آفتاب‌‌نیوز :

یک‌سوم کاندیداهای ریاست‌جمهوری اصولگرایان را نظامیان تشکیل می‌دهند. حمیدرضا ترقی، عضو حزب موتلفه اسلامی اخیرا در مصاحبه‌ای با خبرگزاری برنا در پاسخ به این پرسش که چرا اغلب کاندیداهای اصولگرایان نظامیان هستند، توضیح داده که «چهره‌های نظامی آنچنان غالب نیستند چراکه چهره‌های غیرنظامی هم تعدادشان کم نیست و به هر حال حدود ۱۵ نفر کاندیدایی که مطرح هستند، شاید ۵ نفر نظامی هستند.

این موضوع هم به شرایط کشور بستگی دارد که یک بخشی از آن برمی‌گردد به انتخابات امریکا که چه شرایطی ما در منطقه و جهان پیدا می‌کنیم و طرف‌مان چه کسی است. از این‌رو اینها همه بر تصمیم‌گیری‌های آینده تاثیر قابل‌توجهی دارد.»

اظهارات حمیدرضا ترقی که هم موتلفه‌ای است و هم با رادیکال‌ها و جوانان تند و تیز اصولگرا حشر و نشر دارد، از این جهت اهمیت دارد که در واقع بیان و عیان کردن نوع نگاه حاکمیت به انتخابات ۱۴۰۰ است که در تحلیل و تصمیم اصولگرایان تاثیرگذار است. ترقی در بخش دیگری از این گفت‌وگو البته رد کرده که بیشتر کاندیداهای اصولگرایان را چهره‌های نظامی تشکیل می‌دهند اما تشریح کرده «به هر حال لازم است نامزدها، از جریان‌های مختلف اصولگرا و از چهره‌های متنوع مطرح شوند تا جامعه با چهره و مواضع آنها به مرور آشنا شود اما طبیعتا، تصمیم‌گیری در نهایت بر اساس اقتضائات شرایط سیاسی کشور و همچنین ویژگی‌ها و مختصاتی که دولت جوان انقلابی و حزب‌اللهی که مورد نظر مقام معظم رهبری است، خواهد بود. بنابراین این یک ضرورتی است که مشخص شود، ما چهره‌های متنوعی داریم.»

مجموعه اظهارات ترقی نشان می‌دهد که شرایط و اوضاع و احوال داخلی و بین‌المللی آنها را به تصمیم می‌رساند که گزینه رییس‌جمهوری نظامی که یکی از هم‌طیفان خودشان یکی، دو سال پیش حرف آن را پیش کشید، گزینه مناسبی برای سال ۱۴۰۰ است یا نه.

محمدعلی پورمختار، نماینده مجلس نهم و دهم بود که گفت «اگر یک نظامی رییس‌جمهور شود حتما می‌تواند کشور را از مشکلات نجات بدهد.» درست از همان زمان هم بحث مخالفان و موافقان رییس‌جمهوری نظامی در میان کنشگران سیاسی بالا گرفت. موافقان معتقد بودند که اشکالی در این نیست که یک نظامی لباس رزم از تن درآورده و به حوزه اجرا قدم گذارد؛ چه‌بسا که با یک نظم نظامی بتواند در شرایط بحران چاره‌ساز هم باشد. مخالفان اما اداره جامعه را متفاوت از اداره پادگان و میدان جنگ می‌دانستند و البته تاکید داشتند که تجربه تاریخی نیز نشان می‌دهد اقبال مردم به چهره‌های نظامی اندک است. این بحث همچنان سر دراز دارد و موافقان و مخالفان بسیار اما هر چه به انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ نزدیک‌تر می‌شویم، گزینه‌های نظامی نیز در میان کاندیداهای مورد حمایت اصولگرایان بیش از پیش ظهور و بروز می‌کنند. نام کسانی چون سردار حسین دهقان تا سردار سعیدمحمد و حتی محسن رضایی و محمدباقر قالیباف و علی شمخانی نیز در لیست انتخاباتی‌شان به چشم می‌خورد که اگرچه به قول ترقی یک‌سوم گزینه‌های بالقوه را تشکیل می‌دهند اما به نسبت سال‌های گذشته کم نیستند.

در این میان اما به نظر می‌رسد که همچنان سیدابراهیم رییسی، ‌گزینه بالقوه برخی اصولگرایان باشد. اخیرا جواد کریمی‌قدوسی، نماینده مشهد در توییتر خود با ادبیاتی متملقانه گفت که چشم‌های منتظر و ملتمس منتظر حضور رییسی در انتخابات هستند. او در توییتی که با هشتگ انتخابات ۱۴۰۰ منتشر کرد، نوشت: «آیت‌الله رییسی مصداق اتم و اکمل رجل سیاسی و مکتبی، مدیر و مدبر است که با سایر مدعیان عرصه ۱۴۰۰ فاصله‌ای غیر قابل رقابت دارند، چشم‌های متتظر و ملتمس از درگاه الهی در آرزوی تبدیل نه ماهه آینده به دقایقی هستند.»

این توییت نشان می‌دهد که طیفی از اصولگرایان همچنان منتظرند تا رییسی به میدان رقابت بیاید و رای ۱۶ میلیونی سال ۹۶ را در میدانی احتمالا بی‌رقیب و کم مشارکت افزایش دهد.

علاوه بر حضور پررنگ نظامیان در انتخابات پیش‌رو و البته چهره‌های تکراری سال ۹۶، برخی معتقدند که شاید بحران‌های موجود آرای بیشتر را به سبد کسی بیندازد که با شعارها و سخنرانی‌های پوپولیستی پا به میدان رقابت بگذارد.

محمد ناظمی‌اردکانی، کنشگر سیاسی اصولگرا و عضو جبهه پیروان خط امام و رهبری در گفت‌وگویی که با خبرآنلاین داشته، معتقد است کسانی که شعارهای پوپولیستی می‌دهند نه اصولگرای واقعی هستند و نه اصلاح‌طلب واقعی. او همچنین باور دارد که «به هر میزان فضای رقابت انتخاباتی عمق پیدا کند و حول محور برنامه و همچنین تیم کارآمد کاندیداها شکل بگیرد، شعارهای پوپولیستی و بی‌پایه رنگ می‌بازد. البته مردم نیز در چند دوره اخیر انتخابات ریاست‌جمهوری نسبت به این رفتارها آگاهی پیدا کرده‌اند.»

با این حال ناظمی‌اردکانی نیز می‌گوید که اگر فضای انتخاباتی ملتهب شود احتمال دارد که «شعارهای توخالی و پر زرق و برق دوباره بخشی از رای‌دهندگان را به خود مشغول کند».

منبع: روزنامه اعتماد

منبع: آفتاب

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت aftabnews.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «آفتاب» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه در مورد انتشار این خبر انتقاد یا پیشنهادی دارید لطفاٌ کد ۲۹۲۸۴۵۸۸ را به همراه موضوع به آدرس ایمیل [KHABARBAN] ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

برخی سرداران سپاه می‌خواهند برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ نامزد شوند

پیشنهاد کناره‌گیری روحانی

روحانی: راهپیمایی اربعین نداریم/ برخورد با افراد بدون ماسک/ احتمال تعطیلی برخی استان‌ها

وام، خودرو، واکسن و ... برای نمایندگان؛ مردم، هیچ!/ چرا قالیباف در قبال رانت‌های مجلس انقلابی سکوت کرده؟

عکس/ مرجانه گلچین در راه «ویلا»

خبر بعدی:

تفاسیر فوتبالی کاندیدای احتمالی 1400

عزت‌الله ضرغامی پس از پایان ریاست 10 ساله‌اش بر سازمان صداوسیما، طی سال‌های گذشته تاکنون ژست‌های انتخاباتی بسیاری را برای ورود به پاستور از خود نشان داده است.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری برنا؛ عزت‌الله ضرغامی، پس از پایان ریاست 10 ساله‌اش بر سازمان صداوسیما، طی سال‌های گذشته تاکنون ژست‌های انتخاباتی بسیاری را برای ورود به پاستور از خود نشان داده؛ حضور اخیر ضرغامی در جلسه جامعه اسلامی مهندسین، که دبیرکلی آن برعهده محمدرضا باهنرِ اصولگراست، مجددا شائبه‌های حضورش را برای انتخابات ریاست‌جمهوری جدی‌تر کرده، هرچند او از سال 96 از اصولگرایان دل خوشی ندارد اما بدش نمی‌آید دوباره طعم انتخابات را بچشد.  

رئیس پیشین سازمان صداوسیما، که عضو کنونی شورای عالی فضای مجازی است، فعالیت چشمگیری در توییتر داشته به‌گونه‌‎ای که کمابیش درباره اتفاقات مهم روز اظهارنظر می‌کند. کنش‌های توییتری ضرغامی با آن تصویری که در صداوسیما از خود نشان داده، متفاوت است در واقع چهره منتقدِ حال حاضرِ او با آن سیاست تک‌صدایی‌اش در صداوسیما در تناقض است.

به عقیده «عبدالله ناصری»، چهره سیاسی اصلاح‌طلب، «اگر همین الان آقای علی‌عسگری هم از صداوسیما خارج شوند، او هم مانند آقای ضرغامی رویکرد منتقدانه پیدا می‌کند. منظورم این است که آقایان وقتی در جایگاه مدیریتی کشور در نهاد‌های مختلف حضور دارند، خودشان نیستند؛ یعنی اگر آقای ضرغامی مجددا به ریاست صداوسیما برگردند، دوباره همان عملکرد و اقدامات را در شرایط مشابه خواهند داشت».

همچنین «حسین کنعانی‌مقدم»، چهره سیاسی اصولگرا، نیز درباره حمایت ضرغامی از آزادی بیان، زندانیان و... گفته است: «درست است که حافظه تاریخی ما ایرانیان ضعیف است اما دیگر آن‌قدر ضعیف نیست که دوران ریاست آقای ضرغامی در سازمان صداوسیما را فراموش کنیم. بهتر است آقای ضرغامی در گام نخست، برای عملکردشان در صداوسیما پاسخگو باشند و به انتقاد‌ها پاسخ دهند».  

ضرغامی متولد 1338 و از نازی‌آبادی‌های تهران اما اصالتا اهل دزفولِ استان خوزستان است که پس از پایان ریاستش بر سازمان صداوسیما، با تعدادی از هم‌محله‌ای‌هایش، که آنها نیز سابقه سیاسی و اجرایی دارند، بعد از سال‌ها گردهم جمع شدند تا برای نازی‌آباد -آنجا که آنها را به هم پیوند می‌دهد- کاری کنند. فارغ از تفاوت‌های فاحش سیاسی و گاه اختلافات اساسی جناحی، سعید حجاریان، عمادالدین باقی، عباس عبدی، شهید داوود کریمی، عزت‌الله ضرغامی و تعدادی دیگر دور هم جمع شدند. در میان‌شان چهره‌هایی بودند که بعضی‌ از آنها از دیوار سفارت آمریکا بالا رفته بودند اما بعدها سیاست بین آنها فاصله انداخت؛ گروهی دوم‌ خردادی شدند و اصلاح‌طلب و گروهی هم محافظه‌کار شدند و حالا اصولگرا.

او یکی از این چهره‌ها بود که پس از پیروزی انقلاب، عضو نیروهای خودجوش انقلاب و سپاه شد. او از جمله دانشجویان حاضر در رویداد تسخیر سفارت آمریکا بود اما کم‌کم به مسائل فرهنگی علاقه پیدا کرد و به‌ مرور وارد پست‌های حساس مدیریت فرهنگی شد. مدیریت او بر صداوسیما در آخرین سال دولت اصلاحات، یعنی سال 83 آغاز و با گذشت یک سال از استقرار دولت تدبیر و امید روحانی در سال 93 به نقطه پایانی خود رسید.

به باور بسیاری، ضرغامی همان زمان که صبحانه‌های سیاسی‌اش را برای چهره‌های چپ و راست و روشنفکر به ویژه سلبریتی‌ها، تدارک می‌دید گمانه‌زنی‌های ورودش به پاستور در 1400 را قوی‌تر کرد. او که همواره در گعده‌های اصولگرایی نشست و برخاست می‌کند، خود را اصولگرا نمی‌داند. او خودش در این ‌باره می‌گوید به تقسیم‌بندی سیاسی در کشور بسیار بی‌اعتقاد شده و باور دارد: «سیاست‌مداران به مرد و نامرد تقسیم می‌شوند که در هر دو دسته‌ اصولگرا و اصلاح‌طلب وجود دارند». البته این دریافت و تقسیم‌بندی او از سیاست‌مداران در حالی که خودش به لحاظ کنش و منش به جریان اصولگرایی، تعلق دارد، مبهم است؛ هر چند این ابهام بدین معنا نیست که ضرغامی اصلاح‌طلب شده بلکه از دیدگاه خودش یک منتقد است، انتقادهایی که به تعبیری کار دستش داد و او را از گزینه نهایی بودن جمنا در سال 96 برای انتخابات ریاست جمهوری دور کرد و ابراهیم رئیسی جایگزین ضرغامی شد؛ آن‌هم به این دلیل که به گفته خودش چون در سخنرانی‌هایش از اصولگرایان انتقاد کرد، در جمنا رأی نیاورد و حتی با بی‌مهری رسانه‌های اصولگرا نیز مواجه شد.

او که به واسطه ارتباط نزدیکش با احمدی‌نژاد وارد گعده‌های اصولگرایی شد و در دوران ریاستش بر صداوسیما عملا سخنگوی جریان راست بود، گویا اولین همکاری‌اش با اصولگرایان، برایش تجربه خوبی به جا نگذاشت و موجب دلخوری‌های او از اصولگرایان شد اما با این حال به نظر نمی‌رسد او به این سادگی‌ها کنار بنشیند بلکه به گفته خودش، «هر زمان احساس تکلیف کند، می‌آید.»

او در گفت و گویی با اشاره به انتخابات سال 96 گفته است: «در سال 96 دوستان جبهه انقلاب آمدند و به من اصرار کردند. من گفتم اگر شما می‌گوئید می‌توانم کمکی کنم و در این مسیر برای انتخابات قدمی بردارم، احساس تکلیف می‌کنم و می‌آیم. بلافاصله هم بعد از آن رأی‌گیری وقتی معلوم شد نگاه به فرد دیگری است بیانیه دادم و هیچ اقدام دیگری نکردم.»

ضرغامی در جای دیگر درباره انتخابات 1400، تفاسیر فوتبالی نظیر آنچه درباره لوایح درباره FATF در توییترش در مهرماه 97 گفته بود، ارائه می‌کند و می‌گوید: «برای ۱۴۰۰ یک مینی‌بوس آدم در صف هستند؛ اگر نگوئیم سرباز نظام، خودم را یک بازیگر یا بازیکن روی نیمکت نظام می‌دانم که اگر روزی لازم باشد، به داخل زمین می‌روم و بازی می‌کنم. من خودم را روی نیمکت جمهوری اسلامی می‌دانم. این نیمکت‌نشینی برای هر کاری است. من چنین جایگاهی را برای خودم انتخاب کردم و در هر شرایط و موقعیتی اقتضا کرد خدمتی را انجام دهم، آماده‌ام..... طبیعتا خودم را آماده و مهیای این کار می‌کنم؛ والا روی نیمکت اگر با کت‌و‌شلوار بنشینیم و هیچ تمرینی هم نکرده باشیم که فایده ندارد. کسی که نمی‌تواند با کت‌و‌شلوار وارد زمین بازی شود. قاعدتا نشستن روی نیمکت آمادگی می‌خواهد.»

در حالی که بسیاری بر این باورند که کاندیداهای اصولگرا، دشواری اصلاح‌طلبان برای عبور از فیلتر احراز صلاحیت‌ها از سوی شورای نگهبان را ندارند اما ضرغامی این موضوع را حداقل درباره خود انکار می‎کند؛ او گفته است: «شما فکر می‌کنید با مواضع صریح و آسیب‌شناسانه‌ای که در این سال‌ها داشته‌ام و به خیلی از صاحبان قدرت برخورده است، تائید صلاحیت می‌شوم؟! بیشتر رسانه‌های اصولگرا به‌ویژه آنهایی که کاملا در چارچوب تشکیلاتی و حزبی عمل می‌کنند، کلمه «ضرغامی» را فیلتر کرده‌اند.»

حال به‌رغم همه این‌ها، او به باور بسیاری، از جمله گزینه‌های ریاست جمهوری 1400 است هر چند خودش، آن را رد می‌کند. این تناقضات و یک بام و دو هواهای ضرغامی برای ورود به انتخابات ریاست جمهوری، گویا تمامی ندارد و در ماه‌های نزدیک به انتخابات 1400، باید دید او برای ورود به پاستور چه سیاستی را در نهایت در پیش خواهد گرفت؟ 6

دیگر خبرها

  • خراسان رضوی ۱۷۰ سردار شهید دارد
  • فرماندار انزلی:به سربازان و سرداران شرافتمند خود می بالیم
  • ورود اولین سردار به انتخابات
  • رییس دانشگاه علوم پزشکی تهران: کرونا تغییر چهره داد و از موج سوم هم گذشت
  • ترکیه و گزینه اعزام نیرو به جمهوری آذربایجان
  • تفسیر فوتبالی ضرغامی از انتخابات ۱۴۰۰ | با کت و شلوار روی نیمکت ننشسته‌ام | برای ۱۴۰۰ یک مینی‌بوس آدم در صف هستند
  • ترامپ سیبل انتقادات مجری سرشناس آمریکایی شد
  • آیا محسن رضایی برای انتخابات 1400 نامزد می‌شود؟
  • موانع موسوی‌خوئینی‌ها برای لیدری اصلاحات
  • برگ برنده اصلاح طلبان در انتخابات ۱۴۰۰ از زبان موسوی لاری /فعلا با روحانی مشورت نکرده ایم /برخی اصولگرایان دکمه کت احمدی نژاد را می بوسیدند
  • سرداران خط شکن؛ شهید اسماعیلی، عاشق واقعی خدا
  • موانع ‌رهبری اصلاحات/موسوی‌خوئینی‌ها ‌می‌تواند ‌لیدری جریان اصلاحات را بر عهده بگیرد؟
  • گزینه های 1400 در باره کاندیداتوری خود چه می گویند؟
  • ورود اولین سردار به انتخابات۱۴۰۰
  • تفسیر فوتبالی ضرغامی از انتخابات ۱۴۰۰ /بازیکن روی نیمکت هستم/با کت و شلوار روی نیمکت ننشسته ام
  • بیم و تردید درباره باکریِ حجازی‌فر
  • اصولگرایان رقیب نمی‌خواهند؟
  • گزینه‌های ۱۴۰۰ درباره کاندیداتوری خود چه می‌گویند؟
  • گزینه‌های ۱۴۰۰ در باره کاندیداتوری خود چه می‌گویند؟