به گزارش جماران؛ عباس عبدی، تحلیلگر مسائل سیاسی و اجتماعی، در یادداشتی با عنوان« ایجادِ شغلِ فرزندآوری» در روزنامه اعتماد نوشت: «هنگامی که به عملکرد این مجلس نگاه می‌کنیم به کلی از آینده ناامید می‌شویم. چگونه ممکن است که جمعی از افراد به نام نماینده مردم به خود حق دهند غیرمنطقی‌ترین مصوبات را برای تنظیم امور مردم بنویسند، بدون اینکه حداقلی آینده‌نگری در آن باشد؟

آخرین مورد طرحی است که با عنوان «جوانی جمعیت و حمایت از خانواده» از سوی کمیسیون مشترک مجلس تصویب شده و اکنون در مرحله رسیدگی در شورای نگهبان است.

متاسفانه از آنجا که این مصوبه براساس اصل 85 قانون اساسی و از طریق کمیسیون مشترک تصویب شد، به صحن علنی مجلس نیامد، تا درباره آن گفت‌وگو شود.

ابتدا تاکید کنم که بارها نوشته‌ام مسأله جمعیت مهم شده و باید برای آن فکری کرد و برنامه داشت، ولی اقدامات اینچنینی مصداق فکر و برنامه نیست. مصوبه‌ای با 74 ماده و صدها بند و تبصره و بیش از ده هزار کلمه نوشته شده است ولی در عرصه عمومی به نحو مناسب و شایسته مورد بحث قرار نگرفته است.

این طرح را به‌طور خلاصه می‌توان اینچنین نامید که: «تشکیل خانواده به مثابه تاسیس یک بنگاه اقتصادی است که کالای تولیدی آن فرزند است و هزینه‌های آن را تا بدو تولید از جیب ملت می‌پردازند، بعد از آن هم به امان خدا رها می‌شود، هر که دندان دهد، نان دهد.»

نویسندگان طرح و تصویب‌کنندگان آن ذره‌ای تامل نمی‌کنند که به جای تخصیص این همه امکانات برای ازدواج و فرزندآوری که عموما هم نسیه و بی‌فایده است، اگر فرزندآوری را شغل تعریف نمی‌کردند و برای پدران و مادران و جوانان شغل ایجاد می‌کردند، خودشان بلد هستند که ازدواج کنند و فرزند بیاورند. همچنان که پیشینیان آنان چنین کرده‌اند.

مگر در دهه 1360 یا 1370 به فرزندآوری پول می‌دادند که مردم زاد و ولد بالایی داشتند؟  این طرح بدین معنا است که کل نهادهای کشور اعم از نهادهای تبلیغی و فرهنگی (وزارت فرهنگ و صداوسیما و آموزش و پرورش و علوم و...) نهادهای اقتصادی (بانک مرکزی و بانک‌ها، وزارت اقتصاد و دارایی، سازمان برنامه، وزارت صمت)، نهادهای استخدامی (بیمه‌ها، امور استخدامی، تامین اجتماعی و...) امنیتی (اطلاعات، کشور و...)، بهداشتی (بهداشت و درمان، تعاون و کار و رفاه و اجتماعی)، وزارتخانه‌های پایه (راه و شهرسازی، نفت، نیرو) و حتی شرکت‌های خصوصی مثل خودروسازان و خلاصه، همه و همه در خدمت فرزندآوری قرار دارند.

لحظه‌ای هم فکر نمی‌کنند که اگر مشکل فرزندآوری مسائل مالی است، پس چرا همه این نهادها را در خدمت افزایش اشتغال و تولید بسیج نمی‌کنید؟ به جای این امکانات کافی است به آنان شغل مولد دهید.  کافی است به چند قلم وام‌های تکلیفی در این مصوبه اشاره شود. حداقل 70 و حداکثر 100 میلیون وام به هر یک از زوج‌های اول پرداخت می‌شود. تعداد ازدواج در سال 1398، حدود 530 هزار بوده است. اگر 400 هزار مورد آن ازدواج اول باشد، به‌طور تقریبی اگر به هر زوج به‌طور متوسط 170 میلیون تومان وام پرداخت شود، فقط 70 هزار میلیارد تومان وام ازدواج سالانه باید پرداخت آن هم به صورت قرض‌الحسنه ده ساله با ضمانت سهم یارانه که در بهترین حالت سالانه یک میلیون تومان می‌شود، یعنی کلا شوخی است. روشن است که به سرعت ازدواج‌های صوری رواج پیدا می‌کند. این تازه بخشی از وام‌های تکلیفی است. برای فرزندآوری نیز ارقام بسیار کلانی تصویب شده که معلوم نیست، این منابع از کدام منبع باید تامین شود. از جاهایی که قبلا برای هزینه‌های دیگر تامین شده است!! 

جالب‌ترین بخش این قانون موانع پیش روی غربالگری است؛ به‌طوری‌که صدای نهادهای مربوط را در آورده است. برای فهم ماجرا کافی است گفته شود که از سال 1392 تاکنون یعنی طی 9 سال 7300 مورد سقط درمانی انجام شده یعنی سالانه 810 مورد، در حالی که فقط در بهار و تابستان سال 1399 نسبت به فصل‌های مشابه سال پیش از آن 34 هزار کاهش موالید داشته‌ایم و در مقایسه با سال 1394، 218 هزار مورد برای دو فصل کاهش موالید داشته‌ایم که 27 درصد رشد منفی است!! آن وقت برای تعداد اندکی که معمولا معلول متولد می‌شوند، چنین مقرراتی را وضع می‌کنند؛ آن هم در جامعه‌ای که معلول آن برای بهبود شرایط عبور و مرورش باید خودش دست به کار تغییر و اصلاح خیابان شود و بعد هم کتک بخورد و دستبند به دستش زده شود! این مصوبه بر تارک مجلس برآمده از نظارت استصوابی خواهد درخشید و تاریخی خواهد شد.»

عضویت در کانال تلگرام خبربان

منبع: جماران

کلیدواژه: سهام عدالت انتخابات 1400 ویروس کرونا لایحه بودجه 1400 لیگ برتر 99 شورای نگهبان عباس عبدی غربالگری غربالگری ژنتیکی طرح جوانی جمعیت مجلس طرح جوانی جمعیت سهام عدالت انتخابات 1400 ویروس کرونا لایحه بودجه 1400 لیگ برتر 99

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.jamaran.news دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «جماران» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۱۶۴۶۰۳۵ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

رؤیاهای تاجزاده یا دوراهی لاریجانی– جهانگیری؟

لاریجانی: مساله امروز ایران با سوپرمن بازی قابل حل نیست /عده‌ای با صدای بلند، اداره‌ی کشور را از مسیر عقلانیت خارج کردند

چه کسانی نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده‌اند؟

آخرین روز ثبت‌نام داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری| رییسی و جهانگیری آمدند

حرکت خیرانه بیمه معلم تداوم یافت

خبر بعدی:

دنیای خلق نشده/ یازدهمین یادداشت انتخاباتی آذری جهرمی

به گزارش صدای ایران، آذری جهرمی نوشت: در متن پیشین، از دو رویکرد «زنده ماندن» و «زندگی کردن» گفتیم و تفاوت نگاه در مورد موضوع «عدالت جنسیتی». مهم‌ترین قسمت در طرح هر صورت مساله‌ای، پاسخ به آن است.

و اما مسیر؟

بهبود وضعیت زنان و ارتقاء عدالت جنسیتی راهبردهای مختلفی در جوامع داشته است؛ اما شاید نیاز به استفاده از نمادها و ایجاد «سرمایه نمادین» نقطه مشترکی بوده است و همچنان نیز خواهد بود. نمادهای مختلفی که مدام هم به یادآوری کند که عادلانه‌تر به دنیا بنگریم و هم به دختران ایران یادآوری کند که این احساس بی‌عدالتی و نارضایتی قابل کاهش است. نمادهایی که می‌تواند در دو محور باشد:

۱- انتصاب زنان
۲- نمادهای ملی

زمانی که به وزارت ارتباطات آمدم بزرگترین مشکل، دردِ مزمنِ کمبود نیروی زنان قابل انتصاب در پست‌های مدیریتی بود. بر این باور بودم که انتصاب مدیران زنی که پله‌های مدیریتی را نپیموده باشند؛ می‌تواند تبدیل به ضد خود شود، کژکارکرد بیابد. (باید یادآور شوم که سلسله مراتب مدیریتی در ساختار اداری قواعدی دارد؛ به عنوان مثال اگر کسی بخواهد معاون مدیرکل شود، باید چند سالی سابقه «رییس اداره» داشته باشد و به همین ترتیب برای مدیرکل بودن نیاز به سابقه معاونت مدیرکلی و …)

مشکل از همین جا آغاز می‌شود؛ اگر بخواهید مدیر رده بالای زن منصوب کنید و در مدیران رده پایین‌تر به دنبال گزینه شایسته بگردید؛ معمولا فضا به صورت تبعیض‌آمیزی به نفع مردان است. این امر به دلیل تاریخی شکل گرفته و نمی‌شد در عرض کوتاه‌مدت تغییر بزرگی در این مورد داشت؛ مگر به صورت نمایشی، که آن هم در بلندمدت تبدیل به تقویت رویکرد جنسیتی به نفع مردان می‌شد. ( زیرا خروجی انتخاب مدیر زنی که شایسته تصدی یک مسئولیت نیست؛ می‌شود عملکرد ضعیف و همان می‌شود تقویت‌کننده‌ي تئوری زنان نمی‌توانند!)

به این ترتیب شاخص کلیدی برایم به جای انتصاب‌های نمایشی ( همان که رویکرد «زنده ماندن» ترجیحش می‌دهد؛ چراکه قهرمان دارد و زحمت درگیر شدن با ساخت آینده را ندارد)، شاخص «افزایش سهم زنان در کل» بود.

نباید فراموش کرد که وزارتخانه‌هایی مانند ارتباطات به شدت مردانه بوده است و سهم زنان مدیر در آنان بسیار پایین‌تر از متوسط دولت بوده است. با این سیاست، ارتقاء مستمر و از پایین به بالا عدالت جنسیتی بهبود یافت. حالا در زمان تحویل تمام سازمان‌های کلیدی وزارت ارتباطات دارای یک معاون زن هستند؛ و برخی از آنان دارای بیش از ۳۵٪ سهم زنان در مدیریت، که بالاتر از استانداردهای فعلی ساختار اداری است.

رییس‌جمهور بعدی باید هم تضمین داشتن وزیر زن را بدهد، هم سیاست کلی ارتقاء عدالت جنسیتی. سیاستی که نه در یک سال، بلکه در ۴ سال معنادار است و می‌توان زمان ابتدا و انتها را با هم مقایسه کرد.

نمادهای ملی زنانه نیز در این سال‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. نام نمادهای ملی به ندرت زنانه است و همین می‌تواند نشانه نادرستی به دختران فردای ایران باشد. به عنوان نمونه دیروز و پس از رونمایی از ابررایانه سیمرغ، ساخت ابررایانه‌ای با قدرت ۱۰۰برابر بیشتر در دستور کار قرار گرفت. تصمیم گرفتم نام این ابررایانه، نامی زنانه باشد تا غیر از آن‌که نشانه قدردانی از زنان باشد؛ نشانه‌ای برای دختران ایران باشد که سقف‌های شیشه‌ای در برابرشان هیچ مقاومتی نخواهند داشت. نام ابررایانه بعدی را «مریم» گذاشتم، هم به قدردانی و یادبود مریم میرزاخانی عزیز و هم پیامی برای زنان.

سیاست‌های عدالت جنسیتی سیاست‌های بلندمدت هستند؛ که اگر با عینک کوتاه‌مدت‌نگری همراه شود به شدت می‌تواند آسیب‌پذیر باشد و به ضد خود تبدیل شود. سیاست‌های بلندمدتی که باید مورد مطالبه قرار گیرد؛ چرا که ما می‌خواهیم زندگی کنیم!


دیگر خبرها

  • عباس عبدی: شعار‌های پوچ ندهید؛ مردم به اندازه کافی بدبین شده‌اند
  • بررسی باید و نبایدهای رشد جمعیت و فرزندآوری در شبکه های سیما
  • لزوم ترویج الگوی فرزندآوری از حوزه سلامت
  • زنگ خطر جمعیتی در ایران
  • افزایش ۲۱ درصدی آمار ازدواج؛ جمعیت کهگیلویه و بویراحمد کاهش یافت
  • «سه نقطه» به ایستگاه ۲۲ رسید/ ناشنیده‌هایی از محله نارمک تهران
  • نگاهی به چرایی بالا رفتن سن ازدواج/ از بیکاری و تنگی معیشت تا نداشتن قدرت تصمیم‌گیری
  • جوانی جمعیت در گرو برآورده شدن خواسته جوانان/ مسائل اقتصادی نقش پررنگی در رشد تجرد گرایی دارد
  • نرخ رشد جمعیت ایران در حال رسیدن به صفر! / ازدواج و فرزندآوری باید به مطالبه ملی تبدیل شود
  • جوابیه سیدمحمد حسینی به یادداشت عصر ایران
  • بررسی مسائل ژاپن در حوزه خانواده و جمعیت/ از اپلکیشن‌های دوست‌یابی تا پدیده «ماتاهارا»
  • زنگ خطر کاهش جمعیت در گلستان به صدا درآمد/ فاصله ازدواج تا فرزندآوری به چهار سال رسید
  • برنامه های مجازی فرهنگ‌سرای خانواده به مناسبت روز ملی جمعیت
  • مناسب‌‌ترین سن فرزندآوری ۲۰ الی ۲۴ سال است/ هزینه‌‌های درمان ناباروری در کشور یک‌پنجم کشورهای پیشرفته دنیاست
  • عباس عبدی؛ حساسیت‌های خبری جامعه
  • نماینده مردم اصفهان در مجلس: خانواده‌ها برای فرزند سوم و چهارم نیاز به حمایت اقتصادی دارند
  • حساسیت‌ های خبری جامعه/ عباس عبدی
  • موشن‌گرافی// چاره‌ای برای روزهای تنهایی خود در سالمندی کنیم!
  • راهکارهای حل مسئله جمعیت باید بومی‌گرا باشد/مردم باید تأثیر فرزندآوری بر آینده را باور کنند