معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران و سازمان رفاه، خدمات و مشارکت های اجتماعی پایتخت، قصد داشتند جایی را به خبرنگاران نشان دهند که دیگر شهروندان از آن شاید بی خبرند، ایستگاه آخر دنیا.

اینجا، زنان از هر جنسی، خودشان می توانند وارد شوند اما نمی توانند به اختیار خود خارج شوند و قاضی ویژه باید اجازه لازم را صادر کند.

اینجا خانه آخر زنانی است که روح و روانشان را از دست داده اند، اعتیاد همه چیز و همه کس را از آنان گرفته، بیماری خاصی دارند که دیگر درمانی برای آن پیدا نمی شود، خانواده ای را پشت سر گذاشته اند که آنان را دوست ندارد و نمی خواهد؛ اینجا مرکز سامان سرای لوایزان تهران است.

از بیرون و خیابانی که وارد آن می شوی، هیچ مشخصه آشکاری از امکانات چنین مرکزی و اقداماتی که در آن انجام می شود، پیدا نیست، از در نرده ای عبور می کنی، وارد دالانی می شوی که برای ورود باید از چند پله آن گذر کنی، بعد اتاقی مشابه سالن های انتظار اما کوچکتر را می بینی، و بعد دفتر مدیر کشیک.

اینها ورودی جایی است که می شود نامش را گذاشت، ایستگاه آخر دنیا، هر زنی که وارد شود، نه آنکه راه بازگشتی نداشته باشد، اما به مسیر قبلی بر نمی گردد، اینجا زنانی را پناه می دهند که دیگر پناهی غیر از خدا ندارند.

بعد از این دو اتاق، محوطه ای را می توان مشاهده کرد که افراد پیش از ورود به سالن های اصلی حتما باید از آن گذر کنند، دستشویی هایی برای نمونه گیری و حمام هایی برای شستن چرک های تن و جان، لباس ها را می کنی و رخت تازه بر تن می کنی.

مرحله بعد گذر از حیاطی است که میان سالن های اصلی اسکان و محوطه ورودی به مرکز در نظر گرفته شده است، بعد می توان وارد سالنی شد که سمت چپ آن، پر است از اتاق های پر تخت های خالی.

تخت های فلزی سرد، که چون کسی هنوز مهمان آنها نیست، لخت و عریان دیوارها را نگاه می کنند و منتظر مسافران جدید هستند.

سالن اتاق های تخت های خالی، منتهی می شود به محل اصلی اسکان زنان مددجوی این مرکز، ۱۸ زنی که از دنیا رانده و از همه جا مانده به اینجا پناه آورده اند.

برخی از این زنان را شهرداری جمع آوری کرده است، برخی ها را سازمان های مردم نهاد معرفی کرده و تعدادی را هم بهزیستی؛ البته به گفته معاون سازمان رفاه، خدمات و مشارکت های اجتماعی تهران مسئولیت اصلی سازمان دهی این افراد بر عهده بهزیستی است اما چون این سازمان فضا و مکان لازم را ندارد، این مسئولیت را شهرداری پایتخت بر عهده گرفته است.

مرا به خانه ببرید

تخت های سالن یک در میان پر است، پیرزن ها بیشتر به چشم می آیند، جوان ها یا زیر پتو رویشان را کشیده یا به تماشای تعدادی خبرنگار متعجب نشسته اند، صدای همهمه همه جا را پر می کند، خبرنگاران هر کدام سراغ یکی از زنان نشسته روی تخت ها یا ایستاده و تماشاگر می روند.

زنی گوشه ای روی تخت نشسته هیچ نمی گوید، نیمی از صورتش را گرفته، می پرسم چند وقت است اینجایی؟ نگاه می کند، برای چه آمده ای؟ نگاه می کند؟ گوشه روسری روی سرش را کمی پایین تر می آورد، اینجا چه می کنی؟ فقط نگاه می کند.

زن دیگری از تخت پایینی صدا می کند، خانوم، خانوم، منو ببرید خونه! خانوم قول می دم خودم کار کنم منو ببرید خونه، چروک های صورتش خبر از عمر سپری شده اش می دهد، مادرجان چند وقت است اینجایی؟ نمی دانم شاید سه ماه.

می خواهد دستم را بگیرد، یادم می آید که قبل از ورود گفته اند با کسی دست ندهید ۷۰ درصد بیماران حاضر در این مرکز مشکل روانی دارند، برخی هم بیماری های خاص، دستش را نمی گیرم اگرچه آن سوی سالن می بینم که پیرزنی که مانند همین زن اصرار به رفتن به خانه را دارد، دست مدیرکل بانوان و خانواده شهرداری را گرفته است.

دختری که به چشم ۲۳ یا ۲۴ ساله می زند، گوشه ای از سالن ایستاده و خندان به ما نگاه می کند، اما لب های فرو رفته در چال دهانش خبر می دهد که دندانی در دهان ندارد.

از پرستاری می پرسم چرا این دختر دندان ندارد، می گوید: معتاد بود، دندان هایش پوسیده بود، الآن دندان مصنوعی دارد ولی توی دهانش نگذاشته!

می پرسم برای چه اینجاست؟ پرستار می گوید: کسی را ندارد، معمولا می رود و بر می گردد، حامله بود، به دستور قاضی ویژه سقطش کردیم، خیلی وقت ها زندگی اش را اینجا سپری می کند.

پرستار می گوید: جوان نیست، ۴۴ سال دارد، دخترش دارد عروس می شود، هر بار که بیرون می رود، حامله می شود و بر می گردد.

یکی از زن هایی که سرش را زیر پتو پنهان کرده بود با دلخوری می نشیند و می گوید: چقدر سر و صدا می کنید، با همان اخم دوباره زیر پتو می خزد.

زنی سرش را از طبقه بالای تخت پایین می آورد می خواهد به یقه یکی از مدیران شهری حاضر چنگ بندازد، اما آقای مدیر کمی با فاصله می ایستد و کارش را جویا می شود، زن می گوید: به خدا اگر کمی درآمد داشته باشم قول می دهم دیگر سراغ اعتیاد نروم، خانه ای اجاره می کنم و برای خودم زندگی را از نو شروع می کنم. آقای مدیر می پرسد با چقدر پول می توانی کارت را شروع کنی؟ زن می گوید: پنج میلیون تومان.

از پیرزن دیگری می پرسم: برای چه اینجایی؟ می گوید: توی پارک بودم، آمدند و مرا بردند. مددکارش می گوید تکدی گری می کرد و خانواده ای هم نداشت که پیش آنان برگردد.

پیرزن تخت کناری سوال نپرسیده می گوید: من نمی دانم اینجا چه می کنم، مرا برای چه من را آورده اند، زن قبلی حرفش را قطع می کند: یک ماه بعد از من اینجا آمده.

مددکاران از ما می خواهند از سالن خارج شویم، وقت شام ساکنان این خانه است.

برچسب‌ها شهرداری تهران حقوق زنان مراکز ترک اعتیاد معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران اعتیاد

منبع: ایرنا

کلیدواژه: شهرداری تهران حقوق زنان مراکز ترک اعتیاد معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران اعتیاد شهرداری تهران حقوق زنان مراکز ترک اعتیاد معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران اعتیاد

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.irna.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایرنا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه در مورد انتشار این خبر انتقاد یا پیشنهادی دارید لطفاٌ کد ۲۵۷۷۴۵۹۰ را به همراه موضوع به آدرس ایمیل [KHABARBAN] ارسال فرمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

شلیک سردار مجلس به قلب برجام| مین‌گذاری زمین دیپلماسی؛ حالا چه خواهد شد؟

جزئیات جلسه غیرعلنی مجلس| طرح اخراج بازرسان آژانس؛ ایران با غنی‌سازی ۲۰ درصدی از برجام خارج می‌شود؟

شمخانی: دستگاه‌های اطلاعاتی می‌دانستند قرار است در آن محل عملیات ترور علیه شهید فخری‌زاده انجام شود/ هیچ فردی در صحنه حضور نداشت

اینجا دریا نیست، اهواز است؛ وعده‌های مسئولان برای مردم مصیب‌زدهِ خوزستان نفت‌خیز چه شد؟

استخدام مترجم عربی با مزایا در شرکت ایستا سازان برج سپانو در اصفهان

خبر بعدی:

چالش این روزهای کرونا / بروز عفونت‌های شدید در جوانان افزایش پیدا کرد

ایسنا/خراسان جنوبی رئیس بخش عفونی بیمارستان ولیعصر(عج) بیرجند با تاکید بر مراجعه به موقع به پزشک، اظهار کرد: دیر آمدن، بیمارستان هراسی و شایعاتی که پیرامون این مسئله منعکس می‌شود چالشی برای درمان بیماران کرونایی محسوب می‌شود.

مسعود ضیائی، امروز پنج شنبه ۱۳ آذر با اشاره به اینکه ۱۳ تخت آی سی یو بیمارستان ولیعصر بیرجند پر است، به خبرنگاران رسانه‌های گروهی گفت: دو آی سی یو دیگر نیز با ظرفیت هر کدام ۶ تخت داریم که این دو بخش هم تکمیل است.

ضیائی با اشاره به روند شیوع کرونا در ماه‌های اخیر، تصریح کرد: در اردیبهشت تنها یک بیمار مبتلا به کرونا در بخش آی سی یو به مدت یک ماه بستری بود و سایر بخش‌های کرونا خالی بود، اما در حال حاضر وضعیت اشغال تخت ها و نوع بیماران فرق کرده است.

به گزارش ایسنا، وی تصریح کرد: در گذشته غالب بیماران مسن و دارای بیمار زمینه ای بود، اما اکنون چند بیمار جوان و بدون سابقه بیماری زمینه‌ای داریم که با عفونت شدید بستری شده است‌.

رئیس مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند با اشاره به ارائه خدمات درمانی به این بیماران و اینکه با مراقبت‌های پزشکی صورت گرفته در حال انتقال برخی بیماران از آی سی یو به بخش هستیم، گفت: مشکلات وجود آمده برای این بیماران ناشی از دیر مراجعه کردن به بیمارستان است.

ضیائی با تاکید بر اینکه دیر آمدن، بیمارستان هراسی و شایعاتی که پیرامون این مسئله منعکس می‌شود چالشی برای درمان بیماران کرونایی محسوب می‌شود، افزود: حال بیماری که در بیمارستان خوب نشود، مطمئنا در منزل هم خوب نخواهد شد.

وی با بیان اینکه مراجعه به موقع بیماران به بیمارستان ضامن سلامتی خود، دیگران و کاهش زحمات کادر درمان می‌شود، گفت: مراجعه دیرتر به بیمارستان باعث مشکلاتی از جمله به خطر انداختن سلامتی خود، اطرافیان، مدافعین سلامت و گسترش شیوع بیماری می‌شود.

رئیس مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند با تاکید بر اینکه بسیاری از افراد جوان به کرونا مبتلا می شوند، افزود: با رعایت ماسک زدن، فاصله گذاری اجتماعی و مراجعه به پزشک می توان از انتقال گسترده کرونا جلوگیری کرد.

ضیائی یادآور شد: احساس تنگی نفس، تندتند نفس کشیدن، درد قفسه سینه، تب مداوم و... از علائم جدی شک به کرونا است و حتما باید به بیمارستان مراجعه کرد.

انتهای پیام

دیگر خبرها

  • تخت های میزبانی از بهبودیافتگان کرونا در خراسان رضوی افزایش یافت
  • سالن‌های ورزشی قم از ۱۵ آذر بازگشایی می شوند
  • ۱۳۰ هزار تخت درمهمانسراهای دستگاهای اجرایی برای بیماران کرونا آماده شد
  • سرنوشت فیلم‌های اکران‌نشده فجر ۹۸ چه می‌شود؟/ خرید بخشی از بلیت فیلم‌ها توسط سازمان سینمایی
  • ویژگی‌های مهم در انتخاب تخت خواب استاندارد از فروشگاه iranmiz.com
  • اختصاص ۲۶۸ تخت بیمارستانی به بیماران تنفسی
  • افزایش تخت‌های میزبانی از بهبودیافتگان کرونا در خراسان رضوی به ۸۰۰۰
  • راه‌اندازی2200تخت جدید آی‌سی‌یو
  • راه‌اندازی ۲۲۰۰ تخت جدید آی‌سی‌یو در کشور
  • اشغال ۵۱۸ تخت بیمارستانی توسط بیماران کرونایی در زنجان
  • سرنوشت فیلم‌های اکران‌نشده فجر 98 چه می‌شود؟
  • افتتاح همزمان سالن ورزشی و واگذاری چندین دستگاه جوجه کشی در ریگان انجام شد
  • بازگشایی سالن‌های ورزشی قم از 15 آذر / تداوم تعطیلی استخرها و رشته‌های پربرخورد
  • استاندار گلستان:‌ ۲۰ درصد تخت‌های بیمارستانی به بیماران کرونایی اختصاص یافت
  • شهروند لیگ را با استراحت شروع می‌کند
  • شیائومی وارث تاج و تخت هواوی
  • سرنوشت فیلم‌های اکران‌نشده فجر 98 چه می‌شود؟/ خرید بخشی از بلیت فیلم‌ها توسط سازمان سینمایی
  • مهرآباد در برف و خون
  • تجهیز نقاهتگاه بیماران کرونایی با ظرفیت ۳۰ تخت در شهرستان هرسین