارگیری اسامی، عناوین و اصطلاحات بیگانه مصوب چهاردهم بهمن ۱۳۹۴ هیات وزیران، در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل می‌شود.

این شورا ماموریت هماهنگی و هم‌افزایی اقدامات دستگاه‌های اجرایی ذیربط را به عهده دارد و با ریاست وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و نمایندگان تام الاختیار وزرای کشور، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش، علوم، تحقیقات و فناوری، صنعت، معدن و تجارت، امور اقتصادی و دارایی و روسای سازمان های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، ثبت اسناد و املاک کشورو صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و فرمانده نیروی انتظامی، شهردار تهران و رئیس فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی تشکیل می شود.

زبان فارسی میراث‌بان ادبی، فرهنگی، علمی و انسانی و اسلامی است

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در جلسه اخیر این شورا با تاکید بر آشفتگی زبانی به عنوان یکی از مخاطرات فضای مجازی، گفت: وحدت ارضی و ساختار جغرافیایی کشور با زبان و ادبیات فارسی پیوند دارد و نباید از این امر غافل بود. زبان و ادبیات فارسی از جوانب مختلف از اهمیت زیادی برخوردار است. از طرفی کانون حفظ هویت ما و از طرفی دیگر بخش قابل توجهی از میراث بشری به این زبان متصل است.

سیدعباس صالحی ادامه داد: همچنین بخشی از میراث انسانی از جمله میراث علمی، فلسفی، ادبی به این زبان متصل است و بخش قابل توجهی از میراث اسلامی ما نیز پا به پای این زبان در جریان بوده است. بنابراین زبان فارسی از منظر میراث‌بانی فرهنگی، ادبی، علمی، انسانی و اسلامی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد. زبان و ادبیات فارسی در حلقه اتصال با جامعه آشنا با این زبان در خارج از کشور هم نقش بسزایی ایفا می کند و با توجه به جایگاه رفیع و پراهمیت، بخش بسیاری از جغرافیای بشری را در خارج از کشور به خود اختصاص می دهد.

انقطاع نسل جدید با زبان فارسی

رئیس شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: از طرفی دیگر نسل جدید با توجه به تحولات دنیا با میراث فارسی انقطاع یافته و این واقعیت یک مخاطره برای زبان فارسی محسوب می شود. نسل امروز کمتر سعدی و حافظ را می شناسد و با پرچمداران هویت ایرانی اسلامی مان در حد یک اسم آشنا هستند. فضای مجازی نیز با همه فرصت هایی که دارد مانند هر پدیده فناوری جدید مخاطراتی هم دارد و آشفتگی زبانی؛ از جمله این مخاطرات است و آشفتگی زبانی در مظاهر اجتماعی نیز از دیگر مخاطرات به شمار می‌آید.

صالحی با اشاره به نقش اقوام ایرانی در پاسداشت و اعتلای زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: در کنار نقش مثبت و تاریخی اقوام در پاسداشت زبان فارسی، افراطی گرایی اقوام هم می تواند برای زبان و ادبیات فارسی مخاطره آمیز باشد. باید موضوع زبان و ادبیات فارسی را بیش از پیش جدی بگیریم و با توجه به تاکیدات مقام معظم رهبری بر توجه به اعتلای این زبان جایگاه قابل توجهی در سیاستگذاری های خود برای آن در نظر بگیریم.

وی با اشاره به قوانین موجود در جهت پاسداشت و اعتلای زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: دستگاه های مرتبط در این زمینه باید وظایف ذاتی خود را دنبال کنند و گزارش‌های موجود در این زمینه را انجام دهند. هم‌افزایی و استفاده از ظرفیت‌های یکدیگر نیز در این زمینه اهمیت دارد و قانون پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و اصلاحیه آن با این نگاه بوده است. در این حوزه باید وضعیت موجود خود را بدانیم و به رفع موانع در این زمینه بپردازیم و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز با راه اندازی دبیرخانه این شورا در حوزه وزارتی با هدف اهتمام در اعتلای زبان فارسی فعالیت خود را دنبال می کند.

وظایف شورای پاسداشت زبان فارسی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

صالحی با اشاره به وظایف دبیرخانه شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی ادامه داد: این دبیرخانه باید بحث های راهبری در این زمینه را دنبال کند و اقداماتی؛ از جمله نشست های تخصصی و گزارش های پژوهشی داشته باشد. همچنین به فرهنگ‌سازی و اقدامات اقناعی دیگر توجه کند. جمع‌آوری گزارش‌های دستگاه‌های مختلف در حوزه پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و در اختیار اعضای شورا گذاشتن، ارتقای شاخص‌های کمی و کیفی برنامه‌های پاسداشت زبان فارسی و نظایر آن نیز باید از اقدامات شورا باشد.

در ابتدای این نشست دبیر شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی گفت: این شورا با توجه به اهمیت زبان و ادبیات فارسی تشکیل شده است، اولین مصوبه مربوط به زبان فارسی در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۶۱، دومین مصوبه مبنی بر اجتناب جدی فروشگاه‌ها از اسامی خارجی و بیگانه در جلسه ۱۷۹ شورای عالی انقلاب فرهنگی در تاریخ ۴ بهمن ۱۳۶۷ به تصویب رسید.

محمد شالویی ادامه داد: سومین مصوبه این قانون توسط مجلس شورای اسلامی و ۱۴ آذر ۱۳۷۵ و چهارمین آن در جلسه هیات وزیران در سال ۱۳۷۸ مصوب شد که آیین نامه اجرایی ممنوعیت استفاده از واژه‌های خارجی و بیگانه مصوبه سال ۱۳۷۵ مجلس شورای اسلامی را به مرحله اجرا رساند و هیات دولت نیز در سال ۱۳۹۴ اصلاحیه‌ای برای قانون اجرایی آن انجام و ابلاغ کرد و از آن زمان شورای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی شکل گرفت.

مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در امور پاسداشت زبان فارسی اظهار داشت: اکنون هم قوانین موجود در جهت پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و هم تاکیدات مقام معظم رهبری بر اعتلای زبان فارسی اهتمام و توجه به این موضوع را نشان می دهد.

برچسب‌ها زبان فارسی ادبیات فارسی فضای مجازی

دیگر خبرها

  • دخالت در امور داخلی کشورها رکن دوم سیاست خارجی آمریکا است
  • دخالت بدل به رکن دوم سیاست خارجی آمریکا شده
  • دخالت در امور داخلی کشور‌ها تبدیل به رکن سیاست خارجی آمریکا شده است
  • دخالت در امور داخلی سایر کشور‌ها به رکن دوم سیاست خارجی آمریکا بدل شده است
  • موسوی: دخالت در امور داخلی کشور‌ها به رکن دوم سیاست خارجی آمریکا بدل شده است
  • موسوی: رکن دوم سیاست خارجی امریکا دخالت در امور داخلی سایر کشورها است
  • موسوی: دخالت در امور داخلی سایر کشورها به رکن دوم سیاست خارجی آمریکا بدل شده است
  • موسوی: دخالت در امور داخلی کشورها به رکن دوم سیاست خارجی آمریکا بدل شده است
  • تاریخ آزمون‌های علوم پزشکی سال ۹۹-۱۴۰۰ اعلام شد
  • استخدام یک نفر با مدرک کارشناسی مسلط به زبان انگلیسی در تهران
  • برنامه زمانی آزمون‌های علوم پزشکی سال ۹۹-۱۴۰۰
  • پیام فرهنگستان زبان برای درگذشت «فضل‌الله رضا»
  • جزئیات برگزاری آزمون‌های علوم پزشکی سال 99 و 1400 اعلام شد
  • جزئیات برگزاری آزمونهای علوم پزشکی در سالهای ۹۹ و ۱۴۰۰
  • طرح حذف تنوع مدارس به کجا رسید؟
  • سرانجام طرح حذف تنوع مدارس چه شد؟
  • ناصر الخلیفی در آستانه خرید باشگاه انگلیسی
  • الخلیفی در آستانه خرید یک باشگاه انگلیسی
  • روایت آقای بازیگر از بازی در سریال تاریخی امیر کبیر