Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «خبرگزاری برنا»
2024-04-25@23:52:06 GMT

نحوه صحیح گرم کردن موتور ماشین در زمستان

تاریخ انتشار: ۲ بهمن ۱۳۹۸ | کد خبر: ۲۶۶۲۳۳۸۴

یکی از موضوعاتی که همواره بین دارندگان وسایل نقلیه مورد بحث بوده، به میزان گرم کردن خودرو قبل از حرکت در روز‌های بسیار سرد زمستان مربوط می‌شود.

به گزارش گروه روی خط رسانه های خبرگزاری برنا، برخی اعتقاد دارند که بلافاصله بعد از استارت زدن باید شروع به حرکت کرد، زیرا این کار باعث می‌شود که گرما بهتر انتقال یافته و اجزای مختلف سریع‌تر گرم شوند.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

برای درک بهتر این مسئله خودمان را جای ماشین قرار دهیم! تصور کنید که ساعت‌ها در هوای سرد بی حرکت ایستاده‌اید و قرار است که یک‌باره شروع به دویدن کنید! انجام چنین کاری بدون شک سلامتی شما را تهدید خواهد کرد و این شرایط برای ماشین بیچاره، سخت‌تر از آنی است که فکرش را بکنید.

برای روشن شدن موضوع، بیایید تا حال و روز ماشین را در دقایق اولیه استارت زدن در هوای سرد بررسی کنیم. برای به حرکت درآوردن یک خودرو، صد‌ها قطعه‌ی مختلف با سرعت متفاوت حرکت می‌کنند. مثلا زمانی که عقربه دور شمار عدد ۲۰۰۰ را نشان می‌دهد، پیستون و شاتون‌ها ۲۰۰۰ بار در دقیقه بالا و پایین می‌روند!

در نتیجه‌ی این حرکات سریع، اصطکاک شدیدی ایجاد می‌شود که در اینجا روغن، وظیفه‌ی کاهش اصطکاک و حرارت را بر عهده دارد.

روغن موتور با فرمولی که دارد، در هوای سرد هم به وظیفه‌اش عمل می‌کند؛ ولی در دمای زیر صفر، روغن سفت‌تر خواهد شد و در نتیجه مدت کوتاهی طول می‌کشد که تمام قسمت‌ها به درستی روغنکاری شوند.

ماشین‌های کاربراتوری را یادتان هست؟ برای روشن کردن‌شان در هوای سرد نیاز به یک متخصص داشتیم، چقدر گاز بدهیم که خفه نکند، ساسات را چقدر بکشیم و…، ولی اتومبیل‌های انژکتوری اهل حساب و کتاب هستند و به‌صورت خودکار همه چیز را تنظیم می‌کنند.

یک موتور انژکتوری سالم در دمای زیر صفر با یک استارت روشن می‌شود، ولی در این شرایط ECU (مغز الکترونیکی ماشین) برای خاموش نشدن موتور، دستور پاشش سوخت بیشتری را به انژکتور‌ها می‌دهد، همین سوخت زیاد روغن را از دیواره سیلندر‌ها شستشو می‌دهد و در نتیجه اصطکاک بین پیستون و دیواره سیلندر‌ها افزایش پیدا می‌کند!

این شرایط تا زمانی که دمای پیشرانه تا حدود ۴۰ درجه برسد همچنان ادامه دارد، ولی همچنان عنوان کردیم که روغن موتور در دمای زیر صفر غلظت بیشتری دارد و کمی زمان می‌برد که روغن رسانی را به درستی انجام دهد.

۱-بسته به دمای هوا، اجازه دهید موتور بین ۱ تا ۲ دقیقه به صورت درجا کار کند.

۲-سپس به آرامی شروع به حرکت کنید و دور موتور را تا رسیدن پیشرانه به دمای مطلوب به آرامی بالا ببرید.

۳- ۲ دقیقه ابتدایی شروع به حرکت، از دور موتور بالاتر از ۲۰۰۰ اجتناب کنید.

۴-فراموش نکنید که علاوه بر موتور، سایر قسمت‌های مکانیکی خودرو هم نیاز به گرم شدن دارند. این قطعات شامل مجموعه انتقال قدرت و حتی فنر و کمک فنر‌ها می‌شود.

در سرد‌ترین شرایط دمایی، بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه رانندگی، خودروی شما به دمای ایده‌آل می‌رسد.

۵-بخاری را روشن کنید و از رانندگی در هوای سرد زمستانی لذت ببرید.

منبع: تسنیم

منبع: خبرگزاری برنا

کلیدواژه: خودرو زمستان گاز مغز وسایل نقلیه

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.borna.news دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرگزاری برنا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۲۶۶۲۳۳۸۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

اختراعی با قدمت دوهزار سال| یخچال‌هایی در دل کویر

خبرگزاری علم و فناوری آنا- هدا عربشاهی: اقلیم گرم‌وخشک نواحی مرکزی ایران، ساکنان این مناطق را از دیرباز به مبتکران و مهندسان زبده‌ای تبدیل کرده است که ازطریق نوآوری‌های شگفت‌انگیز درطول هزاران سال توانسته‌اند بیابان‌های ایران را به مناطقی مناسب برای زیستن تبدیل کنند. قنات، بادگیر و آب‌انبار ازجمله ابتکارات خلاقانه‌ای به‌شمار می‌روند که هوا را برای استراحت خنک و دلپذیر و آب را انبوه، شیرین و گوارا می‌کنند. اما شاید بتوان گفت یکی از خلاقانه‌ترین نوآوری‌های مردمان باستان این سرزمین اختراع سازه‌ کوزه‌مانند غول‌پیکری است که کل فصل گرما، یخ و مواد غذایی تازه را برای مردم به ارمغان می‌آورد. وسیله‌ای که به آن یخچال (چاله پر از یخ) می‌گفتند. نامی که در زبان فارسی تا به امروز برای نامیدن دستگاه‌های خنک‌کننده مواد غذایی کاربرد دارد.

****

یخچال‌ها، خنک‌کننده‌های تبخیری کهنی هستند که حدود ۴۰۰ سال پیش‌ازمیلاد ابداع شده‌اند. این سازه‌های مخروطی یا تخم‌مرغی غول‌پیکر کمک می‌کنند که یخ در ماه‌های سردتر ساخته و جمع‌آوری و درطول سال برای مصارفی چون نگهداری غذا و تهیه فالوده استفاده شود. یخچال‌ها ویژگی‌های مختلف و متنوعی داشتند. بعضی‌ از آنها به سوراخ‌هایی در قسمت انتهایی مجهز بودند که هوای خنک به قسمت وسیع زیرزمین سازه که در آن یخ ساخته و نگهداری می‌شد، جریان یابد و سوراخ‌هایی در نزدیکی قسمت‌های فوقانی وجود داشت که هوای گرم ازطریق آنها به بیرون هدایت می‌شد. معمولاً برای اطراف این یخچال‌ها دیواره‌هایی ساخته می‌شد تا آبی را که برای یخ‌سازی استفاده می‌شد همواره زیر سایه نگه دارند. همچنین دیواره‌های بسیار ضخیم ضدآب و مقاوم در برابر حرارت از ملاتی به نام ساروج ساخته می‌شد. ساروج مخلوط خاصی از ماسه، خاک رس، سفیده تخم‌مرغ، آهک، موی بز و خاکستر است.

بسیاری از این بناهای نبوغ ایرانیان باستان هنوز هم پس‌از گذشت صدها سال وجود دارند. یکی از دردسترس‌ترین این یخچال‌ها نزدیک نارین‌قلعه در میبد، استان یزد است، اما در شهرهای دیگری چون یزد، کرمان و ابرکوه هم نمونه‌هایی از یخچال‌ها را می‌توان دید.

تصویر۱- یخچال ابرکوه، استان یزد- عکس از هدا عربشاهی

ویژگی‌های ساختاری یخچال

یخچال‌های سنتی ایرانی همواره موضوع جذابی برای معماران، مهندسان، فیزیکدانان، مورخان و باستان‌شناسان بوده‌اند. یکی از مطالعات اخیری که درباره این سازه‌های گلی انجام شده است را شرکت معماری Max Fordham R+I در انگلستان انجام داده است. هدف از این مطالعه جامع، درک بهتر شیوه‌های به‌کاررفته در یخچال‌ها برای استفاده از آنها در طراحی سازه‌های کم‌مصرف امروزی است. 

این گروه از پژوهشگران از روش‌های مدل‌سازی عددی برای شبیه‌سازی انتقال‌های حرارتی مختلف که فرآیندهای یخ‌سازی و ذخیره‌سازی یخ را کنترل می‌کنند استفاده کرده‌اند و توانسته‌اند مقدار یخی را که می‌توان ساخت و مقدار یخی را که می‌توان طی یک‌سال نگه داشت تخمین بزنند.

یخچال میبد

یخچال‌ها در سراسر ایران در مناطقی یافت می‌شوند که شرایط اقلیمی در آنها به گونه‌ای است که امکان یخ‌زدن آب طی زمستان وجود دارد یا می‌توان یخ و برف را از مناطق کوهستانی مجاور تهیه کرد. یکی از مناطقی که با این ویژگی‌ها سازگاری کامل دارد شهر میبد در فلات ایران است با یخچالی که قدمتش حدود ۴۰۰ سال گزارش شده است.

این مجموعه شامل حوض کم‌عمق یخ‌سازی است که هرشب از طریق آبراه آب شیرین قنات پر می‌شد و دیوار سایه‌بان، حوض را در برابر گرمای خورشید زمستانی با زاویه کم محافظت می‌کرد. ارتفاع گنبد بخچال میبد حدود ۱۵ متر و عمق گودالش حدود ۵ متر است. ضخامت دیواره‌های گنبد در قاعده حدود ۲ متر و در بالای آن حدود نیم‌متر است و سوراخی به‌عنوان دریچه در آن تعبیه شده است. بعضی منابع گزارش می‌دهند که سطح بیرونی گنبد را با لایه ضخیمی از کاهگل پوشانده بودند تا به‌عنوان عایق، محفظه را از گرمای خورشید محافظت کند. اقلیم یزد، همانند سایر نقاط بیابانی مناطق مرکزی ایران، بسیار خشک و دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است و میانگین بارندگی در این استان سالانه کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر در سال است.

دمای هوای این منطقه در شب‌های زمستان می‌تواند حتی به ۵- درجه سانتی‌گراد و در روزهای تابستان تا ۴۵ درجه سانتی‌گراد برسد. شیرکوه با ارتفاع ۴هزارو۷۵ متر در بلندترین نقطه‌اش از سطح آب‌‌های آزاد، در استان یزد، در فاصله ۲۰ کیلومتری شهر تفت، منطقه‌ سردسیر و یخبندانی این استان کویری است.

تولید یخ

همان‌طورکه گفته شد پیرامون سازه یخچال، حوض کم‌عمقی زیر سایه دیوار سایه‌بان ساخته شده است. طی روزهای زمستان، آب ازطریق قناب وارد این حوض می‌شد و درطول شب، تمام آب داخل آن به‌تدریج، منجمد می‌شد. هر صبح کارگران، این یخ‌ها را به گودال مرکزی داخل یخچال انتقال می‌دادند و مجددا مسیر انتقال آب را به حوض باز می‌کردند. این کار در تمام فصل سرد انجام می‌شد تا کل گودال مملو از یخ شود.

مساحت حوض یخ‌سازی در یخچال میبد تقریباً ۴۰۰ مترمربع است. برای این اندازه، نتایج شبیه‌سازی سالانه نشان می‌دهد که مقدار کل یخ تولیدشده طی فصل زمستان معادل ۵۰ مترمکعب بوده که حجمی معادل ۳میلیون قالب یخ امروزی و برابر با حدود ۲۰درصد از اندازه گودال در پایه گنبد ذخیره یخ است.

(تصویر ۲- یخچال میبد- عکس از هدا عربشاهی)

ذخیره یخ

گفته می‌شود که از یخ این یخچال، هم به‌عنوان مخزن ذخیره مواد غذایی عمومی شهر و هم برای عرضه به مردم به‌صورت خرده‌فروشی به‌دست یخ‌فروش‌های دوره‌گرد استفاده می‌شد. و ازاین‌رو، مدیر یخچال بسیار مشتاق بوده است که تا حد ممکن یخ را حفظ و از ذوب‌شدن آن جلوگیری کند. سرعت ذوب یخ در انبار یخ به‌ عوامل مختلفی چون متغیرهای آب‌وهوایی ازجمله دما و شدت نور خورشید، خواص حرارتی سازه یخچال و نحوه مدیریت ساختمان بستگی داشته است. شبیه‌سازی‌های حرارتی دینامیک سه‌بعدی برای بررسی انتقال حرارت در این یخچال نشان می‌دهد که برای دیواره‌های خشتی با ضخامت ۱ متر به‌علاوه عایق کاهگلی با ضخامت ۱ متر، مقدار انتقال حرارت برابر با ۰.۱ وات‌/مترمربع در کلوین و ارزش جرم حرارتی برابر با ۱۵۰ کیلوژول/مترمربع در کلوین است. برای رسیدن به این مقادیر در سازه‌ای امروزی به دیوارهایی با سطح پوشیده از ۱۰۰میلی‌متر بتن به‌اضافه ۴۰۰ میلی‌متر عایق پلی‌استایرن نیاز است.

همچنین با فرض اینکه گودال ذخیره یخ تا ماه ژانویه (اوایل بهمن) به‌طور کامل پر می‌شده است، نتایج مدل‌سازی‌ها نشان می‌دهد که در وضعیت دیواره‌های خشتی با ضخامت نیم‌متر به‌اضافه عایق کاهگل به ضخامت نیم‌متر تقریبا ۲۰ درصد از یخ تا سپتامبر (اوایل شهریور) ذوب می‌شد و این یعنی تا شروع فصل جدید سرما، یخچال همچنان از ذخیره کافی یخ برخوردار بوده است.

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • کار قرارگاهی، زمینه‌ساز حرکت صحیح و اثرگذار در عرصه فرهنگ
  • نیسان سیلفی e-Power جدید ۲۰۲۳ + عکس خودرو خارجی، قیمت ماشین Nissan Sylphy و مشخصات محصول
  • خودنمایی زمستان در بهار سمیرم
  • ◄ 6 ماشین هیبریدی در ایران؛ از سدان تا شاسی بلند
  • ببینید| هیولایی ۳ تنی هامر با صفر تا صد ۳ ثانیه‌ای و حرکت خرچنگی
  • جریمه ۲ میلیارد ریالی یک محتکر روغن موتور در زنجان
  • تاثیر ۲۰ درصدی روغن موتور در رشد قیمت کرایه حمل و نقل
  • نحوه پرداخت عوارض آلایندگی به شهرهای استان بوشهر صحیح نیست
  • اختراعی با قدمت دوهزار سال| یخچال‌هایی در دل کویر
  • ۱۰ ماشین آلمانی برتر تاریخ که شاهکارهای مهندسی عرصه خودروسازی به شمار می آیند (+عکس)