Web Analytics Made Easy - Statcounter

استفاده از قلیان به عنوان یک تفریح و سرگرمی! چیزی نیست که فقط در ایران موجب نگرانی باشد زیرا در سایر نقاط جهان نیز استعمال این شکل از دخانیات به عنوان یک چالش سلامت مدنظر نهادهای مرتبط قرار دارد. عمق این نگرانی زمانی بیشتر می شود که می بینیم گروه های سنی پایین تر جوامع یا بهتر بگوئیم بطور خاص نوجوانان و جوانان جذب آن می شوند.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

البته مکانیسم جذبی که بدان اشاره شد از مسیر تبلیغات گسترده و کشف طعم های جذاب برای تنباکوی قلیان دنبال می شود تا تضمین کننده یک گردش مالی تضمین شده، برای تولیدکنندگان آن باشد.

هر روز یک طعم به انواع تنباکوهای قلیانی در فروشگاههای تخصصی! یا سوپرمارکت ها اضافه می شود که از انواع میوه ها گرفته تا آدامس، بستنی، شکلات و هر چیز دیگر که در حالت خوراکی خود برای مصرف کننده جذاب است، را شامل می شود به عبارت دیگر تمام خوراکی های جذاب بویژه برای نسل جوان جامعه یک معادل در شکل تنباکوی قلیان نیز دارد! حال آنکه این خلاقیت طعمی! و افزودن شده آن به تنباکو موجب افزایش چند برابری زیان این محصولات در مقایسه با تنباکوی سنتی می شود.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "وری ول مایند/ مدیکال نیوز تودی"، در ادامه مطلب ابتدا نگاهی به نگرانی هایی که در رابطه با مصرف تنباکوهای میوه ای و طعم دار وجود دارد، خواهیم داشت:

آثار فوری استفاده از قلیان طعم‌دار

کم آبی بدن و سبکی سر: مصرف قلیان طعم‌دار می تواند موجب کم آبی بیشتر برای بدن و احساس ناپایداری مشابه با شرایطی شود که به واسطه مصرف الکل و سیگار دیده می شود.

سرفه و حالت تهوع: این شرایط به ویژه بین افرادی که تازه استفاده از قلیان را آغاز کرده اند، شایع است و حتی ممکن است فرد در نهایت با استفراغ مواجه شود.

آثار بلند مدت استفاده از قلیان طعم‌دار

افرادی که قلیان مصرف می کنند در معرض خطر بسیاری از بیماری های مشابه با افراد سیگاری قرار دارند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

افزایش خطر انواع مختلف سرطان

مصرف قلیان طعم‌دار می تواند خطر ابتلا به سرطان های دهان، مری، ریه، و معده را به میزان بیشتری افزایش دهد. قلیان های طعم‌دار می توانند موجب رشد سریع‌تر سلول های سرطانی در بخش های مذکور شوند.

افزایش خطر اختلالات ریوی و قلبی

استفاده از قلیان همچنین با کاهش عملکرد و بیماری های ریه و قلب مانند بیماری مزمن انسدادی ریه، برونشیت، بیماری قلبی و حمله قلبی مرتبط است.

افزایش خطر پیری زودرس پوست

پیری زودرس پوست یکی دیگر از آثار منفی مصرف قلیان طعم‌دار بر سلامت انسان است زیرا دود تنباکو می تواند مقدار اکسیژنی که به پوست می رسد را کاهش دهد و همچنین سموم موجود در آن اثر منفی بر سلامت پوست دارند.

خطر دود دست دوم قلیان

دود دست دوم قلیان طعم‌دار به رغم بوی خوش آن! نیز خطرناک است. استنشاق دود دست دوم قلیان همانند دود دست دوم سیگار به معنای جذب سموم سرطان‌زا است.

افزایش خطر گسترش بیماری ها

مصرف قلیان می تواند موجب گسترش بیماری ها نیز شود. مصرف قلیان بیشتر به صورت خانوادگی و گروهی انجام می شود و گاهی اوقات چند نفر از یک بخش دهانی یکسان استفاده می کنند و بر همین اساس سرماخوردگی و عفونت های دیگر، از جمله تبخال های دهانی، و عفونت های دستگاه تنفسی به راحتی می توانند به افراد دیگر سرایت کنند.

افزایش خطر ناباروری

جذب مواد مضر ناشی از مصرف قلیان طعم دار می تواند اثر منفی بر باروری انسان داشته باشد.

در این بخش یک اینفوگرافی از دپارتمان سلامت عمومی کالیفرنیا را مشاهده می کنید که بیانگر نگرانی موجود و شناسایی آثار افزایش گرایش به انواع تنباکوی طعم دار در کشور آمریکا است:

درباره زیان های قلیان

خاورمیانه و به طور خاص کشور هند خاستگاه قلیان است و قدمت استفاده از آن در این منطقه به چند قرن باز می گردد. به دلیل عطر و طعم تند و قوی تنباکو، استفاده از قلیان در گذشته های دور بیشتر بین افراد پیر و مسن رایج بود. اما با افزودن مواد معطر به تنباکو قلیان و تلطیف عطر و طعم آن، استفاده از آن در کشورهای مختلف جهان و به ویژه بین جوانان از محبوبیت بیشتری برخوردار شده است.

در اوایل دهه 1600 میلادی، حکیم عبدل فتح، یک پزشک هندی، قلیان را اختراع کرد. وی به اشتباه بر این باور بود که خطرات سلامت دود تنباکو با عبور از آب پیش از استنشاق به حداقل می رسد.

در دهه 1990، تنباکو طعم‌دار در کشورهای شرق مدیترانه محبوب شد و مصرف قلیان از آنجا به سراسر جهان گسترش یافت.

تنباکو قلیان اغلب با ملاس، پالپ میوه، یا عسل شیرین می شود و با طعم دهنده های اضافه مانند نارگیل، نعناع، قهوه و میوه های دیگر همراه است. این طعم دهنده ها طعم و بوی تنباکو را شیرین و ملایم می سازند و آن را به گزینه ای جذاب، به ویژه برای افراد جوان تبدیل می کنند.

باوری اشتباه وجود دارد که دود قلیان فاقد نیکوتین و سموم دیگری است که از تنباکو سرچشمه می گیرند. اگرچه دود سرد شده با آب قلیان با بافت ریه مهربان‌تر است، اما سمیت آن تغییر نکرده و مواد شیمیایی سرطان‌زای موجود در تنباکو قلیان به واسطه این فرآیند تصفیه نمی شوند.

سموم موجود در دود قلیان

باوری اشتباه وجود دارد که دود قلیان فاقد نیکوتین و سموم دیگری است که از تنباکو سرچشمه می گیرند. اگرچه دود سرد شده با آب قلیان با بافت ریه مهربان‌تر است، اما سمیت آن تغییر نکرده و مواد شیمیایی سرطان‌زای موجود در تنباکو قلیان به واسطه این فرآیند تصفیه نمی شوند.

دود قلیان حاوی بسیاری از مواد شیمیایی مضر مشابه با دود سیگار است که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- مونوکسید کربن

- قیر

- آرسنیک

- کروم

- کبالت

- کادمیوم

- نیکل

- فرمالدئید

- استالدئید

- اکرولین

- سرب

- پولونیوم 210، یک ایزوتوپ رادیواکتیو

برخی تولیدکنندگان محصولات تنباکو قلیان مدعی هستند که محصول آنها فاقد قیر است، اما این اطلاعات گمراه کننده است. حقیقت این است که هیچ تنباکوی تا زمانی که نسوزد یا در مورد تنباکو قلیان در معرض حرارت قرار نگیرد، حاوی قیر نیست. این تفاوت موجب شده برخی بر این باور باشند که سمیت قیر قلیان ممکن است کمتر از قیر سیگار باشد که البته درست نیست.

افزون بر این، زغالی که برای حرارت دادن به تنباکو استفاده می شود، حاوی مونوکسید کربن، فلزات، و دیگر عوامل سرطان‌زا مانند هیدروکربن های پلی‌آروماتیک است که سطح خطر دیگری برای مصرف کنندگان قلیان ایجاد می کند.

قلیان در برابر سیگار

با توجه به برند، یک سیگار معمولی حاوی 7 تا 22 میلی گرم نیکوتین است که حدود 1 میلی گرم توسط فرد سیگاری جذب می شود. یک قلیان معمولی معادل یک بسته 20 نخی سیگار نیکوتین دارد. نیکوتین یک ماده مخدر اعتیادآور است، از این رو، استفاده از قلیان می تواند به اندازه سیگار کشیدن اعتیادآور باشد.

افراد سیگاری 500 تا 600 میلی لیتر دود در 20 پکی که به سیگار می زنند، استنشاق می کنند. اگر آنها قلیان مصرف کنند که معمولا 45 تا یک ساعت طول می کشد، تقریبا 90 هزار میلی لیتر دود استنشاق می کنند و تا 200 پک می زنند.

در مقایسه با سیگار سنتی، دود قلیان تقریبا شش برابر مونوکسید کربن و 46 برابر قیر بیشر دارد و افرادی که قلیان مصرف می کنند ممکن است حجم بیشتری از این سموم را دریافت کنند زیرا استنشاق از طریق قلیان به پک زدن بیشتر برای مدت زمان طولانی‌تر نیاز دارد.

بنابر ارزیابی های صورت گرفته، فرد در یک نوبت مصرف قلیان و با توجه به این که هر چند وقت یک بار قلیان می کشد می تواند تقریبا به اندازه مشابه با کشیدن 2 تا 10 سیگار در روز، نیکوتین و دیگر مواد شیمیایی دریافت کند.

منبع: عصر ایران

کلیدواژه: قلیان تنباکو سلامت سرطان بیماری قلبی

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.asriran.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «عصر ایران» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۲۴۱۴۲۹۵۷ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

پیش بینی ایرانی ها از ۵ سال آینده کشور چیست؟ (+اینفوگرافی)

چند سالی است که مشکلات اقتصادی بسیار بیشتر از قبل مردم ایران را به ستوه آورده است. نگاهی به آمارهای دولتی و حکومتی نیز تاییدی بر این مدعاست که مردم از این همه فشار اقتصادی به تنگ آمده و نتیجه اش را در اتفاقات روزمره ای مانند مهاجرت و غیره شاهد هستیم. در این میان، قابل انتظار است که انتظارات از آینده ای نزدیک چندان خوشایند و مثبت نباشد. اما ایرانیان آینده را چطور می بینند؟

روزنامه هم میهن در این باره نوشته است:

دفتر طرح‌های ملی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات ایران در زمستان سال گذشته، از موج چهارم پیمایش ملی ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان رونمایی کرد.

داده‌های این موج به شیوه پیمایشی و براساس مصاحبه حضوری با مشارکت ۱۵ هزار و ۸۷۸ نفر و از افراد ۱۵ سال به بالا در ۳۱ استان کشور انجام شد و افراد شرکت‌کننده در این پیمایش به‌صورت تصادفی انتخاب شدند.

یافته‌های این گزارش ملی در بخش‌های مختلفی از جمله نگرش‌های اقتصادی، مشارکت سیاسی، مسائل و مشکلات کشور، آزادی سیاسی، آزادی‌های اجتماعی، فرهنگی و امنیتی ازجمله مواردی است که در این موج به آن پرداخته شده است.

از بهمن‌ماه سال گذشته تاکنون اطلاعات آماری این پیمایش در اختیار عموم قرار نگرفته است، هرچند که صابر جعفری‌کافی‌آباد، رئیس مرکز طرح‌های ملی هفته گذشته در نشست خبری اعلام کرد که مجلدی از نتایج این موج به‌زودی منتشر خواهد شد.

اما مرکز تحقیقات اجتماعی و داده‌کاوی شناخت در گزارشی برخی یافته‌ها را با موج‌های قبلی این پیمایش مقایسه کرده است و برخی داده‌های آماری را که در اختیار معدودی از پژوهشگران قرار گرفته، ارزیابی کرده است.

در بخشی از این پیمایش تحولات نگرش‌های سیاسی کشور در دو بخش (پنج سال گذشته و پنج سال آینده) بررسی شده است. در بخش نخست این پیمایش، یک سوال مشترک؛ (از نظر شما وضعیت سیاسی نسبت به ۵ سال گذشته چه تغییری کرده است؟) از شرکت‌کنندگان مطرح و سپس براساس جنسیت، سن، درآمد، تحصیلات و محل سکونت نتایج مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است.

وضعیت بدتر سیاسی از نگاه زنان

جنسیت شرکت‌کنندگان در این پژوهش حاکی از نارضایتی بیشتر زنان از وضعیت سیاسی کشور نسبت به مردان است. براساس جنسیت افراد شرکت‌کننده در این پژوهش ۶۲/۳ درصد از زنان شرکت‌کننده در این پژوهش معتقد هستند که وضعیت سیاسی کشور در ۵ سال گذشته بدتر شده است. ۱۸/۹ درصد زنان معتقدند که وضعیت فرقی نکرده و ۱۸/۸ درصد معتقد هستند که وضعیت سیاسی کشور نسبت به ۵ سال گذشته بهتر شده است.

حال آنکه در بین مردان، این ارقام اندکی متفاوت است؛ ۵۸/۲ درصد مردان شرکت‌کننده در این پژوهش معتقدند که وضعیت سیاسی کشور در ۵ سال گذشته بدتر شده است، حال آنکه ۲۴/۳ درصد معتقدند که وضعیت بهتر شده است و ۱۷/۵ درصد نیز معتقدند که در وضعیت سیاسی کشور نسبت به ۵ سال گذشته فرقی ایجاد نشده است.

درآمد بیشتر؛ نارضایتی بیشتر

نگرش افراد شرکت‌کننده در این پژوهش براساس میزان درآمد نیز متفاوت بوده است، درحالی‌که ۷۱/۲ درصد از افراد با درآمد بالای ۱۸ میلیون تومان معتقد بودند که وضعیت سیاسی کشور در پنج سال گذشته بدتر شده است، این درصد برای افراد با درآمد بین ۹ تا ۱۸ میلیون تومان ۶۱/۹ درصد و برای افراد بین ۳ تا کمتر از ۹ میلیون تومان ۵۴/۸ درصد بوده است.

در واقع با افزایش درآمد از سقف ۹ میلیون تومان به بالا، نگرش شرکت‌کنندگان نسبت به وضعیت سیاسی کشور به صورت معناداری متفاوت شده است. بر همین اساس، ۱۴/۳ درصد از کسانی که درآمد بیش از ۱۸ میلیون تومان دارند، معتقدند که وضعیت سیاسی فرقی نکرده است، این عدد در بین افراد با درآمد بین ۳ تا ۱۸ میلیون تومان ۱۶/۹ درصد و برای افرادی که درآمد بین ۳ تا ۹ میلیون تومان دارند ۲۰/۵ درصد بوده است.

در همین راستا، ۲۴/۷ درصد افراد با درآمد ۳ تا ۹ میلیون تومان، ۲۱/۲ درصد افراد با درآمد ۹ تا ۱۸ میلیون تومان و ۱۴/۵ درصد افراد با درآمد بیشتر از ۱۸ میلیون تومان معتقدند که این وضعیت بهتر شده است.

نارضایتی عمیق در بین جوانان و نوجوانان

میزان رضایت از وضعیت سیاسی براساس سن نیز نتایج جالبی به دست می‌دهد؛ بیشترین نارضایتی در بین افراد در بازه سنی ۱۵ تا ۲۹ سال است. براساس این گزارش ۶۲/۴ درصد شرکت‌کنندگان در این بازه سنی معتقدند وضعیت سیاسی کشور در ۵ سال گذشته بدتر شده است، این درصد برای افراد بین ۳۰ تا ۴۹ سال با کاهش اندکی ۶۱/۴ درصد و در بین افراد بالای ۵۰ سال با اختلاف معناداری ۵۳/۵ درصد عنوان شده است.

در بین افراد ۱۵ تا ۲۹ ساله، ۱۹/۴ درصد معتقدند که فرقی در وضعیت سیاسی ایجاد نشده است، حال آنکه این عدد در بین گروه سنی ۳۰تا ۴۹ سال ۱۷/۴ درصد و در گروه سنی ۵۰ سال به بالا ۱۷/۶ درصد است. گروهی که بیشترین اعتقاد به بهبود وضعیت سیاسی کشور را دارند، افراد ۵۰ ساله به بالا هستند؛ ۲۸/۹ درصد از افراد در این گروه سنی معتقد به بهبود وضعیت سیاسی در ۵ سال گذشته هستند، حال آنکه این درصد در بین ۳۰ تا ۴۹ ساله‌ها ۲۱/۲ درصد و در بین ۱۵ تا ۲۹ ساله‌ها ۱۸/۲ درصد بوده است.

وضعیت بدتر سیاسی از نگاه دانشگاهیان

تحصیلات نیز بر تفکر افراد شرکت‌کننده نسبت به وضعیت سیاسی کشور تفاوت‌هایی ایجاد می‌کند. این وضعیت در چهار گروه افراد بی‌سواد، دارای تحصیلات ابتدایی، دارای تحصیلات دیپلم و متوسطه و همچنین دارای تحصیلات دانشگاهی مورد بررسی قرار گرفته است و براساس آن با افزایش تحصیلات، درصد اعتقاد به بهبود وضعیت سیاسی کشور کاهش پیدا می‌کند.

بیشترین نارضایتی (۶۴/۲ درصد معتقدند وضعیت سیاسی کشور در پنج سال گذشته بدترشده است) در بین کسانی است که از تحصیلات دانشگاهی برخوردار هستند، پس از آن افراد با تحصیلات متوسطه و دیپلم (۵۹/۹ درصد)، سپس افراد با تحصیلات ابتدایی (۵۲/۱ درصد) و در انتها بی‌سوادها (۳۰/۵ درصد) بوده است.

حال آنکه بیشترین رضایت از بهبود وضعیت سیاسی (۳۰/۵ درصد معتقدند وضعیت بهتر شده است) در بین بی‌سوادها ثبت شده است، پس از آن افراد داری تحصیلات ابتدایی (۲۶/۱ درصد) سپس افراد با تحصیلات متوسطه و دیپلم (۲۱/۲ درصد) و در انتها افراد دارای تحصیلات دانشگاهی (۲۰ درصد) قرار دارند.

گسترش نارضایتی به شهرهای کوچک

داده‌های این پژوهش براساس محل سکونت، در سه دسته مرکز استان، شهرهای غیر مرکز استان و روستاها انجام شده است و براساس آن افراد در شهرهای غیرمرکز استان با اختلافی اندک (۶۲/۱ درصد)، بیشترین اعتقاد به بدتر شدن وضعیت سیاسی کشور در پنج سال گذشته را دارند.

پس از آن افراد در مرکز استان با (۶۱/۶ درصد) معتقد به بدتر شدن وضعیت سیاسی هستند و این درصد در بین ساکنین روستاها ۵۵/۴ درصد است.

روستایی‌ها بیشترین اعتقاد به بهبود وضعیت سیاسی (۲۴/۲ درصد) را دارند، پس از آن ساکنین مراکز استان (۲۱/۱ درصد) و در پایان ساکنین شهرهای غیرمرکز استان (۲۰/۴ درصد) هستند.

همچنین روستایی‌ها بیشتر از همه معتقدند که وضعیت سیاسی تغییری نکرده است (۰/۴ درصد)، و در جایگاه‌های بعدی ساکنین شهرهای غیرمرکز استان (۱۷/۵ درصد) و در پایان ساکنین مراکز استان (۱۷/۴ درصد) قرار دارند. این موضوع نشان‌دهنده افزایش نارضایتی در شهرهای کم‌جمعیت‌تر و خارج شدن تمرکز از مراکز استان‌ها است.

ناراضی‌ترین استان‌ها

براساس این گزارش البرز(۷۴/۵ درصد)، آذربایجان غربی(۷۲/۳ درصد)، همدان (۶۶/۸ درصد)، کردستان (۶۵/۶درصد) و تهران (۶۳/۸ درصد) ۵ استان با بیشترین درصد نارضایتی از وضعیت سیاسی کشور هستند. میزان نارضایتی تنها در دو استان خراسان جنوبی (۴۵/۲ درصد) و قم (۴۶/۴ درصد) از میانگین ۵۰ درصد پایین‌تر است و در ۲۹ استان میزان نارضایتی بیش از ۵۰ درصد به دست آمده است.

۶۰ درصدِ قابل ملاحظه

یافته‌های این پژوهش نشان‌دهنده افزایش قابل ملاحظه نارضایتی عمومی از وضعیت سیاسی کشور طی ۲۰ سال گذشته است و در حال حاضر بیش از ۶۰ درصد جامعه از وضعیت سیاسی کشور ناراضی هستند. درحالی‌که میزان نارضایتی در سال ۱۳۸۲ معادل ۴۱/۹ درصد بوده است و در سال ۱۳۹۴ نیز با یک کاهش محسوس به ۲۲/۲درصد رسیده بود، اما این عدد در سال ۱۴۰۲ به ۶۰/۲ درصد رسیده است.

چند ابهام

موضوع قابل ابهام در بخش نخست این پژوهش که مرکز شناخت نیز به آن اشاره کرده است، مبهم بودن مفهوم «وضعیت سیاسی» که به‌عنوان سوال اصلی از شهروندان پرسیده شده، است.

کشور ما از سال ۱۳۹۶ به بعد با چند موج مهم و تعیین‌کننده اعتراضی روبه‌رو بوده است که هر کدام خاستگاه سیاسی و اجتماعی و مدنی خاص خود را داشته‌اند.

اعتراضات سال ۱۳۹۶ از شهر مذهبی مشهد آغاز شد و به دیگر شهرهای ایران نیز راه یافت؛ اعتراضاتی که با جنبه‌های سیاسی (گفته می‌شود از سوی اصولگراها) برنامه‌ریزی شده‌بود، اما خشم مردم برای طراحان غیرقابل پیش‌بینی بود و با توجه به مشکلات اقتصادی موجود در کشور به دیگر شهرها نیز سرایت کرد.

درحالی‌که استان خراسان رضوی با ۵۶ درصد در رتبه بیست‌وچهارم میزان نارضایتی از وضعیت سیاسی کشور قرار دارد.

موج بعدی اعتراضات مردمی آبان ۹۸ همزمان با گرانی بنزین و سپس دی‌ماه سال ۹۸ و با سقوط هواپیمای اوکراینی رخ داد و موج اعتراضات بعدی به شهریور سال ۱۴۰۱ و پس از مرگ مهسا امینی باز می‌گردد.

با توجه به موج اعتراضاتی که در استان‌های غربی، شمالی و مرکزی کشور رخ داد و درصد نارضایتی به تفکیک استان‌ها و همچنین نارضایتی بیشتر زنان نسبت به مردان، اینگونه به نظر می‌رسد که ذهنیت پاسخ‌دهندگان بر روی حوادث سال ۱۴۰۱ متمرکز بوده است و شاید بهتر بود، با طرح سوالات جزئی‌تر این وضعیت سیاسی مورد بررسی و تحلیل قرار می‌گرفت.

پیش‌بینی وضعیت سیاسی در آینده نزدیک

در بخش دوم این پیمایش، وضعیت سیاسی کشور در ۵ سال آینده مورد بررسی و پیش‌بینی قرار گرفته است. درحالی‌که همچنان زنان(۵۶ درصد) بیش از مردان(۵۵/۱) معتقد به بدتر شدن وضعیت سیاسی کشور هستند، اما پیش‌بینی آنها نسبت به آینده در مقایسه با نظرات‌شان نسبت به گذشته تعدیل شده است. مردان(۲۹/۵ درصد) خوشبین‌تر از زنان (۲۷/۵ درصد) درباره بهبود وضعیت سیاسی کشور هستند و زنان (۱۶/۵ درصد) نسبت به مردان(۱۵/۶ درصد) معتقدند شرایط هیچ فرقی نخواهد کرد.

پیش‌بینی ادامه‌دارِ نارضایتی با افزایش درآمد

پیش‌بینی وضعیت سیاسی براساس درآمد نیز با وجود حفظ جایگاه براساس میزان درآمد (بیشترین نارضایتی در بین افراد با درآمد بالای ۱۸ میلیون تومان) اما با چند درصد کاهش مواجه شده است. ۶۶/۵ درصد از افراد با درآمد بالای ۱۸ میلیون تومان پیش‌بینی کرده‌اند که وضعیت سیاسی کشور در ۵ سال آینده بدتر خواهد شد، این درصد در بین افراد با درآمد ۹ تا ۱۸ میلیون تومان ۵۷/۸ درصد و در بین افراد با درآمد ۳ تا ۸ میلیون تومان ۴۹ درصد است.

افراد با درآمد ۳ تا ۹ میلیون تومان نسبت به بهبود شرایط خوشبین‌تر هستند (۳۲/۲ درصد) و سپس افراد با درآمد ۹ تا ۱۸ میلیون تومان (۲۷/۴ درصد) و کمترین خوشبینی در بین افراد با درآمد بالای ۱۸ میلیون تومان است.

با این حال، آنهایی که کمترین درآمد را دارند (۱۸/۸ درصد) بیش از همه معتقدند که وضعیت فرقی نخواهد کرد سپس افراد با درآمد ۹ تا ۱۸ میلیون تومان (۱۴/۸ درصد) و کمترین اعتقاد به عدم تغییر وضعیت نسبت به افراد با بیشترین درآمد(۱۳/۵ درصد) در این نظرسنجی است.

میانسالانِ ناامید

اما پیش‌بینی نارضایتی از وضعیت سیاسی در آینده براساس گروه‌های سنی تفاوت‌هایی کرده است. درحالی‌که بیشترین نارضایتی در گذشته مربوط به نوجوانان و جوانان تا ۳۰ سال بوده، اما پیش‌بینی نارضایتی در آینده در بین افراد ۳۰ تا ۵۰ ساله (۵۸/۷ درصد) بیشتر شده است و همچنان گروه سنی ۵۰ به بالا کمترین نارضایتی را از آینده سیاسی کشور خواهند داشت (۴۹/۹ درصد). میان‌سال‌ها با ۳۴/۹ درصد بیش از همه خوشبین به بهبود وضعیت سیاسی کشور هستند درحالی‌که این خوشبینی در جایگاه دوم به ۱۵ تا ۳۰ ساله‌ها می‌رسد(۲۸/۸ درصد) و سپس ۳۰ تا ۵۰ ساله‌ها در جایگاه بعدی قرار می‌گیرند(۲۸/۷ درصد).

این قشرِ تحصیلکرده

پیش‌بینی‌ها برحسب تحصیلات نیز با اندکی تغییر مواجه شده است. هرچند که همچنان پیش‌بینی بیشترین نارضایتی مربوط به افراد دارای تحصیلات دانشگاهی (۵۹/۴ درصد) سپس افراد داری تحصیلات متوسطه و دیپلم (۵۴/۷ درصد)، سپس افراد داری تحصیلات ابتدایی (۴۹/۵ درصد) و در پایان افراد بی‌سواد(۴۸/۱ درصد) است.

این پیش‌بینی‌ها درباره بهبود وضعیت سیاسی شرایطی کاملاً عکس به خود می‌گیرد و درحالی‌که افراد بی‌سواد از همه نسبت به بهبود وضعیت خوشبین‌تر هستند(۳۸ درصد)، افراد با تحصیلات ابتدایی در جایگاه دوم (۳۳ درصد) و افراد با تحصیلات متوسطه و دیپلم در جایگاه بعدی (۲۷/۸ درصد) قرار دارند و افراد با تحصیلات دانشگاهی از همه بدبین‌تر هستند (۲۵/۸ درصد).

تاکید شهرهای کوچک بر ادامه نارضایتی

پیش‌بینی وضعیت سیاسی براساس محل سکونت نیز اندکی متفاوت شده است، هرچند که بیش از ۵۰ درصد از شرکت‌کنندگان در پژوهش معتقد هستند که وضعیت سیاسی در پنج سال آینده بدتر خواهد شد، اما این درصدها اندکی نسبت به گذشته تفاوت کرده است و در شهرهای مرکز غیراستان به ۵۷/۶ درصد، در مراکز استان به ۵۵/۳درصد و در روستاها ۵۳/۱ درصد رسیده است.

با توجه به کاهش پیش‌بینی رشد نارضایتی، از آن سو پیش‌بینی بهتر شدن وضعیت سیاسی نیز بیشتر شده است. روستانشین‌ها با ۲۹/۴ درصد بیش از همه معتقد به بهبود شرایط هستند، ساکنین مراکز استان با ۲۹ درصد در جایگاه بعدی قرار دارند و افراد ساکن در شهرهای غیرمرکز استان با ۲۷/۱درصد کمتر از همه خوشبین به بهبود شرایط هستند.

همچنین روستاییان با ۱۷/۵ درصد، ساکنان مراکز استان با ۱۵/۷ درصد و ساکنان شهرهای غیرمرکز استان با ۱۵/۳ درصد معتقدند که وضعیت سیاسی در پنج سال آینده فرقی نخواهد کرد.

نارضایتی بالای البرزی‌ها

ساکنین البرز با ۷۱/۳ درصد همچنان ناراضی‌ترین استان درباره وضعیت سیاسی کشور خواهند بود، پس از آن آذربایجان غربی (۶۸/۸ درصد)، کردستان (۶۳/۱ درصد)، فارس (۶۲/۶ درصد)، همدان(۶۱/۴ درصد) و اردبیل (۶۰/۱ درصد) در جایگاه‌های بعدی قرار دارند. استان‌های قم (۴۰/۹ درصد)، خراسان جنوبی (۴۲/۹ درصد) و کرمانشاه (۴۳/۵ درصد) کمترین نارضایتی نسبت به وضعیت سیاسی کشور را خواهند داشت.

تفکرِ غالب

نگرش عمومی نسبت به وضعیت سیاسی کشور حاکی از آن است که بیش از نیمی از مردم (۵۵/۵ درصد ) در سال ۱۴۰۲ معتقدند که وضعیت در ۵ سال آینده بدتر خواهد شد، حال آنکه این پیش‌بینی در سال ۱۳۹۴ بسیار کمتر بوده است(۲۲/۲ درصد). از سوی دیگر درحالی‌که ۲۸/۴ درصد معتقد به بهبود شرایط هستند، ۱۶ درصد نیز معتقدند که شرایط فرقی نخواهد کرد.

در این بخش پژوهش نیز ابهامات و سوالاتی مطرح است که دلایلی برای آنها اعلام نشده است. از جمله اینکه چه مسئله‌ای باعث شده است که پیش‌بینی‌ها نسبت به وضعیت سیاسی کشور در آینده اندکی بهبود پیدا کند و معیارهای بهبود وضعیت سیاسی در آینده چه خواهد بود؟

کانال عصر ایران در تلگرام

دیگر خبرها

  • آسیب مغزی و فلج جوان انگلیسی در پی مصرف گاز خنده
  • خطرات مصرف ویپ و پاد برای افراد
  • پیش بینی ایرانی ها از ۵ سال آینده کشور چیست؟ (+اینفوگرافی)
  • خلاقیت هنرمند سملقانی در کار با شیشه
  • دفاع عجیب خبرگزاری دولت از قلیان پرعارضه اکسیژن
  • متخصص ریه: قلیان اکسیژن مبنای علمی ندارد
  • خلاقیت جالب فولاد برای دعوت از هواداران
  • فوق‌تخصص ریه: قلیان اکسیژن مبنای علمی ندارد
  • قلیان اکسیژن؛ بِکشیم یا نه؟
  • تاثیر بی‌نظیر این میوه برای کاهش وزن (اینفوگرافی)