Web Analytics Made Easy - Statcounter

گروه استان‌ها- با افزایش گرانی‌ها و عدم مدیریت مناسب متولیان امر، آنچه در این اوضاعِ نابسامان هر روز رو به وخامت می‌گذارد، وضعیت معیشت جامعه کارگری است. - اخبار استانها -

به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، بدون تردید یکی از عواملی که نقش اساسی در تولید ایفا می‌کند، «نیروی کار» است. وجود هرگونه ساز و کار نامناسبی که روابط بین کارگر و کارفرما را به اختلال بکشاند،به طور یقین مانعی بزرگ در مقابل رونق تولید خواهد بود.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

دستمزد کارگران مقوله‌ بسیار مهمی در روابط بین کارگر و کارفرما است. برای کارگران از آن حیث حیاتی محسوب می‌شود که رفع نیازهای اساسی و تامین معیشت در گرو میزان آن است و از طرف مقابل برای کارفرمایان از آن حیث حائز اهمیت است که سود و زیان واحد تولیدی و حتی رقابت پذیری محصولات تا حد زیادی وابسته به این امر است؛ بنابراین در تعیین مقدار دستمزد باید هر دو طرف کارگر و کارفرما لحاظ شود اما بررسی کیفیت زندگی کارگران ایرانی در شرایط اقتصاد تورمی حکایت از کوتاه‌تر بودن دیوار کارگر در برابر کارفرما تورم و دولت دارد.

امروز حداقلی‌بگیران برای تامین ابتدایی‌ترین نیازهای خود نیز با مشکلات بسیاری مواجه‌اند و وضعیتشان با کارگرانِ کشورهای دیگر زمین تا آسمان فرق دارد. وضعیتِ بد اقتصاد ایران، تورم افسارگسیخته، تحریم‌ها و در آخر هم کرونا عامل ساییده شدن لقمه نانی ست که حاصل زحمت و میوه باغِ غیرت کارگران بوده و غول تورم در حال قورت دادن قوت کارگرانیست  که روزبه روز رخسارشان زردتر، کمرشان خمیده‌تر و دست هایشان که غزل ساختن است، پینه بسته‌تر می‌شود. 

با این اوصاف، جامعه کارگری لرستان که در استانی با تورم بالاتر از بقیه استان‌ها با مایه گذاشتن از جان، روزشان را شب می‌کنند بار افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها، نبود بیمه، خانه و سرپناه، بیکاری، عدم پرداخت حقوق معقول و ثابت، نبود حمایت، کاهش قدرت خرید و … را یک تنه بر دوش می‌کشند. حال سؤال اینجاست که قشر نحیف و زجرکشیده کارگر در به‌وجود آمدن این شرایط چه نقشی داشته‌اند که باید قربانی شوند؟ چه کسانی مقصرند؟ کارفرما، مجلس یا دولت؟

برای پاسخ به این سوالان به سراغ موسیوند دبیر اجرایی خانه کارگر لرستان و اقتصاددانان رفتیم که مشروح این گفت‌وگوها در زیر آمده است:

200 هزار کارگر در لرستان داریم

محمد حسن موسیوند، دبیر اجرایی خانه کارگر لرستان در این باره اظهار داشت: حدود 200 هزار کارگر در لرستان داریم که با شرایط کنونی اقتصاد، معیشتشان در مضیقه است.

وی افزود: اصلی‌ترین مشکل این روزهای جامعه کارگری محتاج این‌ و آن بودن برای تأمین نان شب و مایحتاج خانواده‌هایشان است و نمی‌دانیم فریاد ما که تا این حد واضح و علنی است چرا به گوش کسی نمی‌رسد؟

قانون داریم اما اجرا نمی شود!

دبیر اجرایی خانه کارگر لرستان عنوان کرد: طبق قانون، دستمزد باید حداقل به اندازه نرخ تورم تعیین شود و هدف این است که قدرت خرید را با توجه به تورمی که به شکل رسمی اعلام می‌شود ثابت نگه دارند اما این قانون اجرایی نمی‌شود و این اجحاف در حق کارگران است. اگر چارچوب ماده 41 قانون کار به درستی اجرا و متناسب با شرایط اقتصادی کشور برای کارگران مزد تعریف شود، در افزایش قدرت خرید و کاهش هزینه های زندگی آنها اثرگذار است اما متاسفانه دولت آن را اجرا نمی‌کند.

بار تورم بر دوش کارگر است/دولت به نظاره نشسته

وی با اشاره به خلف وعده‌های تیم اقتصادی دولت کنونی در مورد کارگران بیان کرد: اصلا نگرانی از بابت وضع اسفناک اقتصادی کارگران وجود ندارد و دولت این شرایط را به نظاره نشسته است.

موسیوند گفت: نبود اراده لازم برای رفع مشکلات کارگران از سوی دولت و برخی کارفرمایان حداقل گلایه این قشر بی‌ادعاست. دولتمردان با مقاومت خود در برابر افزایش دستمزدها تیشه به ریشه این قشر زحمت کشیده می‌زنند. 

دبیر اجرایی خانه کارگر لرستان خاطر نشان کرد: بار تورم باید بر دوش دولت، کارفرما و کارگر باشد اما این در حالیست که دولت از رفتن زیر این بار شانه خالی می کند و همه ساله فشار زیادی بر کارفرما و کارگر وارد می کند.

دولت، کارفرما را دریابد؛ کارفرما کارگر را

موسیوند با اشاره به اینکه اجرای قوانین حمایتی از کارگران باید به نحوی باشد که فشار بر کارفرما وارد نشود، تصریح کرد: اگر کارفرما در مضیقه بیفتد، مجبور به اخراج کارگر می‌شود بنابراین دولت باید در قالب بسته‌های حمایتی شامل معافیت‌های مالیاتی، کمرگی و بیمه‌ای از کارفرمایان حمایت کند تا آنان هم دستشان برای افزایش حقوق کارگر باز باشد.

وی گفت: از دولت آینده انتطار رسیدگی به وضعیت معیشت و رفاه اقشار مختلف جامعه به ویژه اقشار پایین‌دست را داریم چراکه شرایط بد اقتصادی کارگران را هدف قرار داده است.

روایت تلخ دبیر اجرایی خانه کارگر لرستان از وضعیت معیشت و اقتصاد کارگرن لرستانی حاکی از آن است که دولت به‌عنوان مجری قانون در نقش یک قانون‌گریز قهار ظاهر شده و ماده 41 قانون کار را زیر پا گذاشته و کارفرمایان به‌تبعیت از دولت در فکر استثمار نیروی کار خود با افزایش ناچیز حقوق و دستمزد کارگرانند، بر همین اساس گفت‌وگویی با سعادت مهر، کارشناس اقتصادی داشتیم تا راه حل اساسی برای تعدیل دستمزدها متناسب با نرخ تورم را ارائه دهد:

بازسازی وضعیت رفاهی نیروی کار الزم است

مسعود سعادت مهر، اقتصاددان با بیان اینکه  به طور کلی در اقتصاد دو نوع دستمزد مطرح می شود یکی دستمزد حقیقی و دیگری دستمزد پولی، گفت: دستمزد پولی مقدار پولی است که نیروی کار دریافت می‌کند برای مثال 5 میلیون تومان در ماه که صرفا مقدار دریافتی ریالی نیروی کار را نشان داده و مبنای قضاوت در مورد وضعیت رفاهی نیروی کار نیست. دستمزد حقیقی بیانگر قدرت خرید نیروی کار است و مقدار دستمزد را در رابطه با سطح قیمت‌ها نشان می‌دهد. آنچه که برای نیروی کار اهمیت دارد دستمزد حقیقی است نه دستمزد پولی. 

وی ادامه داد: افزایش و کاهش دستمزد حقیقی سطح زندگی و رفاه نیروی کار را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بدیهی است اگر دستمزدهای پولی و سطح عمومی قیمت‌ها به یک نسبت افزایش یابند دستمزد حقیقی نیروی کار ثابت مانده و وضعیت رفاهی نیروی کار تغییر نمی‌کند.

سعادت مهر با بیان اینکه تورم در اقتصاد ایران به یک پدیده همیشگی تبدیل شده است، اظهار داشت: با رشد قیمت‌ها و افزایش تورم، دستمزد حقیقی و به تبع آن قدرت خرید نیروی کار کاهش می‌یابد از این رو جهت بازسازی وضعیت رفاهی نیروی کار الزم است تا دستمزد پولی متناسب با نرخ تورم افزایش یابد در این صورت وضعیت نیروی کار ثابت می‌ماند. بنابراین دولت و اتحادیه های کارگری باید تلاش کنند تا سالانه متناسب با نرخ تورم، دستمزدهای پولی را نیز افزایش دهند تا قدرت خرید نیروی کار حفظ شود. 

مبنای دولت برای افزایش نرخ دستمزدها براساس چه تورمی است؟

این اقتصاددان افزود: دولت باید سعی کند بر اساس نرخ تورم سالانه سطح حداقل دستمزد نیروی کار را تعیین کند اما نکته‌ای که در اینجا مغفول مانده است این است که دولت و اتحادیه‌های کارگری و کارفرمایی بر مبنای تورم سال قبل در ابتدای سال جدید اقدام به تعیین دستمزد نیروی کار می‌کنند در حالی که تورم آینده را در نظر نمی‌گیرند و اینجاست که روز به روز قدرت خرید نیروی کار و دستمزد حقیقی کاهش می‌یابد و اوضاع نیروی کار را وخیم می‌کند. به طور مثال دولت در سال 1400 دستمزدها را 25 درصد افزایش داد و این افزایش بر مبنای تورم در سال 1399 تعیین شد. این دستمزد پولی تا پایان سال بدون تغییر می‌ماند اما با گذشت زمان و رشد قیمت‌ها روز به روز دستمزد حقیقی کمتر شده و قدرت خرید کاهش می‌یابد که دیگر مورد توجه دولت قرار نمی‌گیرد. مثال در ابتدای سال که دستمزد پولی تعیین می شود قیمت مرغ 25 هزار تومان است با گذشت زمان دستمزد پولی تغییر نمی‌کند اما قیمت مرغ روز به روز افزایش به 30 هزار ، 35 هزار ، 40 هزار و الی آخر ادامه دارد. بنابراین اگرچه دولت در ابتد ای سال اقدام به افزایش حقوق کارمندان و کارگران متناسب با تورم سال گذشته می‌کند اما چون تورم ماه‌های آینده را در نظر نمی‌گیرد قدرت خرید حقوق بگیران و به طور کلی نیروی کار کاهش می‌یابد.

دستمزدها با توجه به تورم فصلی تعدیل شود

وی بیان کرد: با توجه به مطالب گفته شده از آنجا که تورم به جزء لاینفک اقتصاد ایران تبدیل شده است، پیشنهاد می‌شود تا در بازه‌های زمانی فصلی، حقوق و دستمزد نیروی کار با توجه به تورم فصلی تعدیل شود.  به عبارت دیگر بجای افزایش سالانه حقوق و دستمزد متناسب با تورم، افزایش حقوق دستمزد به طور فصلی و متناسب با نرخ تورم فصل اصلاح شود تا دستمزد حقیقی و قدرت خرید نیروی کار در طول سال تضعیف نشود.

درخواست کارگران برای برگزاری جلسه شورای عالی کار با موضوع مشکلات معیشتی یادداشت اقتصادی| مشکل معیشت کارگران با قرص مُسکّن درمان نمی شود امنیت شغلی دغدغه اصلی کارگران است/ ضرورت حل مشکلات کارگران در سال تولید

گزارش از ساناز رباطی

انتهای پیام/642/ ت

منبع: تسنیم

کلیدواژه: قدرت خرید نیروی کار متناسب با نرخ تورم دستمزد حقیقی نیروی کار کاهش می یابد دستمزد پولی قیمت ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.tasnimnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «تسنیم» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۲۶۱۹۷۲۳ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

سرکوب دستمزد کارگران و لطمات بزرگی که به کشور تحمیل شده

طی این سالها، "سرکوب دستمزدها" باعث عقب‌مانندگی شدید میزان حقوق کارگران از تورم اعلامی سالیانه شده و تکرار هر ساله این عقب‌مانندگی دستمزدهای کارگری، سخت‌تر شدن وضعیت معیشتی کارگران در هر سال و ده‌ها مفسده و لطمه در بخش‌های مختلف را به همراه داشته است - اخبار اجتماعی -

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم؛ هر ساله با رسیدن به ماه‌های پایانی سال به‌ویژه در اسفند ماه، منازعات بر سر تعیین میزان افزایش دستمزد کارگران و تعیین عدد سبد معیشت کارگران بالا می‌گیرد.

متاسفانه طی چند دهه اخیر شاهد رویه‌ای ناصواب بوده‌ایم که در منازعات جامعه کارگری با کارفرمایان بر سر تعیین میزان افزایش سالیانه حقوق کارگران، نهایت اعمال فشارهای چندجانبه به جامعه کارگری وارد می‌شده که بر خلاف نص صریح "قانون کار"، حداقل درصد افزایش حقوق کارگری اعمال شود.

هر ساله در حالی شاهد فشارها و لابی‌ها جامعه کارفرمایی با همراهی برخی مسولان دولتی برای ممانعت از افزایش معقول و قانونی حقوق کارگران بوده‌ایم که نص صریح قانون کار تصریح به "افزایش سالیانه حقوق کارگران متناسب با میزان رشد تورم اعلامی" دارد.

همین رویه غلط باعث شده در حال حاضر شاهد سطح بسیار نازل و حقوق سرکوب شده کارگران در صنوف مختلف باشیم به‌گونه‌ای که امروز  در بسیاری از مشاغل تخصصی کارگری، رغبت برای اشتغال به کار در قالب بیمه کارگری در آن مشاغل به حداقل رسیده چرا که مزدهای پرداختی، به هیچ وجه کفاف تامین حداقل سبد معیشت کارگران را نمی‌دهد و بسیاری از افراد متخصص جویای کار با وجود داشتن پیشنهادهای مختلف کاری در قالب قرارداد بیمه‌ای، ترجیح می‌هند به‌صورت غیربیمه‌ای در مشاغل کاذب و فعالیت‌های دلالی و غیرکارگری، امورات زندگی خود را بگذرانند.

به عبارتی دیگر، طی این سالها، "سرکوب دستمزدها" باعث عقب‌مانندگی شدید میزان حقوق کارگران از تورم اعلامی سالیانه شده و تکرار هر ساله این عقب‌مانندگی دستمزدهای کارگری، سخت‌تر شدن وضعیت معیشتی کارگران در هر سال و البته وخالت وضعیت تولید و لنگ شدن چرخ بسیاری از کارگاه‌ها را رقم زده است.

اما امروز سؤال بسیاری کارگران این است که چرا هر ساله آنها باید شاهد همراهی پیدا و پنهان دولت و در راس آن وزارت کار با بخش کارفرمایی برای ممانعت از افزایش دستمزدهای کارگری به میزانی که قانون کار بر آن تصریح دارد، باشند؟!

پیشنهاد عجیب افزایش 22درصدی دستمزد کارگران برای 1403 از سوی وزیر کار

و سؤال مهم دیگر اینکه آیا واقعاً سرکوب حقوق‌های کارگری به نفع بخش‌های تولیدی کشور است و آیا در دراز مدت، این سرکوب حقوق‌های کارگری، خود  نمی‌تواند منجر به لطمه به تولید به واسطه ناتوانی بسیاری از واحدهای تولیدی تخصصی از جذب نیروی انسانی متخصص مورد نیاز شود؟

درباره این سؤال اخیر، ذکر این نکته مهم ضروریست که طی سالیان اخیر، سرکوب دستمزدهای کارگری باعث شده که میزان دریافتی نیروهای بیمه‌ای کارگری تامین اجتماعی در مقایسه با بسیاری از مشاغل آزاد غیربیمه‌ای، شاهد یک اختلاف فاحش معنادار باشد؛ به طور مثال امسال حداقل دریافتی بخش‌های کارگری حدود 10 میلیون تومان تعیین شده اما یک نیروی شاغل در بسیاری از بخش‌های آزاد تخصصی حداقلی درآمدی را که می‌توان برای آن برآورد کرد، عددی بیش از 50 میلیون تومان است!

آیا چنین وضعیت پرداختی ناچیزی در بخش‌های کارگری، نمی‌تواند عامل بسیار بزرگی برای سرخوردگی شدید نیروهای کارگری و به تبع آن خانواده و فرزندان این کارگران مظلوم و زحمت‌کش باشد؟!

و آیا آن دسته از مشاغل کارگری که نیروهای مشغول به کار در آنها، دارای تحصیلات عالیه دانشگاهی هستند اما با این حال، سرجمع حقوق دریافتی آنها به سختی به عدد 20 یا 25 میلون تومان می‌رسد، این مسئله، عامل بزرگی برای سلب انگیزه از ادامه تحصیل و کسب مدارج عالیه دانشگاهی در فرزندان این دسته از کارگران نمی‌شود؟! چرا که فرزندان این دسته از کارگران هر روز از نزدیدک وضعیت بغرنج و سخت اقتصادی پدران تحصیل کرده خود را به دلیل سرکوب دستمزها با گوشت و پوست لمس می‌کنند و درازمدت، دسته و پنجه نرم کردن این فرزندان با وضعیت بد معیشتی و اقتصادی در خانه پدری باعث ایجاد این ذهنیت خطرناک در آنها می‌شود که "ادامه تحصیل و کسب مدارج بالای دانشگاهی و اشتغال در قالب یک کار تخصصی در قالب بیمه کارگری در کشورمان نتیجه و عایدی جز وضعیت اقتصادی و دستمزدی بد شبیه پدران ما را در پی نخواهد داشت لذا در پی تحصیلات دانشگاهی بودن برای استخدام در یک شغل تخصصی با پایه بیمه کارگر، بیهوده است!"

شاید بتوان به عنوان سندی روشن برای اثبات این خطر یعنی "سلب انگیزه از ادامه تحصیل و کسب مدارج دانشگاهی" در فرزندان دهه هشتادی و بالاتر کارگران امروز را در میانگین معدل کشوری در امتحانات نهایی پایه دوزادهم در رشته‌‌های علوم انسانی، علوم تجربی و ریاضی فیزیک جست‌و‌جو کرد؛ میانگین کشوری نمرات دانش‌آموزان پایه دوازدهم در امتحانات خرداد 1402 بدین شرح است:

رشته انسانی: 8.75

رشته تجربی: 11.23

رشته ریاضی: 10.79

آیا میانگین معدل 8.5 دانش‌آموزان علوم انسانی یا میانگین معدل 10 در رشته ریاضی پایه دوازدهم، "بی‌رغبتی مفرط دانش‌آموزان به درس خواندن در میان فرزندان کارگران" را در حال فریاد کردن نیست؟!

در پایان باید گفت که "سرکوب حقوق‌های کارگری" که  طی این سالها شاهد آن بوده‌ایم، از هر جهت در حال وارد کردن سنگین‌ترین لطمات و آسیب‌ها در ابعاد مختلف به کشور و جامعه کارگری، معیشت آنها، چرخ‌های اقتصادی و نیروهای کار نسل آینده این کشور است.

پس هر چه زودتر باید در دهه پنجم و در گام دوم انقلاب اسلامی برای این "زخم کهنه" که تا به امروز لطمات زیادی را به کشور و چرخ‌های اقتصادی ایران عزیزمان و البته معیشت کارگران زحمت‌کش این دیار زده، چاره‌ای اساسی کنیم.

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • احتمال تغییر در رقم دستمزد کارگران جدی شد ؟
  • بهره مندی ۱۳۸ هزار کارگر در لرستان از پوشش بیمه تأمین اجتماعی
  • پاسخ عجیب معاون وزیر کار درباره رقم دستمزد کارگران
  • پاسخ عجیب معاون وزیر کار درباره رقم دستمزد کارگران/ رعیتی‌فرد: افزایش حقوق بی‌سابقه بوده؛ ۱۱۹ درصد افزایش یافت
  • سرکوب دستمزد کارگران و لطمات بزرگی که به کشور تحمیل شده
  • افزایش ۵۷ درصدی دستمزد ۱۴۰۱ بیکاری را ۸ درصد کاهش داد
  • خوفی که به جان کارگران افتاد | کاهش حقوق در صورت تعطیلی پنجشنبه ها
  • پاسخ معاون وزیر کار به درخواست افزایش حقوق کارگران: از کارکنان بیشتر شده
  • ارگران مهاجر در کشورهای همسایه ایران چقدر حقوق می‌گیرند؟
  • آیا دستمزد پائین کارگران می‌تواند، جوابگوی مسکن، پوشاک و خوراک آنها باشد؟