به گزارش ایلنا، تاکنون به این فکر کرده‌اید که چه می‌شد اگر خانه متحرکی داشتید و این امکان برای‌تان مقدور بود تا با کمترین هزینه و دردسر به شهر یا دیار دیگری سفر کنید؟! مثلا این هفته در یکی از شهر‌های شمال ایران اقامت کنید، هفته بعد در شهر دیگری، بعدش سری به چین و مالزی بزنید، ماه بعد آلمان، هلند، سوئیس و .... شاید برای هفته‌های بعد هم بخواهید که صبحانه را در کنار اهرام ثلاثه مصر یا در دل جنگل‌های آفریقا بخورید و بعد از چند ماه هم به خانه و کاشانه تان برگردید! این روز‌ها افرادی هستند که دست از سفر با هواپیما، قطار و ... کشیده‌اند و قبل از رفتن به سفر، هتل و محل اقامت‌شان را رزرو نمی‌کنند تا هیجان بیشتری را چاشنی سفر‌های شان کنند.

«ون لایف» سبکی از زندگی این افراد ماجراجوست، کسانی که سفر در خودروی وَن و جهانگردی را انتخاب کرده‌اند. یک زندگی سرشار از هیجان و به دور از روزمرگی که در آن می‌توانند چایشان را روبه روی یک دشت بی انتها بنوشند، ناهار را در اعماق یک جنگل سرسبز بخورند و شام را مهمان دریا باشند! در پرونده امروز با زوج جهانگرد بلژیکی آشنا خواهید شد که این روز‌ها در ایران هستند و به قول خودشان همراه با خانه‌شان به ایران سفر کرده‌اند.

۳۲ ساله‌ایم و اهل بلژیک

اهل بلژیک هستند و از چهار سال پیش در فکر تدارک برای چنین سفر هیجان‌انگیزی، نقشه‌ها می‌ریختند و این‌گونه نبوده است که یک شبه چنین تصمیمی بگیرند. «لِنارت» ۳۲ ساله است، قبلا مهندس آی تی بوده، او دست از حقوق دوهزار یورویی‌اش کشیده و راندن در دل جاده‌ها را به عنوان سرگرمی جدید برای خودش انتخاب کرده است. خانمش «خیرا» ۳۱ سال دارد و او هم پیش از این شغل و درآمد خوبی داشته است. او برای یک شرکت بین‌المللی با همان حقوق دوهزار یورویی در ماه کار می‌کرده است. این زوج سه ماه پیش سفر هیجان‌انگیز خود را به دور دنیا آغاز کردند، از کشور‌های آلبانی، هلند، آلمان، اتریش، اسلواکی، کرواسی، بوسنی و هرزگوین، مونته نگرو، یونان، ترکیه، گرجستان و ارمنستان گذشتند و اکنون در ایران هستند. «لنارت» و «خیرا» که پیش از این نیز به ایران آمده بودند، در اولین سفر خود به شهر‌های تهران، مشهد، شیراز، یزد و اصفهان رفتند و دومین بار از مرز نودوز وارد کشورمان شده و از شهر‌های تبریز، اردبیل، سرعین، فومن، چالوس، رامسر، گرگان و ... دیدن کرده‌اند.

به دنبال سفر‌هایی کم هزینه بودیم

«لنارت» با آرامش در کنار همسرش نشسته است و گویا دیگر تشویش‌های گذشته برای شروع سفری بزرگ، او را نگران نمی‌کند، می‌گوید: «برنامه اول ما سفر کوله‌گردی به جنوب آسیا بود، اما این برنامه برایمان هزینه زیادی داشت بنابراین آن را تغییر دادیم. از آن جایی که شنیده بودم تعداد کمی از مردم عادی سبک زندگی ون لایف را انتخاب کرده‌اند، ما هم گفتیم چرا که نه! و دل را زدیم به جاده. این زندگی در کشور ما معمول و رایج نیست، اما بالاخره اشخاصی را پیدا کردیم و از آن‌ها اطلاعات کافی درباره این نوع سفر گرفتیم و به نظرمان کم هزینه و جالب بود.»

بچه‌دار شدن مانع سفر‌های‌مان نیست!

لنارت در پاسخ به این سوال که آیا در فکر بچه دار شدن با این سبک زندگی خاص‌تان هستید، کمی جا می‌خورد و می‌گوید: «از بچه که شیرین‌تر نداریم و با وجود بچه، باز هم این نوع سفر را انتخاب خواهیم کرد. اتفاقا ما درباره آن فکر کرده‌ایم و در صورت بچه‌دار شدن به فکر اضافه کردن چند آپشن به خودروی مان خواهیم بود. سفر با بچه، جذاب‌تر خواهد بود. اتفاقا ون لایف به این قضیه کمک می‌کند، چون هر زمان که بچه گرسنه باشد یا خوابش بیاید، همه چیز آماده است!»

عاشق ایران شدیم

«خیرا» درباره این‌که چرا این زوج جهانگرد که یک بار تجربه سفر به ایران را داشته‌اند، تصمیم گرفتند تا دوباره به کشور ما سفر کنند، می‌گوید: «ما قبل از آمدن به ایران درباره این کشور تحقیق کردیم سپس برنامه سفرمان برای جنوب آسیا را تغییر دادیم، چون کشور‌هایی مثل تایلند، گردشگری اند. ما دنبال کشور‌های بکرتری بودیم. چند سال پیش برای اولین بار به ایران سفر کردیم و عاشق این جا شدیم.

ایران کشوری بسیار زیبا با مردم مهمان‌نواز و فرهنگی جذاب است، در حالی که قبلا چیزی در این باره نمی‌دانستیم و به کشوری مانند ایران سفر نکرده بودیم.» «لنارت» هم در تایید صحبت همسرش می‌گوید: «البته این بار اطلاعات زیادی درباره ایران از طریق اینترنت و شبکه‌های اجتماعی به دست آوردیم و بی‌گدار به آب نزدیم تا دیدنی‌های بیشتری را در این کشور با فرهنگ و ریشه‌دار ببینیم.»

می‌توانستیم تا آخر عمر کار کنیم و دنیا را نبینیم!

خیرا که صورت آفتاب سوخته‌اش به خوبی نشان می‌دهد سفری طولانی را پشت سر گذاشته است، درباره انگیزه‌اش از سفر به سبک «ون لایف» می‌گوید: «به این دلیل که سن بازنشستگی در کشور ما هر سال در حال افزایش بود، فکر کردیم باید سال‌های طولانی کار کنیم و اگر بخواهیم منتظر بازنشستگی باشیم، پیر می‌شویم در صورتی که هیچ جای دنیا را ندیده‌ایم. ما دوست داریم قبل از این‌که پیر شویم، دنیا را ببینیم و از زندگی‌مان لذت ببریم. طی چهار سال گذشته با کم کردن خرج‌های اضافی مثل کافی‌شاپ، رستوران و ... و حتی یک سری نیاز‌های ضروری‌تر، توانستیم پول خوبی پس‌انداز کنیم و برای سفر آماده شدیم.»

میزان اختلافات زوج‌ها در ون!

زن و شوهر‌هایی که در یک خانه زندگی می‌کنند، هرچند از صبح تا شب در کنار یکدیگر نیستند، اما کم و بیش دچار اختلاف نظر می‌شوند. بعضی‌ها هم می‌گویند که هرچه زن و شوهر بیشتر در کنار هم باشند، مشکلات‌شان بیشتر خواهد شد. این ماجرا شکل جالبی درباره «لنارت» و «خیرا» که همیشه و هر لحظه با هم هستند، به خودش می‌گیرد و این‌که چطور مشکلات و اختلاف‌نظر‌های شان را حل می‌کنند؟ «لنارت» می‌گوید: «اوایل بسیار سخت بود به دلیل این‌که ون ما بسیار بزرگ نیست و ما به زندگی این چنینی عادت نداشتیم، ولی توانستیم مدیریت اش کنیم و الان دیگر برایمان عادی شده است». «خیرا» نیز نظر همسرش را کامل می‌کند.

«این طور نیست که ما ۲۴ ساعت روز با هم باشیم. این امری طبیعی است اگر تمام مدت با هم باشیم که مشکل پیش می‌آید. اما ما در طول سفر کار‌های شخصی‌مان را هم انجام می‌دهیم. مثلا همسرم رانندگی می‌کند و من پشت میز مطالعه کارهایم را انجام می‌دهم. زمان ناهار، شام و صبحانه را با هم هستیم و گاهی هم هر کدام مشغول به کار‌ها و علاقه‌مندی‌های خودمان می‌شویم.»

هزینه سفر‌های مان از پس‌اندازمان است

احتمالا شما هم مشتاقانه منتظر شنیدن پاسخ این زوج به این سوال هستید که برای هزینه کردن در سفر‌های تان از کجا پول در می‌آورید؟ لنارت با شنیدن این سوال، لبخند‌ی زد و گفت: «این سوال مشترک همه مردم دنیا از ماست! من از پس‌اندازم خرج می‌کنم و فعلا برنامه‌ای برای کسب درآمد در سفر ندارم، چون فقط رانندگی و آشپزی می‌کنم». با وجود این، «خیرا» زمانی که همسرش مشغول رانندگی است در اتاق متحرک مشغول مطالعه می‌شود و به جز پس اندازش، کار ترجمه نیز انجام می‌دهد و همین شغل پاره وقت، منبع درآمد برای خیرا محسوب می‌شود.

تعریف سفر در یک جمله از نظر «لنارت» و «خیرا»!

شاید جالب باشد تعریف دوباره سفر را از زبان کسانی بشنویم که لحظه لحظه‌اش را به شکلی متفاوت تجربه کرده‌اند. پس به دور از تعاریف رایج و کلیشه‌ای، از آن‌ها می‌خواهم که سفر را در یک جمله تعریف کنند، لنارت می‌گوید: «سورپرایز شدن! و اقامت کردن در مکان‌ها و جغرافیای مختلفی که قبلا فکرش را هم نمی‌کردیم.» خیرا نیز عقیده دارد سفر یادگیری انواع فرهنگ‌های مختلف و تجربه چیز‌های جدیدی است که شاید اگر امروز آن را انجام ندهید و درکش نکنید، دیگر فرصتش را نیابید.

مردم، طبیعت و گوناگونی اقوام، جذابیت‌های ایران هستند

«لنارت» با در نظر گرفتن مبنای معماری و تاریخ، شهر‌های اصفهان و شیراز را به عنوان زیباترین جاذبه‌های ایران انتخاب می‌کند و ادامه می‌دهد: «اما در بحث مردم‌شناسی، مردم تمام شهر‌های ایران جزو جاذبه‌های جالب این کشور هستند. آن‌ها درتمام شهرها، خوب و مهمان‌نوازند و این می‌تواند یکی از زیبایی‌های ایران باشد. همچنین بد نیست به این نکته اشاره کنم؛ زمانی که به دنبال پلاک کردن خودروی مان بودیم در یک ایستگاه پلیس، با دو افسر پلیس ملاقات کردیم که یکی به ترکی و دیگری فارسی صحبت می‌کرد.

آن‌جا متوجه شدم، زبان‌های دیگری به جز فارسی در ایران وجود دارد و افراد بدون هیچ مشکلی در کنار هم زندگی می‌کنند». «خیرا» نیز با «لنارت» هم عقیده است و می‌گوید: «از نظر جاذبه‌های گردشگری، اصفهان و شیراز با فاصله در صدر جذاب‌ترین شهر‌های دنیا هستند، ولی ما قبل از این نمی‌دانستیم ایران طبیعتی به این زیبایی دارد. طبیعت و آب و هوای ایران متنوع است. همچنین درباره اقوام مختلف ایران، چیز‌هایی یاد گرفتیم که برایمان جذاب بود. در کشور ما این همه تنوع قومی وجود ندارد!»

سرکی در خانه لنارت و خیرا!

قسمت‌های اصلی خانه و خودروی آن‌ها که شامل آشپزخانه، حمام، سرویس بهداشتی، میز مطالعه و تختخواب است به صورت فشرده در یک ون طراحی شده است. از سیستم برق خورشیدی نیز برای گرفتن انرژی خورشید و تبدیل آن به برق استفاده می‌کنند. ۴۵۰ میلیون تومان، قیمت فعلی خودروی شان به پول ایران است که با نصب تجهیزات و آماده‌سازی آن در مجموع ۳۳ هزار یورو برای‌شان خرج تراشیده است! آن‌ها می‌گویند: «شما الان ظاهر خودرو را می‌بینید، اما حدود چهار ماه مداوم، برای درست کردن و تجهیز ون، زمان گذاشتیم تا ریزترین پیچ‌های خودرو را باز و تجهیزش کردیم، کار‌هایی از جمله عایق کاری، گذاشتن پمپ آب، تجهیزات و .... همه این کار‌ها را خودمان انجام دادیم تا سفر کم خرج‌تری در انتظارمان باشد.»

بنزین در دنیا گران و در ایران ارزان است!

آن‌ها از زمان شروع سفر در هر ماه، دو هزار یورو خرج کرده‌اند و بیشتر خرج‌شان هزینه بنزین بوده که البته به قول «لنارت» به جز ایران که بنزین در آن ارزان است. او در همین باره می‌گوید: «هزینه‌های ورودی به کشور‌ها بیشتر از هزینه‌هایی است که در داخل آن‌ها صرف می‌شود. مثلا ورود خودروی مان به ایران ۶۰۰ یورو هزینه داشت، اما به جای آن هزینه‌های دیگر در ایران ارزان است.»

بهترین خاطره از سفر با ون؟

«لنارت» با کمی تامل پاسخ می‌دهد: «سوال سختی است به دلیل این‌که من روز‌ها در جاده می‌رانم و مکان‌های زیبایی را انتخاب می‌کنم و در آن جا توقف می‌کنیم، با هم نوشیدنی می‌نوشیم و ناگهان از خودمان می‌پرسیم که ما الان کجا هستیم!

بیشتر خاطرات‌مان مربوط به همان لحظه‌هاست. به همین دلیل تمامش زیباست، اما اگر بخواهید به طور خاص به قسمتی از سفرم اشاره کنم، دیدار با والدین ام در ارمنستان را می‌توانم یکی از بهترین‌ها بنمامم، چون مدت زیادی آن‌ها راندیده بودم.» «خیرا» نیز به دیدارش پس از مدت‌ها با مرتضی، میزبان ایرانی‌شان اشاره می‌کند و می‌گوید: «پس از سال‌ها که با مرتضی به صورت اینترنتی در ارتباط بودیم، او را دوباره ملاقات کردیم. دیدن یک ایرانی خونگرم پس از سال‌ها، یک خاطره خوب برای من بود.»

این نوع زندگی نکات منفی هم دارد!

اما آیا آن‌ها دل‌شان برای خانه و زندگی ثابت تنگ نشده است؟ لنارت به فکر فرو می‌رود و می‌گوید: «نه. اما قطعا این زندگی نکات منفی هم دارد مثل زمانی که می‌خواهید از مرز کشوری رد شوید و باید یک سری قرانین را در آن‌جا رعایت کنید و دردسر‌هایی را پشت سر بگذارید که مطابق میل‌تان نیست. کشور‌های آلبانی و ارمنستان جزو این کشور‌ها بودند. در ایران هم برای ارتباط با مردمی که انگلیسی نمی‌دانند به مشکل می‌خوریم البته آن‌ها این‌قدر تمایل به کمک کردن دارند که این ضعف را جبران می‌کند. به هر حال این نوع سفر سختی‌های خودش را دارد، اما در مجموع و به نظرم نکات مثبت ا‌ش بیشتر از منفی‌هاست»

توصیه‌ای به علاقه‌مندان به ون لایف!

جالب به نظر می‌رسد اگر صحبت این زوج جهانگرد را خطاب به افرادی که می‌خواهند ون لایف را تجربه کنند، بشنویم. لنارت می‌گوید: «من دوستی داشتم که همیشه به من می‌گفت، نمی‌توانی این کار را انجام دهی، اما انجام این کار بستگی به میزان علاقه و پشت کارت دارد. اگر واقعا برایت مهم است و دوست داری آن را انجام بده و به ترس‌هایت فکر نکن. من و همسرم قبلا نگرانی‌هایی در این باره داشتیم، اما با همفکری هم حل اش کردیم».

خیرا نیز ادامه می‌دهد: «همیشه باید ترس ات را خاموش کنی. گام اول را که برداشتی گذراندن پله‌های بعدی آسان خواهد شد. باید برای ترس‌هایت فهرستی تهیه کنی و دلیل آن را شناسایی کنی. وقتی آن‌ها را شناختی، می‌توانی یکی یکی روی ترس‌هایت خط بطلان بکشی. خیلی وقت‌ها راحت حل می‌شوند و تو فقط آن‌ها را برای خودت بزرگ کرده‌ای. ضرب‌المثلی در بلژیک داریم که می‌گوید: «ترسِ از ترس‌ها، خودش ترسناک‌تر است!»

منبع: خراسان

منبع: ایلنا

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

اندر مصائب رحم اجاره‌ای

 زنی ديگر به هر دليل، توانايي پرورش و نگهداری جنين را در بطن وجودش ندارد و حاضر است، تمام هستي اش را بدهد تا روزی مادر شود. اين دو زن در دو موقعيت متضاد به هم مي رسند، در اينجا دلال، نقش حلقه وصل را ايفا مي کند و توافقي سه جانبه شکل مي گيرد.
مي گويند در اين توافق، هر سه طرف برنده اند، مشروط  به اينکه متقاضي اصلي توافق، (زوج نابارور) داراي تمکن مالي باشد. اين وسط  «مادر ميانجي» سهم اش را مي گيرد، دلال هم به نان و نوايي مي رسد. متقاضي از قرار بايد ميليون‌ها تومان وجه ناقابل را دو دستي تقديم کند. گويا نرخ‌ها در اين بازار بي سامان، متفاوت است اما بررسي هاي ما حکايت از آن دارد که تولد يک نوزاد به شيوه «حمل جايگزين» به طور تقريبي 40 تا 60 ميليون تومان به عنوان وديعه و ماهيانه 600 هزار تومان آب مي خورد. 


«حمل جايگزين» يا «حاملگي جانشين» روشي براي درمان ناباروري است که به دو نوع کامل و ناقص تقسيم بندي مي شود و در اين روش فرد به دلايلي نمي تواند دوران بارداري را طي کند. در جانشيني کامل، جنيني که از اسپرم و تخمک زوجين نابارور به وجود آمده به رحم زن ديگري انتقال داده مي شود تا «مادر جايگزين» دوران حاملگي را طي کرده و سرانجام نوزاد را به پدر و مادر واقعي اش تحويل دهد که اين شيوه در ايران بسيار مرسوم است اما در جانشيني ناقص، فردِ جانشين، تخمک خود را اهدا  مي کند. 

آمار 3 میلیونی ناباروری در ایران


*سه ميليون زوج نابارور در ايران برابر آمارها، سه ميليون زوج در ايران نابارورند و مطابق گفته هاي معاون درمان وزارت بهداشت، سالانه حدود 88 ‏هزار زوج نابارور به اين جمعيت افزوده مي شوند. برخي پزشکان و متخصصان، «حمل جايگزين» را شيوه اي مؤثر براي درمان ناباروري مي دانند اما تاکنون هيچ قانوني در اين زمينه به تصويب نرسيده و تنها بر اساس فتواي برخي مراجع و فقها اين روش به کار گرفته مي شود. از سوي ديگر به نظر مي رسد، اجراي چنين شيوه درماني از مسير اصلي خود منحرف شده، به دليل اينکه دلال ها براي جيب متقاضي کيسه مي دوزند.  ضمن اينکه خلاء بانک اهداي جنين و تخمک در برخي مراکز درماني باعث شده دلال ها پا به ميدان بگذارند.


دکتر «آزاده اکبري سنه»، دانشيار دانشگاه علوم پزشکي ايران و فلوشيپ ناباروري و «ivf» بر اين امر تأكيد مي کند که به دليل نبود قانون، برخي از اين طريق دلالي مي کنند، افرادي که شايد صلاحيت علمي هم نداشته باشند. ما در رابطه با رحم جايگزين و اهدا تخمک و جنين، نيازمند قوانين دقيق و سامانه اي براي ثبت هستيم.  


او به روزنامه «رسالت» مي گويد: «در حال حاضر مشخص نيست که فرد چندبار تخمک خود را اهدا کرده به همين علت ممکن است، بارها اين اقدام را انجام داده باشد که تکرار آن، در آينده باعث گسترش بيماري هاي ژنتيکي در جامعه و مسائل حقوقي مرتبط با اهدا شده و از نظر ازدواج با محارم، دردسرساز خواهد بود. از طرفي مشخص نيست، والد ژنتيکي آنها چه کسي است.»

ممکن است خيلي از نوزادان، خواهر و برادر بيولوژيک باشند                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              
«امکان دارد خيلي از نوزادان، خواهر و برادر بيولوژيک باشند يعني از نظر ماهيت تخمکي عين هم باشند و ممکن است خانمي به چند مرکز تخمک بدهد.» اين عبارت را دكتر «مهناز اشرفي»، جراح و متخصص بيماري‌هاي زنان و زايمان و  نايب رئيس هيئت مديره انجمن ناباروري ايران مي گويد. 
او تأكيد مي کند: «در حوزه تخمک اهدايي مشکلات ما بيشتر از رحم اجاره اي است زيرا هنوز سامانه ثبت اطلاعات نداشته و نمي دانيم چه افرادي به ديگران تخمک اهدا مي کنند، به نظر مي رسد در اين حوزه، وزارت بهداشت کم کاري کرده است.»


اين جراح و متخصص بيماري‌هاي زنان و زايمان مي گويد: «در حال حاضر زوجين نابارور تابع شرکت‌هاي دلالي اند و حامل جنين را نمي شناسند، بنابراين بايد مراقب باشند تا در دام افراد سودجو نيفتند. جالب اينجاست که اکثر مراکز معتبر هم کمتر اين اقدام را انجام داده و بيشتر مراکز درماني خصوصي، تخمک اهدايي و رحم جايگزين را مي پذيرند. به هرحال چون مصوبه قانوني در اين زمينه نداريم، براساس فتواهايي که وجود دارد، عده اي اين برنامه را اجرا کرده اند و متأسفانه وزارت بهداشت در اين رابطه قصور کرده است، وقتي چنين درماني در کشور باب مي شود بايد خيلي سريع مسائل پزشکي، علمي و قانوني آن را پيگيري کنند که چه مراکز و چه کساني مي توانند اين کار را انجام بدهند و اين روند قانوني شود، حداقل بايد ريجستري و ثبت اطلاعات داشته باشيم تا بدانيم اين روند درمان چقدر در کشور رايج بوده و در چه مراکزي اجرا مي شود، از اين طريق دست دلال ها کوتاه شده و اين روش درماني به صورت انسان دوستانه، منجي زوج هاي نابارور خواهد شد.»


به گفته او، ميزان ناباروري زوج هاي ايراني حداکثر 15 درصد و در بعضي نواحي کشورمان 9 تا 18 درصد است که از اين تعداد حدود يک درصد کارشان به «ivf » کشيده مي شود و در اين شرايط، بازهم «رحم جايگزين» به عنوان يک شغل و منبعي براي کسب درآمد تبديل شده است، حال آنکه در هيچ کجاي دنيا از نظر اخلاقي اين کار رواج ندارد. امروزه درمان ناباروري از طريق رحم جايگزين به يک منبع درآمد و سودجويي تبديل شده و مادامي که ندانيم دهنده و گيرنده کيست، وضع همين است و عده اي با نيت دلالي وارد مي شوند. خانمي که سه بار سزارين شده، حق حاملگي حتي براي خودش را هم ندارد چه برسد براي ديگري و يا کسي که در بارداري، سابقه فشار خون دارد نبايد به اين جريان وارد شود، حتي اگر فرزند خودش هم باشد، جنين را براي حفظ سلامت مادر از بين مي بريم، حال تصور کنيد که فرد، حامل جنين کس ديگري بوده و سابقه فشار خون هم داشته باشد، آنگاه مجبور مي شويم جنين را از بين ببريم. در اينجا يک دهنده جنين وجود دارد و يک مادر جايگزين که جانش در خطر است و شرکتي که به‌خاطر پول، معامله را جور کرده است. اينجا پاي جان انسان در ميان است و خريد و فروش اتومبيل نيست بنابراين نگاه صرفا تجاري به اين کار از اخلاق و انسانيت به دور است.


به هر روي نبض اين بازار دست واسطه هاست. آنها هستند که با تعيين نرخ، قرارداد مي‌نويسند و از امکانات تلگرام، اينستاگرام و آگهي‌هاي ريز و درشت اينترنتي براي جذب مشتري استفاده‌ مي‌کنند. اغلب آنها در اين تجارت نان و آب‎دار، با تجربه اند. مدتي براي متخصصان زنان و زايمان کارکرده‌اند، يا مادر جايگزين بوده اند و چم‌وخم کار دست‌شان آمده است.


مريم، زني 45 ساله، ساکن تهران. همسرش مرتکب قتل غيرعمد شده و حالا 10 سالي مي شود که توي زندان است. او از طرفين سه ميليون تومان حق دلالي مي گيرد و اين مبلغي است براي رد و بدل شدن شماره تلفن و معرفي دو خانواده به يکديگر. « باور کنيد کارمان راحت نيست. بايد کلي چک و چانه بزنيم. اين حق دلالي هم مفتي به دست نمي آيد، زحمت دارد. بعدهم امثال ما کار خير مي کنند. گزينه هاي زيادي براي اهداي تخمک و جنين داريم و دريافت کننده و اهدا کننده را با پرداخت هزينه در بيمارستان خصوصي بستري مي کنيم.» بعد نگاهش را مي برد سمت رعنا، زني که مي خواهد به هر ترتيبي شده، از طريق «حمل جايگزين» صاحب فرزند شود. 


رعنا همان طور به کاغذهاي زيردستش خيره مانده و خودکار هم لاي انگشتش، ديگر نه دست و نه لبش تکان نمي خورد. مريم با صداي گرفته اش اتمام حجت مي کند: « 60 ميليون وديعه و ماهي 600 هزار تومن.»
حالا خودکار رعنا شروع مي کند به حرکت، اما فقط  روي کاغذ خط مي کشد. نمي تواند حرفي بزند، انگار کلمات ته گلويش گير کرده اند. همسرش کارمند است، همين چندماه پيش از طريق وام خانوادگي 30 ميليون تومان برنده شده، براي اين پول کلي نقشه کشيده، نقشه هايي که مي توانست او را به روياي بچه دار شدن قدم به قدم نزديک‌تر کند. تا حالا با چند واسطه وارد مذاکره شده  اما به نتيجه نرسيده است. «با زندگي کارمندي نمي تونم مبلغي بيشتر از 30 ميليون هزينه کنم. حاضرم خانم 30 تا 35 ساله باشه که مبلغ پايين رو قبول کنه. آخه تا کي بايد منتظر رحم جانشين بمونم؟»


مريم صدايش را پايين مي آورد و اين بار با لحني آرام، سعي دارد رعنا را قانع کند. « براي حق دلالي خودم بهت تخفيف ميدم. اون 60 ميليون رو هم لازم نيست يک‌جا پرداخت ‌کني. بعد از بسته شدن قرارداد، روز انتقال 10ميليون پرداخت مي‌کني. 17روز بعد اگه جواب آزمايش رو گرفتي و مثبت بود باز 10 ميليون پرداخت مي‌کني. بعد روزي که صداي قلبش رو شنيدي، توي سونوگرافي اول باز همون 10 ميليون تومن رو ميدي. بعد تو غربالگري اول پنج ميليون و غربالگري دوم هم حدودا چهار ميليون! مابقي مبلغ رو هم روز زايمان تسويه مي کني. خلاص.» 


آنطور که مريم مي گويد، بين سن و سال مادر جايگزين و قيمتي که براي اجاره رحم تعيين مي شود، ارتباط مستقيمي وجود دارد. مثلا نرخ اجاره رحم زنان 20 تا 30 ساله بين 50 تا 70 ميليون و بيش از 30 سال تقريبا 40 تا 60 ميليون تومان است. اما طبق شنيده هاي ما در اين بازار سياه، نرخ ها يکسان نيست و مي تواند گاهي بالاتر يا پايين تر از رقم هاي مورد اشاره باشد. از طرفي زني که به عنوان «مادر جانشين» قبول مسئوليت مي کند، علاوه بر مبالغ ياد شده، ماهانه هزينه اي در حدود 600  تا يک ميليون تومان به عنوان کمک هزينه تغذيه دريافت مي‌کند. ساير هزينه هاي درماني مانند آزمايش هاي پيش از کشت، کشت جنين و سونوگرافي هاي ماهانه و در نهايت هزينه هاي سزارين بر عهده خانواده صاحب جنين است.


البته براي اينکه طرفين به عهد خود وفادار بمانند، همه تعهدات به صورت محضري ثبت مي شود، براين اساس زوج صاحب جنين براي پرداخت منظم هزينه ها متعهد شده و «حامل جنين» هم در مراقبت از نوزاد و تحويل آن در پايان دوران بارداري متعهد مي شود. در اين معامله «مادر جايگزين» بايد ريشه عواطف و احساساتش را بخشکاند و دلش براي تکان خوردن هاي جنين و شنيدن صداي قلبش، غنج نرود و حتي براي حفظ  منبع درآمدي خود به افسردگي هاي پس از زايمان هم مبتلا نشود. 


پنج سالي مي شود که نازنين به عنوان يک «مادر  ميانجي» فعاليت مي کند. او مي گويد: مادران ميانجي بايد طلاق‌نامه يا گواهي فوت همسر را به فردي که واسطه مي شود، نشان دهند اگر نه بايد از همان جلسه اول همسرشان را با خود بياورند تا به او بگويند که همراهي او در اين پروژه بسيار حياتي است. 


نازنين، مطلقه است و داراي دو فرزند. به قول خودش «اين بارداري‌هاي پشت سرهم به معناي کم‌خوني، پوکي استخوان، افسردگي و عمر کوتاه است. بنابراين ورود به اين حرفه آسان نيست، با رنج و مرارت همراه است، يک مادر حامل احساس مي‌کند‌ از وجودش سوء استفاده شده، اگرچه درقبال اين کار پول دريافت مي کند اما خلأ عاطفي آن، تا هميشه آزارش  مي دهد.» 


بار اول که رحم‌اش را اجاره داد، آبان ماه1392 بچه را به دنيا آورد. يک‌بار ديگر خردادماه 94 و دفعه بعدش مهرماه 95، حالا هم در حال مصرف دارو براي بارداري چهارم است. مريم هنوز 30 ساله است و هنوز چندسالي وقت دارد که مادر ميانجي باشد. بيشتر متقاضيانش، شيرازي اند و تهراني، شمالي اند و مشهدي. تا به حال چند مورد برايش پيش آمده که زوجي وسط کار دبه کرده اند و قيد بچه دار شدن را زده اند و گاهي دلال، هم متقاضي و هم مادر ميانجي را دور زده و سهم بيشتري براي خودش برداشته است. ولي با اين حال احتمال سوءاستفاده از جانب دلال محتمل ترست.


*جاي خالي قانون  


ابعاد اين ماجرا بسيار پيچيده است و کساني که وارد اين وادي مي شوند بايد بسيار محتاط عمل کنند. گاهي آنقدر طرفين متضرر مي شوند که قرارداد يک صفحه‌اي به پنج تا 10 صفحه پر از ماده و تبصره مي رسد. 


در قرارداد همه موارد در نظر گرفته  مي شود، از نوع زايمان تا مراقبت هاي ويژه، قراردادي که همسر مادر ميانجي هم بايد امضايش کند. بي ترديد نبود قوانين و مقررات ويژه در مورد حمل جايگزين سبب شده هركسي به صلاح‌ديد خودش عمل كند اما فراتر از مرزهاي جغرافيايي ما، هريک از کشورها، نماينده گونه متفاوتي از قانونگذاري در خصوص رحم جايگزين هستند. به عنوان مثال کشور فرانسه، رحم جايگزين را به طور کامل ممنوع اعلام کرده و چنانچه اين اتفاق رخ دهد به مجازات يک سال حبس و جريمه نقدي 15 هزار يورويي محکوم مي شوند. در كـشورهايي نظير اتريش، آلمان، سوئد و نـروژ اسـتفاده از رحـم جايگزين غيرقـانوني اسـت. در فنلانـد، يونـان و ايرلنـد، اين اقدام بـدون هـيچ مقـررات قـانوني صورت مي گيرد. در استراليا رحم جايگزين مجاز است، امــا نــه نــوع تجــاري آن و در انگلــستان نيــز پرداخــت هزينه هاي معقول مجاز شمرده شده است. 


اما در حقوق ايران، قانون نحوه اهداي جنين به زوجين نابارور سال 1382 به تصويب رسيده اما قانوني درباره باروري از طريق رحم جايگزين وجود ندارد، البته مشروعيت درمان ناباروري از طريق رحم جايگزين و اعتبار قرارداد آن از سوي فقها و حقوقدانان مورد بحث واقع شده و آراي گوناگوني از سوي آنان مطرح شده است. 


فاطمه جعفري، دکتري حقوق و وکيل پايه يک دادگستري به کشورهايي اشاره مي کند که داراي رويکرد سکولار هستند و فقط وضعيت حقوقي و قانوني زوجين نابارور و مادر ميانجي را مشخص مي کنند، براين اساس بندهايي را به صورت مشورتي بررسي کرده و چنانچه سه طرف مورد زيان واقع نشوند، آن را امضا مي کنند اما در کشور ما به دليل رويکرد اسلامي، اين مسئله  تقريبا به لحاظ فقهي حل شده يعني به صورت مطلق نيست چون همه مراجع در اين زمينه فتوا نداده اند.


او  مي گويد: «ما فرض را بر اين مي گذاريم که اشکالات شرعي آن به لحاظ مرجعيت رفع شده اما به لحاظ حقوقي، در قانون تعهدات طرفين نيامده و بايد در قرارداد، شروط ضمن عقد گذاشته شود. اين قرارداد مي تواند دوستانه يا تجاري باشد که اگر تجاري باشد، مبلغي به رحم جايگزين و ميانجي پرداخت شده و اگر  دوستانه باشد هيچ مبلغي دريافت نمي شود و مادر ميانجي مي تواند با پرورش دادن نطفه، در پايان حاملگي نوزاد را تحويل دهد اما در صورت تجاري بودن، ممکن است مشکلاتي پيش بيايد، بنابراين لازم است بندهاي اين قرارداد به صورت آيين نامه درج شود زيرا في مابين دو يا سه نفر نيست و ممکن است در اين قرارداد چند نفر ذي نفع و ذي ضرر باشند، کما اينکه اگر صاحب رحم، همسر داشته باشد، اجازه همسرش لازم است، چون در اين ايام بايد يک حملي را متقبل شود.»


او بر اين باور است که در اينجا يک بحث فقهي هم وجود دارد، اينکه رحم نبايد داراي همسر باشد پس استعلام و استفتاء آن از مراجع حتما ضروريست زيرا مراجع، اجازه آن را با بيان و قرائت صيغه عقد داده اند، فرض کنيد که نطفه اي از يک مرد بيگانه مي خواهد وارد رحم يک زن داراي همسر شود، بنابراين ما در اينجا به لحاظ حقوقي دچار مشکل مي شويم، زيرا بحث دو نفر نيست، بحث والدين حکمي يعني والدين نابارور، صاحب رحم و همسر اوست که بايد اجازه بدهد. بحث اقوام هم هست زيرا امکان دارد در اين زمينه بحث ارث مطرح باشد لذا جزء به جزء مسائل بايد مشخص شده و مادر ميانجي يکسري ضمانت اجرا داشته باشد، از اين نظر که در طول مدت بارداري سقط عمدي نداشته باشد، يا از سر بي مبالاتي، جنين سقط  نشود و در طول دوره بارداري در دسترس بوده و ضمانت بدهد که بعد از زايمان، نوزاد را تحويل بدهد. 


اين حقوقدان بر اين امر تأكيد مي کند که  چنين آيين نامه و قراردادهايي ابتدا به رويکرد نظري و تئوري- الهي و بعد به حقوق شهروندي ما بازمي گردد. زماني که رويکرد الهياتي داشته باشيم، قطعا الزام تعهد براي شخص لازم و در همه زمينه ها مشخص است اما در کشورهايي که فقط صرف قانون براي آنها مطرح است، مي گويند اين قرارداد با اصل برقراري و نظم عمومي و اخلاق حسنه مغايرتي ندارد لذا مشکلي پيش نمي آيد، ضمن اينکه معتقدند اين امر مستلزم ضرر براي کسي نيست و بانوي جانشين با اراده اين کار را انجام مي دهد. اما در کشور ما بايد اين موضوع به لحاظ شرعي هم حل شده و يکسري شبهات برطرف شود. 


*«حمل جايگزين» بايد از منظر فقه و حقوق بررسي شود


بحث «حمل جايگزين» در سه جامعه مي تواند مطرح باشد،

 

1- جوامع سنتي که بدون در نظر گرفتن قانون و مقررات و حقوق شهروندي  فقط بر مبناي فقه و دين جلو مي روند و طبعا بر مسئله «حمل جايگزين» خط بطلان مي کشند.

2- جوامع مدرن که معتقد به ارزش‌هاي اجتماعي هستند مثل دولت‌هاي غربي و اروپايي. اين ها تابع قرارداد اجتماعي هستند و فقط حدود، ثقور و حد و مرزهاي حقوقي را براي زوجين نابارور به اضافه شخص صاحب رحم ميانجي و همسر او ضابطه مند مي کنند.

3-جوامع فقهي- حقوقي؛ کشور ما تابع فقه و حقوق است که بايد مسئله رحم استيجاري از هر دو منظر بررسي شود. برهمين اساس «جعفري» تصريح مي کند: «استفتائاتي از مراجع گرفته شده، برخي مجاز دانسته اند البته منوط بر اينکه شبهه زنا در آن نباشد، از نظر فقهي قاعدتا مشخص است که بايد اول صيغه محرميت خوانده شده و شبهه زنا نداشته باشد و زن داراي همسر نباشد، از سوي ديگر نفقه در ايام بارداري بايد پرداخت شود.»


به گفته جعفري در زمينه حقوقي نيز بايد تمام جوانب حقوق مادر ميانجي، در نظر گرفته شده و در قرارداد حتما ثبت و اصالت اللزوم را در نظر بگيريم و همه کساني که در اين قرارداد ذي سهم هستند آن را امضا کرده و ضمانت اجرايي همه موارد مدنظر باشد تا هيچ حقي از کسي ضايع نشود. بنابراين پيشنهادم اين است که اگر قرار است، قراردادي تنظيم شود بايد جزء به جزء مسائل فقهي و حقوقي براي هر سه مثلث زوجين نابارور و صاحب رحم استيجاري لحاظ شود.» 


به هر روي ما فعلا در ايران، قانوني براي «حمل جايگزين» نداريم، اما در چنين شرايطي از نظر قانوني طفل متعلق به چه کسي است؟ حقوقدانان مي گويند: «طفل متعلق به والديني است که جنين از اسپرم و تخمک آنها به وجود آمده باشد.»
«آزاده اکبري» هم بر اين امر صحه مي گذارد که جنين در واقع حاصل تخمک و اسپرم زوجيني است که توان باروري نداشته اند بنابراين، آنها پدرو مادر حقوقي و ژنتيکي فرزند هستند.


«مهناز اشرفي» اما به روايت هاي گوناگوني که در اين زمينه وجود داشته، استناد مي کند: «برخي مادر واقعي چنين فرزندي را همان دهنده تخمک و يک عده فرد حامل جنين و عده اي ديگر هر دو طرف را مادر نوزاد مي دانند.»


برخي اوقات شاهد عدم همراهي مادر ميانجي هستيم و او  پس از به دنيا آوردن نوزاد، رضايتي براي تحويل دادن آن به والدين اصلي‌اش نداشته و در واقع وابستگي عاطفي موجب مي شود از مساعدت با پدر و مادر نابارور سر باز زند. برهمين اساس «اکبري» تأكيد مي کند: «اگر بدون مشاوره هاي لازم حقوقي و روانپزشکي لازم اين کار انجام شود، ممکن است بعدها براي مادر جايگزين و زوجيني که توان باروري ندارند، تبعاتي به همراه داشته باشد بنابراين هم از نظر حقوقي بايد آگاهي لازم وجود داشته باشد و هم از نظر عاطفي، زيرا ممکن است کسي که رحم اش را در اختيار مي گذارد به جنين، وابستگي  شديد عاطفي پيدا کند و بعد به هر دليلي نخواهد و يا نتواند از نوزادي که به دنيا مي آورد، جدا شود. يا از طرفي ممکن است زني که توان بارداري ندارد، چون کودک را در وجود خودش پرورش نداده، به آن فرزند، حس مادري نداشته باشد.» 


«اشرفي» معتقد است: «همان ابتدا ديدگاه ما اين بود که به منظور عدم وابستگي عاطفي شديد بايد کساني حامل جنين شوند که نسبت فاميلي داشته و مي دانند با هدف انسان دوستانه عهده دار اين مسئوليت شده اند.»
واضح است که «حمل جايگزين» به رغم همه پيامدهاي ناگوار عاطفي، اخلاقي و انساني، يکي از شيوه هاي درمان ناباروري است، حال بايد پرسيد چرا به رغم خيزش چشمگير در حوزه علوم باروري، بازهم از هر پنج زوج يک زوج مشکل ناباروري دارد؟ پزشکان بر اين باورند که ناباروري مي تواند در اثر ناهنجاري رحم يا بيماري‌هاي پيشرفته نظير نارسايي کليوي و قلبي باشد. در اين صورت تنها روش درماني، «حمل جايگزين» است.

آزاده اکبري با ارائه توضيحات بيشتر، عنوان مي کند: «اين شيوه براي مواقعي است که رحم يک زن قابليت نگهداري و پرورش جنين را تا مراحل قابل حيات نداشته باشد به عنوان مثال زناني هستند که به طور مادر زادي رحم ندارند، گاهي سندرم ها يا در واقع بيماري هاي مادرزادي سبب مي شود که در طي دوران جنيني، رحم شکل نگيرد درحالي که تخمدان دارند، بنابراين مي توان از تخمدان اين ها تخمک گرفت و جنيني که از نظر ژنتيکي متعلق به زوجين باشد را در آزمايشگاه تشکيل و در رحم جايگزيني که قدرت باروري دارد، قرار داد.

در بعضي موارد به دليل بيماري، رحم يک زن در مراحل بعدي زندگي اش برداشته شده، به عنوان مثال اين فرد به دليل خونريزي هاي زياد، يا به خاطر سرطان، رحم اش را جراحي و خارج کرده، در اين حالت هم اگر زن تخمک داشته باشد، تخمک او را با اسپرم همسرش در محيط آزمايشگاهي لقاح مي دهيم و جنيني که در محيط آزمايشگاه تشکيل شده، به رحم سالم زن ديگري منتقل مي شود. يا ممکن است افرادي به دليل بيماري هاي اکتسابي نظير فيبرم هاي شديد رحمي، قدرت باروري شان را از دست داده باشند و نتوانند نوزاد را نگه دارند. حتي چسبندگي هاي شديد مثل سل و کورتاژهاي شديدي که فضاي داخل رحم را از بين برده به ناباروري منجر مي شود. در بعضي موارد هم زن، رحم و تخمدان دارد اما از نظر طبي، به دليل بيماري هاي شديد، بارداري براي او غيرممکن است.»


او تأكيد مي کند: فردي که رحم اش را در اختيار مي گذارد بايد از نظر پزشکي  سالم باشد و قبلا هم فرزندي به دنيا آورده باشد تا مشخص شود قابليت پرورش يک جنين سالم را تا مراحل نهايي تکامل دارد. 

واکنش آملی‌لاریجانی به اظهارات آیت‌الله یزدی: چرا به این وضع افتاده‌اید و به همه توهین می‌کنید؟ سینه‌ام خزانه اسرار مسئولان و آقازاده‌هاست| ساختمان‌هایی که از آنها استفاده می‌کنید، ارث پدرتان است؟| اکبر طبری رئیس دفتر من نبود| چرا درباره معاون اقتصادی سپا

تصاویر| حاشیه‌های حضور احمدی‌نژاد در ورزقان

اتفاقات ترسناک در فینال عصر جدید/ سکانسی که گریه داور مسابقه را درآورد

کلیدواژه: آلمان ایران ترکیه یونان کرواسی

منبع این خبر، وبسایت www.ilna.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۴۷۵۷۶۷۵ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • 6 سال زندان برای یک زوج فرانسوی به جرم سرقت ماسه‌های ساحل
  • تمجید رسانه بلژیکی از عملکرد میلاد محمدی در خنت
  • هشدار روزنامه بلژیکی به میلاد محمدی
  • تارنمای بلژیکی: انتقال قرضی و پیاپی، راه‌حل شارلوا برای «نورافکن»
  • جلسه کالدرون و گروه سه برای انتخاب زوج دفاعی
  • جنگ لفظی لوکاکو با مطبوعات ایتالیا؛ من چاق نیستم!
  • سایت بلژیکی از بازگشت نورافکن به لیگ برتر خبرداد
  • هواداران کلوب بروژ رضایی را به ووسن ترجیح می‌دهند + عکس
  • نظرسنجی رسانه بلژیکی درباره دومین انتقال قرضی امید نورافکن
  • ستاره بعدی سپاهان لو رفت +عکس
  • سایت بلژیکی از بازگشت نورافکن به لیگ برتر خبرداد/قرارداده قرضی و 6 ماهه امید با سپاهان
  • نورافکن قرضی به سپاهان می‌رود
  • سولسشر در رویای ساختن زوج تهاجمی مخوف در منچستر
  • پایان سرقت زوج سارق در همدان
  • توافق نورافکن با باشگاه سپاهان
  • مذاکره سپاهان با مسئولان شارلوا برای صدور رضایت‌نامه نورافکن
  • توافق امید نورافکن با سپاهان؛ اکنون طلایی‌پوشان باید با باشگاه شارلوا به توافق برسند
  • توافق نورافکن با باشگاه سپاهان/ مذاکره اصفهانی‌ها با مسئولان شارلوا برای صدور رضایت‌نامه
  • رویای سولسشایر؛ تکرار زوج کول و یورک توسط رشفورد و مارسیال