سید‌مصطفی هاشمی‌طبا در روزنامه شرق نوشت:

تصمیم سران قوا درباره سهمیه‌بندی بنزین و افزایش قیمت آن بار دیگر موجب بروز ناآرامی‌هایی (پیش‌بینی‌پذیر) در جامعه و بحث و گفتگو در میان مدیران و مردم شده است. آقای رئیس‌جمهور هم سرانجام لب به سخن گشود و گفت که برای کمک به خانوار‌های کم‌بضاعت یا باید مالیات را افزایش بدهیم یا نفت بفروشیم (که گفتند محدودیت داریم و درست هم نیست) یا با افزایش قیمت بنزین به خانوار‌های ضعیف کمک کنیم و، چون با افزایش مصرف مواجه هستیم، سیستم سهمیه‌بندی را انتخاب کرده‌ایم که در سال ۱۴۰۰ مجبور به واردات بنزین نشویم.

صرف‌نظر از اینکه این اقدام را خوب یا بد بدانیم و بحث خود را در ضعف یا توانایی ریاست‌جمهور متمرکز کنیم، می‌خواهیم بگوییم که همه دولتمردان ایران باید بدانند دوران تظاهر به پولدار‌بودن و به قول معروف پز «بچه حاجی‌بودن» دولت گذشته است و همه دولتمردان ایران واقعیت را برای مردم بازگو کنند که جامعه ایران در چه شرایطی است و همه مردم چه باید کنند. البته خروج آمریکا از برجام می‌تواند یکی از عوامل این بیداری محسوب شود؛ زیرا اگر آمریکا از برجام خارج نمی‌شد، با سیستم ماله‌کشی همچنان در خواب می‌ماندیم؛ هرچند اینک نیز بعید است به بیداری دست پیدا کنیم و اصرار باید داشت که به بیداری دست بیابیم.

چگونه باید بیدار شد؟ دولت روحانی که با سیستم سهمیه‌بندی بنزین از ابتدا مخالف بود و می‌خواست هرچه بیشتر بنزین وارد کند و مردم مصرف کنند، پس از شش سال به سهمیه‌بندی روی آورده و این نتیجه نبود روشن‌بینی و پیش‌بینی‌نکردن آینده است و نیز نتیجه الگوگرفتن از جوامعی است که مصرف را جایگزین زندگی بهینه کرده‌اند.

اگر در حکمرانی به استقبال مشکلات نرویم و برای آن‌ها تدبیر نکنیم، مشکلات ما را از پا در‌خواهد آورد. مثال بسیار کوچک، انباشت زباله‌ها در مناطق شمالی کشور و آلودگی ناشی از آن است که سلامت زیستگاهی را به خطر انداخته؛ زیرا از ابتدا آینده‌نگری درباره زباله‌ها وجود نداشته است.

اگر دولت آقای روحانی همان سهمیه‌بندی قبلی را با منطق روز و اصلاحات لازم ادامه می‌داد، علاوه بر آنکه مبالغ معتنابهی ارز را صرف واردات بنزین نمی‌کردیم، می‌توانستیم با آن سیستم حمل‌و‌نقل عمومی را بهبود ببخشیم و نیز مردم با مدیریت مصرف می‌توانستند خود را تنظیم کنند. مصرف بی‌رویه بنزین و استفاده بی‌حد‌و‌حصر موجب آن شده است که در تعطیلات مسیر سه‌ساعته تهران شمال گاه تا ۱۵ ساعت زمان ببرد و همین اتوبان شهید همت تهران هر روز شاهد راه‌بندان‌های طولانی چند‌کیلومتری و اتلاف وقت شهروندان و بنزین گران‌بها باشد. دولت روحانی با دیدگاه شبه اقتصاد آزاد و فراهم‌کردن امکانات مصرف آزاد امیدوار بود با امضای موافقت‌نامه برجام و رفع همه موانع و تحریم‌ها در شکوفایی اقتصاد جامعه (هرچند ظاهری) توفیق یابد و در ابتدا و در اواخر دوران اوباما نیز طلیعه این امر خود را نشان داد؛ اما این خوش‌باوری با وجود تأکید ترامپ به خارج‌شدن از برجام، همچنان باقی ماند و هیچ تمهیدی برای تطبیق جامعه با شرایط تحریم آمریکا در نظر گرفته نشد. حتی با پایداری برجام (که البته تأکید می‌شود که امضای برجام موفقیت بسیار شایانی برای جمهوری اسلامی ایران بود) با توجه به شرایط زیستی، اقتصادی و اجتماعی ایران، دیدگاه‌های تداوم زندگی گذشته شبه غرب و تشویق به الگوی زندگی غربی، بحران‌های جامعه تداوم می‌یافت و شاید فقط اندکی به تأخیر انداخته می‌شد.

الگوی زندگی اسلامی با وجود تأکید‌های مقام معظم رهبری در حد کلی‌گویی باقی مانده است؛ زیرا کسانی که مأمور این کار شده‌اند، فاقد بینش و شجاعت لازم هستند و کلی‌گویی‌هایی که می‌کنند، ضامن هیچ راه‌حلی نیست و هیچ نقشه راهی ارائه نمی‌دهند.

مسئله بنزین در قیاس با دیگر مسائل کشور که با آن دست به گریبان هستیم و نسل آتی و نسل‌های آینده سختی و مشکلات آن را بیشتر و بهتر درک خواهند کرد، بسیار بالاتر از حل مسئله بنزین است؛ زیرا تمام زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری توزیع و کنترل و نظارت برای بنزین فراهم شده است و جز تصمیمات غلط هیچ مشکلی ندارد؛ یعنی شش سال تصمیم غلط برای لغو سهمیه‌بندی بنزین و سپس تصمیم برای سهمیه‌بندی و افزایش قیمت آن‌هم به صورت توأمان. همین‌جا بگویم که به دلیل آنکه بسیاری از اعانه‌گیران از دولت دارای اتومبیل هستند، دریافت اعانه دولتی تقریبا هم‌اندازه افزایش قیمت بنزین مصرفی آنان است و برای جمهوری اسلامی آیا این امر مناسب است که ۶۰ میلیون از ۸۰ میلیون جمعیت آن اعانه‌گیر دولت باشند؟ بگذریم از اینکه خواه‌ناخواه، دانسته یا ندانسته افزایش قیمت بنزین بر تورم قیمت‌ها می‌افزاید.

گفتیم که خروج آمریکا از برجام یکی از دلایل مشکلات فعلی و جلوگیری‌کننده از سیاست‌های ماله‌کشی اقتصادی بوده است و مقامات کشور در راستای خنثی‌کردن تحریم‌های ظالمانه هیچ اقدام شایسته‌ای انجام نداده‌اند و اگر صریح‌تر بخواهیم بگوییم، توسعه آمریکایی شهر‌ها که از سال ۱۳۴۰ شروع شد، در چند دهه اخیر با شدت بیشتر ادامه دارد و در حقیقت الگوی توسعه آمریکایی به جای توسعه پایدار، الگوی لوازم مصرفی آمریکایی به جای نیاز‌های واقعی، الگوی اسراف و تبذیر آمریکایی به جای مصرف حداقل و مطابق نیاز واقعی در کشور باب و تشویق شده است؛ با این تفاوت که همه این‌ها نه از تولید داخلی؛ بلکه از سیاست زمین سوخته یعنی صرف منابع زیرزمینی و روزمینی تأمین شده است و به دنبال همین الگوی زندگی سطح توقع مردم و نوع زندگی با شرایط کشور و به‌ویژه با شرایط تحریم‌های بین‌المللی سازگار نیست. این واقعیت که تحریم‌های بین‌المللی مستقیما بر زندگی مردم تأثیر دارد و مردم باید شکل دیگری زندگی کنند، هرگز بازگو نشده است و برعکس وعده سفره پُرتر و معیشت بهتر به مردم داده می‌شود؛ امری که یقینا ممکن نیست و اگر هم بخواهد تا حدی شکل بگیرد، باز هم باید به نحو فزاینده‌تری از منابع و ثروت‌های خداداد و طبیعی مصرف و اسراف شود.

معلوم است که کار شرارت و تخریب را مردم عادی و صبور انجام نمی‌دهند؛ بلکه گروهی موج آن را ایجاد و برخی به دنبال آن حرکت می‌کنند؛ اما کار تخریب تنها تخریب‌های عادی نیست. اگر به حرف‌ها و پراکنده‌گویی‌های چندماهه اخیر از سوی برخی افراد توجه کنیم، کار آن‌ها از تخریب‌های مادی اگر بیشتر نباشد، کمتر نیست؛ اما به نظاره آن نشسته و حتی تشویق می‌کنیم.

حرف آخر آن است که ریاست‌جمهور محترم که سخن از دموکراسی و رفراندوم و مراجعه به مردم می‌زند، آیا نمی‌توانستند موضوع بنزین را در یک کنفرانس عمومی مطرح کنند و با پخش مستقیم آن از رسانه‌ها زیر‌و‌بم آن را روشن کنند و همچنان که بار‌ها عرض کرده‌ام، قبل از اقدام، با مردم به‌راحتی صحبت کنند و مسائل جاری کشور را با زبان ساده بگویند تا هم مردم آگاه شوند و هم مصداق مراجعه به مردم تا حدی جامه عمل به خود بگیرد.

می‌گویند یک سوزن به خود بزن و یک جوال‌دوز به دیگران.

منبع: فرارو

کلیدواژه: بنزین سهمیه بندی بنزین

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت fararu.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت « فرارو» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه در مورد انتشار این خبر انتقاد یا پیشنهادی دارید لطفاٌ کد ۲۵۸۴۰۵۶۶ را به همراه موضوع به آدرس ایمیل [KHABARBAN] ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

احمد رهدار: ائمه میلیاردر بودند پس روحانیون هم باید میلیاردر باشند!

معاون تحقیقات وزیر بهداشت استعفا کرد/انتقادات تند از نمکی

استقرار بمب‌افکن‌های بی ۵۲ در خاورمیانه| اردک لنگ، قبل از ترک کاخ سفید چه برنامه‌ای دارد؟

افشاگری وزارت اطلاعات ایران علیه عربستان

بافوتبال چرک بازی رابردند/پاسخ پیکان راویسی چند هفته قبل داده بود

خبر بعدی:

قدرشناس روزمرگی‌های ملال‌آور می‌شویم

ایسنا/خوزستان یک جامعه‌شناس با بیان اینکه پس از عبور از کرونا ما با ابعاد روانشناختی مواجه خواهیم شد، گفت: به نظر می‌رسد در دوران پس از کرونا با نوعی بازسازی روانشناختی در جامعه روبرو می‌شویم، در واقع جامعه قدرشناس روزمرگی‌هایی می‌شود که پیش از شیوع کرونا ملال‌آور بود.

دکتر علی عربی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به پیامدهای اجتماعی کرونا از منظر جامعه شناختی، اظهار کرد: دو رویکرد مثبت و منفی از نظر جامعه شناسی به جهان پساکرونا وجود دارد؛ برخی از اندیشمندان دید منفی دارند و اگر به مقالات در این زمینه مراجعه کنیم می‌بینیم که اکثر رویکردها منفی است اما نگاه‌های مثبت نیز وجود دارد. آنچه تجربه بشر از عبور از بحران‌ها نشان می‌دهد، به نظر می‌آید که رویکرد مثبت و نگاه مثبت به جهان پساکرونا وجود داشته باشد؛ این بحران خاص است و عبور از آن باعث پررنگتر شدن مسائلی می‌شود که قبلا وجود داشته اما به دلایلی کمرنگ‌تر شده است. البته برخی پیامدها می‌تواند به عنوان تهدید باشد اما در کل رویکرد مثبت وجود دارد.

وی با بیان اینکه پس از عبور از کرونا ما با ابعاد روانشناختی مواجه خواهیم شد، افزود: به نوعی با رونق روانی مواجه خواهیم شد و اندیشمندان نیز به این موضوع پرداخته اند. به نظر می‌رسد در دوران پس از کرونا با نوعی بازسازی روانشناختی در جامعه روبرو می‌شویم، در واقع جامعه قدرشناس روزمرگی‌هایی می‌شود که پیش از شیوع کرونا ملال‌آور بود. ما در دوران پیش از کرونا بسیاری از فعالیت‌های روزانه را ملال آور می‌دانستیم اما شیوع کرونا و ایجاد محدودیت در انجام این فعالیت‌ها، باعث شد نوعی بازاندیشی داشته باشیم و در واقع دلتنگ فعالیت‌هایی شویم که در گذشته انجام می‌دادیم. اما در دوران پساکرونا ممکن است که قدر داشته های خود را بیشتر بدانیم و با نوعی بازسازی ذهنی در مواجهه با روزمرگی ها مواجه شویم.

عضو هیات علمی جامعه شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز با اشاره به یکی از مشکلات حوزه سلامت، گفت: در دوران پیش از کرونا سلامت در نگاه پزشکی زده و درمان محور اسیر شده بود البته این نگاه نه تنها در کشور ما بلکه در بسیار از کشورها وجود داشت؛ تمام سرمایه گذاری‌های حوزه سلامت، درمان‌محور بود یعنی به جای اینکه به توانمندسازی جامعه توجه شود، به خصوصی سازی، سلامت تقویت و تاکید زیاد جامعه بر نیروی پزشکی توجه می‌شد. متاسفانه کادر درمان از جمله پرستاران، خدمات، مددکاران و در کل همه پرسنل سلامت به غیر از پزشکان، در نظام سلامت چه به لحاظ درآمدی و چه جایگاه اجتماعی، به حاشیه رانده شده بودند.

این جامعه شناس با بیان اینکه خانه‌های بهداشت که یکی از مفیدترین برنامه‌های ما بود و در آن بسیار پیشرو بودیم نیز کنار گذاشته شده بود، اما پس از شیوع کرونا متوجه شدیم که باید به چه چیزی توجه کنیم، ادامه داد: البته پس از شیوع کرونا متوجه شدیم که سلامت جامعه را باید به عنوان یک امر اجتماعی و نه پزشکی در مرکز سیاستگذاری‌های کلان قرار دهیم تا به این ترتیب جامعه توانمندتر و سبک زندگی سالم‌تر شود. همچنین توجه به آموزش پایه‌ای در سلامت، شناخت جامعه، افزایش آگاهی فردی و ایجاد زیرساخت مقابله با هجمه اطلاعات نادرست در حوزه سلامت از پیامدهای مثبت کرونا است. در دوران پساکرونا توجه جامعه به سیاست‌های پیشگیرانه در سلامت، خروج سلامت از سلطه پزشکی و بازتعریف سلامت به عنوان یک امر اجتماعی خواهد افتاد. کشور آمریکا بهشت پزشکان است و در رده بندی جهانی اول است اما در مواجهه با کرونا با مشکل مواجه شده و این موضوع باعث ایجاد این نیاز شده که سلامت را به عنوان یک امر اجتماعی در نظر گیرند و برای آن سیاست‌گذاری کنند.

عربی با اشاره به یکی از پیامدهای منفی زندگی پساکرونا، گفت: یکی از پیامدهای منفی پس از کرونا می‌تواند تمایل به زندگی لوکس با سوءاستفاده بنگاه‌های اقتصادی و خدماتی باشد، به این دلیل که در زمان کرونا همه ما به نوعی مرگ را لمس کردیم و به لحاظ عینی و ذهنی مدتی با آن زندگی کردیم. این تجربه باعث تغییر درک مفهموم "زمان" و توجه به کیفیت آن می‌شود که البته مفید است. اما اگر این مساله در جهان امروز که با نظام اقتصادی مبنی بر کشش سرمایه گذاری قرار گیرد، افرادی می‌توانند سوءاستفاده کنند و زندگی لاکچری را در اولویت جامعه قرار دهند و این اولویت باعث ایجاد شکاف طبقاتی می‌شود.

این جامعه شناس در پایان با اشاره به پیامد منفی کرونا در جهان سیاست، گفت: پیامد منفی کرونا می‌تواند در حوزه سیاست نیز وجود داشته باشد؛ دولت‌ها ممکن است به استفاده از ابزارهایی که زندگی ما را تحت سیطره آن‌ها قرار می‌دهد، ادامه دهند. یعنی فضای خصوصی افراد را به شکل سیستماتیک از کنترل افراد خارج و نظارت کردن بر حریم شخصی را قانونی کنند. به این دلیل در بسیاری از کشورهای غربی اکنون شاهد فعال شدن جامعه مدنی و واکنش دادن آن به مساله ذکر شده هستیم. البته در جامعه جهانی نیز احتمال دارد کشورهایی که حکومت توتالیتر دارند، این مساله باعث بقای بیشتر این حکومت‌ها شود که این باعث تهدید آزادی بشر می‌شود.

انتهای پیام

دیگر خبرها

  • ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا
  • حاجی میرزایی: نمايش تصوير عظمت فرهنگ و تمدن ايران و اسلام بر عهده مركز امور بين‌الملل و مدارس خارج از كشور است
  • پیامدهای گرانی بنزین از سوی بسیج دانشجویی کرمان بررسی شد
  • حاجی‌بابایی: ایثارگران استخدام می‌شوند
  • حاجی‌بابایی: ایثارگران استخدام می‌شوند/ تفسیر قانون عادی به عهده مجلس است
  • دوران پساکرونا برای شهروندان چگونه است؟
  • ۳ مزیت اصلی گازسوزکردن خودروهای عمومی چیست؟
  • خوب یا بد مصرف لبنیات در دوران اپیدمی کرونا
  • پوران درخشنده: مرگ کامبوزیا پرتوی را باور نمی کنم/ او پر از انرژی و عشق به زندگی بود
  • حاجی بابایی:مجلس به دنبال اصلاح شبکه‌های بودجه است
  • حاجی بابایی:مجلس به دنبال اصلاح شبکه های بودجه کشور است
  • ۳۸۰ خودروی عمومی دوگانه سوز شدند
  • هشدار حاجی دلیگانی درباره احتمال ورشکستگی دولت بعدی
  • تغذیه دوران نوجوانی چگونه باشد؟
  • شرایط اخراج کارگران
  • شرایط اخراج کارگران چیست؟
  • ۱۰ باور و توصیه اشتباه درباره نگهداری خودرو!
  • برخورد قاطع با محتکران دانه‌درشت ضرورت دوران بحران است
  • این ترکیب در رشد قد کودکان جادو می‌کند