مجتبی احمدی؛ دبیر گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا

با کمی کنکاش و تحقیق کوتاه به سرعت متوجه خواهیم شد اصولا ما ایرانی‌ها مردمی طناز و شادی هستیم، ضمن اینکه ذوق و سلیقه مستعدی در شوخی و مفرح‌سازی فضا در گروه‌های سنی مختلف داریم.

اگر دقت کرده باشید یک ایرانی بیش از تمام مردم دنیا این استعداد را دارد که با جدی‌ترین و تلخ‌ترین اتفاقات روز دنیا چه داخلی و چه خارجی شوخی کند و آن را به یک جُک تبدیل کند و در شبکه‌های اجتماعی بچرخاند.

شاید در تمام دنیا پیدا نکنید مردمانی را که با اتفاقاتی در حد و اندازه‌های سقوط یک هواپیما یا آتش‌سوزی یک ساختمان بزرگ یا... شوخی کنند و آن را به یک محتوای طنازانه تبدیل کنند. قطعا ساخت کار طنز برای این مرم سخت است، چراکه بذله گویی و شوخی در ادبیات و کلام ما جایگاهی رفیع دارد. 

اینکه در ادوار مختلف فیلم‌های کمدی در سینمای ما خوب می‌فروشد و اصولا بازیگران طنز بسیار پرطرفدار هستند و سریال‌های طنز آنقدر در اذهان ماندگار می‌شوند که بعد از گذشت سال‌ها بریده‌های آن در فضای مجازی پرمخاطب است، آبستن این مطلب است که برخلاف اعتقاد بسیاری از افراد، ما دوست داریم بخندیم، دوست داریم بخندانیم و در این مسیر گاهی توانمندیم تمام قواعد عرفی و گاهی اخلاقی را هم خط خطی کنیم!

چرا فکر می‌کنیم ایرانی جماعت علاقه‌مند است پای رسانه، در سینما، هنگام خواندن یک کتاب رمان، اشک بریزد و مدام خودش را جای شخصیت‌های مختلف قرار دهد، همزادپنداری کند و سفره غم و اندوه را مدام جلوی او باز می‌کنیم؟

قطعا درام زاویه‌ای تراژیک نیز در ابیات نمایشی دارد که یکی از فرمول‌های داستان نویسی، فیلمسازی و... است اما نباید این گمان شکل بگیرد که اصولا ما مردم غمگینی هستیم و علاقه‌مند هستیم با اشک دم مَشک‌مان پای رسانه نشسته برای شخصیت‌های مختلف دلسوزی کنیم و خودمان را در قد و قواره آنها تجسم کنیم.

اینکه سریال «پایتخت» در چندین فصل ادامه پیدا می‌کند نشان از این دارد که ما می‌توانیم دردهای زندگی را با زبانی شبیه به زندگی هم بیاموزیم، شبیه به زندگی یعنی برای به چالش انداختن آدم‌ها با هدف اشک گرفتن از مخاطب به هر مسیر غیرواقعی و هر اتفاق تصادفی دست آویز نشویم. در مسیر زندگی قصه‌ای جذاب روایت کنیم، در مسیری که می‌شود خندید، گریه کرد، متاثر شد و...

اینکه برخی از نویسندگان در آزار دادن مخاطب‌شان این عقیده را دارند که مخاطب ایرانی دوست دارد گریه کند، قطعا چیزی شبیه به واقعیت نیست. کافی است به جمع‌های خصوصی و عمومی ایرانی‌ها بهتر دقت کنیم، کافی است فرمول‌های جدیدی یاد بگیریم، کافی است تقلب کردن از روی دست هندی سازان بالیوودی را کم کم کنار بگذاریم و به یک فرمول ساختاردار ایرانی برسیم. فرمولی که برگرفته از خلق و خو و فرهنگ خودمان است. خلق شخصیت‌های هندی در داستان‌های ایرانی اگرچه گاهی جواب می‌دهد اما مسیر درستی نیست.

کمی به خودمان رحم کنیم. اینکه از پس هاماسیا (اشتباه تراژدی یا اشتباه قهرمان تراژدی) قصه‌ای را بارور کنیم و این قصه را مدام دست به دست کنیم، با تعلیق های آزار دهنده مخاطب، آبی مفصل به قصه ببندیم، داستانی را پیش نبریم، با طراحی رفتارهای پرتعلیق و بی ریتم به داستان ادامه ندهیم و از این کشش به دقیقه ای چندمیلیون تومان فکر کنیم نه حرفه ای است نه اخلاقی و نه تاکتیک مناسبی برای نگاه داشتن مخاطب محسوب می‌شود. مخاطب‌مان را خسته نکنیم. به جای کش دادن یک بچه داستان معمولی در طول یک سریال لطفا به طراحی داستان‌های متعدد فکر کنیم.

تماشاگر ایرانی به خوبی متوجه چالش‌های مصنوعی آزاردهنده می‌شود. او را با زندگی واقعی انسان‌های داستان‌مان همراه کنیم نه با زائیده‌های ذهن کش‌دار شده خودمان که قرار است هر قسمت از یک داستان در رقیق ترین حالت در سبد سرگرمی سازی مخاطب از سریال تلویزیون قرار بگیرد.

چرا کنداکتور تلویزیون نباید مملو از چند سریال طنز جذاب بعد از پایان ماه محرم و صفر باشد؟! حتما مدیران تلویزیونی، سیاستگذاران رسانه، تهیه‌کنندگان، نویسندگان و... در وضعیت فعلی جامعه به خصوص در نیمه دوم سال که پای رسانه گرم‌تر از نیمه نخست سال است، می‌توانند برای خندیدن مخاطب ترفندهای بهتری داشته باشند.

منبع: خبرگزاری برنا

کلیدواژه: رسانه سینما و تلویزیون شبکه های اجتماعی فرهنگ و هنر کمدی طنز سریال طنز برادرجان نوروز 99 فرهنگی

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.borna.news دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت www.borna.news بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۷۴۴۰۵۰۶ را به همراه موضوع به آدرس info@khabarban.com ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

جزئیات جدید از قتل ناموسی دختر نوجوان در گیلان توسط پدر

ائتلاف نافرجام؛ وقتی اصولگرایان بر سر کرسی‌های مجلس دعوا دارند، می‌خواهید مسائل مملکت را حل کنند؟

آسوشیتدپرس: نفتکش ایرانی تحریم‌های آمریکا را شکست

واکنش‌ها به قتل دختر نوجوان تالشی توسط پدر بخاطر ارتباط با یک پسر

بازگشايي برج موزه آزادي از امروز

خبر بعدی:

تشریح اقدامات دبیرخانه ثبت تاریخ شفاهی هنر در واحد فرشچیان/ برای جلوگیری از تکرار هزینه در بیماری‌های بعدی باید خاطرات کرونایی را ثبت کرد

سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد هنرهای اسلامی-ایرانی استاد فرشچیان به تشریح اقدامات ثبت تاریخ شفاهی کرونا توسط دبیرخانه تاریخ شفاهی هنر واحد فرشچیان پرداخت.

به گزارش خبرنگار حوزه دانشگاه و سیاست گروه دانشگاه خبرگزاری آنا، با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری در روایت جهاد مقابله با کرونا همانند آنچه شهید آوینی نسبت به دفاع مقدس انجام داده‌اند، شیوه‌نامه اجرایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد هنرهای اسلامی-ایرانی استاد فرشچیان در تاریخ 1398/09/24 از سوی دکتر طهرانچی، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی ابلاغ شد.

در بخشی از این شیوه‌نامه به پژوهش در آراء، آثار و تجربیات هنرمندان و هنرهای اسلامی-ایرانی و مستندسازی و تجلیل از آثار هنری و با توجه به اهمیت و ضرورت ثبت و تدوین «تاریخ شفاهی» در محورهای هنرهای اسلامی-ایرانی، هنرهای مردمی، وقایع‌نگاری و خاطره‌نگاری اشاره شده است.

همچنین از سوی دکتر طهرانچی به دانشگاه آزاد اسلامی واحد هنرهای اسلامی-ایرانی استاد فرشچیان مأموریت داده شده است که نسبت به ثبت تاریخ شفاهی دانشگاه به‌ویژه در محورهای هنرهای اسلامی-ایرانی، هنرهای مردمی، وقایع‌نگاری و خاطره‌نگاری و تشکیل دبیرخانه دائمی اقدام کند.

برای جویا شدن از مستندنگاری کرونا و ثبت تاریخ شفاهی با بهمن نامورمطلق، سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد هنرهای اسلامی-ایرانی استاد فرشچیان به گفتگو نشسته‌ایم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید:

بیشتر بخوانید:

مأموریت روایت جهاد مقابله با کرونا به واحد فرشچیان/ ثبت تاریخ شفاهی دانشگاه از هنرهای مردمی تا وقایع نگاری

آنا: فلسفه ثبت تاریخ شفاهی چیست؟

نامورمطلق: برای اجرایی کردن ثبت تاریخ شفاهی کرونا، شعاری در فعالیت‌های خود لحاظ کرده‌ایم که وقتی رویدادی نوشته نشود، در واقع اتفاق نیفتاده است. یعنی چیزی که ثبت و نوشته نشود، اتفاق افتادن و نیفتادن آن یکی است. در طول تاریخ لحظات، روزها، ماه‌ها و رویدادهای ویژه‌‌ای داریم که بعضی از آن‌ها خوب و بعضی‌ دیگر خوب نیستند، بعضی از آن‌ها شادی‌آور و برخی از آن‌ها اندوه‌آور هستند.

بنابراین این روزها و حوادث متفاوت، هویت آن دوره به‌حساب می‌آیند و نحوه مواجهه مردم با آن رویداد، تأثیری که آن رویداد گذاشته و تجربه‌ای که جامعه کسب کرده در آن رویداد، به‌نوعی سرمایه‌های تاریخی و فرهنگی ایران هستند و به همین جهت حالا چه تلخ باشند چه شیرین، می‌تواند برای آینده‌ها ثبت شود، مورد استفاده قرار بگیرد و آیندگان از دستاورد آن تجربیات استفاده کنند. البته یکی از اشکالات جامعه ایرانی این است که جامعه‌ای نوشتاری نیست و وقایع و اتفاقات را ثبت نمی‌کند.

آنا: چرا یک جامعه باید تاریخ خود را ثبت کند؟

نامورمطلق: اگر جامعه‌ای تاریخ خود را ثبت نکند، دچار دور باطل شده است و یک اتفاق را شاید بیش از 10 بار در طول تاریخ تکرار کند و باز هم تکرار می‌کند، چون ثبت نمی‌کند. در واقع ثبت کردن در یک فرهنگ به معنای به خاطر سپردن و نوشتن به معنای حافظه‌دار شدن و خاطره‌ شدن است؛ جامعه‌ای که حافظه و خاطرات خود را فراموش کند، دچار تکرار و بیهودگی می‌شود و مانند یک انسان که وقتی دچار آلزایمر شود، احساس بیهودگی کرده و کارهای خود را دائماً تکرار می‌کند.

فرد دارای بیماری فراموشی برای رسیدن به جایی، مرتب دور خود می‌چرخد و هیچ وقت هم به آنجا نمی‌رسد چراکه از یاد او می‌رود مسیر کجاست و اصلاً برای چه چیزی می‌خواسته حرکت کند و همه این‌ها از خاطر او می‌رود و فقط همین‌طور دور خود می‌چرخد. جامعه هم همین‌طور است. حالا کرونا و اتفاقات دیگری که در پیرامون آن اتفاق می‌افتد، تجربیاتی است که ایرانیان کسب می‌کنند. البته این تجربه را با خون دل کسب می‌کنیم.

برای اتفاقی مانند کرونا فقط بیش از 100 پزشک و پرستار را از دست داده‌ایم که اتفاق بزرگی است، اگر در یک سانحه هوایی بیش از 100 نفر پزشک و پرستار سقوط می‌کردند اتفاق بزرگ و تکان‌دهنده‌ای بود و بیشتر به چشم می‌آمد و همچنین مرگ چند هزار ایرانی عزیز سخت است و باید تجربیات آنان را در تاریخ ثبت کرد.

لزوم ثبت تاریخ شفاهی کرونا برای جلوگیری از تکرار هزینه در بیماری‌های بعدی

آنا: اگر تجربیات کرونا ثبت نشود، چه اتفاقی می‌افتد؟

نامورمطلق: اگر تجربیات این بیماری همه‌گیر را ثبت نکنیم، در سال‌های بعد وقتی بیماری دیگری بیاید، آن‌وقت مجبور هستیم که همین تجربه و هزینه‌ را تکرار کنیم اما اگر تاریخ را ثبت کنیم، می‌توانیم از این تجربه استفاده کنیم. مثلاً تجربه کرونا نشان داد که اگر در یک شهر بیماری‌ای شایع شود، باید سریع آنجا را قرنطینه کرد. بنابراین برای اینکه اشتباهات خود را تکرار نکنیم، باید تجربیات بیماری‌ها را ثبت کرد تا به یادگار بماند.

ثبت تاریخ شفاهی کرونا با زبان ادبیات و هنر توسط واحد فرشچیان

آنا: دانشگاه آزاد استاد فرشچیان در روایت هنری جهاد مقابله با کرونا چه اقداماتی می‌خواهد انجام دهد؟

نامورمطلق: طبق گفتگویی که با ریاست دانشگاه آزاد اسلامی داشتیم، اعلام کردیم که واحد فرشچیان آمادگی ثبت بخش بزرگی از خاطرات کرونایی را دارد و می‌تواند خاطرات و رشادت‌های پزشکان و پرستاران بیمارستان‌های دانشگاه آزاد اسلامی را ثبت و ضبط کند که این موضوع با موافقت رئیس دانشگاه آزاد اسلامی وارد فاز اجرایی شد.

تاکنون اقدامات خوبی توسط واحد فرشچیان در زمینه ثبت تاریخ شفاهی انجام شده است و ادامه‌دار خواهد بود. قصد داریم که خاطرات هنرمندان، کادر پزشکی و بیماران را با زبان ادبیات و هنر ثبت کنیم، در واقع پس از ثبت و ضبط تاریخ شفاهی، خلق هنری توسط هنرمندان صورت می‌گیرد.

اگر دقت کنید متوجه می‌شوید که بیماری‌های بسیاری در ایران شیوع پیدا کرده اما یک فیلم برای بیماری های اپیدمی ساخته نشده است و باید در زمینه جهاد هنری شکل بگیرد. وقتی واحد فرشچیان اقدام به ثبت تاریخ شفاهی کرونا می‌کند، چند صباح دیگر کارگردان و تهیه‌کننده ها می‌توانند از مستندات این واحد استفاده کنند و فیلم و تئاتر تهیه کنند.

جزئیات اقدامات دبیرخانه ثبت تاریخ شفاهی هنر در واحد فرشچیان

آنا: دبیرخانه تاریخ شفاهی هنر و رویدادها در واحد فرشچیان چه اقداماتی می‌کند؟

نامورمطلق: دبیرخانه تاریخ شفاهی هنر و رویدادها در دانشگاه آزاد اسلامی واحد هنرهای اسلامی-ایرانی استاد فرشچیان اقدامات مختلفی انجام می‌دهد و بخش‌های گوناگونی دارد که یکی از آن، «خاطره‌سازی» است. در این بخش افراد به بیمارستان می‌روند و خاطرات بیماران و کادر پزشکی می‌نویسند تا به متن، کتاب و خلق اثر هنری تبدیل شود.

بخش دیگر دبیرخانه تاریخ شفاهی هنر، «خاطره‌یابی» نام دارد. در این بخش یک فراخوان عمومی توسط واحد فرشچیان داده می‌شود و خاطره‌هایی که مردم دارند، جمع‌آوری می‌شود. اما در بخش قبلی، چیزی که نیست را می‌خواهیم خلق کرده و خاطرات را به متن تبدیل کنیم.

برگزاری «وب‌یاد» در فضای مجازی سومین کاری است که در دبیرخانه تاریخ شفاهی هنر انجام می‌شود. در «وب‌یاد» قرار است که از راه دور، هنرمندان این کشور در هر جای ایران که باشند و با کادر پزشکی و بیماران به‌صورت مستقیم مرتبط بودند، خاطرات‌ خود را به‌صورت آنلاین تعریف کنند.

«خاطره‌کاوی» چهارمین وظیفه‌ای است که در واحد فرشچیان دنبال می‌شود. در این بخش خاطرات گرفته شده، تجزیه و تحلیل می‌شود. قصد نداریم که این دبیرخانه گسترده و پرجمعیت شود و از ظرفیت همین افرادی که در واحد فرشچیان کار می‌کنند و برخی از داوران در خارج از دانشگاه استفاده می‌کنیم.

انتهای پیام/۴۱۱۸/

دیگر خبرها

  • تمام بشریت مخاطب خاص هنر مهدوی هستند
  • حمله پلیس آمریکا به معترضان با شلیک گاز اشک‌آور و گلوله!/فیلم
  • شلیک گاز اشک‌آور به معترضان در مینه‌سوتا آمریکا
  • درخشش کودکان ایرانی در مسابقه بین‌المللی هنر و گرافیک بلاروس
  • گردش مالی ۷.۵میلیاردی و بیش از یک میلیون مخاطب سهم سینمای آنلاین
  • گرگدن؛ گامی رو به جلو در تولید آثار نمایش خانگی
  • آمریکا| تظاهرات علیه قتل یک سیاه‌پوست به خشونت کشیده شد
  • ثبت خاطرات کرونایی برای جلوگیری از تکرار هزینه در بیماری‌های بعدی/ تشریح اقدامات دبیرخانه ثبت تاریخ شفاهی هنر در واحد فرشچیان
  • برای جلوگیری از تکرار هزینه در بیماری‌های بعدی باید خاطرات کرونایی را ثبت کرد/ تشریح اقدامات دبیرخانه ثبت تاریخ شفاهی هنر در واحد فرشچیان
  • گیشه سینماآنلاین؛ گردش مالی ۷.۵میلیاردی و بیش از یک میلیون مخاطب
  • وعده خرید به جای جایزه!
  • بلندگویی که صوت را تنها به گوش مخاطب خود می‌رساند + فیلم
  • زائری: از مجری شدن روحانیون دفاع می‌کنم
  • زائری: از مجری شدن روحانیون دفاع می کنم/ صداوسیما رغبتی برای حضورم در تلویزیون ندارد
  • خانم بازیگر از نقطه ضعف «پدرپسری» می گوید
  • نقطه ضعف «پدرپسری» بودجه نامناسب بود/مرزبندی غلط بین سیما و سینما
  • یادداشت| شکست برخی برنامه‌های تلویزیونی با اتفاق‌هایی که مخاطب ندارند!
  • پیش بینی وزش باد نسبتا شدید در قم
  • شبکه های برون مرزی باید آرامش حاکم بر ایران را به تصویر کشند