Web Analytics Made Easy - Statcounter

باشگاه خبرنگاران جوان - رادیو فرهنگ امروز، در سالروز شهادت سردار شهید حسن باقری، کتاب «چشم جبهه» را معرفی می‌کند.

غلامحسین افشردی، زاده ۲۵ اسفند ۱۳۳۴ تهران معروف به حسن باقری، نظامی و روزنامه‌نگار ایرانی بود که در جنگ ایران و عراق به عنوان جانشین فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد.

وی از فرماندهان ارشد سپاه در عملیات فتح‌المبین، عملیات رمضان و عملیات بیت‌المقدس بود و نقشی کلیدی در آزادسازی خرمشهر داشت.

باقری در ۹ بهمن‌ماه ۱۳۶۱ اندکی پیش از آغاز عملیات والفجر مقدماتی، به‌همراه گروهی از اعضای سپاه پاسداران، در حال انجام عملیات شناسایی در منطقه فکه و در سنگر دیده‌بانی، مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفت و شهید شد.

کتاب «چشم جبهه‌ها» خاطراتی از سردار سرلشکر پاسدار شهید حسین باقری است و انتشارات «کنگره بزرگداشت سرداران شهید سپاه و ۳۶ هزار شهید استان تهران» در سال ۱۳۷۶ آن را به چاپ رسانده است. نویسنده این کتاب، سمیرا اصلان‌پور و ویراستار آن محمدباقر شمس‌پور است.

شنوندگان می‌توانند برنامه «فرهنگ جبهه» را ساعت ۱۱:۳۰ امروز شنبه ۹ بهمن از رادیو فرهنگ بشنوند.

انتهای پیام/ 

 

تبلیغات در خبربان

منبع: باشگاه خبرنگاران

کلیدواژه: فرهنگ شهادت رادیو فرهنگ

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.yjc.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «باشگاه خبرنگاران» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۴۲۵۱۱۷۰ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

لینک‌های ویژه:

خبر بعدی:

یادی از بهجت عارفان و فریادگر توحید

خبرگزاری فارس از قم، اعظم ربانی -  نامی که پدر و مادر برایش انتخاب کرده بودند، به دنیا آمدن فرزندی پاکدامن و باتقوا را نوید می‌داد. سال ۱۳۳۴ قمری بود که صدای گریه‌های نوزادی دوست‌داشتنی، شعف را میهمانِ خانواده‌ بهجت نمود تا سرآغاز مسیری معنوی در زندگانی این خاندان باشد.

اما شادمانیِ تولد «محمدتقی»، بیش از ۱۶ ماه دوام نداشت و نوزاد دوست‌داشتنی و خانواده‌اش را عزادار غم فراق مادر نمود. از آن‌پس تحت تربیت پدرش «کربلایی محمود» که دیگر برای محمدتقی، هم پدر بود و هم مادر، قرار گرفت.

پدر از طریق پُخت نوعی کلوچه‌ سنتی و محلی مخصوص فومنات، لقمه‌ حلال را به خانه می‌آورد. مدتی بعد محمد‌تقی تحصیلات مقدماتی را در شهر فومن آغاز کرد و در سال ۱۳۴۸ قمری حوزه‌ علمیه کربلا را انتخاب نمود تا در جوار سالار شهیدان، درس دین بیاموزد و چهار سال بعد نیز به نجف رفت تا در محضر اساتید آن دیار زانوی ادب به زمین بزند.

«شیخ محمدتقی» پس اخذ اجازات اجتهاد از اساتید خود، در سال ۱۳۲۴ ش/ ۱۳۶۳ ق به ایران بازگشت و چند ماه پس از اقامت در فومن، به زیارت کریمه اهل‌بیت(س) در قم رفت و پس از آشنایی با حوزه علمیه قم، تصمیم به ادامه‌ تحصیل در آنجا گرفت.

او در دیار علم و اجتهاد سال‌ها ماند و ضمن استفاده‌ علمی از بزرگانی چون حضرات آیات بروجردی و کوه‌کمره‌ای، خود از برجستگان حوزه‌ علمیه گردید و سرانجام در سال ۱۳۷۳ش پس از ارتحال مرحوم آیت‌الله العظمی اراکی(ره)، به انتخاب جامعه‌ مدرسین حوزه علمیه قم جزو هفت نفر مراجع جایزالتقلید معرفی شد.

آیت الله بهجت در این بین، به پرورش شاگردان نیز اهتمام ویژه داشت و عالمانی چون حضرات آیات شهید مرتضی مطهری، جوادی آملی، محمدی گیلانی، محمد یزدی، آذری قمی، مصباح یزدی، محفوظی گیلانی، سید مهدی روحانی، پهلوانی تهرانی سعادت پرور، خوش وقت بادکوبه‌ای، سید عبدالکریم رضوی کشمیری و جند ین استاد دیگر حوزه تربیت‌شدگان مکتب علمی و اخلاقی وی به شمار می‌آیند.

نگاه سیاسیِ مرحوم آیت الله العظمی محمدتقی بهجت، ایجابی بود و در خصوص ایجاد حکومت در دوره‌ی پس از غیبت امام عصر ارواحنافداه، ایجاد حکومت اسلامی را واجب می‌دانست. او همواره بر اقامه‌ حکومت اسلامی در عصر غیبت، تاکید داشت، البته منوط بر اجرای کامل دستوراتِ الهی و دوری جستن از مصلحت‌اندیشی‌هایی که احیاناً منجر به تعطیلی احکام می‌گردید.

وی برخلاف کسانی که معتقد به تعویق‌افتادن وظایف اجتماعی و سیاسی معصوم تا ظهور امام زمان (عج) هستند، معتقد به جریان زندگی سیاسی شیعیان در عصر غیبت بود، از این رو قیام بر اقامه‌ چنین وظایفی را بر فرد یا گروهی از مؤمنان، واجب می‌دانست.

این عالم عارف، از ابتدای مبارزات امام خمینی (ره)، به صورت رسمی و غیررسمی، همواره مویّد انقلاب اسلامی بود و روابط دوستانه و صمیمی ایشان با امام بزرگوار که از طریق شخصیت هایی چون مرحوم علامه مصباح یزدی، مرحوم آیت الله محمد یزدی و آیت‌الله مسعودی خمینی نقل شده گویای همین مسئله است.

مرحوم آیت الله العظمی بهجت در دوران پس از رحلت بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران و زعامت مقام معظم رهبری نیز از مدافعان مسئله‌ ولایت فقیه بود و ارتباطاتی عمیق با معظم‌له داشت. ملاقات‌های خصوصی دو جانبه، دعاهای هر دو بزرگوار در حق یکدیگر و ذکر خیرهایی که در محافل و مجالس متعدد از همدیگر داشتند، مویّد این روابط عمیق و دقیق بود. این فقیه عارف، بارها برای سلامتی شخص مقام معظم رهبری علاوه بر دعا، نذر قربانی می‌کرد و به دیگران نیز این کار را سفارش می‌نمود.

فرزند آیت الله بهجت می‌گفت: در یکی از موارد که فردی می‌خواست از مقام معظم رهبری گله کند، آیت‌الله بهجت با اعتراض فرمود: آیا شما بهتر از ایشان سراغ دارید؟! من که بهتر از ایشان سراغ ندارم.

در یکی از سفرهایی که رهبر انقلاب اسلامی به قم رفته بودند، خیابان‌ها مملوّ از جمعیت زیادی بود که برای استقبال آمده بودند. مرحوم آیت الله العظمی بهجت هم که در حدود نود سال سن داشت، خود را به جمعیت استقبال‌کنندگان رسانده بود. شخصی به ایشان می‌گوید: حاج آقا! شما با این سنّ و سال آمدید وسط این جمعیت استقبال کنندگان؟! آیت‌الله العظمی بهجت فرموده بود:  اگر مردم می‌دانستند که استقبال از این سید چقدر ثواب دارد، هیچ کس در خانه نمی‌نشست‌.

سرانجام مرحوم آیت الله العظمی حاج شیخ محمد تقی بهجت(رضوان‌الله‌علیه)، این فقیه و مجتهد برجسته، این قلّه‌ معنوی عرفان و این عالِم مدافع انقلاب اسلامی، عصر یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۸۸ش به علت نارسایی قلبی، در بیمارستان حضرت ولی‌عصر(عج)  قم بدرود حیات گفت و امّتی را داغدار نمود. وی در جوار مضجع شریف حضرت فاطمه معصومه(س) به خاک سپرده شد.

رهبر انقلاب در پیام تسلیت ارتحال او چنین نوشتند: «آن بزرگوار که از برجستگان مراجع تقلید معاصر به شمار می رفتند، معلم بزرگ اخلاق و عرفان و سرچشمه فیوضات معنوی بی پایان نیز بودند. دل نورانی و مصفّای آن پارسای پرهیزگار، آیینه روشن و صیقل یافته الهام الهی، و کلام معطر او راهنمای اندیشه و عمل رهجویان و سالکان بود.»

27 اردیبهشت سیزدهمین سالگرد ارتحال آیت‌الله‌العظمی محمدتقی بهجت فومنی است، بزرگ‌مردی که نامش در تاریخ فقاهت، اخلاق و عرفان شیعه همواره ماندگار خواهد بود. او که بهجت عارفان بود و فریادگر توحید، با همه نامداری و شهرت، با کمال تواضع و اخلاص، تنها صفت «العبد» را شایسته خود می‌دانست.

روحش شاد و میهمان اولیای الهی باد!

انتهای پیام/ 78034

دیگر خبرها

  • پخش ۳ سریال جدید از رادیو نمایش
  • کنگره ۴ هزار روحانی شهید به زودی برگزار می شود
  • سردار حسن‌زاده: ملت ایران دلباختگان امام زمان(عج) خویش هستند
  • پنجشنبه‌های شهدایی| از بدر تا خورعبدالله؛ در گریز از دنیا برای رسیدن به مرگ سرخ
  • پخش زنده مسابقات والیبال باشگاه‌های آسیا با گزارش ورزشی
  • یادی از علامه و عارف معاصر شیخ محمدتقی شوشتری
  • یادی از شهیدان صنیع خانی در روز تشییع مادر گرامیشان
  • سرلشکر سلامی: از ‌آرایش قدرتمند جبهه دشمن ‌هراسی نداریم/ قوی شدن برنامه ‌همیشگی پاسداران است
  • کشف یک حلقه نوری اسرارآمیز در کهکشان
  • یادی از بهجت عارفان و فریادگر توحید