با نزدیک شدن به مراسم تنفیذ و تحلیف رییس‌جمهور منتخب و زمان ارائه لیست کابینه دولت سیزدهم از سوی سید ابراهیم رئیسی جهت اخذ رای اعتماد، این روزها بحث در رسانه ها و فضای مجازی در مورد ترکیب کابینه آینده بیشتر از قبل افزایش یافته است؛چنان‌چه در این راستا برخی از رسانه‌ها اقدام به انتشار لیست‌هایی به عنوان لیست‌های احتمالی کابینه دولت آینده کرده‌اند.

لیست‌هایی که دقیقا مشخص نیست گمانه‌زنی‌های صورت گرفته در آنها تا چه میزان نزدیک به واقعیت است و بعضا چه اهدافی در گنجاندن نام برخی از افراد در این لیست‌ها وجود دارد.

به گزارش ایسنا، وزیر امور خارجه یکی از وزرای کلیدی در ساختار جمهوری اسلامی محسوب می‌شود که بر اساس عرف این سال‌ها انتخاب او صرفا محدود به نظر رییس دولت نیست و عموما روسای دولت‌ها با رایزنی و کسب نظر مشورتی با برخی دیگر از نهادهای حاکمیتی و بالادستی شخص مورد نظر خود را برای اخذ رای اعتماد به مجلس شورای اسلامی معرفی می‌کنند.

در مورد وزیر امور خارجه احتمالی  دولت سیزدهم نیز تاکنون اسامی مختلفی از سوی رسانه ها و برخی از روزنامه نگاران  مطرح شده از سعید جلیلی تا سیدعباس عراقچی و ... . غایب بزرگ این لیست ها برخی از کسانی هستند که در طول این سال ها سابقه وزارت در دستگاه دیپلماسی کشور را داشته‌اند.

بر اساس دیدگاه تعدادی از  کارشناسان سیاست خارجی و امر دیپلماسی، ایران در سال‌های پیشِ رو  همچون سال های اخیر در حوزه سیاست و روابط خارجی با چالش‌های فراوانی روبرو خواهد بود و طبیعتاً وزیر امور خارجه بعدی باید توانایی مقابله با آن چالش‌ها را داشته باشد، در همین راستا این کارشناسان بر این موضوع تاکید دارند که مناسب است که  وزیر امور خارجه دولت آتی  از اعضای  کادر مجرب، کارشناس، با سابقه و برخاسته از «وزارت امور خارجه» باشد و ملاحظات سیاسی و جناحی و حتی حساسیت‌های برساختهٔ چند سال اخیر نسبت به برخی افراد متخصص و متعهد نباید به هیچ عنوان معیار انتخاب وزیر امور خارجه آتی باشد.

 این کارشناسان بر این موضوع تاکید دارند که وزیر امور خارجه آتی باید رویکردی عملگرایانه و نه شعاری  نسبت به چالش های پیش روی کشور داشته باشد، به دیپلماسی و تنش زدایی اعتقاد داشته باشد و خود با مواضع و نوع نگاه و رفتارش باعث ایجاد تنش و تحمیل هزینه به کشور نباشد، از دیگر سو باید بتواند سیاست خارجی  کشور را از میان چرخ‌دنده‌های سیاست داخلی خلاص کند؛ چرا که  بازی‌ها و مانع‌تراشی‌های سیاست داخلی در سال‌های اخیر هزینهٔ هنگفتی به سیاست خارجی تحمیل کرده و ایران را از بسیاری از فرصت‌ها محروم ساخته است.

در ارتباط با وزیر خارجه دولت آتی و توانمندی ها و ویژگی هایی  که باید از آن برخوردار باشد، رضا نصری، کارشناس ارشد مسائل بین الملل  ضمن تاکید بر این که وزیر امور خارجه دولت  بعدی باید داری رویکرد «ضد تحریم و طرفدار برجام» باشد به ایسنا گفت : وزیر امور خارجه بعدی باید توانایی مقابله با برنامه‌ها و دسیسه‌های جریان ایران‌ستیز در آمریکا و اروپا را نیز داشته باشد. یعنی باید به خوبی به ظرافت‌های نظام سیاسی و حقوقی آمریکا و کشورهای غربی تسلط داشته باشد، به سازوکارها و طرح‌های کنگره و نقش نهادهای مختلف ایالات متحده کاملاً اشراف داشته باشد، لابی‌ها و بازیگران متنفذ واشنگتن و پایتخت‌های اروپا را به خوبی بشناسد تا بتواند برای مقابله با هجمه‌های تبلیغاتی و پروژه‌ٔ امنیتی‌سازی - که با روی کار آمدن یک دولت اصولگرا در ایران قطعاً تشدید خواهد شد - به درستی از ظرفیت‌های رسانه‌های بین‌المللی، فوروم‌های جهانی و شبکه‌های اجتماعی بهره‌برداری کند.

 او همچنین با تاکید بر این که سیاست خارجی دولت بعدی باید بر توسعه و تقویت «قشر متوسط» و احقاق حقوق شهروندی مردم ایران - به ویژه حق برخورداری از استاندارد بالای زندگی - متمرکز شود به این موضوع مهم اشاره کرد که  نباید سیاست خارجی برای مردم هزینه‌ ایجاد کند و باعث شود یک شهروند عادی منافع امنیتی و راهبردی کشور را در تضاد با منافع شخصی خود ببیند. در ایران، متاسفانه این تضاد در ذهن بسیاری از شهروندان در حال شکل‌گیری است و فراگیری آن آسیب‌های امنیتی قابل ملاحظه‌ای در پی خواهد داشت.

نصری با اشاره ضمنی به این موضوع که وقتی یک کشور می تواند در پیشبرد اهدافش در سیاست خارجی موفق باشد که همراهی افکار عمومی کشورش را نیز داشته باشد، گفت: مخاطب سیاست خارجی نباید فقط یک قشر خاص و مستمعان یک گفتمان و یک ایدئولوژی خاص باشند. به بیان دیگر، دولت بعدی باید تلاش کند با زبانی غیر از زبان «مخاطب ایدئولوژیک» سیاست خارجی‌اش را برای عموم مردم تشریح و تبیین کندبه عنوان مثال، قطعاً استفاده از کلیدواژه‌های دینی، شعارهای انقلابی و توجیهات ایدئولوژیک برای تبیین چرایی حضور مستشاری ایران در سوریه برای قشری از مردم کافی و جذاب است. اما حقیقت این است که قشر قابل ملاحظه‌ای از مردم نیز با این مفاهیم ارتباط برقرار نمی‌کند و طبیعتاً ضرورت و عملگرایی مستتر در برخی سیاست‌ها را نیز درک نمی‌کنند. معتقدم لازم است ارتباط میان کارگزاران دولت و مردم به گونه‌ای باشد که اکثریت قاطع احساس کنند سیاست خارجی کشور صرفاً در خدمت تأمین اهداف ایدئولوژیک نیست بلکه مستقیم منافع، حقوق و معیشت آن‌ها را نیز در نظر دارد.

 اردشیر پشنگ، پژوهشگر روابط بین الملل و سیاست خارجی نیز  با بیان این که که بهتر است فردی به عنوان وزیر امور خارجه انتخاب شود که دارای مواضع ضد کشورهای خاص و مختلف در سطح منطقه و یا بین الملل نباشد، معتقد است: وابستگی و نزدیکی بیش از اندازه تیم سیاست خارجی کشور  به چین و روسیه همانقدر می تواند باعث کاهش کارآمدی سیاست خارجی و حتی تولید تهدید شود که وابستگی و تعریف همه منافع در ارتباط با کشورهای غربی و به خصوص آمریکا  می‌تواند همین کار را بکند.

  این روزنامه نگار در ادامه مصاحبه خود با ایسنا گفت : در جریان انتخاب وزیر خارجه دولت آتی این انتظار  می رود  که اولویت با کسانی باشد که دانش آموخته رشته‌های روابط بین الملل، علوم سیاسی، دیپلماسی، حقوق بین الملل و یا اقتصاد بین الملل باشند. کسانی که به طور دانشگاهی تحصیلات عالیه و مطالعات عمیق در شاخه های مختلف دانش سیاسی به خصوص در روابط بین‌الملل و دیپلماسی داشته باشند و دارای آثار قابل اتکای چاپی، سخنرانی های جدی علمی در مجامع معتبر داخلی و خارجی باشند. از دیگر سو نیاز  است که کاندیدای وزارت خارجه  از بین کسانی انتخاب شود که دانش زبانی حرفه‌ای  دارند، تسلط به زبان انگلیسی و در کنار آنها زبانهایی نظیر عربی و یا حتی روسی و چینی می‌تواند یک مزیت دانشی-زبانی محسوب شود.

رضا ذبیحی، دیگر کارشناس مسائل سیاست خارجی نیز با بیان این که انتخاب وزیر خارجه در مقایسه با سایر وزرای دولت از حساسیت خاصی برخوردار است، زیرا این فرد علاوه بر اینکه باید از قدرت تعامل در داخل برخوردار باشد، مقامی است که عالی ترین نمایندگان ایران را در تمام کشورهای دنیا انتخاب و هدایت می کند، معتقد است که در شرایط فعلی بیش از هر زمان دیگری لازم است فردی عهده دار مقام وزارت خارجه شود که دارای قدرت اجماع سازی چه در داخل و چه در سطح بین الملل باشد و بتواند این دیدگاه های متعارض را به یکدیگر نزدیک کند.

او همچنین با اشاره به اهمیت فراجناحی بودن وزیر امور خارجه تاکید کرد: داشتن توانایی بالا برای تعامل با تمام گروه‌ها، نخبگان و جناح های داخلی از ویژگی‌های یک وزیر خارجه مناسب است و لذا  باید وزیر خارجه  یک فرد فراجناحی باشد.

کوروش احمدی یکی دیگر از کارشناسان عرصه بین الملل با اعتقاد بر این که یکی از دلایل ضعف ما در سیاست خارجی، عدم شناخت یا شناخت ناقص مقامات  ایران از دنیای خارج است، گفت: زندگی نکردن در خارج و ندانستن یک زبان خارجی و عدم استفاده مستقیم از منابع خارجی برای اطلاع از شرایط بین المللی و متکی بودن به ترجمه های دست و پا شکسته و بعضا تحریف شده و نداشتن مطالعات عمیق در باره حال و روز جهان از جمله علل ضعف ما در شناخت دنیای خارج است، بنابراین کسی باید وزیر خارجه شود که این ضعف ها را نداشته باشد.

او همچنین در بخشی دیگر از صحبت های خود با ایسنا گفت: کسی باید به عنوان وزیر خارجه انتخاب شود که شناخت عمیق و دقیقی از روابط بین‌الملل و سیاست و حکومت در دیگر کشورها، به ویژه  کشورهای هدف، داشته باشد و همزمان درک علمی و واقع بینانه ای از موقعیت کشور متبوعش در مناسبات منطقه ای و بین المللی داشته باشد. در شرایط ما، یک تکنیسین روابط بین‌الملل که ضمن اشتغال به کارهای مدیریتی دیگر، مدرکی هم گرفته و تخصصش کار راه اندازی است و هدفش بیشتر حفظ خود و جناح خود در لابیرنت هزار توی سیاست داخلی باشد، نمی تواند کاری در سیاست خارجی از پیش ببرد.

حشمت الله فلاحت پیشه، رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس می گوید در حال حاضر کشور نیاز مبرم به رویکرد تنش زدایانه دارد، بنابراین کسی باید در مسند این امور قرار بگیرد که خود باعث ایجاد تنش نشود و به دیپلماسی و تنش زدایی اعتقاد داشته باشد. در مورد حوزه های مختلف سیاست خارجی برنامه ای برای تنش زدایی داشته باشد.

این نماینده پیشین مجلس با بیان اینکه متاسفانه بعضا در کشور تحت عنوان انقلابی گری بسیاری از فرصت ها را از دست داده ایم، گفت: باید توجه داشت انقلابی گری به معنای ایجاد تنش در روابط با دیگر کشورها  نیست.

احتمالا طی چند روز آینده خبرهای دقیق‌تری در مورد کابینه احتمالی دولت سیزدهم منتشر می‌شود و مشخص خواهد شد که رایزنی‌های سید ابراهم رئیسی برای انتخاب رییس دستگاه دیپلماسی منجر به انتخاب چه کسی با چه گرایش فکری  شده است و این که فرد انتخاب شده به چه میزان از نگاه کارشناسان و افکار عمومی داری توانمندی ها ی لازم برای پیشبرد امور و حل ابرچالش‌های پیش روی کشور در حوزه سیاست خارجی از جمله مذاکرات هسته ای، نحوه تعامل با غرب، بحران های موجود در منطقه و... است و آیا این انتخاب با توجه به اثرات و پیامدهایش باعث ایجاد کورسوی امیدی در وضعیت موجود خواهد شد یا نه؟

انتهای پیام

عضویت در کانال تلگرام خبربان

منبع: ایسنا

کلیدواژه: وزیر امور خارجه ایران دولت سیزدهم کابینه کارآمد سيدابراهيم رئيسي دستگاه دیپلماسی کشور کابینه دولت سیزدهم وزارت امورخارجه ایران روابط بین الملل وزیر امور خارجه دولت سیزدهم سیاست خارجی بین الملل خارجه دولت وزیر خارجه رسانه ها لیست ها سال ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.isna.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایسنا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۲۶۸۴۷۸۵ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا| مراسم قرعه کشی آغاز شد

هر برگه سهام عدالت 409 هزار تومانی چقدر می ارزد؟

آخرین رنگ بندی کرونایی شهر‌های کشور/ تهران از وضعیت قرمز خارج شد

درگذشت وزنه‌بردار طلایی قزاقستان در ۲۵ سالگی

ورزشگاه میزبان پرسپولیس-الهلال مشخص شد

خبر بعدی:

عضویت رسمی در اجلاس شانگهای، دستاوردی بزرگ برای دولت سیزدهم/ دولت قبل تمایل چندانی به عضویت در پیمان شانگهای نداشت

محمدجواد جمالی نوبندگانی فعال سیاسی در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه دولت گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، در رابطه با ابعاد حضور رئیس جمهور ایران در تاجیکستان برای شرکت در اجلاس سران شانگهای تشریح کرد: سفر رئیسی به تاجیکستان شامل وجوهات اساسی است. اول بحث پیمان شانگهای که مستلزم انجام اقداماتی از جانب ایران بود تا به عنوان عضو اصلی برگزیده شود. موضوع بعدی دیدار‌های دو جانبه و چند جانبه‌ای است که بین رؤسای ایران، چین، پاکستان و کشور‌های آسیای میانه شکل خواهد گرفت و از این جهت دارای اهمیت بالایی است.

وی با بیان اهمیت کیفیت روابط ایران و تاجیکستان تصریح کرد: موضوع بعدی روابط دو جانبه با کشور میزبان یعنی تاجیکستان است. می‌توان گفت کشور تاجیکستان بیشترین قرابت فرهنگی و زبانی را با جمهوری اسلامی دارد، اما متاسفانه طی ۸ سال گذشته در دولت آقای روحانی دچار فرود‌هایی در روابط با تاجیکستان و حتی ترکمنستان شدیم. سوء تفاهماتی بین دو کشور وجود دارد که امیدواریم رئیس جمهور با ایجاد فضایی مناسب و گفت‌وگو با مسئولین تاجیکستان به خصوص آقای رحمان، از ظرفیت‌های ارتباط با این کشور استفاده کند.

جمالی در خصوص روابط ایران و پاکستان ادامه داد: تاجیکستان کشوری است که در زمینه ذخایر آبی جزو قوی‌ترین کشور‌های دنیا محسوب می‌شود و همچنین در آسیای میانه به عنوان یک کشور فارسی زبان می‌تواند جایگاه مناسبی برای فعالیت‌های دو جانبه باشد.

عضو سابق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی با اشاره به اهمیت پیمان شانگهای در استحکام بخشیدن به روابط کشور‌های همسایه و همفکر افزود: فلسفه وجودی پیمان شانگهای در شرایطی که ما تحت تحریم‌های همه جانبه آمریکایی و اروپایی هستیم و دولت سیزدهم سعی دارد در رفع و دور زدن تحریم‌ها اقدام کند، نگاه به شرق و ایجاد روابط راهبردی با طرف‌های چینی و روس می‌تواند غربی‌ها را متقاعد کند تا از پوسته تحریم درآمده و به ایجاد روابط احترام آمیز دو جانبه بپردازند.

جمالی حضور ایران در اجلاس سران شانگهای را موفقیتی برای دولت سیزدهم دانست و اظهار کرد: برای شروع دولت جدید این حضور یک موفقیت محسوب می‌شود. با توجه به شعار دولت انتظار می‌رود از این همکاری راهی برای گسترده‌تر کردن روابط اقتصادی خود با بسیاری از اعضای شانگهای پیدا کنیم. به بیان دیگر می‌توان گفت پیمان شانگهای پیمانی است که غربی‌ها خود ناخواسته باعث بوجود آمدن آن شدند؛ پیمانی در جهت مقابله با تحریم‌ها در آینده با استفاده از پول‌های مشترک و تضعیف دلار در صحنه جهانی که پیش‌بینی می‌شود که اشتراکات نظامی کشور‌های عضو را هم در بر بگیرد.

وی در پایان با اشاره به سیاست‌های دولت روحانی در قبال عضویت در اجلاس سران شانگهای گفت: در دولت قبل در کمیسیون سیاست خارجه مجلس حضور داشتم و متوجه شدم دولت برای عضویت رسمی در این پیمان تمایلی از خود نشان نمی‌دهد. اما حالا به نظر می‌رسد این موضوع حل شده و ما عضویت در این پیمان و مواهب حاصل از روابط دو جانبه و چند جانبه که این عضویت با خود به همراه دارد را بسیار مفید و موثر می‌دانیم.

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • مردم آثار عضویت دائم در سازمان شانگ‌های را در برنامه اقتصادی دولت سیزدهم مشاهده خواهند کرد
  • مردم آثار عضویت دائم در سازمان شانگهای را در برنامه اقتصادی دولت سیزدهم می بینند
  • سیاسی کاری و جناح بازی باید از بدنه آموزش و پرورش برای دولت سیزدهم یک اولویت باشد
  • عملکرد خوب دولت سیزدهم در زمینه واکسن و ذخیره کالا‌های اساسی/ اگر عارف و خاتمی هم در انتخابات ۱۴۰۰ می‌آمدند، ما شانس پیروزی نداشتیم
  • امام جمعه ملایر: دولت سیزدهم در عرصه بین‌المللی خوش درخشیده است
  • لغو سند ۲۰۳۰ دستاوردی مهم فرهنگی دولت سیزدهم
  • امیرعبداللهیان: مردم آثار عضویت دائم در سازمان شانگهای را در برنامه اقتصادی دولت سیزدهم مشاهده خواهند کرد
  • جبران عقب ماندگی رنج آور دولت قبلی از مسیر «رفع تبعیض» می‌گذرد
  • خطبه‌های نماز جمعه شهرستان‌های خراسان رضوی
  • امام جمعه رشت: دولت سیزدهم با فوریت برای حل مشکلات مردم اقدام کند
  • تلاش‌های دولت سیزدهم در تامین واکسن کرونا قابل تقدیر است
  • توقف مذاکرات وین توسط دولت انقلابی سیزدهم تلنگری به دولت های غربی بود
  • دولت سیزدهم احیای بورس و گرانی مسکن را ساماندهی کند
  • توسعه میدان‌های مشترک نفتی و گازی در دولت سیزدهم تعیین تکلیف می‌شوند/ تخصیص ۷۰۰ میلیارد تومان اعتبار از سوی وزارت نفت برای خوزستان
  • امام جمعه میامی: اعتماد مردم با کار جهادی افزایش می‌یابد
  • تلاش دولت سیزدهم برای خنثی کردن تحریم‌ها موثر است
  • قفل فیلم های توقیفی در دولت سیزدهم باز می شود ؟
  • امنیت «سرمایه» و «سرمایه گذار» را در دولت سیزدهم تضمین کردیم
  • از رویکردهای مهم دولت ارتباط با کشور‌های همسایه است
دیگران می‌خوانند: