Web Analytics Made Easy - Statcounter

این روزها در شرایطی به سر می‌بریم که گویی برگزارکنندگان کنسرت به دو دسته تقسیم شده‌اند؛ دسته اول آنهایی که سود مالی برایشان از نخستین اولویت‌هاست و از زمانی که کرونا فروکش کرده به واسطه برگزاری کنسرت‌های متعدد (اغلب در ژانر پاپ) با مبالغ هنگفت بلیت ها را به فروش رسانده و در تهران، شهرستان‌ها و حتی خارج از کشور به روی صحنه رفته‌اند و البته دسته دوم که پس از تعطیلی طولانی مدت کنسرت های حضوری، فارغ از سود مالی، اجرا را صرفا راهکاری برای تعامل دوباره با مخاطب می دانند.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

البته دسته اول تنها مختص به حوزه پاپ نیست و بعضا در ژانر موسیقی ایرانی هم شاهد چنین اجراهایی بوده و هستیم. در اغلب این اجراها عمدتا هنرمندان با مخاطبانشان همراه شده و تلاش اصلی بر این بوده تا آنچه که مخاطب عام‌تر می‌پسندد اجرا شود؛ حال برخی از هنرمندان در کنار این قطعات عامه‌پسند، قطعاتی فاخرتر هم در رپرتوار خود گنجانده‌ و اجرا می‌کنند.

در این میان چند مسئله به ذهن خطور می‌کند؛ اینکه هنرمند تا کجا مجاز است با سلیقه مخاطب همراه شود و صرفا آنچه که او می‌خواهد برایش اجرا کند؟ یا اینکه اتفاقا در شرایطی که بیش از هر زمان به نشاط اجتماعی نیاز است، اجرای چند قطعه ساده‌تر و متناسب با سلیقه عموم مخاطبان، درست همان کاری است که باید انجام شود.

البته که هر دوی این نگاه ها، به تأیید عده‌ای از هنرمندان می رسد و هر فردی از منظر خود یکی از این موارد را قبول داشته و براساس آن عمل می‌کند.

به هر حال در میان موج برگزاری کنسرت‌ها که عمدتا هم با قیمت‌های بالا به روی صحنه می‌روند و تهیه بلیط آنها برای قشرهای خاصی از جامعه امکانپذیر نیست، هستند هنرمندانی که اتفاقا موسیقی جدی‌تری ارائه می‌دهند و قیمت بلیط‌هایشان به صرفه‌تر است و به نوعی همدلی با مخاطب برایشان اهمیت بیشتری دارد.

یکی از گروه‌هایی که جمعه ۳۱ تیرماه و شنبه یکم مرداد در تالار رودکی به روی صحنه می‌رود، گروه کُر تنال به رهبری میلاد عمرانلو است.

این گروه با اعضای نزدیک به ۸۰ نفر در تالار رودکی که البته سالن بزرگی هم نیست، بلیط‌هایش را با قیمت ۱۳۰ تا ۱۷۰ هزارتومان به فروش رسانده است و بنا بر آنچه سرپرست این گروه می‌گوید، بلیط‌هایش به طور کامل به فروش رفته است.

اما نکته حائز اهمیت در اینجا، ریسک این اتفاق و میزان سود مالی برگزاری چنین کنسرتی برای این دسته از گروه‌های موسیقی است.

گروه کر تنال

به همین جهت تصمیم گرفتیم با میلاد عمرانلو به عنوان یکی از افرادی که در شرایط فعلی، حاضر به برگزاری چنین اجرایی شده است، به گفت‌وگو بنشینیم و علت برگزاری این کنسرت را جویا شویم.

از عمرانلو سوال می‌کنیم که باتوجه به اینکه قرار است این کنسرت در تالار رودکی که صندلی‌های زیادی ندارد و هزینه خرید بلیط‌ها هم بالا نیست، برگزار شود، چه می‌شود که او و گروهش تصمیم به برگزاری چنین کنسرتی می‌گیرند؟

این هنرمند به ایران اکونومیست پاسخ می‌دهد: موسیقی که ما ارائه می‌دهیم، با موسیقی پاپ تفاوت زیادی دارد و البته شاید توان مالی مخاطبان موسیقی پاپ بیشتر از مخاطبان ما باشد و رقم ۵۰۰ تا ۷۰۰ هزارتومان برایشان مسئله‌ای نباشد. همچنین این افراد بیشتر از لذت بردن از موسیقی خوب، به دنبال فیلم و عکس گرفتن هستند.

او ادامه می‌دهد: ولی مخاطب ما به دنبال این است که موسیقی خوب گوش کند؛ به همین جهت ترجیح دادم قیمت‌ بلیط‌ها را ضمن در نظر گرفتن شرایط تماشاگران، با قیمت بالا نفروشیم و به گونه‌ای قیمت گذاری کنیم که حداقل قشر میانه به لحاظ اقتصادی بتوانند در کنسرت حضور پیدا کنند.

این هنرمند تصریح می‌کند: البته در برگزاری کنسرت با چنین روندی، شاید خیلی از اعضای گروه نتوانند سهمی از فروش بلیط داشته باشند. برگزاری کنسرت هزینه‌های زیادی دارد و بزرگترین بخش هزینه‌ها مربوط به سالن و مالیات است. در نظر گرفتن این قیمت برای بلیط‌ها موجب می‌شود که افراد تا حد زیادی از هر طبقه اقتصادی هم که باشند، در صورت علاقه به این موسیقی، بتوانند هزینه بلیط‌ها را تأمین کنند. البته که همین قیمت هم برای برخی زیاد است.

نمایی از تمرین گروه کر تنال

از عمرانلو سوال می‌کنیم این کنسرت‌ها چقدر سود مالی دارند و سود مالی تا چه اندازه برایشان مهم است؟

می‌گوید: واقعیت این است که این کار سود مالی برایمان ندارد ولی خوشحالم که تمامی بلیط‌ها فروخته شدند و ضرر مالی نکردیم. در این کنسرت حدود ۷۳ خواننده و دو پیانیست حرفه‌ای داریم که شاید از فروش بلیط‌ها سهم چندانی نصیبشان نشود.

او ادامه می‌دهد: اگر بحث مالی برایمان مطرح باشد، اصلا نباید این کار را انجام دهیم و باید به سالنی برویم که ظرفیت بالاتری داشته باشد. ولی سالن‌هایی که گنجایش بیشتری دارند به لحاظ آکوستیک، مناسب موسیقی ما نیستند؛ زیرا موسیقی ما صدابرداری نمی‌شود و همه چیز به صورت کاملا طبیعی به گوش مخاطب می‌رسد، به همین جهت در هر سالنی امکان اجرا نداریم.

از این رهبر ارکستر سوال می‌کنیم که وظیفه هنرمند در قبال مردم در شرایط فعلی چیست؟ که چنین بیان می‌کند: هنرمند بدون پشتوانه مردم و بدون توجه به مشکلات مردم نمی‌تواند به صورت انفرادی زندگی کند، کار خود را کند و بگوید به من ربطی ندارد. ما به عنوان هنرمند موظف هستیم شرایط مردم و مخاطبان خود را در نظر بگیریم و البته موسیقی خوب بسازیم و روی صحنه ببریم. باید بیشتر به هم حواسمان باشد نه اینکه هر فرد به فکر منافع شخصی خود باشد و دیگران را نبیند.

 

منبع: خبرگزاری ایسنا برچسب ها: میلاد عمرانلو

منبع: ایران اکونومیست

کلیدواژه: میلاد عمرانلو برگزاری کنسرت روی صحنه سود مالی کنسرت ها بلیط ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت iraneconomist.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایران اکونومیست» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۵۵۵۳۳۷۶ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

درباره کنسرت‌های عصر گاهی بانوان و چند چالش

آفتاب‌‌نیوز :

بهار ایلچی که از سال ۸۸ با گروه موسیقی بانوان «ستاره قطبی» فعالیت دارد و تا همین چند سال پیش گروه او جزو پرکارترین گروه‌های بانوان بود، درباره کم‌کار شدن گروهی که سرپرستی آن را برعهده دارد، به ایسنا می‌گوید: تا اواخر سال ۹۸ که در اسفندماه اجرا‌های موسیقی به خاطر شیوع ویروس کرونا متوقف شد، پرکارترین گروه بانوان در ایران بودیم که در سال بیش از ۱۰ الی ۱۲ اجرا در تهران داشتیم. با شیوع ویروس کرونا که حدود سه سال تا سه سال و نیم امکان برگزاری کنسرت نبود و تنها در سال ۱۴۰۰ با نصف ظرفیت برگزار کردیم. 

کنسرت‌های بانوان و چالش کار گروهی

در ادامه از او درباره اعضای گروهش سوال می‌کنیم، اینکه اعضای این گروه تا چه حد بدون تغییر باقی مانده‌اند و اگر هم تغییر در کار بوده نحوه جایگزینی اعضا به چه صورت است؟ 

ایلچی پاسخ می‌دهد: در کار گروهی نمی‌توان انتظار داشت که اعضا ثابت بمانند، به هر حال متأسفانه یا خوشبختانه بسیاری از نوازندگان و خوانندگان گروه تاکنون مهاجرت کرده‌اند یا ترجیح داده‌اند به صورت مستقل کار کنند. به هر حال خیلی وقت‌ها از صفر شروع کرده‌ایم و گروه را دوباره از نو ساخته‌ایم. به هر حال هر بار جایگزین کردن نوازندگانی که برای آموزش و آماده کردن آن‌ها وقت گذاشته‌ایم، کار سختی است. 

او ادامه می‌دهد: معتقدم یکی از رسالت‌هایم این است که بتوانم استعداد نوازندگان جوان را ببینم و به آن‌ها امکان رشد و پیشرفت را بدهم که هم امکان استفاده از آن‌ها در گروه میسر باشد و هم خودشان بعدا بتوانند از آنچه آموخته‌اند، استفاده کنند. 

این هنرمند در همین راستا درباره نحوه همکاری گروه «پلاریس» با نوازندگان و خوانندگان مختلف می‌گوید: گاه این‌گونه است که برخی از نوازندگان و خوانندگان بخاطر آشنایی که خودشان با گروه دارند درخواست همکاری می‌دهند و رزومه‌شان را ارسال می‌کنند که از بین آن‌ها از افراد مستعد در گروه استفاده می‌کنیم. برخی از نوازندگان گروه نیز از سنین کودکی تحت آموزش اعضای خود گروه به حدی رسیده‌اند که بتوانند روی صحنه کنسرت بروند؛ چراکه گروه «پلاریس» برای گروه‌های سنی کودک و نوجوان امکان فعالیت فراهم کرده تا بتوانند دیده شوند و رشد کنند.

او ادامه می‌دهد: البته امروزه شرایط با سال ۸۸ که من فعالیتم را با گروه آغاز کردم متفاوت است؛ زیرا در آن زمان نوازنده‌های خانم به خصوص در بخش ساز‌های پاپ مانند درام، پرکاشن یا گیتار الکتریک خیلی محدود بودند تا حدی که مجبور بودیم افرادی را که علاقه داشتند به کلاس بفرستیم تا به حدی استاندارد برای حضور روی صحنه کنسرت برسند. اما در سال‌های اخیر تعداد نوازنده‌های خانمی که بتوانند با ساز‌های مختلف کار کنند خیلی بیشتر شده است؛ البته تعداد آن‌ها و فضای برای کار کردنشان در حد مردان نیست، ولی شرایط مانند قبل هم کار را برای خانم‌ها محدود نمی‌کند.

محدودیت سالن‌های برگزاری کنسرت برای بانوان 

ایلچی، اما زمانی که درباره بزرگترین مشکلی که گروه‌های بانوان با آن رو به رو هستند می‌پرسیم، به سالن‌های برگزاری کنسرت می‌پردازد و می‌گوید: کنسرت‌های بانوان تنها امکان اجرا در یک سالن تهران یعنی تالار وحدت را دارند. این سالن نیز چندان ظرفیت بالایی برای حضور تماشاگران ندارند که این امر موجب می‌شود، برگزاری کنسرت برای گروهی به بزرگی گروه ما در شرایط اقتصادی کنونی مقرون به صرفه نباشد. از طرف دیگر تالار وحدت اصلا نوبت برگزاری کنسرت نمی‌دهد و آن زمانی که نوبت برگزاری کنسرت می‌دهد، گروه‌های بانوان تنها امکان برگزاری کنسرت در سانس ساعت ۱۴ را آن هم در روز جمعه دارند. دو ظهر ساعتی است که برای کنسرت رفتن تعریف نشده است و اگر فردی بخواهد به کنسرت برود، پیش فرض ذهنی او روی ساعات عصر و شب است. 

او ادامه می‌دهد: خوش‌بینانه‌ترین حالتی که تالار وحدت طی سال به گروهی نوبت کنسرت بدهد، چهار سانس است؛ البته این اتفاق هم نمی‌افتد و اغلب شاید دو سانس به هر گروه نوبت اجرا بدهد. این در صورتی است که چند سال پیش حداقل چهار تا ۶ سانس در تالار وحدت کنسرت داشتیم، اما اکنون از آنجا که گروه‌های ویژه بانوان تعدادشان بیشتر شده است، نوبت اجرای بیشتری را به هر گروه اختصاص نمی‌دهند.

محدودیت برگزاری کنسرت بانوان در سایر شهر‌های کشور 

این هنرمند همچنین درباره ممنوعیت برگزاری کنسرت در سایر شهر‌های کشور بیان می‌کند: یکی از معضلات گروه‌های بانوان این است که با وجود اینکه که کار ما مجوز دارد و قانونی است و بر اساس قوانین کشور در تهران روی صحنه می‌رویم، اما در شهرستان‌ها اصلا اجازه برگزاری کنسرت نداریم. تنها شهری هم که توانسته‌ایم بعد از هفت سال تلاش کنسرت داشته باشیم، بندر عباس بود.

او ادامه می‌دهد: در هیچ جایی از قانون ذکر نشده که بانوان نمی‌توانند در شهرستان‌ها کنسرت داشته باشند، اما افرادی هستند که به صورت فردی و سلیقه‌ای عمل می‌کنند و این واقعا آزاردهنده است؛ زیرا این امر موجب محدود شدن کنسرت‌هایمان در تهران، پایین آمدن درآمدمان و شناخته نشدن ما در سطح کشور می‌شود.

از او سوال می‌کنیم که آیا تا به حال پیش آمده که در یک شهرستان مجوز برگزاری کنسرت داشته بوده باشند، اما کنسرت آن‌ها لغو شده باشد؟ پاسخ می‌دهد: همانطور که گفتم تنها توانسته‌ایم در بندرعباس آن هم بعد از هفت سال تلاش کنسرت داشته باشیم؛ البته قرار بود این کنسرت دو سانس باشد، اما یکی از سانس‌های آن را با وجود استقبالی که صورت گرفت، لغو کردند.

اجاره بالای سالن‌های کنسرت برای بانوان

ایلچی به اجاره‌ای که برای سالنی مانند تالار وحدت پرداخت می‌کنند، می‌پردازد و می‌گوید که «با وجود اینکه گروه‌های بانوان ساعت ۱۴ باید کنسرت برگزار کنند، اما همپای گروه‌های غیربانوان برای برگزاری کنسرت اجاره‌بها پرداخت می‌کنند. با این وجود نه خدمات خوبی را دریافت می‌کنند و نه از قابلیت تالار اصلا می‌توانند استفاده کنند؛ زیرا خیلی از کار‌ها نیازمند قدرت بدنی و حضور مردان است.»

به گفته او آن‌ها در کنسرت‌هایشان حتی نمی‌توانند نور‌های مختلفی مانند نور «فالو» را داشته باشند.

او در پایان می‌گوید که امیدوار است از این پس باتوجه مسئولین، مشکلات برگزاری کنسرت برای بانوان حل شود و بتوانند در سراسر ایران کنسرت برگزار کنند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیگر خبرها

  • فیلمی از سورپرایز جالب مردم در کنسرت توسط گرشا رضایی
  • نشست ماهانه هنرمندان موسیقی با اجرای ۵ کنسرت
  • متوسط قیمت کالاهای خوراکی منتخب در مناطق شهری کشور اعلام شد
  • چرا سفر با قطار؟ ۵ دلیل برای انتخاب این نوع سفر
  • درباره کنسرت‌های عصر گاهی بانوان و چند چالش
  • قیمت آپارتمان در چیتگر چقدر است؟
  • برگزاری پنج کنسرت در نشست ماهانه هنرمندان موسیقی
  • آغاز فعالیت‌های ارکستر نوای آفتاب در سال ۱۴۰۳/ نخستین کنسرت با موسیقی بدون کلام
  • موسیقی ایران به پاپ منحصر شده است/ تاریخ انقضای موسیقی‌های بی سر و ته تمام می‌شود
  • متاسفانه موسیقی ایران به پاپ منحصر شده است/ تاریخ انقضای موسیقی‌های بی سر و ته تمام می‌شود