Web Analytics Made Easy - Statcounter

امام جمعه موقت تهران می‌گوید برجسته‌ترین حضور خداوند در صحنۀ عمل، تشکیل حکومت است. - اخبار فرهنگی -

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، آیت الله احمد خاتمی، امام جمعۀ موقت تهران به مناسبت جشن میلاد با سعادت رسول خدا صلی ‌الله علیه و آله و امام صادق علیه السلام و همزمانی آن با چهلمین سالگرد تأسیس دانشگاه امام صادق و هفتمین سالگرد ارتحال آیت الله مهدوی کنی در مکان آن دانشگاه به سخنرانی پرداخت.

بیشتر بخوانید: اخبار روز خبربان

وی در بخش اول صحبت‌های خود با اشاره به برخی ویژگی‌های شخصیتی مرحوم آیت الله مهدوی کنی گفت: مجلسی نبود که ایشان در آن حضور یابد و خنده بر لبها نداشته باشد و یا دیگران را نخنداند. مطایبات ایشان وزین بود. مرحوم مهدوی کنی قصد نیروسازی داشت و امروز این شجره طیبه به بار نشسته است.

آیت الله خاتمی با ذکر خاطره‌ای از رویدادهای فتنۀ88 گفت: در زمان اوج فتنۀ 88 و یا اندکی پس از آن، بنده و مرحوم آیت الله مهدوی کنی همراه با یک شخص سومی در صحن علنی مجلس حضور داشتیم؛ ایشان به صراحت به آن آقا گفت که اگر تو از سران فتنه حمایت کنی، من رفاقت پنجاه ساله‌ام را از تو قطع می‌کنم. آن مرحوم همان حریمی که نسبت به امام (ره) قائل بودند، نسبت به رهبر معظم انقلاب هم قائل بودند. بارها می‌فرمود مدیریت جامعه دست ایشان است و ما باید اوامرشان را انجام دهیم.

عضو هیئت رئیسۀ مجلس خبرگان رهبری افزود: مدخلی کلیدی که لازم است ما و تمام مسئولان نسبت به آن توجه داشته باشیم، این است که بدانیم از اصول اساسیِ دعوت تمام انبیاء و اولیاء، مسئله خداباوری و حس حضور خدا در صحنه اجتماع است.

آیت الله خاتمی افزود: خداوند در آیۀ55 سورۀ نور می‌فرماید به مسئلۀ ظهور اشاره کرده، می‌فرماید «وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى‏ لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنا...» یعنی خدا به کسانى از شما که ایمان آورده و کارهاى صالح انجام داده‌‏اند، وعده داده است که حتماً آنان را خلفای در زمین کند، همان گونه که پیشینیان آنان را خلیفه کرد و قطعاً دینشان را که براى آنان پسندیده به سودشان استوار کند و یقیناً بیمشان را تبدیل به امنیت کند». اما هدف چیست؟ در ادامه فرموده: یَعْبُدُونَنی‏ لا یُشْرِکُونَ بی‏ شَیْئا؛ یعنی تا اینکه مرا عبادت کنند و چیزی را شریکم قرار ندهند. بنابراین هدف این است که عبادت خدا در جهان حاکم شود.

وی افزود: مستلزم این حاکمیت الهی یک چیز است: داعیه‌دارانِ این مسیر، باید خودشان خداباور باشند تا بتوانند این برنامۀ الهی را هدایت کنند؛ اما برجسته‌تربن حضور خداوند در صحنۀ عمل، تشکیل حکومت است. امام (ره) می‌فرمود فقه، فلسفۀ عملی توحید است. به شرط آنکه نگاهمان به دین، نگاهی باشد که امام داشت.

عضو فقهای شورای نگهبان با تأکید بر عدم جدایی دین از سیاست، گفت: دو حکومت اسلامی در صدر اسلام شکل گرفت: اولی، حکومت 10 سالۀ پیامبر صلی ‌الله علیه و آله در مدینه و دیگری، حکومت حدود 5 سالۀ امیرالمؤمنین در کوفه بود. این حکومت‌ها، تبلور حکومت اسلامی و دخالت دین در سیاست بودند. برخی شعار جدایی دین از سیاست را مطرح می‌کنند؛ باید به این افراد گفت پیامبر مرکز حکومتش در مسجد بود. قاضی و مسئول نصب می‌کرد. امیرالمؤمنین در طول حدود 5 سال حکومتش 85 کارگزار داشت. از والی و قاضی گرفته تا مسئول جمع‌آوری مالیات و زکات نیرو گماشته بود.

وی تشکیل حکومت اسلامی را سومین نوع حکومت در بدنۀ اسلام معرفی کرد و گفت: حکومت سوم اسلامی به فضل خداوند در عصر ما شکل گرفته است که تاکنون بیش از 40 سال از عمرش می‌گذرد. قانون اساسی ما دینی است. پنجاه مجتهد شبانه‌روز روی کلمه کلمه‌اش کار کردند. رهبری در رأس کار قرار دارد که فقیه و عارف است. اینها نشان از اتصال دین با سیاست است.

آیت الله خاتمی ادامه داد: اما مرحلۀ دوم انقلاب اسلامی، تشکیل نظام اسلامی است. امام (ره) در کمتر از پنجاه روز از پیروزی انقلاب، نظام جمهوری اسلامی را به رفراندوم گذاشت. همان روزها افرادی می‌گفتند جمهوری دموکراتی اسلامی، اما امام مصمم بود و می‌فرمود جمهوری اسلامی؛ نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر. مرحلۀ سوم از انقلاب اسلامی، تشکیل دولت اسلامی و مرحلۀ چهارم، طرح سبک زندگی دینی و جامعۀ اسلامی بود و در نهایت، مرحلۀ پنجم به شکل‌گیری تمدن اسلامی منجر می‌شود.

نماهنگ شنیدنی "مادر هستی"، شعری در مدح مادر پیامبر اسلام (ص)

انتهای‌پیام/

  صرافی ارز دیجیتال

منبع: تسنیم

کلیدواژه: پیامبر ص پیامبر ص آیت الله مهدوی کنی آیت الله خاتمی

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.tasnimnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «تسنیم» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۳۴۷۵۰۸۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۰۰۲۲۱۰۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

موردی یا رویکردی؟/ عباس عبدی

تا کنون چند بار متذکر شده‌ام که مساله ایران فنی؛ موردی و اصطلاحاً تکنیکال نیست. این یادداشت در پی شرح بیشتر این ادعا است. چه زمانی می‌گوییم مشکل فنی است؟ زمانی که سیاست و راهبرد کلان در کلیت خود مورد قبول و فقط اجرای آن ناهماهنگ یا ناکارآمد باشد.   فرض کنید که در یک مسابقه فوتبال مربی، راهبرد دفاعی را در دستور کار خود قرار دهد. اگر این راهبرد درست باشد، پس باید بازیکنان را مطابق آن انتخاب کند. البته ممکن است در این انتخاب دچار اشتباه شود یا بازیکنی نتواند نقش خود را خوب ایفا کند، در نتیجه با تغییر بازیکن این نقیصه را جبران می‌کند.   ولی اگر کسی متعرض اصل راهبرد دفاعی او باشد، در این صورت تغییر بازیکن مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه مشکل را بدتر می‌کند. چون ممکن است در راهبرد دفاعی یک فوروارد را بیرون بیاورید و یک مدافع اضافه کنید ولی اگر شما طرفدار راهبرد هجومی هستید، این تغییر برای راهبرد هجومی نتیجه منفی دارد. پس مربی باید در کلیت راهبرد دفاعی تجدیدنظر کند، و تغییرات موردی مشکلی را حل نخواهد کرد، بدتر هم می‌کند.   برای حل مشکل ایران از این پیشنهادهای موردی زیاد می‌شنویم. عده‌ای پیشنهاد رفع محدودیت‌های فضای مجازی را می‌دهند یا حتی با تعجب می‌پرسند که چرا فیلتر می‌کنید؟ این کار بسیار زیان‌بار است. از جمله خودم بارها نوشته‌ام که چرا این سیاست بی‌فایده است. یا اینکه چرا افراد را بازداشت می‌کنید؟ یا اینکه چرا در برابر حجاب چنین مواضع سخت‌گیرانه‌ای دارید؟ یا چرا نسبت به مجاز دانستن اعتراض کوتاهی می‌کنید؟    در حوزه‌های فرهنگ، اقتصاد و جامعه نیز می‌توان نمونه‌های فراوان ذکر کرد. مثلاً چرا رسانه‌ها بویژه صداوسیما در کارکرد رسانه‌ای خود ناتوانند؟ چرا سانسور کتاب و فیلم و... رایج است؟ آن هم در شرایطی که روش‌های دیگر برای دسترسی به مطالب بدون سانسور وجود دارد؟   در اقتصاد، چرا نقدینگی را افزایش می‌دهید که موجب تورم شود؟ بعد مجبور به افزایش حقوق و دستمزد می‌شوید. در آموزش چرا مطالب غیر واقعی و سوگیرانه در کتاب‌ها هست که اثرگذاری آموزش را خنثی یا حتی منفی می‌کند؟ در سیاست، چرا رد صلاحیت‌ها گسترده‌تر و گسترده‌تر می‌شود، در حالی که پایه‌های سیاسی حکومت را ضعیف و ضعیف‌تر می‌کند؟   از این انتقادات فراوان است. ولی هیچ‌کدام نیز منجر به شنیده شدنِ نتیجه‌بخش و تغییر نمی‌شود. چرا؟ برای اینکه اجرای آنها از طرف مجریان و تصمیم‌گیران نیز به اندازه کافی دلایل خود را دارد. برای مثال اگر حکومت، معترضین را بازداشت یا با آنها برخورد نکند، منطقا انتظار دارد که اعتراضات ابعاد بزرگی پیدا کند. اگر فضای مجازی را باز کند، انتظار دارد که بیش از اینکه هست دچار دردسر بشود، چون همه دردسرها را از این فضا می‌بیند. اگر راه اعتراضات قانونی باز شود، ممکن است خیلی گسترده شود. اگر صداوسیما آزادی مناسبی داشته باشد، خیلی‌ها باید پاسخگو شوند که نمی‌خواهند شوند.    خلاصه هر کدام از این‌ها عوارض خاص خود را دارد در نتیجه انجام دادن یا انجام ندادنش ساختار موجود را دچار تبعات سنگینی می‌کند. حتی در مورد برجام هم همین منطق حاکم است. در این دو راهی، حکومت یک سوی ماجرا را می‌رود و ناظران و تحلیل‌گران متعجب از نتایج رفتارش، اجرای سویه مقابل را پیشنهاد می‌کنند.    این وضعیت بدان معنی است که مساله ایران، موردی و تکنیکال نیست تا با این پیشنهادها حل شود. تا هنگامی که رویکرد رسمی اصلاح نشود هر دو سوی ماجرا برایش زیان‌بار است. و در این میان ساختار رسمی آن سویه‌ای را انتخاب می‌کند که زیان نقدش کمتر است، و گمان دارد که در آینده سودی ندارد. منتقدان پیشنهاد سویه‌ای را می‌دهند که سود قطعی بلندمدت دارد، در حالی که از نظر ساختار سیاسی چنین سودی برای رویکرد آن متصور نیست.    هر دو درست تحلیل می‌کنند، ولی از دو منظر و راهبرد جداگانه به موضوع نگاه می‌کنند. به همین دلیل دو نتیجه‌ متضاد می‌گیرند.   این دو منظر متفاوت کدام است؟ رابطه حکومت و مردم. اگر حکومت را به منزله کارگزاری مردم، یا همان ۸۵ میلیون شهروند ایرانی بدانیم، ماجرا متفاوت است از هنگامی که حکومت را هادی و برتر و مستقل از این مردم بدانیم که باید آنان را به سوی هدف مورد نظر هدایت و راهنمایی کند.    اگر در ذیل منظر حکومتِ هدایتگر و‌ کارفرما نگاه کنید، تمامی اقدامات جاری توجیه‌پذیر می‌شود، گرچه تداوم آنها در میان‌مدت و بلندمدت غیر قابل اجرا خواهد بود، همچنان که تا کنون منجر به نتیجه بلندمدت نشده است.    ولی اگر از رویکرد کارگزار بودن حکومت نگاه کنید، همه این اقدامات و سیاست‌ها زیان‌بار است. ایران راه‌حلی فنی ندارد و باید رویکرد را تغییر داد.   البته ذکر عوارض این اقدامات برای نشان دادن تناقضات سیاستی موجود مفید است.

دیگر خبرها

  • سیره حضرت زهرا(س) در قبال امام جامعه
  • اگر قیام فاطمی نبود، ظهور مهدوی رخ نمی‌داد/با دستگیری حضرت زهرا(س) به مَطْلَعِ الْفَجْرِ ظهور می‌رسیم
  • اندوه حضرت زهرا (س) پس از رحلت پیامبر (ص)
  • علل ام ابیها خواندن حضرت زهرا (س)+اسناد دقیق
  • یوم‌الله ۱۶ آذر نماد استقلال‌طلبی و مبارزه با دخالت خارجی است
  • اروپایی‌ها درباره ماجرای سقیفه بنی‌ساعده چه نظری دارند؟
  • امام جمعه کرمانشاه: انقلاب اسلامی را برای نسل جوان باید تبیین کنیم
  • ملت دربرابر توطئه‌های دشمنان مسیر انقلاب را مقاوم‌تر ادامه می دهد
  • مهدوی کنی و مارکسیست‌های ایرانی
  • موردی یا رویکردی؟/ عباس عبدی