به گزارش خبرآنلاین، به نقل از ریپورت آذربایجان، جورج دیک در این کنفرانس مطبوعاتی گفت: اسرائیل در بازسازی زیرساخت ها در سرزمین های آزاد شده شریک آذربایجان خواهد بود.

وی اظهار داشت که چندین بار از مناطق آزاد شده بازدید کرده و به همراه فرستاده ویژه علی اف به مناطق آزاد شده در قرا باغ رفته است.

وی همچنین گفت: در باکو دیدن پرچم اسرائیل در پنجره های مردم خیلی خوشحال کننده است.

این نه تنها نشان دهنده رابطه عالی بین دو دولت، بلکه بین مردم نیز است.

۳۱۱۳۱۱

کد خبر 1579155

عضویت در کانال تلگرام خبربان

منبع: خبرآنلاین

کلیدواژه: جمهوری آذربایجان رژیم صهیونیستی اسرائیل

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.khabaronline.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرآنلاین» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۳۸۳۱۸۹۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

تهدید به تحریم مانع پیشرفت ایران نمی‌ شود

قیمت سکه و قیمت طلا امروز چهارشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۰ +جدول

طارمی جایزه بهترین بازیکن ماه لیگ پرتغال را دریافت کرد+عکس

قیمت این محصولات از ایران خودرو ارزان شد

افزایش حقوق بازشستگان جدی شد

خبر بعدی:

روایت محمدرضا تاجیک از احساس رنج کنونی ایرانیان

در قسمتی از یادداشت محمدرضا تاجیک،استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی و رئیس مرکز بررسی های استراتژیک دولت اصلاحات آمده است :

امروز، بسیاری از ایرانیان، نوعی احساس رنج، که خود ناشی از این احساس ظالمانه‌بودن کنترل اذهان و ابدان است –و از این‌رو، همراه و عجین با تصور یک علت خارجی- دارند. آنان از وضعیت خویش ناخشنودند و شرایط نابرابر جامعه و ناکارآمدی مدیریتی را علت خارجی این ناخوشنودی تصویر و تعریف می‌کنند. دقیقاً همین احساس است که قسمی تأثیرات لذت‌آور از امر رنج‌آور را در انسان ایرانی برمی‌انگیزد، و این انسان را اندک‌اندک بر این احساس و فرض می‌کند که نمی‌توان رنجِ رنجی که می‌کشد را جز با لذتِ رنجی –حتی قوی‌تر از آن رنجی که می‌کشد– مرتفع کند.

طرفه آن‌که، این‌ برانگیختن عواطفِ متضاد رنج که خود رنج است، نه توسط حکومت، که توسط خودِ سوژه‌ی ناخشنود، صورت می‌گیرد. به بیان دیگر، این انسان برای غلبه بر رنجی که می‌کشد، خویشتن را در معرض تأثیر کناتوس دیگری بزرگ دیگر (که خود متضمن نوعی رنج است) قرار می‌دهد و از آن لذت می‌برد، درست همانند نوجوانی که برای فرار از سرزنش‌ها و استبداد والدین، پیوستن به ارتش را برمی‌گزیند و «سختی‌های جنگ و قانون نظام استبدادی را به راحتی‌های زندگی خانوادگی با بازخواست‌های پدرانه ترجیح می‌دهد»، استبداد دوم را به دلیل تأثیرات لذت‌آور انتقام از استبداد پدرانه، برآمده از خودآیینی تلقی می‌کند.

بی‌تردید، آنچه سوژه در این حالت حاکمیت بر میل‌ورزی تصور می‌کند صرفاً جایگزینی تعینی با تعین دیگر است. این لذت، در واقع، قسمی و نوعی از تأثیرات اندوهناک است، همان تأثیرات اندوهناکی که تفکر را به جنبش درمی‌آورند. به بیان دلوز، «همواره خشونت یک نشانه است که ما را وادار به جست‌وجو می‌کند؛ امری که آرامش‌مان را می‌رباید.»

در ناوضعیت احساسی و روحی و روانی کنونی، بسیاری از ایرانیان، تنها تا حدی که برای تحقق ابژه‌ی میل خویش ضروری می‌دانند، در راستای میل حکومت قرار می‌گیرند، و در صورت احساس تاثیرات اندوهناک، پرهیزی از قراردادن خود در مسیر میل و اراده‌ی یک «دیگری بزرگ» دیگر، ندارند.

در این حالت، نیروی این بسیاران، نه تنها هم‌راستا (یا در اختیار) کناتوس حکومت قرار نمی‌گیرد، بلکه در هیبت و صورت مخرب و نافی و عدوی آن ظاهر می‌شود. به بیان دیگر، در این شرایط، شاهد نوعی کژروی اتمیک هستیم، که بعضا می‌تواند بسیار انفجارگون و مخرب باشد. حتی زمانی که حکومت برای ایجاد رضایت و لذت، خود را کاملا مردمی نمایش می‌دهد (ابژه‌ی میل خود را همان ابژه‌ی میل مردمان تعریف می‌کند)، یا متوسل به قهر و ترس می‌شود، نمی‌تواند از این کژروی اتمیک ممانعت به عمل آورد.

بیشتر بخوانید:

آمار رسمی: مهاجرت ۲.۲ برابر شده/ دارالترجمه‌ها: تقاضای مهاجرت چند برابر شده است

ایرانی‌ها در خرید خانه در ترکیه رکورد زدند

ترس آدمیان را توانا می‌سازد تا از حدود هم‌راستاسازی مطلق عبور نمایند. افزون این‌که، ترس از نظم خودکامه می‌تواند بدل به «قهر» شود. ترس صورتی از اندوه است و نفرت «اندوهی است همراه با ایده‌ی یک علت بیرونی». و به همین جهت است که نظم توتالیتاریست موجب خشم و قهر اتباعِ تحت انقیاد خویش می‌شود. قهر تأثیری سیاسی است که مونادهای جدا افتاده را در اتحادی علیه سلطه‌ی موجود سازمان‌دهی می‌کند.

چنین تأثیری به از میان برداشتن علت بیرونیِ اندوه گرایش دارد و در این راستا تمام قربانیانِ ستم را همانند خویش می‌پندارد. در این وضعیت رادیکال «هرچه اندوه شدیدتر باشد به همان اندازه با شدت بیشتری باقدرت فعالیت انسان مقابله خواهد کرد و بنابراین، قدرت فعالیتی که انسان به‌موجب آن می‌کوشد تا آن را برطرف کند، به همان اندازه شدیدتر خواهد بود.»

شاید در شرایط کنونی، تنها طریق ممانعت از این «انحراف» (کلینامن) مردم از مسیر کناتوس حکومت، یک انحراف (کلینامن) دیگر باشد: انحراف اصحاب قدرت از مسیری که رفته و می‌روند: همان مسیری که موجب و موجد انحراف نوع اول و تولید و بازتولید «سوژه‌ی ناخشنود» در جامعه‌ی امروز ما شده است. 

21213

کد خبر 1594353

دیگر خبرها

  • ماجرای مضحک آوردن سنگ سفیر رژیم صهیونیستی در سازمان ملل+فیلم
  • نمایش مضحک سفیر رژیم صهیونیستی در سازمان ملل متحد+فیلم
  • روایت محمدرضا تاجیک از احساس رنج کنونی ایرانیان
  • قادری: تراکتور متفاوتی را در لیگ برتر خواهید دید
  • واکنش رژیم صهیونیستی به خیزش فلسطینیان النقب/ هشدار حماس و اوقاف فلسطین به اسرائیل
  • رجایی مشاور هاشمی : یک بار نه ، دو بار دفتر رفسنجانی را آتش زدند / فیلمش هم موجود است
  • باکو ۲۱ زندانی ایرانی را آزاد کرد
  • استاندار قزوین از نمایشگاه دائمی توانمندی های صنایع کوچک در شهرک کاسپین دیدن کرد
  • اخباری: هیچ‌کس مسئولیت ما را به گردن نمی‌گیرد
  • آینده‌ای امیدوارکننده در انتظار فلسطین است
دیگران می‌خوانند: