Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «ایسنا»
2023-01-29@09:47:24 GMT

فوتبالی‌ها خیلی چیزها را به فراموشی می سپارند

تاریخ انتشار: ۹ آذر ۱۴۰۱ | کد خبر: ۳۶۵۰۲۱۹۵

فوتبالی‌ها خیلی چیزها را به فراموشی می سپارند

حمیدرضا صدر باور داشت فوتبالی‌ها می‌توانند فریاد خشم را کنار گریه‌ی شوق قرار دهند و نوشته بود که فوتبالی‌ها با لحظه‌ها و صحنه‌های مورد علاقه‌شان زندگی می‌کنند و خیلی چیزها را به فراموشی می‌سپارند.

به گزارش ایسنا، حمیدرضا صدر که سال گذشته، در سن ۶۵سالگی در پی بیماری سرطان از دنیا رفت، مفسر شناخته‌شده‌ی فوتبال بود که البته کتاب می‌نوشت، ترجمه می‌کرد و نقدهایش در حوزه سینما نیز مورد توجه بود.

بیشتر بخوانید: اخبار روز خبربان

در روزهای برگزاری بازی‌های جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، به سراغ یکی از کتاب‌های صدر با عنوان «پسری روی سکوها، وقایع‌نگاری چهاردهه‌ای فوتبال ایرانی» (تهران، زاوش، ۱۳۹۲) رفته‌ایم و بخشی از مقدمۀ آن را در ادامه می‌خوانیم: «فوتبالی‌ها توانایی فراوانی در تدوین ذهنی دارند. جامپ‌کات‌های ذهنی‌شان حیرت‌انگیز است. می‌توانند صحنه‌های بازی دوساعته‌ای را که دیده‌اند در یکی دو دقیقه پشت سر هم قطار کنند. می‌توانند درگیری‌های مسابقاتی را که فقط توصیف‌شان را شنیده یا خوانده‌اند بلافاصله پیش روی‌شان مجسم کنند. می‌توانند آشناها را کنار غریبه‌ها قرار دهند. تماشاگران خودی را برابر طرف‌داران رقیب. اعتراض را کنار خوش‌آمدگویی. فریاد خشم را کنار گریه‌ی شوق. هورا کشیدن را کنار سوت زدن. فوتبالی‌ها می‌توانند بازیکنان بزرگ و صاحب‌نام را در چشم‌به‌هم‌زدنی کنار بازیکنان فراموش‌شده‌ای بچینند که فقط خودشان آن‌ها را به یاد می‌آورند. می‌توانند مثل نقاش‌ها رنگ بپاشند. پیراهن‌سپیدها را در کورس با پیراهن سرخ‌ها تصور کنند و آب‌پوش‌ها را کنار راه‌راه‌پوش‌ها در بستری سبز قرار دهند. می‌توانند داوران سیاه‌پوش را بر مسند قدرت به یاد آورند، در حال نمایش کارت قرمز، و بلافاصله همان داور را در منگنه‌ی دشنام یا برابر حمله‌ی یک بازیکن، به‌زمین‌غلتیده ببینند. فوتبالی‌ها می‌توانند با یکی دو جمله دیدار بزرگی را نقد کنند و بازی ملال‌آوری را با چند واژه‌ی پرآب‌وتاب فوق‌العاده قلمداد کنند. تدوین ذهنی فوتبالی‌ها فرایندی دائمی است. بیش‌وکم همیشگی. 

فوتبالی‌ها معمولاً در تونل زمان پرسه می‌زنند. امجدیه‌ی سال ۱۳۵۰ را وصل می‌کنند به استادیوم کریکت ملبورن سال ۱۳۷۶ و از استرالیا برمی‌گردند به سکوهای استادیوم صدهزارنفری سال ۱۳۵۳. از تهران به انزلی می‌روند و از انزلی به تبریز و از تبریز به اصفهان... می‌توانند به آینده سفر کنند و بازی تیم‌شان را برابر حریف بعدی تصور کنند. زدن دو گل زیبا و دریافت سه گل تلخ را. شکست را. می‌توانند بلافاصله همان بازی را تصور کنند با سناریوِ دریافت دو گل و ده‌نفر شدن تیم‌شان و سپس زدن سه گل پی‌درپی. کسب پیروزی شیرین را. 

وقتی نزدیکان‌تان می‌پرسند «کجایید؟» پاسخ روشنی نمی‌دهید. وقتی تکرار می‌کنند «کجایید؟ کجایید؟» چیزی نمی‌گویید. پاسخ پرتی می‌دهید. نمی‌گویید به چه فکر می‌کنید. نمی‌گویید کجا هستید. نمی‌توانید بگویید از ملبورن به تهران آمده‌اید و حالا در انزلی یا تبریز به سر می‌برید. معمولاً پنهان‌کاری می‌کنید و بازی درمی‌آورید. چاره‌ای ندارید. بر زبان آوردن حقیقت آزرده‌خاطرشان خواهد کرد، رنجیده‌دل، و شما نمی‌خواهید دلی را برنجانید. شاید هم شما را مجنون قاطی‌کرده‌ای تصور کنند. یک مالیخولیایی گیج. روراستی برای فوتبالی‌ها معمولاً دردساز می‌شود. گرفتارشان می‌کند. به دست انداختن‌شان یا بی‌خیال قلمداد کردن‌شان می‌انجامد. مایه‌ی تأسف است که نمی‌توان صاف‌وساده بود و حقیقت را گفت. توضیح این‌که چرا و چگونه صحنه‌های فوتبالی بی‌بهانه به شما هجوم می‌آورند محال است. گاهی در اوج مراسم عزاداری صحنه‌های فوتبالی را دروه می‌کنید و نمی‌دانید چرا. گاهی حین مراسم عروسی دویدن‌ها و ضربه زدن‌هایی را به یاد می‌آورید و نمی‌دانید به چه دلیل. گاه‌وبی‌گاه شبیه گربه‌ی بازی‌گوشی می‌شوید و به کلاف نخی چنگ می‌زنید. چنگ می‌زنید و دنبال نخ بازشده می‌روید. می‌روید و نمی‌دانید به کجا می‌رسید. بازی‌گوشی می‌کنید و بازی. نمی‌توانید جادوی این حقیقت را که درک آن پیچیده‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین تصورات آدمی را رقم می‌زند، توصیف کنید. آن‌چه لزوماً نه جهان واقعیت است و نه جهان بیرون. ولی شما را به بازی می‌گیرد. مثل حقیقت که مفهومی برای اشاره به اصل هر چیز است. حقیقتی که برخلاف واقعیت لزوماً با برهان‌های علمی قابل اثبات نیست. حقیقت که به حال‌وهوای آدمی هم بستگی دارد. این‌جا به فوتبال. دنیای شما. زندگی شما. 

می‌گویند جهان‌تان را آن‌چه می‌آفریند که در ذهن‌تان جاری است. این جهان از نگاه خیلی‌ها مجازی است و خیالی. با این وصف به صحنه‌ها و بازنگری برخوردها می‌پردازید. ضربه‌ها را مرور می‌کنید. توپی که در هوا می‌خندد و می‌درخشد را. ضربه‌ی سر همایون بهزادی و شوت سرکش علی جباری را. دریبل فریبرز اسماعیلی روی یک دستمال و شیرجه‌ی بی‌باکانه‌ی ناصر حجازی در طول دروازه را. این‌ها و خیلی صحنه‌های دیگر را... همه‌ی آن‌ها بازمی‌گردند. دوباره و دوباره. صحنه‌ها و لحظه‌ها. بی‌موقع و بی‌مقدمه. بی‌بهانه و با بهانه. فوتبالی‌ها با لحظه‌ها و صحنه‌های مورد علاقه‌شان زندگی می‌کنند. زندگی می‌کنند و خیلی چیزها را به فراموشی می‌سپارند.»

انتهای پیام

صرافی ارز دیجیتال

منبع: ایسنا

کلیدواژه: جام جهانی ۲۰۲۲ قطر حمیدرضا صدر تيم ملی فوتبال ايران جام جهانی ۲۰۲۲ قطر قیمت طلا تعطیلی مدارس تيم ملی فوتبال ايران فوتبالی ها تصور کنند صحنه ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.isna.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایسنا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۶۵۰۲۱۹۵ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

گل محمدی: نمی دانم این شیوه بازی برای فولاد عاقبت دارد یا نه/ امروز نجابت به خرج دادیم

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری آنا، یحیی گل محمدی بعد از بازی با فولاد اظهار داشت: خیلی دوست داشتم درباره بازی و مسائل فنی حرف بزنم اما اتفاقاتی که در 90 دقیقه افتاد حال آدم را از فوتبال بد می کند. اسم این بازی را می شود فوتبال گذاشت؟ یک سوال از مسئولان دارم؛ چرا این بازی بدون تماشاگر شد؟ برای اینکه اجازه دادند تا کادرفنی حریف صدایشان به داور برسد و بازی را خراب کنند.

وی ادامه داد: نمی دانم چرا بازی بدون تماشاگر شد. نه آنها فوتبال بازی کردند نه ما. اصلا فوتبال نبود. 3 سال در این تیم بازی کردم. فوتبال خوزستان این شکلی نبود. استعداد اینجا زیاد است و نیازی به این حواشی نبود. داور هم تحت تاثیر این اتفاقات بود. تن و بدن او می لرزید. در صحنه پنالتی ترسید سوت بزند. عرضه برگزاری بازی با تماشاگر یا بدون تماشاگر را نداریم. اگر رفعتی ناظر بازی نبود امروز در بازی جنگ می شد.

سرمربی پرسپولیس گفت: درباره بازی که لجن بازی بود صحبتی ندارم. نمی دانم این شیوه بازی برای فولاد عاقبت دارد یا نه. تاسف می خورم به حال این مجموعه. از اسپانیا مربی آوردند اما فقط داد می زد. نکونام مربی جوان و خوبی است و نیازی به این کارها ندارد. ما 3 امتیاز را از دست دادیم اما کاش جوری بازی کنیم که فنی امتیاز بگیریم. وقتی بازی این شکلی می شود باید تاسف خورد به حال برگزار کنندگان بازی. در این چند بازی صدای ما در نیامد و نجابت به خرج دادیم اما خیزش بدی برای تیم ما به وجود می آید. سهیل مهدی باید حواسش را جمع کند. ما خیلی چیزها را می بینیم. امروز بنیادی فر از داوران خوب فوتبال ماست اما او هم ترسیده بود! اگر برای ما پنالتی می گرفت اتفاقات بدی برای او می‌افتاد. 

گل محمدی عنوان کرد: برای داور خوشحالم که جان سالمی از اینجا به در برد. امروز متاسف شدم چون گرفتن 3 امتیاز با هر روشی ارزش ندارد. ما باید از بازی لذت ببریم اما متاسفانه این احترام را امروز در فوتبال ندیدیم. این شیوه اگر باب شود برای فوتبال ما اتفاق خوبی نمی‌افتد. در ایران به این چیزها اهمیت نمی دهند. می خواهیم لیگ دورهمی برگزار کنیم اما این مشکلات وجود دارد. این چیزها برای فوتبال ما فقط آبروریزی خواهد داشت.

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • گل محمدی: نمی‌دانم این شیوه بازی برای فولاد عاقبت دارد یا نه/ بازی امروز لجن بازی بود نه فوتبال!
  • انصاری: در جایگاهی نیستم جواب گل‌محمدی را بدهم
  • گل محمدی: نمی‌دانم این شیوه بازی برای فولاد عاقبت دارد یا نه/ بازی امروز لجن بازی بود
  • گل‌محمدی: حالم بهم خورد، لجن‌بازی بود
  • گل محمدی: نمی دانم این شیوه بازی برای فولاد عاقبت دارد یا نه/ امروز نجابت به خرج دادیم
  • گل محمدی به سیم آخر زد: تن و بدن داور در اهواز می لرزید!
  • خشم گل محمدی از اتفاقات بازی با فولاد؛ این فوتبال نبود، لجن بازی بود | تن و بدن داور می لرزید!
  • گل‌محمدی: بازی امروز «لجن بازی» بود
  • بازی امروز لجن بازی بود/ اتفاقاتی که در ۹۰ دقیقه افتاد حال آدم را از فوتبال بد می‌کند
  • گل‌محمدی: بازی امروز «لجن بازی» بود/ اتفاقاتی که در 90 دقیقه افتاد حال آدم را از فوتبال بد می‌کند