متخصصان می‌گویند مغز کودکان نمونه مینیاتوری مغز بزرگسالان نیست. مغزی در دست ساخت است که خود را به دنیا متصل می‌کند.

خبرگزاری میزان _ باشگاه خبرنگاران نوشت: به والدین بستگی دارد که دنیایی فیزیکی و اجتماعی برای فرزندشان ایجاد کنند که مملو از دستورالعمل‌هایی برای ایجاد اتصالات بیشتر باشد و فرزندانی با ذهن منعطف تربیت کنند.

سال‌ها تحقیق در زمینه علوم اعصاب و روانشناسی در هفت اصل خلاصه شده است که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.

۱. باغبان باشید نه یک نجار

نجار‌ها چوب را به فرم دلخواه خود شکل می‌دهند. اما باغبان‌ها با بارور ساختن یک زمین حاصل خیر کمک می‌کنند یک گیاه خودش رشد کند.

به همین ترتیب، والدین می‌توانند فرزند خود را به یک شخص خاص مثلا یک ویولن نواز تبدیل کنند یا اینکه محیطی فراهم آورند که ضامن رشد سالم کودک در مسیر دلخواه خودش باشد. مجبور کردن کودکان به طی یک مسیر خاص می‌تواند برخلاف تصور والدین او را از موسیقی بیزار کند.

اما در رویکرد باغبان، انواعی از موسیقی گوشه و کنار خانه پخش می‌شود تا ببینید کدام یک علاقه و توجه او را جلب می‌کند. به محض اینکه بدانید چه چیزی پرورش می‌دهید می‌توانید خاک را متناسب با آن تغذیه کنید تا ریشه دوانده و شکوفا شود.

۲. با کودکتان صحبت کنید برای او بسیار کتاب بخوانید

تحقیقات نشان می‌دهد حتی وقتی کودکان تنها چند ماه سن دارند و معنای کلمات را نمی‌فهمند، مغزشان هنوز از آن‌ها استفاده می‌کند.

این امر باعث ایجاد یک بنیاد نورونی برای یادگیری در آینده می‌شود؛ بنابراین هرچه کلمات بیشتری بشنوند، تاثیر بزرگ‌تری بر آن‌ها خواهد داشت. همچنین دایره لغت و درک مطلب بهتری خواهند داشت. این یکی از فایده‌های کتاب خواندن برای کودکان است.

آموزش کلمات عاطفی (یعنی غمگین، خوشحال، کسل و غیره) بسیار مفید خواهد بود. هرچه کلمات بیشتری بدانند با انعطاف بیشتری پاسخ خواهند داد.

۳. برای کودکتان توضیح دهید

شاید برایتان کلافه‌کننده باشد که کودکتان مدام بپرسد چرا؟ اما وقتی چیزی را برایشان توضیح می‌دهید، یک تکه جدید از دنیا را برداشته برایشان قابل پیش‌بینی ساخته‌اید. وقتی مغز بتواند به خوبی پیش‌بینی کند، بهتر عمل می‌کند.

برای داشتن فرزندانی با ذهن منعطف، در جواب چرا؟ نگویید، چون من اینطور میگم. بچه‌هایی که دلیل رفتار به شیوه خاصی را می‌فهمند بهتر می‌توانند اعمالشان را قانونمند کنند. مثلا برایش توضیح دهید نباید تمام کلوچه‌ها را بخورد، چون دل‌درد می‌گیرد و خواهر/برادرش ناراحت می‌شوند چیزی برایشان نماند.

۴. فعالیت را توصیف کنید، نه فرد را

وقتی پسرتان توی سر دخترتان می‌زند، به او نگویید پسر بد. دقیق‌تر بگویید. مثلا بگویید: توی سر خواهرت نزن. دردش می‌گیره. ازش معذرت‌خواهی کن.

هنگام تعریف کردن هم همین کار را انجام دهید. دخترتان را دختر خوب صدا نکنید. در مورد کارش نظر دهید کار خوبی کردی که تو هم برادرتو نزدی. این نوع حرف زدن به مغز کمک می‌کند در مورد اعمال و خود فرد مفاهیم مفید‌تری بسازد. یک پیشنهاد دیگر توصیف اعمال شخصیت‌های کتاب داستان‌ها است.

۵. به کودکتان کمک کنید از شما تقلید کند

تا به حال دقت کرده اید که بعضی فعالیت‌های روزمره برای شما (مثل تمیز کردن خانه یا از بین بردن علف‌های هرز باغچه) می‌تواند برای یک کودک بازی باشد.

بچه‌ها ذاتا با تماشا کردن، بازی کردن، و مهم‌تر از همه با تقلید از بزرگتر‌ها یاد می‌گیرند. این شیوه حس مهارت را به آن‌ها می‌دهد؛ بنابراین یک جاروی کوچک دستشان دهید و اجازه دهید از شما تقلید کنند. والدین باید احتیاط کنند، زیرا بچه‌های کوچک ممکن است رفتار‌های بد والدین را هم تقلید کنند.

۶. کودکتان را (با رعایت ایمنی) با افراد زیادی مواجه کنید

به جز افرادی که کودک شما معمولا ملاقات می‌کند پدربزرگ یا مادربزرگ، عمه‌ها و عموها، دایی‌ها و خاله‌ها، دوستان، و دیگر کودکان سعی کنید او را با تنوع بیشتری از افراد رو به رو کنید، به خصوص در دوران نوزادی.

براساس یک تحقیق، نوزادانی که دائما با گویندگانی از زبان‌های مختلف تعامل دارند می‌توانند یک اتصال مغزی مهم کسب کنند که در آینده در یادگیری زبان‌های دیگر به آن‌ها کمک می‌کند.

بعلاوه نوزادانی که چهره‌های متنوع‌تری را می‌بینند خود را برای تشخیص و یادآوری بهتر انواع چهره‌ها در آینده آماده می‌سازند. شاید این ساده‌ترین قدم ضد نژادپرستی باشد که می‌توانید بردارید.

۷. عاملیت را تشویق کنید

بچه‌ها عاشق امتحان کردن چیز‌های مختلف به تنهایی و بدون کمک هستند. مثل لباس پوشیدن یا درست کردن پازل. این یک نکته مثبت است و حس عاملیت را به آن‌ها می‌بخشد.

حتی کار‌هایی که بدرفتاری تلقی می‌شود ممکن است تلاش کودک برای فهمیدن تاثیر آن‌ها بر دنیا باشد. وقتی کودک دوساله شما غلات صبحانه‌اش را روی زمین می‌ریزد و منتظر می‌شود آن را جمع کنید، شما را اذیت نمی‌کند. احتمالا سعی دارد چیزی در مورد جاذبه بفهمد. همچنین می‌فهمد کارهایش تاثیری روی دنیای اطراف دارد.

گاهی کنار بایسیتید و اجازه دهید فرزندتان خودش رشد کند و یاد گیرد. با این کار انعطاف‌پذیریشان افزایش می‌یابد و عواقب اعمالشان را درک می‌کنند.

بیشتر بخوانید: چه زمانی کودک به توجه نیاز دارد؟

انتهای پیام/
خبرگزاری میزان: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

برچسب ها: کودک روانشناسی کودک

عضویت در کانال تلگرام خبربان

منبع: خبرگزاری میزان

کلیدواژه: کودک روانشناسی کودک بچه ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.mizanonline.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرگزاری میزان» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۳۷۷۵۶۵۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

اعلام حداقل حقوق در سال آینده/ سقف معافیت مالیاتی به ۵ میلیون تومان می‌رسد

۳ نشانه مهم سکته مغزی

فراخوان افراد بالای ۴۰ سال برای دریافت دُز سوم واکسن کرونا

تلف شدن ۲۴ راس گوسفند بر اثر آتش سوزی تریلی در خرم‌آباد

خبر خوش برای دارندگان سهام عدالت/ارزش سهام عدالت چند؟

خبر بعدی:

می‌دانید ترسناک‌ترین اتفاق برای فرزندتان در خانه چیست؟ | جهنمی که والدین آتش آن می‌شوند

به گزارش همشهری آنلاین، دکتر «نسرین امیری» متخصص روان‌پزشکی کودک و نوجوان به خبرنگار همشهری می‌گوید:«خانواده برای ما پایگاهی است که می‌خواهیم در آن امنیت و آسایش را تجربه کنیم. والدین با بدگویی از یکدیگر در حضور بچه این حس امنیت را از کودک می‌گیرند و او را دچار اضطراب می‌کنند؛ چه این حرف‌ها پایه و اساس درستی داشته باشد و چه دروغی برای توجیه اختلاف‌ها باشد». یارکشی و جلب‌توجه و حمایت روانی کودک، دلیل مهمی است که والدین را به سمت و سوی دخالت کودک در نزاع و اختلاف بزرگ‌ترها سوق می‌دهد. او در این‌باره می‌گوید: «بهترین کار این است که والدین هر دو بدانند که این مشکل، مشکل آنهاست و ارتباطی به کودک ندارد. حتی گاهی یکی از والدین برای اثبات مقصر بودن دیگری، تلاش می‌کند و به احساس ناامنی کودک دامن می‌زند. والدین باید بدانند که این کار باعث آسیب‌رساندن به کودکان می‌شود».

جبهه‌گیری والدین در مقابل هم و جلب طرفداری و حمایت کودکان را موضوع بسیار شایعی در روابط خانوادگی می‌داند که خواه ناخواه تأثیر خود را در روابط آینده کودکان در جامعه هم می‌گذارد و چرخه معیوبی از روابط ناسالم را شکل می‌دهد.

امیری می‌گوید: «فردی که در کودکی اضطراب و ناامنی و عدم‌اعتماد توسط والدین را دریافت کرده است، در آینده هم روابطی با همین ویژگی‌ها را تجربه خواهد کرد. می‌توان حدس زد که هر رابطه‌ای که این فرد با همسر، فرزند، دوستان و دیگر اعضای جامعه شکل می‌دهد بر اساس اضطراب درونی او شکل گرفته. این اضطراب بالا می‌تواند با رفتارهایی مثل پرخاشگری، وابستگی‌های بیمارگونه، پیش‌داوری‌های ذهنی و... خودش را نشان دهد». تجربه روابط سالم بین فردی، همان چیزی است که از آن به‌عنوان معیاری برای خوشبختی یاد می‌کند؛ حسی که اضطراب در روابط آن را از بین می‌برد.

این متخصص روان‌پزشکی کودک و نوجوان می‌گوید: «این موضوع آنقدر مهم است که ما به زوج‌هایی که طلاقشان قطعی است توصیه می‌کنیم حتما از مشاور و روانشناس کمک بگیرند و مشاوره طلاق را حتی از مشاوره ازدواج هم برای والدین ضروری‌تر می‌دانیم».  او وجود یک مددکار برای مراقبت از کودک در نزاع‌های خانوادگی را در دادگاه‌ها امری ضروری می‌داند که می‌تواند والد آسیب‌رسان را شناسایی و کودک را از صدمه‌های او دور کند.

کد خبر 641358 برچسب‌ها کودکان بهداشت کودکان والدین

دیگر خبرها

  • سوء‌تغذيه سه و نيم ميليون کودک افغان
  • شناسایی و درمان تنبلی چشم ۵۰۰ کودک در اردبیل
  • شگردهای رسانه‌ای در علوم شناختی| تکنیک شصت و ششم: عَشَقِه
  • برنامه کودک، معرفی بهترین VOD کودک و نوجوان
  • آشنایی با علامت های وجود مشکل مغزی
  • ترویج مطالعه کودکان دغدغه‌ی خانواده‌ها باشد
  • آیا خواب کودکان قابل تنظیم است؟ | ۷ راهکار برای بچه‌های بدخواب
  • پیشگیری از تنبلی چشم ۵۰۰ کودک در اردبیل
  • ترسناک‌ترین اتفاق برای فرزندتان در خانه | جهنمی که والدین آتش آن می‌شوند
  • می‌دانید ترسناک‌ترین اتفاق برای فرزندتان در خانه چیست؟ | جهنمی که والدین آتش آن می‌شوند
دیگران می‌خوانند: