عصر ایران؛ امیرحسین کریمی- سیل، در یک ماه اخیر در صدر اخبار کشور بوده است و ادامه‌دار بودنش باعث شده تا کماکان بحث اول محافل باشد و رسانه‌ها نیز به آن توجه خاصی نشان دهند. سیل امسال ابتدا در گلستان اتفاق افتاد اما جاری شدن سیلی شدیدتر در لرستان و خوزستان تا حدی اتفاقات گلستان را به حاشیه برد.

به همین خاطر تصمیم گرفتم به همراه یک گروه مردمی که کمک‌های مردمی را به مناطق سیل‌زده استان گلستان می‌بردند عازم این استان شوم.

داستان دو شهر؛ آق‌قلا

بعد از اینکه به گرگان می‌رسم، مقصد بعدی آق‌قلا است. شهری کوچک در شمال گلستان که شاید امسال برای اولین بار نامش اینهمه بر سر زبان‌ها افتاد. مسیر پانزده کیلومتری گرگان تا آق‌قلا پر از آب‌های سطحی و پل‌های شکسته‌ای است که برای زمین‌های کشاورزی و محورهای مواصلاتی خط و نشان می‌کشند. صبح است و مه، راه عبوری شهر را پوشانده است. به آق‌قلا می‌رسم و بنا بر یک قرار قبلی در فرمانداری این شهر با کوروش آهنگری، معاون عمرانی فرماندار آق‌قلا به گفت‌و‌گو می‌نشینم.

او به عصر ایران از بحرانی می‌گوید که نزدیک به یک ماه است هرچه تلاش می‌کنند نمی‌توانند مهارش کنند. فرمانداری به حالت فوق‌العاده درآمده و تمام پرسنلش ماموریت اجرایی گرفته‌اند تا در روند امدادرسانی شرکت کنند. این دیدار ماحصل دیگری نیز دارد؛ فیروزه ایگدری، مدیر شبکه بهداشت شهرستان آق‌قلا نیز به جلسه اضافه می‌شود. او مدیر یک ان‌جی‌او مردم‌نهاد است و مدیریت شبکه بهداشت شهرستان را نیز بر عهده دارد.

ایگدری از شیوع بیماری‌های عفونی ابراز نگرانی می‌کند و می‌گوید: «آب آق‌قلا کماکان آلوده است و تماس مردم با این آب پیوسته خطر بیماری‌های عفونی را افزایش می‌دهد.» از او آدرس محلاتی را می‌خواهم که بیشترین آسیب را دیده باشند و او مرا به محله کل‌آباد می‌فرستد، بخشی محروم در این شهرستان که سیل تقریبا به اکثر خانه‌هایش سرک کشیده.

با آهنگری درحال خروج از فرمانداری‌ام که شروع به صحبت می‌کند: «کاش قدرت این را داشتم که یک سری از رفتارها را فاش کنم. شهر ما گرفتار بحران است اما هر روز عده‌ای از مسئولان از شهرهای اطراف می‌آیند و از فرمانداری درخواست چکمه و تجهیزات می‌کنند تا بی آنکه کمکی کنند فقط بروند توی آب و بگویند که ما آمده‌ایم.»

او می‌گوید: «یک شهر فقیر و کم‌جمعیت که هنوز در تامین چکمه‌ برای ساکنانش هم مانده که نباید چکمه مسئولان را تامین کند و آن‌ها هم فقط بیایند تماشا کنند و بعد چکمه‌ها را بردارند به شهرهایشان برگردند.»

کل‌آباد پر از خانه‌های آب گرفته است که مردم کماکان تلاش می‌کنند آب را از خانه‌ها بیرون کنند. خیابان‌ها اکثرا آب گرفته‌اند و دیدن تصویرهایی نظیر قرار گرفتن یک پسربچه بر روی تکه آسفالت باقی مانده از خیابان، دختربچه‌ای بر روی یک تکه فوم و قایق سواری با آن و همچنین مردان و زنان چکمه‌پوش دیگر تصویر عجیبی نیست.

همه در محاصره آب‌اند و هر کس تلاش می‌کند خودش را به نوعی از آب بدزدد. خانه‌ها عموما قدیمی‌اند و اکثر ساکنان نیز «کارگر» اند که پس از وقوع سیل از کار بیکار شده‌اند. بومیان کل‌آباد می‌گویند: «کمک‌های غذایی بد نیست اما چیزی که خیلی ما را نگران می‌کند وضعیت اسکانمان است، معلوم نیست ما تا چند وقت دیگر باید در چادرها و کمپ‌ها و خانه‌های نم گرفته و ناامنمان بمانیم.»

اکثرا ترکمن‌هایی اصیل‌اند و چشم‌ها و خطوط چهره‌شان معرف آن هاست. زبان ترکمنی را شیرین صحبت می‌کنند و لباس‌های محلی زنان شاید تنها چیزی است که کماکان شکوهش را در دل ویرانی حفظ کرده است.

داستان دو شهر؛ گمیشان

گمیشان، شهری که در 55 کیلومتری آق‌قلا قرار دارد. شهری به تناوب اصیل‌تر، قدیمی‌تر و با رنگ و بوی ترکمنیِ بیشتر. جاده‌ی آق‌قلا به گمیشان یکی از کانون‌های سیل است. وقتی که برای هدایت آب‌های سطحی آق‌قلا خط راه‌آهن این شهر را منفجر کردند تا آب‌ها به گمیشان سرازیر شوند و سرانجام به دریا بریزند، این جاده زیر آب رفت. حال چند روزی است که جاده باز شده و در ابتدایش تابلوی بزرگی نصب کرده‌اند و نوشته‌اند: «با تلاش نیروهای جهادی سپاه جاده آق‌قلا به گمیشان باز شد.»

جاده را هر بیست متر یک بار شکافته‌اند و بر آن پل موقتی بنا کرده‌اند تا آب از زیر پل بگذرد و جاده بسته نشود. از روی پل‌ها دو ماشین همزمان نمی‌توانند رد شوند، به همین خاطر ترافیک سنگینی در این مسیر مشاهده می‌شود. مردم عصبانی‌اند و گاه کلنجار رفتن دو راننده که روی پل به هم می‌رسند ترافیک را سنگین‌تر می‌کند. هیچکدام حاضر نیستند عقب بروند تا ماشین مقابلشان رد شود و همین امر، مسیر نیم ساعته این جاده را یک ساعت و نیم طول می‌دهد.

سرانجام به فرمانداری گمیشان می‌رسم. فرماندار و همه مقام‌های شهرستان در اداره حضور دارند و در این جا هم وضعیت فوق‌العاده اعلام شده است. با امیرشیر توماج، فرماندار گمیشان درباره این شهرستان صحبت می‌کنم و او می‌گوید: «شهرستان گمیشان جزء 31 شهرستان کمتر توسعه یافته کشور است و از این نظر یک شهرستان محروم محسوب می‌شود.» او ادامه می‌دهد: «در سیل اخیر ما 600 واحد تخریبی داشتیم که دیگر به هیچ نحو امکان اسکان در آن‌ها وجود ندارد و ما اصلی‌ترین دغدغه‌مان بازسازی این واحدها است.»

گمیشان پر از خانه‌های قدیمی است. خانه‌هایی با معماری‌های ترکمن و دیوارهایی که عموما با چوب بنا شده‌اند. مردمش هم خوی اصیلشان را بیشتر حفظ کرده‌اند و به طور کلی در این جا بیشتر از آق‌قلا می‌توان نشانه‌های بومی پیدا کرد. آبگرفتگی در سطح شهر گمیشان خیلی کمتر است اما خانه‌های نم‌گرفته و خیابان‌های پر از گل و لای، یادگار سیل ناگهانی بهار امسالند.

وقتی گمیشان را ترک می‌کنیم فرماندار از موج بارشی جدیدی خبر می‌دهد که گویا طی چند روز آینده از شمال و شرق این شهرستان به سوی شهر روانه می‌شود. گلستان، که هیچ وقت با باران غریبه نبوده، اکنون در دلهره یاغی‌گری آب به خود می‌لرزد و این را می‌توان در چهره مردم و هوای گرفته‌ی شهر پیدا کرد.

او در انتها می‌گوید: «متاسفانه سطح آبی که شهر را فراگرفته آنقدر بالا آماده است که الان این آب ترکیبی از همه چیز است. ترکیبی از آب‌های سطحی، آب باران، فاضلاب انسانی و حیوانی و سوخت‌های مختلف.» او تاکید می‌کند: «اگر فکری به حال دفع این گل و لای نکنیم، حتما در درازمدت مردم را گرفتار بیماری‌های عفونی بسیاری خواهد کرد.»

وارثانِ بی تفاوت دشت‌های سبز

گمیشان و آق‌قلا را جاده‌ای دیگر هم به هم متصل می‌کند. جاده‌ای نه مانند جاده‌ی اول پر از آب و پر از تخریب و پر از عصبانیت آدم‌هایی که در ترافیک کلافه شده‌اند. جاده‌ای که دوطرفش را دشت‌های سبزی فراگرفته‌اند که کپه به کپه شترهای ترکمن در آن‌ها رها شده‌اند.

 

در جاده که حرکت می‌کنم تا دوباره به آق‌قلا برسم، یادم رفته که پشت سر چه خبر بود. شترها بی تفاوت به اطرافشان نگاه می‌کنند و مه غلیظی دشت را در آغوش گرفته است. اینجا هیچکس از چیزی شاکی نیست و انگار طبیعت، دعوای فرزندانش را فیصله داده است.

دشت‌ها، بهار را به بهترین شکل ترجمه کرده‌اند، باران خبر از دست‌درازی آب نمی‌دهد و مه‌ها هم خیال آدم را راحت می‌کنند که قرار نیست سیل، دوباره سیلی محکی به طبیعت بزند. از ماشین پیاده می‌شوم و کنار شتری که آرام و بی هراس کنار جاده به جلو می‌نگرد می‌ایستم. او شاید آخرین وارث دشت‌های ترکمن باشد که بومش را خوب می‌شناسد، «بومِ مه‌گرفته‌ی یک سرزمین بی‌کَس» را. این تصویر مرا به یاد تصویر دختری می‌اندازد که در آق‌قلا دیده بودم. گیج و بی‌تفاوت به اطرافش نگاه می‌کرد اما حواسش به همه چیز بود؛ گویی خیال می‌کرد که او باید بماند و وارث شهرش شود، وارث زخم‌های ناشی از سیل که بالاخره باید روزی بهبود پیدا کنند.

آبی که بوی مرگ می‌دهد

غروب شده و از آق‌قلا به سمت گرگان راه می‌افتم تا شب را در آن جا بمانم. در خروجی آق‌قلا از آب‌های سطحیِ کنار جاده بوی تعفن به مشام می‌رسد. کنجکاو می‌شوم که ببینم این بو از کجا می‌آید! بومیان می‌گویند این بو ناشی از لاشه‌ی احشامی‌ است که سیل آن ها را از شهر ربوده و به بیرون شهر آورده است. آن‌ها می‌گویند هنوز هوا آفتابی نشده وگرنه این بو خیلی شدیدتر از چیزی که الان هست به مشام می‌رسد.

بوی لاشه‌ی احشام برای مردمی که یکی از مشاغل اصلی‌شان دامپروری است قطعا نشانه‌ خوبی نیست. این بو یعنی از دست رفتن بخش زیادی از زیرساخت‌های درآمدی مردم و روی آوردنشان به شغل‌های کاذب، مهاجرت یا کارهای کم‌درآمد و سخت.

تصاویری که در شهرهای گلستان می‌بینم، بیشتر از آن که به درد یک روایت خبری بخورند، انگار ساخته شده‌اند تا نویسنده‌ای پیدا شود و داستانشان کند. یک داستان بلند از تصاویر، حرف‌ها و اتفاقاتی که در این جا می‌افتد و صرفا به یک واقعیت شبیه نیست. اکثر اتفاقات شبیه تراژدی‌اند که انگار کسی نشسته و با سناریوبندی اجرایشان کرده است. با این حال تلاش می‌کنم با همین تصاویر عجیب، وضعیت ترکمن‌های منطقه را روایت کنم.

گلستان را ترک می‌کنم اما باز هم به یک نتیجه تکراری در بحران‌ها می‌رسم؛ قطعا زندگی مردمی که گرفتار بحران می‌شوند در کوتاه‌مدت نگران کننده نیست. چون هم کمک‌های مردمی متناوبا به این منطقه می‌رسد و هم نهادهای نظامی به صورت گسترده وعده‌های غذایی توزیع می‌کنند.

چیزی که زندگی مردم را تهدید می‌کند، بی سامانی شان در درازمدت است، خانه‌هایی که معلوم نیست کی بازسازی یا مقاوم‌سازی شوند، شغل‌هایی که مشخص نیست باز هم به بهره‌وری برسند یا نه و آدم‌هایی که کسی نمی‌داند چقدر از این آشفتگی آسیب خواهند دید؟!

باید قبول کنیم که مدیریت بحران فقط فرستادن فوج فوج کمک‌های غذایی از طرف مردم و مانور خیریه‌ها بر جمع‌آوری کمک‌های نقدی نیست. رفع بحران این مردم، برنامه می‌خواهد و بیشتر از همه تمرکز بر کار عمرانی و کار فرهنگی!

منبع: عصر ایران

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

استقلال جشنواره جهانی فیلم فجر نیازمند پروسه طولانی است / بدون اسپانسر‌ها نمی‌توانستیم جشنواره را برگزار کنیم

امیر اسفندیاری معاون بین‌الملل سی‌وهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر درباره خروجی‌های جشنواره جهانی فجر طی چند سال اخیر که از جشنواره ملی جدا شده به خبرنگارحوزه سینما  گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، گفت: هم اکنون در حال برگزاری سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر و پنجمین دوره‌ای هستیم که جدا از جشنواره ملی و مستقل برگزار می‌شود، طبیعتا اولین دوره  برگزاری دوره خوبی نبود، اما سالی که به دبیری میر کریمی پیش رفت علی رغم همه مشکلات بهتر برگزارشد.

وی افزود:در این چهار سال رشد خوبی داشتیم و اتفاقات خوب و مثبتی برای سینمای ایران و تعاملاتی که قرار است بین فیلمسازان ایرانی و خارجی انجام شود، افتاده است.

معاون بین‌الملل سی‌وهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر بیان کرد: یکی از بخش‌های مثبتی که در سال اول اضافه شد بخش دارالفنون بود که از همان سال مازیار میری مدیریتش را بر عهده گرفت و خیلی خوب پیش رفت و فیلمسازان جوان و خوبی در اینجا تربیت شدند، جوان‌هایی که انتخابشان پروسه‌ای را طی خواهد کرد و باید به جز آشنا بودن به زبان انگلیسی، سابقه فعالیت سینمایی مانند ساخت فیلم کوتاه داشته باشند همچنین محدودیت سنی هم برای این جوانان در نظر گرفته شده تا بتوانند به عنوان فیلم ساز جوان به کارشان ادامه بدهند.

وی ادامه داد: یکی از بچه‌هایی که سه سال گذشته در دارالفنون تربیت شده بود امسال در جشنواره، فیلم دارد که این اتفاق خوب و قابل تاملی است.

اسفندیاری بیان کرد: همزمان با اضافه شدن دارالفنون اضافه به جشنواره، بسیاری از کارگاه‌های علمی هم به جشنواره اضافه شدند یکی از اتفاقات مهم، برگزاری کارگاه علمی بود که واقعا این حجم از کارگاه‌های تخصصی بی سابقه بوده و من در هیچ جشنواره‌ای در دنیا ندیدم.

این مدیر گفت: در بخش باشگاه هواداران و کارگاه‌های علمی نیز پیشرفت‌های خوبی داشتیم.

وی افزود: ورکشاپ‌های داخلی و نمایش‌های آزاد به سلیقه سازی مخاطبان ایرانی کمک کرده، یعنی آن‌ها با دیدن فیلم‌های جشنواره و با اطلاعاتی که به دست می‌آورند با فیلم‌های جشنواره‌ای آشنا می‌شوند.

اسفندیاری گفت: مخاطبان این جشنوراه خیلی محدود هستند و مثل جشنواره ملی مخاطبان گسترده‌ای نداریم بنابراین برای آن‌ها انتخاب فیلم‌ها حساب شده و دقیق است و تمایل دارند که از همه ژانر‌ها و بخش‌ها در جشنواره وجود داشته باشد که این رویکرد باعث شده استقبال خوبی داشته باشند یعنی امسال که  زیر فشار‌های عجیب غریب اقتصادی بودیم به لحاظ تغییرات ارزش پول و گرفتاری‌هایی که شامل کار‌های بین المللی می‌شود و بعد از آن نیز تحریم و فشار‌های فرهنگی اتفاقات خوبی رقم  می خورد.

وی اضافه کرد: با همه اوصاف و سختی‌ها شاهد حضور مهمانان فراوان و شاخص هستیم. این مهمان‌ها در این جشنواره کارگاه خواهند داشت و اثر علمی خودشان را به نمایش خواهند گذاشت.

معاون بین‌الملل سی‌وهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر گفت: بازار فیلم امسال نسبت به دوره گذشته با وجود فشار‌های اقتصادی و سیاسی نیز پیشرفت خوبی داشته است همچنین در بخش جلوه‌های ویژه نیز نتیجه‌های خوبی به دست آمد و زحمات زیادی برای ارائه آن کشیده شد.

وی در خصوص جداسازی جشنواره جهانی از ملی فجر گفت: زمانی که این دو جشنواره ادغام شود زحماتی که برای بخش جهانی می‌افتاد دیگر دیده نمی‌شود و زیر سایه بخش ملی محسوب می شود.

اسفندیاری در خصوص بخش اسپانسری این جشنواره و صحبت‌های میرکریمی درباره احتمال خصوصی کردن آن گفت: ممکن است این اتفاق رخ دهد، اما نیاز به برنامه ریزی درست دارد البته امسال هم برای برگزاری جشنواره از اسپانسر‌ها استفاده شده است که خیلی متعدد هم هستند وگرنه با همان بودجه‌ای که برای این جشنواره در نظر گرفته شده بود نمی‌توانستیم جشنواره را برگزار کنیم.

وی افزود:در مجموع باید مستقل شود و تمام بودجه توسط اسپانسر‌ها تامین شود که این نیاز به یک پروسه طولانی دارد.

اسفندیاری درباره تاثیر و اتفاقاتی که پس جداسازی دو جشنواره در عرصه بین الملل برای سینمای ایران رخ داده، بیان کرد: بیست و دومین دوره بازار در حال برگزاری است اولین سالی که بازار به وجود آمد قصد داشتیم که به وجه تجاری سینما‌ی ایران کمک کند و در ابتدا اینگونه شروع شد که محصولات سینمای ایران فقط برای خارجی‌ها عرضه شود بعد غرفه دار‌های خارجی هم اضافه شدند و اتفاقات خوبی رخ داد البته سوال مرسومی وجود دارد که در هیچ جای دنیا اینگونه نیست یعنی در ایران سوال می‌کنند که «حالا چقد فروختی؟» قطعا کسانی که غرفه دار هستند نمی‌گویند چقدر فروش داشتند، اما از گردش مالی می‌توان متوجه موضوع شد.

وی افزود: آن زمان‌، گردش مالی حداقل دو سه میلیون دلار بود و الان هم فکر می‌کنم که اتفاق خوب و در سطح بالاتری افتاده است.

اسفندیاری در پاسخ به سوالی درباره  اینکه مشترک سازی تولید به کجا‌ رسیده و اکران به معنای واقعی در کشور‌های خارجی، ادامه داد: البته  تاثیرات جهانی هم بر آن وجود دارد، ولی به شرط اینکه شما بازار هدفتان را بشناسید و طبق آن هدفگذاری کنید از سویی اگراین اتفاق نیفتد و فقط راجع به عرضه جهانی سینمای ایران صحبت کنیم طبیعتا هیچ بازده‌ای نخواهد داشت، چون در خود اروپا هم حدود شصت درصد بازار در خدمت مونوپولی هالیوود است و حدود بیست و دو در صد نیز مال خود اروپاست یعنی آن‌هایی که حساسیت دارند که  در این میان چیزی حدود دو سه درصد برای بقیه دنیا باقی می‌ماند که شامل هند و چین و ایران و کره می‌شود بنابراین باید بازار را شناخت و براساس آن تصمیم گرفت.

انتهای پیام/

شوک قیمت در بازار نفت با تصمیم ترامپ علیه ایران| حالا چه خواهد شد؟

وزیر خارجه آمریکا ایران را تهدید کرد: هیچ معافیت نفتی تمدید نمی‌شود| قدرت ایران در اثر تحریم‌ها کم شده است |می‎خواهیم درآمد نفتی ایران را به صفر برسانیم

هیچ ارتباطی بین قتل حاجیان و حسین هدایتی وجود ندارد

کلیدواژه: سیل عصرایران آق قلا

منبع این خبر، وبسایت www.asriran.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۴۴۹۳۲۲ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • قتل در مراسم خواستگاری در یکی از روستاهای آق قلا/قاتل دستگیر شد
  • ارومیه|طولانی‌ترین تله‌کابین خاورمیانه رکود‌دار وعده‌های افتتاح شد
  • روایت امیر عباسی از همخوانی نوحه معروف با سعید قاسمی در آق قلا +فیلم
  • وزیر کار از واحدهای خسارت‌دیده شهرک صنعتی آق‌قلا بازدید کرد
  • وزیر تعاون از شهرک صنعتی آق‎قلا بازدید کرد
  • سردار معروفی: عملیات لایروبی و ضدعفونی مناطق سیل‌زده گلستان در حال انجام است
  • قیمت نفت خام در سایه بیم کمبود عرضه بازهم افزایش یافت
  • سیاسی‌کاری سیاسیون در مدیریت سیلاب
  • سیلاب در راه آق قلا/ افزایش ۲۵ سانتی متری آب در برخی از مناطق
  • سیلاب در راه آق قلا/ افزایش ۲۵ سانتی متر آب در برخی از مناطق
  • سیلاب دوباره در راه آق‌قلا
  • سیلاب دوباره در راه آق‌قلا؛ سیل‌بندها مستحکم و لایروبی کانال‌های انحرافی انجام می‌شود
  • تشکیل پرونده تعمیر و بازسازی ۹۸ هزار واحد مسکونی در مناطق سیل زده
  • بازگشت زندگی به شهرستان آق قلا و گمیشان + فیلم
  • آبگرفتگی خیابان‌ها و کوچه‌های آق قلا
  • آبرو داری علی منصور در آسیا / بیم و امید پایتخت نشینان در دو هفته پایانی
  • نبود آمارهای مشخص از آسیب‌دیدگان سیل و هزینه‌کرد امکانات بدون حساب و کتاب/ذخیره امدادی‌ کشور کافی نیست/ سلبریتی‌ها اظهارنظرهای غیرکارشناسی را بس کنند
  • گلستان در پساسیل/«اقدام و عمل» نسخه درمان آسیب سیل‎زدگان گلستانی
  • خسارت سیل به بیش از ۳هزار واحد مسکونی شهرستان گمیشان