یک روانشناس با بیان اینکه عوامل ژنتیکی، خانواده و محیطی در پرورش صفت بردباری انسان‌ها موثرند، می‌گوید: بالغ بر ۳۰ میلیون نورون عصبی بدن در ابتدای کودکی مستقیما با بردباری ارتباط دارد. طبق بررسی‌های انجام شده در علم عصب‌شناسی، قسمتی از مغز، مربوط به کنترل هیجانات و انگیزه‌ها برای رسیدن به اهداف است. مادرانی که در دوران بارداری بردبار نیستند یا نمی‌توانند هیجانات و احساسات‌شان را کنترل و تعادلی بین عقل و احساسشان برقرار کنند، از طریق بند ناف خون به این بخش از مغز جنین آسیب وارد می‌کنند.

ناطقان: کامران شیوندی با بیان اینکه عوامل ژنتیکی، خانواده و محیطی در پرورش صفت بردباری انسان‌ها موثرند، اظهار کرد: بردباری یعنی افراد برای دستیابی به اهداف و هیجانات خود بتوانند صبر و تحمل داشته باشند، اما وجود این صفت در هر دوره‌ای از زندگی (کودکی، نوجوانی و بزرگسالی) متفاوت است. در دوران کودکی، انسان بردباری را از طریق الگوهای محیطی می‌آموزد؛ یعنی کودک برای رسیدن به خواسته‌ها و نیازهایش تحمل و صبوری را از والدین‌اش می‌آموزد و باید خانواده‌ها بدانند که این صفت از طریق والدین و به صورت هدفمند در کودک پرورش می‌یابد در این راستا آنها باید در مواجهه با مشکلات مراقب رفتارشان باشند و زود از کوره در نروند.

والدین از چه سنی می‌توانند بردباری را در فرزندانشان پرورش دهند؟

این روانشناس یکی از وظایف والدین را پرورش دادن بردباری، به عنوان یکی از صفات اخلاقی در فرزندان دانست و ادامه داد: والدین از بعد از ۳ سالگی کودکشان باید ویژگی‌هایی همچون صبر، توکل، شکر، شجاعت، سخاوت، صفا و بردباری را به طور غیر مستقیم از لحاظ فرآیندهای تربیتی در فرزندشان پرورش دهند اما بهترین سن پرورش بردباری در کودکان پیش از شش سالگی است و در این دوران والدین باید به صورت غیر مستقیم آن را در کودکشان پرورش دهند، به طور مثال "هنگامی که کودکشان آب می‌خواهد به فرزندشان اینگونه توضیح دهند که اگر به آب نیاز داری، کمی صبر کن تا کارهایم را انجام دهم و سپس درخواست تو را پاسخ دهم".

وی بیان کرد: اگر والدین بردبار نباشند و با هر محرک و ناملایمتی بردباری خود را از دست بدهند، این رفتار در الگوهای مشاهده‌ای کودکشان ثبت شده و نمی‌توان از کودک انتظار داشت که او بردبار باشد. صفت بردباری با تزریق کردن یا آموزش دادن به کودک منتقل نمی‌شود بلکه والدین از طریق تعاملات با کودک، این صفت را در او نهادینه می‌کنند. معمولاً افرادی که در برابر سختی‌ها بردبار هستند، والدین بردباری داشته‌اند.

روش‌های پرورش بردباری

به گفته شیوندی، والدین می‌توانند بردباری را به دو صورت به فرزندانشان بیاموزند؛ در روش اول والدین در مواجهه با افرادی که دارای صفت بردباری است می‌توانند به تعریف و تمجید از او بپردازند؛ در این روش کودک به مرور بردباری را به عنوان یک صفت ویژه بزرگ‌منشی در افراد تلقی می‌کند و به مرور آن را در خود نهادینه می‌کند. در روش دوم نیز افرادی که فاقد صفت بردباری هستند و در مواجهه با مشکلات بردباری از خود نشان نمی‌دهند والدین می‌توانند به زشت جلوه دادن رفتار آن فرد، مقابل فرزندشان اقدام کنند، اما مراقبت کنند از افرادی که به واسطه بردباری تمجید یا بواسطه از دست دادن عنان بردباری، مذمت می‌کنند، این افراد برای فرزندشان آشنا نباشد، زیرا کودک یا نوجوان احساس مقایسه می‌کند و این رفتار تاثیر نخواهد داشت.

این روانشناس با تاکید بر اینکه ریشه اصلی صفت بردباری به خانواده بستگی دارد، افزود: هرچقدر ریشه بردباری قوی‌تر و عمق آن بیشتر باشد، محیط پرتنش تاثیر کمتری بر این صفت دارد، لذا به والدین توصیه می‌شود هنگامی که کودکشان قصد بازی با همسالانشان را دارند چند اصل را رعایت کنند؛ اصل اول اینکه کودکشان با گروه‌هایی همبازی شود که والدین آنها نیز به لحاظ سبک زندگی با آنها هم کفو و در سطح آنها باشد. زیرا اگر والدین کودکانی که با کودک آنها همبازی شده‌اند، در رفاه اقتصادی بالایی باشند و از آنجایی که کودک نمی‌تواند خوب و بد را تشخیص دهد و هنوز رشد اخلاقی او به صورت کامل در انها شکل نگرفته است، به راحتی صفت بردباری کودک تحت تاثیر قرار گرفته و توقعات بیش از اندازه‌ای از والدینش به مرور زمان در وجود او شکل خواهد گرفت؛ به اصطلاح ناسازگاری جایگزین بردباری خواهد داشت. اصل دوم نیز آن است که اگر والدین نسبت به یکدیگر صبوری داشته باشند بردباری کودک نیز بیشتر خواهد شد.

ارتباط بردباری با مغز انسان

این عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در ادامه با بیان اینکه بالغ بر سی میلیون نورون عصبی بدن در ابتدای کودکی مستقیما با بردباری ارتباط دارد، افزود: طبق بررسی‌های انجام شده در علم عصب‌شناسی، قسمتی از مغز، مربوط به کنترل هیجانات و انگیزه‌ها برای رسیدن به اهداف است. مادرانی که در دوران بارداری بردبار نیستند یا نمی‌توانند هیجانات و احساسات‌شان را کنترل و تعادلی بین عقل و احساسشان برقرار کنند، از طریق بند ناف خون به این بخش از مغز جنین آسیب وارد می‌کنند. در واقع بردباری همانند درختی است که ریشه آن از طریق مادر و از طریق نورون‌های عصبی شکل می‌گیرد.

وی در ادامه به ارائه راهکارهایی برای پرورش بردباری در کودکان پرداخت و تصریح کرد: در گام اول، والدین باید آموزش‌های لازم را دریافت کنند و در مقابل کودک به نحوی رفتار کنند که کودک نیز پرورش دادن این صفت را در خود بیاموزد. در گام دوم که کودک وارد مدرسه می‌شود و بردباری را در قوانین و مقررات مدارس مشاهده می‌کند و در آنجا الگوی او معلمش می‌شود، به والدین توصیه می‌شود که هنگام حضور در انجمن‌های اولیا و مربیان قوانین و مقررات خانه را با معلمان به هم‌اندیشی بگذارند تا قوانین و مقررات مدارس متناسب با رشد کودکشان باشد زیرا بسیاری از قوانینی که صفت بردباری کودکان را تغییر می‌دهد یا سخت‌گیرانه و یا سهل‌گیرانه هستند.

بنابر اظهارات شیوندی، یکی از مواردی که صفت بردباری کودک را در دوران کودکی اولیه دستخوش تغییر می‌کند، نحوه برخورد معلم است؛ اگر معلمان شخصیت کودک را مورد تکریم قرار ندهند و حتی او را سرزنش کنند، بالطبع او بردباری خود را از دست می‌دهد لذا از معلمان خواسته می‌شود هیچگاه شاگردانشان را با یکدیگر مقایسه نکنند، چراکه افراد تفاوت‌های زیادی در زمینه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نسبت به یکدیگر دارند.

این روان‌شناس در ادامه به پرورش بردباری در دوران نوجوانی اشاره کرد و گفت: بردباری در دوران نوجوانی به دلیل فعالیت برخی هورمون‌ها کاهش می‌یابد، زیرا در دوران بلوغ جسمی و جنسی هورمون‌های متعددی از جمله هورمون‌های جنسی شروع به فعالیت می‌کنند که اثرات طبیعی آن در پسران، با خشم درونی و پرخاشگری و در دختران با انزوا و گوشه‌گیری بروز می‌کند. در این حالت صفت بردباری نیز دستخوش تغییراتی می‌شود. والدین در این مرحله که معمولا ۲ الی ۴ سال به طول می‌انجامد با مدارا و حفظ محیط سالم و متعادل برای نوجوان کمک کنند از این مرحله به سلامت گذر کنند.

وی در ادامه به تاثیر گروه همسالان در پرورش بردباری اشاره کرد و ادامه داد: گروه همسالان تاثیر زیادی بر بردباری نوجوانان دارد. به طوری که در تعابیر دینی آمده است که اگر می‌خواهید بردبار و صبور باشید با دوستانی معاشرت کنید که این ویژگی در آنها وجود داشته باشد.

این روانشناس در پایان به مادران توصیه کرد که اگر شاغل هستند، حداقل دو سال ابتدایی زندگی کودکشان را مرخصی بگیرند زیرا مدیریت چندگانه والدین موجب کاهش بردباری در کودکان می‌شود، در واقع مدیریت چندگانه والدین به عنوان محبت خائنانه‌ای تلقی می‌شود زیرا اگر مدیریت و سبک زندگی و تربیت کودک چندگانه شود به طوریکه اقوام، پدربزرگ و مادربزرگ نیز در تربیت کودک مداخله کنند، به مرور بردباری کودک تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

وی در این راستا از مجلس شورای اسلامی نیز خواست که حداقل میزان مرخصی مادران شاغل را برای دو سال در نظر بگیرند زیرا ریشه بردباری در دو سال ابتدایی و رابطه بین کودک و مادر شکل می‌گیرد. منبع: ایسنا برچسب ها: صبور ، بردباری ، انسان ها

منبع: ناطقان

کلیدواژه: صبور بردباری انسان ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت nateghan.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ناطقان» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه در مورد انتشار این خبر انتقاد یا پیشنهادی دارید لطفاٌ کد ۲۵۸۱۷۷۸۵ را به همراه موضوع به آدرس ایمیل [KHABARBAN] ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

شلیک سردار مجلس به قلب برجام| مین‌گذاری زمین دیپلماسی؛ حالا چه خواهد شد؟

جزئیات جلسه غیرعلنی مجلس| طرح اخراج بازرسان آژانس؛ ایران با غنی‌سازی ۲۰ درصدی از برجام خارج می‌شود؟

شمخانی: دستگاه‌های اطلاعاتی می‌دانستند قرار است در آن محل عملیات ترور علیه شهید فخری‌زاده انجام شود/ هیچ فردی در صحنه حضور نداشت

اینجا دریا نیست، اهواز است؛ وعده‌های مسئولان برای مردم مصیب‌زدهِ خوزستان نفت‌خیز چه شد؟

عکس/ آلودگی هوای مشهد

خبر بعدی:

بهترین زمان سوراخ کردن گوش کودک

چه زمانی برای سوراخ کردن گوش کودک مناسب است

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از فان ، سوراخ کردن گوش رسمی قدیمی است که هنوز طرفداران زیادی در بین خانم ها دارد . این رسم از زمان مادر بزرگ های ما تا کنون ادامه داشته و این روزها فقط شکل و شمایلش عوض شده است . اگر شما نیز جزو مادرانی هستید که تمایل دارند گوش فرزندشان را سوراخ کنند این بخش را که درباره زمان مناسب برای سوراخ کردن گوش کودک است ، از دست ندهید.

سوراخ کردن گوش کودک تا قبل از 6 ماهگی ممنوع

سوراخ کردن گوش در فرهنگ های مختلف محبوبیت متفاوتی دارد اما سوراخ گوش می تواند عامل سرایت عفونت باشد . سوراخ گوش مانند هر حفره دیگری در پوست می تواند آلودگی را از طریق پوست به داخل بدن انتقال دهد .

سوراخ کردن گوش نوزادان باید بعد از 6 ماهگی انجام شود چرا که تا قبل از 6 ماهگی سیستم ایمنی بدن نوزاد ضعیف است و کاملا مجهز نشده و نمی تواند با عفونت احتمالی سوراخ کردن گوش مبارزه کند.

نکاتی درباره سوراخ کردن گوش کودک

باید بدانید احتمال عفونت در قسمت انتهایی لاله گوش کمتر از بقیه نواحی خصوصا غضروف ناحیه بالای گوش است. حتی بسیاری از والدین تمایل به انجام این کار در خانه دارند که باید بگوییم بهتر است اجازه دهید این کار در مراکز درمانی انجام شود .

در حقیقت از میان سوراخهایی که در بدن ایجاد می شود، سوراخ کردن زبان به احتمال کمتری با عفونت مواجه می شود چرا که با حفاظت و شستشوی مداوم بزاق دهان مواجه است .سوراخ کردن شکم هم می تواند واقعا دردسر ساز شده و تا چندین هفته بهبودی نیابد. گوشواره ها هم می توانند عامل انتقال عفونت و باکتریهای مفید به بدن شوند. گوشواره ها را در هر جایی قرار ندهید و هر بار که می خواهید از آنها استفاده کنید سعی کنید آن را ضد عفونی کنید .

سوراخ کردن گوش نوازد از دید روانشناسان

بهتر است سوراخ نمودن گوش را به وقتی موکول نمایید که کودک متوجه سوراخ نمودن گوش شود و خود از شما بخواهد که گوش هایش را سوراخ کنید پس قبل از درک کودک از گوشواره گوش او را سوراخ نکنید زیرا اگر این کار را کنید کودک به گوش هایش دست می زند و گوشواره خود را می کشد و سبب آسیب رساندن به گوش خود می شود . کودک شما متوجه درد و اذیتی که به او می رسد می شود اما فقط نمی تواند آن را بیان کند و فکر می کند والدین او را اذیت و تنبیه می کنند .

زمان مناسب برای سوراخ کردن گوش کودک

برخی از والدین گوش های کودک خود را چندین هفته پس از تولد سوراخ می کنند و می پندارند سوراخ کردن گوش های نوزاد بهتر است زیرا آنها کمتر درد می کشند و به گوشهایشان دست نمی زنند و همین امر سبب می شود گوش های آنها سریعتر بهبود یابد .

اما روانشناسان کودک در این زمینه اعلام کردند سوراخ نمودن گوش نوزادان صحیح نیست زیرا آنها درد می کشند اما قدرت بیان آن را ندارند و همچنین هیچ تصوری از گوشواره ندارند و می پندارند والدین به علت تنبیه و آزار آنها گوش هایشان را سوراخ کرده اند.

بهتر است سوراخ نمودن گوش کودکان را به زمانی موکول نمایید که کودک علت این درد کشیدن و سوراخ کردن گوش را متوجه بشود و خودش از شما بخواهد که گوش هایش را سوراخ کنید تا به گوشهایش تا بهبودی کامل دست نزند .

عوارض سوراخ کردن گوش

بر خلاف باور عموم که می پندارند سوراخ نمودن گوش ها هیچ عوارضی در پی ندارد اما سوراخ کردن گوش ممکن است عوارضی مانند عفونت ، حساسیت به فلزهای مختلف گوشواره ها، تشکیل یک بافت برجسته در ناحیه نرمه گوش و نیز پارگی گوش به همراه داشته باشد.

بسیاری از افراد روی لاله گوش خود چند سوراخ ایجاد می کنند و آویزهای مختلفی را نصب می نمایند. باید بدانید که سوراخ نمودن لاله گوش خطرناک است زیرا این منطقه غضروفی است و بدون رگ خونی می باشد، در نتیجه التهاب ایجاد شده آن دیرتر بهبود می یابد واحتمال عفونت و تاول معمولا در ماههای اول و گرم سال بعد از سوراخ کردن زیاد است. تورم دردناک، گرمی و قرمزی از علائم عفونت لاله گوش است.

نکات مهم پس از سوراخ کردن گوش از گوشواره های سنگین استفاده نکنید، زیرا این گوشواره ها کم کم سوراخ گوش را گشاد می کند وموجب پارگی گوش می شود. به صورت دوره ای جای گوشواره را به کمک الکل تمیز و ضدعفونی کنید. در چند ماه اول پس از سوراخ کردن گوش یکی دو بار محل سوراخ گوش را کنترل کنید و از سلامت آن مطمئن شوید. اگر پس از سوراخ کردن گوش با مشکلاتی مانند تورم، درد یا قرمزی در محل سوراخ گوش روبه رو شدید حتما به پزشک مراجعه کنید . اگر پوست حساسی دارید، احتمالا تنها گزینه مناسب برای شما گوشواره ای از جنس طلا یا نقره مرغوب است. یادتان باشد که قبل از لمس کردن گوش هایتان، دست خود را بشویید. این کار احتمال عفونت و گسترش آلودگی را کاهش می دهد. چند بار در روز، گوشواره را در گوشتان بچرخانید؛ این کار مانع از چسبیدن گوشواره به زخم سوراخ گوش می شود. بین 4 تا 6 هفته بعد از عمل سوراخ کردن گوش از گوشواره استفاده کنید، زیرا زخم تازه جوش می خورد و سوراخ ناپدید می شود.

دیگر خبرها

  • دنبال عادی‌سازی رابطه با اسرائیل نیستیم
  • ماجرای زنده شدن نوزاد آبدانانی در غسالخانه در دست بررسی است
  • رفتار صحیح و منطقی با والدین بد اخلاق
  • فیلم/ قالیباف: ما به دنبال خروج از برجام نیستیم
  • ترکی الفیصل: دنبال عادی‌سازی رابطه با اسرائیل نیستیم
  • چرا نباید سر کودکان فریاد بزنیم
  • چگونه با کودک نوپای خود رفتار کنیم؟
  • درخواست پیشکسوت استقلال از هواداران : صبور باشید
  • ۴ ترفند برای مقابله با ناسزاگویی کودکان
  • دوره آموزش تسهیل‌گر در سازمان تبلیغات اسلامی استان تهران برگزار می‌شود
  • مصیبت برخی والدین در رفسنجان برای ارسال تکالیف فرزندشان
  • چگونه نوجوانان موفقی را تربیت کنیم
  • بخش مرکزی بندر امام خمینی (ره) از آبگرفتگی‌ها در امان ماند/ نگران بارندگی‌های آینده نیستیم
  • سبک زندگی ایرانی و اسلامی مهمترین عامل کاهش آسیب های اجتماعی
  • مرد شیطان صفت آبروی دختر بهشهری را همه جا برد
  • حاصل سیاست مهاجرتی دولت آمریکا؛ هنوز ۶۲۸کودک از خانواده جدا مانده‌اند
  • بائو: هواداران صبور باشند؛ استقلال به زمان نیاز دارد
  • ملاحظات تربیت فرزند/ یاد خدا در خانواده باید چنان قوی که مانع از گناه باشد
  • بحران "آشیانه‌های خالی" در انتظار بسیاری از والدین ایرانی!