به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا؛ علیرضا زاکانی دوشنبه ۲۴ خردادماه در گفتگوی تلویزیونی خود با همدانی‌ها از سیمای همدان، بیان کرد: با انتخابانی روبرو هستیم که نقش سرنوشت‌سازی در آینده‌مان دارد و بیشترین تأثیر را انتخابات ریاست جمهوری خواهد داشت چراکه ۸۵ درصد منابع کشور دست رییس جمهور است‌.

وی با بیان اینکه آنچه در حال حاضر در کشور مشاهده می‌کنیم زیبنده ایرانی نیست، اظهار کرد: ایران، برخوردار از اسلام، تمدنی با پیشینه چند هزار ساله، اقوام، مذاهب و اقلیت‌ها است که همه اینها را فرصت می‌دانم و چطور می‌شود این ظرفیت‌ها را داشته باشیم و در اثر بی دقتی نتیجه آن فقر، فساد، تبعیض و.

.. باشد.

نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری کشور با اشاره به اینکه امکان حل مشکلات کشور فقط حضور در پای صندوق‌های رأی است، افزود: مردم با رأی خود سرنوشت ملت را رقم می‌زنند.

زاکانی شرح داد: دولت راهی را طی کرد و فکر می‌کرد مشکلات از طریق خارج حل می‌شود اما تحریم‌ها یک استراتژیک از سوی آمریکا برای ملت ایران بود و کاری که دولت من می‌کند این است که این نگاه را تغییر می‌دهم چراکه در داخل کشور ظرفیت‌های بی‌شماری داریم که باید به آنها تکیه کرد و برای رفع مشکلات موجود پلی ساخت.

وی با اشاره به اینکه امروز مردم در فشار هستند و باید رویکرد را تغییر داد، تصریح کرد: باید طرح نوئی دراندازیم وتوانمندی‌های داخلی را اصل قرار دهیم و از پتانسیل‌های منطقه و جهان در جهت سرآمدی بهره ببریم.

زاکانی با بیان اینکه در حال حاضر به همه آحاد ملت ظلم می‌شود، ادامه داد: علت این امر این است که کشور بر مدار عقل نیست و اداره نمی‌شود بنابراین نیازمند این هستیم که همه ابعاد را ببینیم و باید متناسب‌سازی شود.

وی با اشاره به اینکه برای متناسب‌سازی چهار رویکرد تحولی را انتخاب کرده‌ایم که اقتصاد و مدیریت نخستین رویکرد است، افزود: دولت همواره می‌گوید همه چیز خوب است اما یا نمی‌بیند یا نمی‌خواهد ببیند اما فوریت ما اقتصاد مدیریت است و جهش تولید اولویت است و از یک فوریت بالا برخوردار است.  

زاکانی اضافه کرد: به دنبال این هستیم کشور را بر مدار شایستگی اداره کنیم و بر تمرکز زدایی دقت داریم چراکه اعتباراتی که در حال حاضر به استان‌ها می‌دهند ۱۰ درصد است و به دنبال بازآمایش مجدد در استان‌ها هستیم که بتواند توانمندی‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را مشخص کند.

نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری کشور با اشاره به اینکه زمینه تحول آماده است، تصریح کرد: اگر این اتفاق عملی شود ۴۵۱ شهرستان را در محور حرکت کشور قرار می‌دهیم و اختیارات ویژه برای اداره شهرستان و بهره‌مندی از نخبگان آنها فراهم می‌کنیم همچنین تمرکززدایی امکان می‌دهد تحول بزرگی را رقم بزنیم.

وی با بیان اینکه گام بعدی اقدامات مبارزه با مفاسد اقتصادی و بروکراسی اداری است، مطرح کرد: موضوع مبارزه به مفاسد اقتصادی جدی است و نخستین اقدام اصلاح دولت و مبارزه به لختی‌ها و سستی‌های بدنه دولت است.  

زاکانی در ادامه با اشاره به اینکه تکیه دولت بر ملت است، اظهار کرد: با مشارکت و انسجام ملت، امکانی را فراهم می‌کنیم که نخستین کسی که نیازمند مردم است، دولت باشد و با بهره‌مندی از نخبگان ملی و محلی نظارت بر رییس جمهور امری عادی باشد.

وی با اشاره به اینکه مجلس را در رأس امور می‌دانم، گفت: در دولت من مشکلات مسکن، معیشت و... با جهش تولید حل می‌شود و سال نخست تغییر محسوسی را احساس خواهید کرد، علاوه بر این سایتی برای مشکلات شهرستان‌ها احصاء کردیم که مردم می‌توانند به آن مراجعه کنند و اگر باب میل آنها نبود مشکلاتی را جایگزین کنند.

نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری کشور در ادامه با بیان اینکه استان همدان به مفاخری چون باباطاهر، مسعود سعدسلمان، ملاحسینقلی همدانی، آیت‌الله بهاری، شهید همدانی و شهید سلگی افتخار می‌کند، افزود: این استان سراسر از برکت و معنویت مادی و معنوی است و ظرفیت‌هایی مانند پایتخت مبل ایران، سرآمدی محصولاتی همچون گردو و محصولات ویژه و و ممتاز، صنایع دستی، جاذبه‌های طبیعی و ‌تاریخی را در خود دارد.

زاکانی افزود: ظرفیت بی‌نظیر کشاورزی و توسعه روستایی که در این استان است همراه با غیرت و حمیت مردم می‌تواند چهره استان را تغییر دهد و زیبنده نیست که بیکاری، کم آبی، کیفیت آب نامناسب، جاده‌های نامناسب به مردم آسیب بزند بنابراین نیازمند تغییر تغییر و تحول هستیم و باید با کمک هم بکوشیم چهره استان را تغییر دهیم و توانمندی‌های آن را متبلور کنیم تا رنگ پریشانی، بیکاری و سختی را در استان نبینیم.

پربیننده ترین پشت صحنه آخرین مناظره انتخاباتی +تصاویر زنگ خطر برای اقتصاد به صدا درآمد / وعده‌ های سیل آسا با ظاهری فریبنده زاکانی از رقابت‌ های انتخاباتی انصراف داد؟ فوری/ پیش بینی عراقچی از آینده توافق زاکانی: پنج نامزد جریان انقلاب به سمت همگرایی روند

عضویت در کانال تلگرام خبربان

منبع: اقتصاد آنلاین

کلیدواژه: انتخابات 1400 انتخابات ریاست جمهوری 1400 انتخابات ۱۴۰۰ انتخابات ریاست جمهوری

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.eghtesadonline.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «اقتصاد آنلاین» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۲۲۳۱۶۳۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبری خوش برای متقاضیان وام 7 میلیونی

درخواست نمکی برای مداخله رهبری در مقابله با کرونا/ تعطیلی ۲ هفته‌ای تنها راه پیشگیری از وقوع فاجعه

اصلاحیه مصوبه تعیین ضریب حقوق کارمندان و افزایش حقوق بازنشستگان

پیش بینی سیاه از مرگ‌های کرونایی در ایران / روزی 600 فوتی+نمودار

فوق العاده ویژه معلمان اصلاح و با حقوق مردادماه پرداخت می شود

خبر بعدی:

8 سال دولت حسن روحانی چگونه گذشت؟

حالا نوبت اصولگرایان است که تمام دغدغه‌های مردم را رفع کنند و البته دیگر هم نمی‌توانند مسئولیت مشکلات را بر گردن اصلاح‌طلبان بیندازند، زیرا بعد از این خیر و شر همه تصمیم‌ها با خود آنهاست و قضاوت آینده هم بماند برای آینده و زمانی که عملکرد اصولگرایان بر همگان مشخص شود. اما امروز آنچه را که می‌توان قضاوت کرد، عملکرد دولتی است که عمرش به پایان رسیده و هر‌چه بود و نبود بر همه عیان شده است.

‌پرده اول: فتح بزرگ

دولت حسن روحانی چهره‌ای دوگانه دارد؛ از یک‌سو نماد امیدی است که در سال92 به وجود آمد و البته تلاش‌هایی که برای رفع مشکلات هسته‌ای ایران انجام داد و از سوی دیگر یادآور سخت‌ترین روزهای اقتصادی مردم ایران است. ماجرا از آنجا شروع شد که با پایان دولت محمود احمدی‌نژاد اکثریت جامعه در رد سیاست‌های آن دولت کوشیدند برای تغییر اوضاع به نامزد مورد حمایت اصلاح‌طلبان رأی دهند. اصلاح‌طلبان هم وضعیت خوبی نداشتند زیرا هنوز فشارهای سنگین بعد از حوادث انتخابات سال88 بر دوش آنها سنگینی می‌کرد. در سال 92 یک اتفاق کاملا استراتژیک رخ داد که چند ضلع تشکیل‌دهنده آن بودند؛ نخست، تصمیم مردم بر تغییر وضع موجود. دوم، عزم اصلاح‌طلبان برای حضور مجدد در قدرت سیاسی و سوم، اراده هاشمی‌رفسنجانی برای تأثیر مستقیم در اداره کشور خواه با ورود خودش به عرصه انتخابات و خواه در صورت ردصلاحیتش با حمایت از نیروی مورد نظرش که همان حسن روحانی بود. اصلاح‌طلبان با محوریت خاتمی محمدرضا عارف را روانه میدان کردند و هاشمی هم بعد از ردصلاحیتش از روحانی حمایت کرد. براساس آنچه روایت می‌شود هاشمی گفته بود اگر از روحانی حمایت کامل رخ ندهد، سرمایه اجتماعی‌اش را کنار می‌کشد و کنار اصلاح‌طلبان نمی‌ایستد. نیروهای اصلاح‌طلب و مشخصا خاتمی که مهم‌ترین هدف آن روزهایشان سروسامان‌دادن به اوضاع سیاست‌ خارجی بود و البته با درنظرداشتن تجربه تلخ اختلافات میان خودشان با هاشمی در سال84، به سخن هاشمی تمکین کردند و یکسره به حمایت از روحانی پرداختند و عارف هم با دلخوری و از سر نوعی اجبار تشکیلاتی کنار کشید. روحانی هم با مطرح‌کردن شعارهای اصلاح‌طلبانه تا حد زیادی طبقه متوسط را قانع کرد که اگرچه پایگاه سیاسی اصلاح‌طلبی ندارم اما می‌توانم نماینده اصلاح‌طلبان باشم. او با شعارهایی مانند رفع حصر کاملا بر سرمایه اجتماعی اصلاحات مسلط شد و در‌نهایت هم به پیروزی رسید.

پرده دوم: روزهای روشن

چهار سال اول دولت روحانی تقریبا در همه ابعاد به خوبی و خوشی گذشت. دولت تورم را مهار کرد، رشد اقتصادی در وضعیت خوبی به سر می‌برد و درنهایت دولت روحانی توانست مذاکرات هسته‌ای را به سرانجام برساند تا در اواخر دوره اول بعد از انجام مذاکراتی طولانی و البته سخت، تیم مذاکره‌کننده با محوریت محمدجواد ظریف دست پر به کشور بازگردد که البته همان‌زمان منتقدان اصولگرا، برجام را سند خیانت دولت می‌نامیدند و تمام تلاش‌شان را کردند که در مجلس این معاهده بین‌المللی تصویب نشود تا قابلیت اجرائی‌شدن نداشته باشد، اما نتوانستند. برجام اجرائی شد و شرکت‌های بین‌المللی برای سرمایه‌گذاری در ایران حاضر به همکاری شدند، بخش مهمی از پول‌های بلوکه‌شده ایران آزاد شد و ایران در پایان دوره ریاست‌جمهوری اوباما در آمریکا، مسیر خوبی را در جهت آرامش در عرصه بین‌المللی و رشد، توسعه و ثبات داخلی طی کرد.

‌پرده سوم: زمستان طولانی

سال 96 فرارسید و انتخاباتی دیگر. روحانی در عرصه انتخابات تنها نبود و اسحاق جهانگیری هم به‌عنوان نامزد پوششی او را همراهی می‌کرد تا هر سخن تندی که روحانی نمی‌توانست بزند، از زبان جهانگیری جاری شود. دولت در اوج غرور از تصویب برجام به سر می‌برد، روحانی خود را فاتحی بزرگ می‌دانست، ظریف با مصدق و امیرکبیر مقایسه می‌شد و اصلاح‌طلبان هم مسرور از توفیق‌های روحانی خود را عامل اصلی روی‌کارآمدن چنین دولتی می‌دانستند که ناگهان دونالد ترامپِ جمهوری‌خواه در آمریکا روی کار آمد. ترامپ روحیه‌ای تهاجمی داشت، تصور می‌کرد که برای کنترل ایران باید فشار حداکثری وارد کند و به معنای دقیق کلمه اصلا باوری به مذاکره نداشت. البته روحیات خاص ترامپ صرفا در مواجهه با ایران نبود بلکه او آمریکا را از بسیاری از معاهدات بین‌المللی خارج کرد و صرفا بر تقویت اقتصاد داخلی آمریکا تمرکز داشت. ترامپ برجام را سندی ننگ‌آور برای آمریکا می‌دانست و تمام تلاشش را کرد که آمریکا از برجام خارج شود که همین اتفاق هم رخ داد. آمریکا از برجام خارج شد و طرف‌های اروپایی‌ هم برخلاف وعده‌هایی که داده بودند، نتوانستند برجام را حفظ کنند و عملا این معاهده توان اجرائی‌شدن نداشت. از آن طرف ترامپ به همین میزان هم راضی نبود و سنگین‌ترین تحریم‌ها را علیه ایران وضع کرد؛ تحریم‌هایی که در مقام اجرا به‌مراتب سنگین‌تر از تحریم‌های پیشین شورای امنیت سازمان ملل بود. ایران برای فروش نفت به مشکل خورد، مراودات اقتصادی‌اش با جامعه بین‌المللی سخت شده بود زیرا ترامپ تهدید می‌کرد که هر کشوری که با ایران ارتباط داشته باشد، رنگ دلار آمریکایی را نخواهد دید. از آن‌سو تصویب FATF در ایران هم به مشکل خورد و برخی نیروهای خاص در ایران اجازه به‌سرانجام‌رسیدن آن را ندادند تا مبادلات اقتصادی و بانکی ایران به‌مراتب سخت‌تر و پیچیده‌تر شود. برگردیم به حال و روز دولت؛ روحانی و دولتی‌ها با شوک بزرگی مواجه شده بودند. انگار آب سردی بر پیکره دولت ریخته شده بود و روحانی که همه هست و نیست سیاسی دولتش را در برجام تعریف کرده بود، عملا دست از هر اقدامی کشید. همه‌چیز در هم پیچیده شده بود؛ از یک‌سو تحریم‌های حداکثری فشار می‌آورد، از آن‌سو تندروهای داخلی همگام با ترامپ زمینه تشدید تحریم‌ها و محدودیت‌ها را فراهم می‌کردند و از سوی دیگر روحانی هم به یک دولت بی‌عمل تبدیل شد. دولت هیچ برنامه خاصی نداشت؛ نه تلاش می‌کرد با کشورهای منطقه ارتباط سیاسی و اقتصادی‌اش را تحکیم کند، نه می‌کوشید بر تولید داخلی تکیه کند و نه حتی برنامه‌ای برای دوران تحریم در نظر داشت. فشارهای اقتصادی افزایش می‌یافت و مردم حتی پیش از خروج آمریکا از برجام در اعتراض به وضعیت معیشیتی خود در دی‌ماه 96 به خیابان‌ها آمدند و اوج این اعتراض‌ها بعد از گران‌شدن بنزین در آبان سال 98 مشاهده شد که روحانی گفت من خودم نیز از این افزایش قیمت خبر نداشتم! مردم به خیابان‌ها آمدند و براساس آمار رسمی تعدادی از معترضان جان باختند. دولت در تمام این مدت چشمِ امیدش به پایان دولت ترامپ در آمریکا بود و هیچ سعی ویژه‌ای برای سروسامان‌دادن به اوضاع اقتصادی در پیش نگرفت. روحانی در دولت دومش در حوزه سیاسی هم‌ آن چیزی که مردم در سال 92 انتظار داشتند، نبود؛ او عملا حساب خود را از اصلاح‌طلبان جدا کرد و با نیم‌نگاهی به آینده سیاسی‌اش کوشید که بیشتر دل اصولگرایان را به دست بیاورد تا مبادا در آینده رئیس‌جمهوری مغضوب باشد که البته در این مسیر هم ناکام ماند زیرا اصولگرایان آن‌قدر با او مشکل داشتند که به اشارات او پاسخ مثبت ندهند. اصلاح‌طلبان تا حد امکان از روحانی حمایت می‌کردند تا جایی که چنین گمانی به وجود آمد که نیروهای اصلاح‌طلب قدرتِ سیاسی را بر سرمایه اجتماعی خود ترجیح می‌دهند اما حتی آنها نیز وقتی وضعیت بغرنج ایران خاصه در حوزه اقتصادی به اوج رسید، سعی کردند با صدایی آرام به انتقاد از دولت بپردازند. در‌واقع شرایطی به وجود آمد که نه دیگر روحانی تمایل داشت منتسب به اصلاح‌طلبان شناخته شود و نه نام روحانی و عملکرد دولتش نشانی پرافتخار بر دوش اصلاح‌طلبان محسوب می‌شد و آنها نیز سعی کردند حساب خود را از دولت جدا کنند تا دستِ‌کم عملکرد دولت به پایشان نوشته نشود که البته چنین نشد و مردم تا همین امروز هم روحانی را برآمده از حمایت اصلاح‌طلبان می‌دانند.

پرده آخر:  خداحافظی تلخ

برسیم به لحظه خداحافظی؛ روحانی به پایان کارش رسید، از مردم حلالیت طلبید و آخرین جلسه هیئت دولت هم برگزار شد. البته مشخص نیست که حلالیت‌طلبیدنش از سر تعارف‌های مرسوم بود یا خودش نیز باور دارد که آنچه قرار بود بشود، نشد و مردم دولت تدبیر و امید حسن روحانی را دولتی موفق قلمداد نمی‌کنند اما هرچه هست حتما روحانی می‌داند درپی تمام فرازونشیب‌های هشت‌ساله، حال عمومی مردم ایران خوب نیست. روحانی می‌داند که به هر دلیلی نتوانست امید را در جامعه زنده نگاه دارد و البته هر منتقد منصفی نیز باید بداند که روحانی مقصر تمام وضع فعلی نبود و باید گفت که او چهره‌ای دوگانه در آنچه در این هشت‌سال رخ داد، داشت؛ چهره‌ای که یک سرش تدبیر و امید بود و سر دیگرش ناامیدی و بی‌برنامگی./ شرق

 

 

 

دیگر خبرها

  • فولادگر: با «برجام، پسابرجام، اینستکس و بایدن» اقتصاد را معطل کردند/ اصلاح شرایط در کوتاه‌مدت امکان ندارد
  • مهم‌ترین چالش رئیسی تأمین ارزاق عمومی است/ او نباید از اصلاح‌طلبان استفاده کند
  • احمد زیدآبادی: احتمال فروپاشی کامل با پیروزی همتی وجود داشت
  • واکنش ها به درخواست احمدی نژاد
  • توصیه عارف به رئیسی برای چینش کابینه
  • موافقت دولت با اصلاح مصوبه تعیین ضریب حقوق کارمندان و بازنشستگان
  • روزنامه اصلاح‌طلب: عامل بحران ارزی ضعف مفرط دولت بود
  • ضرورت اصلاح سیره مدیران کشور
  • اول احمدی‌نژاد را محاکمه کنید بعد روحانی را
  • ارائه برنامه‌هاي «زاکاني» به اعضاي منتخب شوراي ششم شهر
  • پیش بینی عارف از کابینه ابراهیم رئیسی /انتظار حضور اصلاح طلبان شاخص را نداریم اما...
  • کوچکی نژاد: زاکانی در حوزه‌های سیاسی موفق‌تر است تا اقتصادی و عمرانی
  • عارف: رئیسی به شعار فراجناحی بودن دولتش پایبند باشد
  • پیامک دفتر ابراهیم رئیسی به یک اصلاح‌طلب
  • پیامک دفتر ابراهیم رئیسی به اصلاح طلب معروف
  • پایان راه اصلاح‌طلبان و دولت اصلاح‌طلبان
  • آقای رئیسی از بذرپاش، زاکانی و ضرغامی فاصله بگیر /پیشنهاد کاربران خبرآنلاین به رئیس جمهور منتخب
  • زاکانی برای شهردار شدنش برنامه داد
  • زاکانی شهردار می شود؟
دیگران می‌خوانند: